| 1 Or il arriva qu'à Iconium ils entrèrent ensemble dans la synagogue des Juifs, et parlèrent de telle sorte, qu'une multitude considérable de Juifs et de Grecs embrassa la foi. | 1 Εν δε τω Ικονιω εισελθοντες ομου εις την συναγωγην των Ιουδαιων, ελαλησαν ουτως ωστε επιστευσε πολυ πληθος Ιουδαιων τε και Ελληνων. |
| 2 Mais les Juifs qui restèrent incrédules soulevèrent et excitèrent à la colère l'esprit des gentils contre les frères. | 2 Οσοι δε Ιουδαιοι δεν επειθοντο παρωξυναν και διεστρεψαν τας ψυχας των εθνικων κατα των αδελφων. |
| 3 Ils demeurèrent donc longtemps, agissant avec assurance dans le Seigneur, qui rendait témoignage à la parole de Sa grâce, en permettant que des miracles et des prodiges fussent faits par leurs mains. | 3 Ικανον λοιπον καιρον διετριψαν λαλουντες μετα παρρησιας περι του Κυριου, οστις εμαρτυρει εις τον λογον της χαριτος αυτου, και εδιδε να γινωνται σημεια και τερατα δια των χειρων αυτων. |
| 4 Cependant la population de la ville se divisa: les uns étaient pour les Juifs, et les autres pour les Apôtres. | 4 Εσχισθη δε το πληθος της πολεως, και οι μεν ησαν μετα των Ιουδαιων, οι δε μετα των αποστολων. |
| 5 Mais comme il se fit un soulèvement des gentils et des Juifs, avec leurs chefs, pour les accabler d'outrages et les lapider, | 5 Και οτε ωρμησαν οι εθνικοι και οι Ιουδαιοι μετα των αρχοντων αυτων εις το να υβρισωσι και να λιθοβολησωσιν αυτους, |
| 6 les Apôtres, l'ayant compris, se refugièrent dans les villes de Lycaonie, à Lystres et à Derbé, et dans tout le pays d'alentour, et là ils annonçaient l'Evangile. | 6 εννοησαντες κατεφυγον εις τας πολεις της Λυκαονιας Λυστραν και Δερβην και τα περιχωρα, |
| 7 Or à Lystres se tenait assis un homme perclus des pieds, boiteux dès le sein de sa mère, et qui n'avait jamais marché. | 7 και εκει εκηρυττον το ευαγγελιον. |
| 8 Il entendit parler Paul, qui, fixant les yeux sur lui, et voyant qu'il avait la foi qu'il serait guéri, | 8 Εν δε τοις Λυστροις εκαθητο ανηρ τις αδυνατος τους ποδας, χωλος υπαρχων εκ κοιλιας μητρος αυτου, οστις ποτε δεν ειχε περιπατησει. |
| 9 dit d'une voix forte: Lève-toi droit sur tes pieds. Il se leva d'un saut, et il marchait. | 9 Ουτος ηκουε τον Παυλον λαλουντα? οστις ατενισας εις αυτον και ιδων οτι εχει πιστιν δια να σωθη, |
| 10 La foule ayant vu ce que Paul avait fait éleva la voix, disant en lycaonien: Des dieux devenus semblables aux hommes sont descendus vers nous. | 10 ειπε μετα μεγαλης φωνης? Σηκωθητι επι τους ποδας σου ορθος. Και επηδα και περιεπατει. |
| 11 Et ils appelaient Barnabé Jupiter, et Paul Mercure, parce que c'était lui qui portait la parole. | 11 Οι δε οχλοι, ιδοντες τουτο το οποιον εκαμεν ο Παυλος, υψωσαν την φωνην αυτων, λεγοντες Λυκαονιστι? Οι θεοι ομοιωθεντες με ανθρωπους κατεβησαν προς ημας. |
| 12 Même le prêtre de Jupiter, qui était à l'entrée de la ville, amenant des taureaux avec des couronnes devant les portes, voulait, aussi bien que le peuple, offrir un sacrifice. | 12 Και ωνομαζον τον μεν Βαρναβαν Δια, τον δε Παυλον Ερμην, επειδη αυτος ητο ο αρχηγος του λογου. |
| 13 Mais les Apôtres, Barnabé et Paul, l'ayant appris, déchirèrent leurs tuniques et s'élancèrent dans la foule, criant | 13 Και ο ιερευς του Διος, του οντος εμπροσθεν της πολεως αυτων, εφερε ταυρους και στεμματα εις τας πυλας μετα του οχλου και ηθελε να προσφερη θυσιαν. |
| 14 et disant: Hommes, pourquoi faites-vous cela? Nous aussi nous sommes mortels, des hommes semblables à vous; et nous vous exhortons à quitter ces choses vaines pour vous convertir au Dieu vivant, qui a fait le ciel et la terre, et la mer, et tout ce qu'ils contiennent; | 14 Ακουσαντες δε οι αποστολοι Βαρναβας και Παυλος, διεσχισαν τα ιματια αυτων και επηδησαν εις το μεσον του οχλου, κραζοντες |
| 15 qui dans les générations passées a laissé toutes les nations marcher dans leurs propres voies. | 15 και λεγοντες? Ανδρες, τι καμνετε ταυτα; και ημεις ειμεθα ανθρωποι ομοιοπαθεις με σας, κηρυττοντες προς εσας να επιστρεψητε απο τουτων των ματαιων προς τον Θεον τον ζωντα, οστις εκαμε τον ουρανον και την γην και την θαλασσαν και παντα τα εν αυτοις? |
| 16 Mais Il ne S'est pas laissé sans témoignage, faisant du bien en dispensant du Ciel les pluies et les saisons fertiles, remplissant nos coeurs d'aliments et de joie. | 16 οστις εν ταις παρελθουσαις γενεαις αφηκε παντα τα εθνη να περιπατωσιν εν ταις οδοις αυτων. |
| 17 En disant ces paroles, c'est à peine s'ils empêchèrent la foule de leur offrir un sacrifice. | 17 καιτοι δεν αφηκεν αμαρτυρητον εαυτον αγαθαποιων, διδων εις ημας ουρανοθεν βροχας και καιρους καρποφορους, γεμιζων τροφης και ευφροσυνης τας καρδιας ημων. |
| 18 Cependant quelques Juifs survinrent d'Antioche et d'Iconium, et gagnèrent la foule; et ayant lapidé Paul, ils le traînèrent hors de la ville, pensant qu'il était mort. | 18 Και ταυτα λεγοντες μολις εμποδισαν τους οχλους, ωστε να μη προσφερωσι θυσιαν εις αυτους. |
| 19 Mais les disciples l'ayant entouré, il se leva et rentra dans la ville; et le jour suivant, il partit avec Barnabé pour Derbé. | 19 Εν τουτω δε ηλθον Ιουδαιοι εξ Αντιοχειας και Ικονιου, και πεισαντες τους οχλους και λιθοβολησαντες τον Παυλον, εσυραν εξω της πολεως, νομισαντες οτι απεθανεν. |
| 20 Et lorsqu'ils eurent évangélisé cette ville et instruit de nombreuses personnes, ils retournèrent à Lystres, à Iconium et à Antioche, | 20 Οτε δε περιεκυκλωσαν αυτον οι μαθηται, σηκωθεις εισηλθεν εις την πολιν και τη επαυριον εξηλθε μετα του Βαρναβα εις Δερβην. |
| 21 affermissant les âmes des disciples, les exhortant à persévérer dans la foi, et leur apprenant que c'est par beaucoup de tribulations qu'il faut que nous entrions dans le royaume de Dieu. | 21 Και αφου εκηρυξαν το ευαγγελιον εν τη πολει εκεινη και εμαθητευσαν ικανους, υπεστρεψαν εις την Λυστραν και Ικονιον και Αντιοχειαν, |
| 22 Lorsqu'ils eurent établi pour eux des prêtres dans chaque église, après avoir prié et jeûné, ils les recommandèrent au Seigneur, auquel ils avaient cru. | 22 επιστηριζοντες τας ψυχας των μαθητων, προτρεποντες να εμμενωσιν εις την πιστιν, και διδασκοντες οτι δια πολλων θλιψεων πρεπει να εισελθωμεν εις την βασιλειαν του Θεου. |
| 23 Traversant ensuite la Pisidie, ils vinrent en Pamphylie. | 23 Και αφου εχειροτονησαν εις αυτους πρεσβυτερους κατα πασαν εκκλησιαν, προσευχηθεντες με νηστειας, αφιερωσαν αυτους εις τον Κυριον, εις τον οποιον ειχον πιστευσει. |
| 24 Et après avoir annoncé la parole du Seigeur à Pergé, ils descendirent à Attalie; | 24 Και διελθοντες την Πισιδιαν ηλθον εις Παμφυλιαν, |
| 25 de là ils firent voile pour Antioche, d'où ils avaient été confiés à la grâce de Dieu, pour l'oeuvre qu'ils avaient accomplie. | 25 και κηρυξαντες τον λογον εν Περγη, κατεβησαν εις Ατταλειαν, |
| 26 Quand ils furent arrivés, ils assemblèrent l'église, et racontèrent les grandes choses que Dieu avait faites avec eux, et comment ils avaient ouvert aux gentils la porte de la foi. | 26 και εκειθεν απεπλευσαν εις Αντιοχειαν, οθεν ησαν παραδεδομενοι εις την χαριν του Θεου δια το εργον, το οποιον εξετελεσαν. |
| 27 Et ils demeurèrent assez longtemps avec les disciples. | 27 Ελθοντες δε και συναξαντες την εκκλησιαν, ανηγγειλαν οσα εκαμεν ο Θεος δι' αυτων, και οτι ηνοιξεν εις τα εθνη θυραν πιστεως. |
| 28 Και διετριβον εκει ουκ ολιγον καιρον μετα των μαθητων. |
