| 1 La parole du Seigneur fut adressée à Jonas, fils d'Amathi, en ces termes: | 1 Pan skierował do Jonasza, syna Amittaja, te słowa: |
| 2 Lève-toi, et va à Ninive, la grande ville, et prêches-y, car sa malice est montée jusqu'à Moi. | 2 Wstań, idź do Niniwy - wielkiego miasta - i upomnij ją, albowiem nieprawość jej dotarła przed moje oblicze. |
| 3 Et Jonas se leva, pour fuir à Tharsis de devant la face du Seigneur; il descendit à Joppé, et trouva un vaisseau qui allait à Tharsis; il paya son passage et y entra pour aller avec les autres à Tharsis, loin de la face du Seigneur. | 3 A Jonasz wstał, aby uciec do Tarszisz przed Panem. Zszedł do Jafy, znalazł okręt płynący do Tarszisz, uiścił należną opłatę i wsiadł na niego, by udać się nim do Tarszisz, daleko od Pana. |
| 4 Mais le Seigneur envoya un grand vent sur la mer; et une grande tempête s'éleva sur la mer, et le vaisseau était en danger d'être brisé. | 4 Ale Pan zesłał na morze gwałtowny wiatr, i powstała wielka burza na morzu, tak że okrętowi groziło rozbicie. |
| 5 Les matelots eurent peur, et ils crièrent chacun vers son dieu, et ils jetèrent à la mer les objets qui étaient sur le vaisseau, afin de l'alléger. Cependant Jonas était descendu au fond du navire, et il dormait d'un lourd sommeil. | 5 Przerazili się więc żeglarze i każdy wołał do swego bóstwa; rzucili w morze ładunek, który był na okręcie, by uczynić go lżejszym. Jonasz zaś zszedł w głąb wnętrza okrętu, położył się i twardo zasnął. |
| 6 Et le pilote s'approcha de lui et lui dit: Pourquoi te laisses-tu accabler par le sommeil? Lève-toi, invoque ton Dieu; peut-être Dieu pensera-t-Il à nous, et nous ne périrons pas. | 6 Przystąpił więc do niego dowódca żeglarzy i rzekł mu: Dlaczego ty śpisz? Wstań, wołaj do Boga twego, może wspomni Bóg na nas i nie zginiemy. |
| 7 Et ils se dirent l'un à l'autre: Venez, et jetons le sort, pour savoir d'où nous vient ce malheur. Et ils jetèrent le sort, et le sort tomba sur Jonas. | 7 Mówili też [żeglarze] jeden do drugiego: Chodźcie, rzućmy losy, a dowiemy się, z powodu kogo to właśnie nieszczęście [spadło] na nas. I rzucili losy, a los padł na Jonasza. |
| 8 Alors ils lui dirent: Indique-nous la cause qui nous attire ce malheur; quelle est ton occupation? quel est ton pays, et où vas-tu? de quel peuple es-tu? | 8 Rzekli więc do niego: Powiedzże nam, " z jakiego powodu ta klęska przyszła na nas? " Jaki jest twój zawód? Skąd pochodzisz? Jaki jest twój kraj? Z którego jesteś narodu? |
| 9 Il leur dit: Je suis Hébreu, et je sers le Seigneur, le Dieu du ciel, qui a fait la mer et la terre. | 9 A on im odpowiedział: Jestem Hebrajczykiem i czczę Pana, Boga nieba, który stworzył morze i ląd. |
| 10 Ces hommes furent saisis d'une grande crainte, et ils lui dirent: Pourquoi as-tu fait cela? Car ils avaient su qu'il fuyait de devant la face du Seigneur, parce qu'il le leur avait indiqué. | 10 Wtedy wielki strach zdjął mężów i rzekli do niego: Dlaczego to uczyniłeś? - albowiem wiedzieli mężowie, że on ucieka przed Panem, bo im to powiedział. |
| 11 Ils lui dirent: Que te ferons-nous, afin que la mer se calme pour nous? car la mer s'élevait et se gonflait. | 11 I zapytali go: Co powinniśmy ci uczynić, aby morze przestało się burzyć dokoła nas? Fale bowiem w dalszym ciągu się podnosiły. |
| 12 Il leur dit: Prenez-moi et jetez-moi dans la mer, et la mer se calmera pour vous; car je sais que c'est à cause de moi que cette grande tempête est venue sur vous. | 12 Odpowiedział im: Weźcie mnie i rzućcie w morze, a przestaną się burzyć wody przeciw wam, ponieważ wiem, że z mojego powodu tak wielka burza powstała przeciw wam. |
| 13 Ces hommes ramaient pour regagner la terre; mais ils ne le pouvaient, parce que la mer s'élevait et se gonflait contre eux. | 13 Ludzie ci starali się, wiosłując, zawrócić ku lądowi, ale nie mogli, bo morze coraz silniej burzyło się przeciw nim. |
| 14 Alors ils crièrent au Seigneur et dirent: Nous Vous en prions, Seigneur, ne nous faites pas périr à cause de la vie de cet homme, et ne faites pas retomber sur nous le sang innocent, parce que Vous, Seigneur, Vous avez fait ce que Vous avez voulu. | 14 Wołali więc do Pana i mówili: O Panie, prosimy, nie dozwól nam zginąć ze względu na życie tego człowieka i nie obciążaj nas odpowiedzialnością za krew niewinną, albowiem Ty jesteś Pan, jak Ci się podoba, tak czynisz. |
| 15 Puis ils prirent Jonas, et ils le jetèrent dans la mer; et la fureur de la mer s'apaisa. | 15 I wzięli Jonasza, i wrzucili go w morze, a ono przestało się srożyć. |
| 16 Ces hommes furent saisis d'une grande crainte envers le Seigneur, et ils immolèrent des victimes au Seigneur et firent des voeux. | 16 Ogarnęła wtedy tych ludzi bojaźń przed Panem. Złożyli Panu ofiarę i uczynili śluby. |
