Livre des Psaumes 39

Le Sainte Bible Fillion	GREEK BIBLE
1 Pour la fin, à Idithun lui-même, cantique de David.	1 Εις τον πρωτον μουσικον, τον Ιεδουθουν. Ψαλμος του Δαβιδ.>> Ειπα, Θελω προσεχει εις τας οδους μου, δια να μη αμαρτανω δια της γλωσσης μου? θελω φυλαττει το στομα μου με χαλινον, ενω ειναι ο ασεβης εμπροσθεν μου.
2 J'ai dit: je veillerai sur mes voies, * pour ne point pécher par ma langue. J'ai mis une garde à ma bouche, * pendant que le pécheur s'élevait devant moi.	2 Εσταθην αφωνος και σιωπηλος? εσιωπησα και απο του να λεγω καλον? και ο πονος μου ανεταραχθη.
3 Je me suis tu, et je me suis humilié, et je me suis abstenu de dire même de bonnes choses; * et ma douleur a été renouvelée.	3 Εθερμανθη η καρδια μου εντος μου? ενω εμελετων, εξηφθη εν εμοι πυρ? ελαλησα δια της γλωσσης μου και ειπα,
4 Mon coeur s'est échauffé au dedans de moi, * et tandis que je méditais, un feu s'est embrasé.	4 Καμε γνωστον εις εμε, Κυριε, το τελος μου και τον αριθμον των ημερων μου, τις ειναι, δια να γνωρισω ποσον ετι θελω ζησει.
5 La parole est venue sur ma langue: * Faites-moi connaître ma fin, Seigneur, et quel est le nombre de mes jours, * afin que je sache combien peu il m'en reste.	5 Ιδου, μετρον σπιθαμης κατεστησας τας ημερας μου, και ο καιρος της ζωης μου ειναι ως ουδεν εμπροσθεν σου? επ' αληθειας πας ανθρωπος, καιτοι στερεος, ειναι ολως ματαιοτης. Διαψαλμα.
6 Voici que Vous avez soumis mes jours à une mesure bornée, * et mon être est comme un néant devant Vous. Oui, tout homme vivant * n'est qu'entière vanité.	6 Βεβαιως ο ανθρωπος περιπατει εν φαντασια? βεβαιως εις ματην ταραττεται? θησαυριζει, και δεν εξευρει τις θελει συναξει αυτα.
7 Oui, l'homme passe comme un fantôme, * et c'est en vain qu'il se tourmente. Il amasse des trésors, * et il ignore pour qui il les aura entassés.	7 Και τωρα, Κυριε, τι περιμενω; η ελπις μου ειναι επι σε.
8 Et maintenant quelle est mon attente? N'est-ce pas le Seigneur? * Tous mes biens sont en Vous.	8 Απο πασων των ανομιων μου λυτρωσον με? μη με καμης ονειδος του αφρονος.
9 Délivrez-moi de toutes mes iniquités. * Vous m'avez rendu l'opprobre de l'insensé.	9 Εγεινα αφωνος? δεν ηνοιξα το στομα μου, επειδη συ εκαμες τουτο.
10 Je me suis tu, et je n'ai pas ouvert la bouche, parce que c'est Vous qui l'avez fait.*	10 Απομακρυνον απ' εμου την πληγην σου? απο της παλης της χειρος σου εγω απεκαμον.
11 Détournez de moi Vos coups.	11 Οταν δι' ελεγχων παιδευης ανθρωπον δια ανομιαν, Κατατρωγεις ως σκωληξ την ωραιοτητα αυτου? τω οντι ματαιοτης πας ανθρωπος. Διαψαλμα.
12 Sous la puissance de Votre main, j'ai défailli, quand Vous m'avez repris. * Vous avez puni l'homme à cause de son iniquité. Et Vous avez fait dessécher son âme comme l'araignée. * Oui, c'est en vain que tout homme s'inquiète.	12 Εισακουσον, Κυριε, της προσευχης μου και δος ακροασιν εις την κραυγην μου? μη παρασιωπησης εις τα δακρυα μου. Διοτι παροικος ειμαι παρα σοι και παρεπιδημος, καθως παντες οι πατερες μου.
13 Exaucez, Seigneur, ma prière et ma supplication; * soyez attentif à mes larmes. Ne gardez pas le silence, car je suis auprès de Vous un étranger et un voyageur, * comme tous mes pères.	13 Παυσαι απ' εμου, δια να αναλαβω δυναμιν, πριν αποδημησω και δεν υπαρχω πλεον.
14 Accordez-moi quelque relâche, afin que je sois rafraîchi * avant de partir et de disparaître.