| 1 La parole du Seigneur me fut adressée en ces termes : | 1 Και εγεινε λογος Κυριου προς εμε, λεγων, |
| 2 Fils de (d'un) l'homme, propose une énigme, et raconte une parabole à la maison d'Israël. | 2 Υιε ανθρωπου, προβαλε αινιγμα και παροιμιασθητι παροιμιαν προς τον οικον Ισραηλ? |
| 3 Tu leur diras : Ainsi parle le Seigneur Dieu : Un grand aigle (L'aigle énorme), aux grandes ailes, au corps très long, plein de plumes aux diverses couleurs, vint sur le Liban, et emporta la moelle d'un cèdre. | 3 και ειπε, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ο αετος ο μεγας ο μεγαλοπτερυγος, ο μακρος εις την εκτασιν, ο πληρης πτερων ποικιλοχροων, ηλθεν εις τον Λιβανον και ελαβε τον υψηλοτερον κλαδον της κεδρου? |
| 4 Il arracha le sommet de ses branches et le transporta au pays de Chanaan ; il le déposa dans la ville des marchands. | 4 απεκοψε τα ακρα των τρυφερων αυτου κλαδων και εφερεν αυτα εις γην εμπορικην? εθεσεν αυτα εις πολιν εμπορων. |
| 5 Il prit de la graine du pays, et il la mit en terre comme une semence, afin qu'elle prît racine et s'affermît auprès d'eaux abondantes ; il la planta sur la surface de la terre. | 5 Και ελαβεν απο του σπερματος της γης και εθεσεν αυτο εις πεδιον σποριμον? πλησιον πολλων υδατων εφερεν αυτο? ως ιτεαν εθεσεν αυτο. |
| 6 Lorsqu'elle eut poussé, elle crût et devint une vigne étendue, mais basse (de taille), dont les branches regardaient l'aigle, et dont les racines étaient sous lui. Elle devint donc une vigne, et elle porta des sarments, et elle produisit des rejetons. | 6 Και εβλαστησε και εγεινεν αμπελος πλατεια, χαμηλη εις το αναστημα, της οποιας τα κληματα εστρεφοντο προς αυτον και αι ριζαι αυτης ησαν υποκατω αυτου? και εγεινεν αμπελος και εκαμε κληματα και εξεδωκε βλαστους. |
| 7 Il vint ensuite un autre grand aigle (énorme), aux grandes ailes et aux (nombreuses) plumes épaisses ; et voici que cette vigne sembla porter ses racines et étendre ses branches vers lui, afin qu'il l'arrosât comme ses parterres féconds. | 7 Ητο και αλλος αετος μεγας, ο μεγαλοπτερυγος και πολυπτερος? και ιδου, η αμπελος αυτη εξετεινε τας ριζας αυτης προς αυτον, και ηπλωσε τους κλαδους αυτης προς αυτον, δια να ποτιση αυτην δια των αυλακιων της φυτευσεως αυτης. |
| 8 Elle était plantée dans une bonne terre, près d'eux abondantes, afin de produire des branches (feuilles), et de porter du fruit, et de devenir une grande vigne. | 8 Ητο πεφυτευμενη εν γη καλη πλησιον υδατων πολλων, δια να καμη βλαστους και να φερη καρπον, ωστε να γεινη αμπελος αγαθη. |
| 9 Dis : Ainsi parle le Seigneur Dieu : Prospérera-t-elle ? Le premier (L') aigle n'arrachera-t-il pas ses racines, n'abattra-t-il pas son fruit, ne desséchera-t-il pas tous ses rejetons, afin qu'elle se flétrisse, sans qu'il faille un bras puissant ni un peuple nombreux pour la déraciner entièrement ? | 9 Ειπε, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? θελει ευοδωθη; δεν θελει ανασπασει αυτος τας ριζας αυτης και κοψει τον καρπον αυτης, ωστε να ξηρανθη; θελει ξηρανθη κατα παντα τα φυλλα του βλαστηματος αυτης, χωρις μαλιστα μεγαλης δυναμεως η πολλου λαου, δια να εκσπαση αυτην εκ των ριζων αυτης. |
| 10 La voilà plantée : prospérera-t-elle ? Lorsqu'un vent brûlant l'aura touchée, ne séchera-t-elle pas et ne se (durcira) flétrira-t-elle pas dans le parterre où elle aura poussé ? | 10 Ναι, ιδου, φυτευθεισα θελει ευοδωθη; δεν θελει ξηρανθη ολοκληρως, ως οταν εγγιση αυτην ο ανατολικος ανεμος; θελει ξηρανθη εν ταις αυλαξιν οπου εβλαστησε. |
| 11 La parole du Seigneur me fut adressée en ces termes : | 11 Και εγεινε λογος Κυριου προς εμε, λεγων, |
| 12 Dis à cette maison qui m'irrite (exaspère) : Ne savez-vous pas ce que ces choses signifient ? Dis : Voici que le roi de Babylone vient à Jérusalem ; il en prendra le roi et les princes, et il les emmènera chez lui à Babylone. | 12 Ειπε τωρα προς τον οικον τον αποστατην? δεν εννοειτε τι δηλουσι ταυτα; ειπε, Ιδου, ο βασιλευς της Βαβυλωνος ηλθεν εις Ιερουσαλημ, και ελαβε τον βασιλεα αυτης και τους αρχοντας αυτης, και εφερεν αυτους μεθ' εαυτου εις Βαβυλωνα? |
| 13 Il choisira un membre (prince) de la race royale, il fera alliance avec lui et lui fera prêter le serment ; il énumérera (enlèvera) aussi les vaillants du pays, | 13 και ελαβεν απο του σπερματος του βασιλικου και εκαμε συνθηκην μετ' αυτου και εκαμεν αυτον να ορκισθη? ελαβε και τους δυνατους του τοπου, |
| 14 afin que le royaume demeure humble, sans pouvoir s'élever, et qu'il garde son alliance et qu'il y soit fidèle. | 14 δια να ταπεινωθη το βασιλειον, ωστε να μη ανορθωθη, δια να φυλαττη την συνθηκην αυτου, ωστε να στηριζη αυτην. |
| 15 Mais ce prince, se révoltant contre lui, a envoyé des ambassadeurs en Egypte, afin qu'elle lui donnât des chevaux et de grandes troupes. Celui qui a agi ainsi prospèrera-t-il, et trouvera-t-il le salut ? Celui qui a violé l'alliance échappera-t-il ? | 15 Απεστατησεν ομως απ' αυτου, εξαποστειλας πρεσβεις εαυτου εις την Αιγυπτον, δια να δωσωσιν εις αυτον ιππους και λαον πολυν. Θελει ευοδωθη; θελει διασωθη ο πραττων ταυτα; η παραβαινων την συνθηκην θελει διασωθη; |
| 16 Par ma vie (Je vis, moi), dit le Seigneur Dieu, c'est dans le pays du monarque qui l'avait établi roi, dont il a violé le serment et rompu l'alliance, c'est au milieu de Babylone qu'il mourra. | 16 Ζω εγω, λεγει Κυριος ο Θεος, βεβαιως εν τω τοπω του βασιλεως του βασιλευσαντος αυτον, του οποιου τον ορκον κατεφρονησε και του οποιου την συνθηκην παρεβη, μετ' αυτου εν μεσω της Βαβυλωνος θελει τελευτησει. |
| 17 Et le pharaon (Pharaon) ne fera pas la guerre contre lui avec une grande armée et un peuple nombreux, quand on élèvera (ni par) des retranchements et qu'on bâtira (par) des forts, pour tuer une multitude d'hommes. | 17 Και δεν θελει καμει υπερ αυτου ουδεν εν τω πολεμω ο Φαραω, με το δυνατον στρατευμα και με το μεγα πληθος, υψονων προχωματα και οικοδομων προμαχωνας, δια να απολεση πολλας ψυχας. |
| 18 Car il a(vait) méprisé le serment et rompu l'alliance, quoiqu'il eut donné sa main (à l'Egypte) ; après avoir fait toutes ces choses, il n'échappera pas. | 18 Διοτι κατεφρονησε τον ορκον παραβαινων την συνθηκην? και ιδου, επειδη, αφου εδωκε την χειρα αυτου, επραξε παντα ταυτα, δεν θελει διασωθη. |
| 19 C'est pourquoi ainsi parle le Seigneur Dieu : Par ma vie (Je vis, moi), je ferai retomber sur sa tête le serment qu'il a méprisé, et l'alliance qu'il a rompue. | 19 Δια τουτο ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Ζω εγω, βεβαιως τον ορκον μου τον οποιον κατεφρονησε, και την συνθηκην μου την οποιαν παρεβη, κατα της κεφαλης αυτου θελω ανταποδωσει αυτα. |
| 20 J'étendrai mon rets sur lui, et il sera pris dans mon filet (ma seine) ; je l'emmènerai à Babylone, et là je le jugerai, à cause de la perfidie (prévarication) avec laquelle il m'a méprisé. | 20 Και θελω εξαπλωσει το δικτυον μου επ' αυτον και θελει πιασθη εις τα βροχια μου? και θελω φερει αυτον εις Βαβυλωνα, και εκει θελω κριθη μετ' αυτου περι της ανομιας αυτου, την οποιαν ηνομησεν εις εμε. |
| 21 Et tous ses fuyards, avec toutes ses troupes, tomberont par l'épée ; ceux qui échapperont seront dispersés à tous les vents, et vous saurez que c'est moi, le Seigneur, qui ai parlé. | 21 Και παντες οι φυγαδες αυτου μετα παντων των ταγματων αυτου θελουσι πεσει εν μαχαιρα, και οι εναπολειφθεντες θελουσι διασκορπισθη εις παντα ανεμον? και θελετε γνωρισει οτι εγω ο Κυριος ελαλησα. |
| 22 Ainsi parle le Seigneur Dieu : Alors je prendrai de la moelle du grand cèdre, et je la placerai ; du sommet de ses branches j'arracherai un tendre rameau, et je le planterai sur une montagne haute et élevée. | 22 Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος? Και θελω λαβει εγω εκ του υψηλοτερου κλαδου της υψηλης κεδρου και φυτευσει? θελω κοψει εγω εκ της κορυφης των νεων αυτου κλωνων ενα τρυφερον και φυτευσει επι ορους υψηλου και εξοχου? |
| 23 Je le planterai sur la haute montagne d'Israël ; il poussera des (un) rejeton(s), il portera des (du) fruit(s) et deviendra un grand cèdre ; et tous les oiseaux habiteront sous lui, et tout ce qui vole fera son nid sous l'ombre de ses branches. | 23 επι του υψηλου ορους του Ισραηλ θελω φυτευσει αυτον, και θελει εκφερει κλαδους και καρποφορησει και θελει γεινει κεδρος μεγαλη και υποκατω αυτης θελουσι κατασκηνωσει παν ορνεον και παν πτηνον? υπο την σκιαν των κλαδων αυτης θελουσι κατασκηνωσει. |
| 24 Et tous les arbres du pays sauront que c'est moi, le Seigneur, qui ai humilié le grand arbre et élevé l'arbre faible (humble), qui ai desséché (un) l'arbre vert et fait reverdir (un) l'arbre sec. Moi, le Seigneur, j'ai parlé et j'ai agi. | 24 Και παντα τα δενδρα του αγρου θελουσι γνωρισει, οτι εγω ο Κυριος εταπεινωσα το δενδρον το υψηλον, υψωσα το δενδρον το ταπεινον, κατεξηρανα το δενδρον το χλωρον, και εκαμον το δενδρον το ξηρον να αναθαλλη. Εγω ο Κυριος ελαλησα και εξετελεσα. |
