| 1 Señor todopoderoso, Dios de Israel, un alma afligida y un espíritu abatido claman a ti. | 1 κυριε παντοκρατωρ ο θεος ισραηλ ψυχη εν στενοις και πνευμα ακηδιων κεκραγεν προς σε |
| 2 Escucha, Señor, ten piedad, porque hemos pecado contra ti. | 2 ακουσον κυριε και ελεησον οτι ημαρτομεν εναντιον σου |
| 3 Tú reinas por siempre, nosotros morimos para siempre. | 3 οτι συ καθημενος τον αιωνα και ημεις απολλυμενοι τον αιωνα |
| 4 Señor todopoderoso, Dios de Israel, escucha las súplicas de los israelitas que ya murieron y las súplicas de los hijos de los que pecaron contra ti: ellos desobedecieron al Señor, su Dios, y a nosotros nos persiguen las desgracias. | 4 κυριε παντοκρατωρ ο θεος ισραηλ ακουσον δη της προσευχης των τεθνηκοτων ισραηλ και υιων των αμαρτανοντων εναντιον σου οι ουκ ηκουσαν της φωνης κυριου θεου αυτων και εκολληθη ημιν τα κακα |
| 5 No te acuerdes de los delitos de nuestros padres; acuérdate hoy de tu poder y de tu renombre. | 5 μη μνησθης αδικιων πατερων ημων αλλα μνησθητι χειρος σου και ονοματος σου εν τω καιρω τουτω |
| 6 Porque tú eres el Señor, Dios nuestro, y nosotros te alabaremos, Señor. | 6 οτι συ κυριος ο θεος ημων και αινεσομεν σε κυριε |
| 7 Nos infundiste tu temor para que invocásemos tu nombre y te alabásemos en el destierro, y para que decidiéramos apartarnos de los pecados con que te ofendieron nuestros padres. | 7 οτι δια τουτο εδωκας τον φοβον σου επι καρδιαν ημων του επικαλεισθαι το ονομα σου και αινεσομεν σε εν τη αποικια ημων οτι απεστρεψαμεν απο καρδιας ημων πασαν αδικιαν πατερων ημων των ημαρτηκοτων εναντιον σου |
| 8 Y ahora aquí estamos, en este destierro donde nos dispersaste, convertidos en objeto de burla y maldición, para que paguemos así los delitos de nuestros padres, que se alejaron del Señor, nuestro Dios». | 8 ιδου ημεις σημερον εν τη αποικια ημων ου διεσπειρας ημας εκει εις ονειδισμον και εις αραν και εις οφλησιν κατα πασας τας αδικιας πατερων ημων οι απεστησαν απο κυριου θεου ημων |
| 9 Escucha, Israel, mandatos de vida; | presta oído y aprende prudencia. | 9 ακουε ισραηλ εντολας ζωης ενωτισασθε γνωναι φρονησιν |
| 10 ¿Cuál es la razón, Israel, | de que sigas en país enemigo, | envejeciendo en tierra extranjera; | 10 τι εστιν ισραηλ τι οτι εν γη των εχθρων ει επαλαιωθης εν γη αλλοτρια |
| 11 de que te crean un ser contaminado, | un muerto habitante del Abismo? | 11 συνεμιανθης τοις νεκροις προσελογισθης μετα των εις αδου |
| 12 ¡Abandonaste la fuente de la sabiduría! | 12 εγκατελιπες την πηγην της σοφιας |
| 13 Si hubieras seguido el camino de Dios, | habitarías en paz para siempre. | 13 τη οδω του θεου ει επορευθης κατωκεις αν εν ειρηνη τον αιωνα |
| 14 Aprende dónde está la prudencia, | dónde el valor y la inteligencia, | dónde una larga vida, | la luz de los ojos y la paz. | 14 μαθε που εστιν φρονησις που εστιν ισχυς που εστιν συνεσις του γνωναι αμα που εστιν μακροβιωσις και ζωη που εστιν φως οφθαλμων και ειρηνη |
| 15 ¿Quién encontró su lugar | o tuvo acceso a sus tesoros? | 15 τις ευρεν τον τοπον αυτης και τις εισηλθεν εις τους θησαυρους αυτης |
| 16 ¿Dónde están los jefes de los pueblos, | que dominaban a las bestias de la tierra, | 16 που εισιν οι αρχοντες των εθνων και οι κυριευοντες των θηριων των επι της γης |
| 17 que controlaban a las aves del cielo, | que atesoraban la plata y el oro | (lo que crea confianza en los hombres) | y se iban enriqueciendo sin cesar? | 17 οι εν τοις ορνεοις του ουρανου εμπαιζοντες και το αργυριον θησαυριζοντες και το χρυσιον ω επεποιθεισαν ανθρωποι και ουκ εστιν τελος της κτησεως αυτων |
| 18 ¿Dónde los orfebres delicados | cuya labor no se puede describir? | 18 οι το αργυριον τεκταινοντες και μεριμνωντες και ουκ εστιν εξευρεσις των εργων αυτων |
| 19 Se esfumaron, bajaron a la tumba | y otros ocuparon su lugar. | 19 ηφανισθησαν και εις αδου κατεβησαν και αλλοι αντανεστησαν αντ' αυτων |
| 20 Otras generaciones vieron la luz, | otros jóvenes habitaron la tierra, | 20 νεωτεροι ειδον φως και κατωκησαν επι της γης οδον δε επιστημης ουκ εγνωσαν |
| 21 pero no encontraron el camino del saber: | ni dieron con su senda ni lo hicieron suyo. | Y sus hijos también se extraviaron. | 21 ουδε συνηκαν τριβους αυτης ουδε αντελαβοντο αυτης οι υιοι αυτων απο της οδου αυτων πορρω εγενηθησαν |
| 22 No fue oída en Canaán ni vista en Temán; | 22 ουδε ηκουσθη εν χανααν ουδε ωφθη εν θαιμαν |
| 23 los hijos de Agar, que buscan el saber, | los mercaderes de Merrán y de Temán, | los que narran historias, los amantes del saber | no conocieron el camino de la sabiduría | ni guardaron memoria de sus rutas. | 23 ουτε υιοι αγαρ οι εκζητουντες την συνεσιν επι της γης οι εμποροι της μερραν και θαιμαν οι μυθολογοι και οι εκζητηται της συνεσεως οδον της σοφιας ουκ εγνωσαν ουδε εμνησθησαν τας τριβους αυτης |
| 24 ¡Qué grande es, Israel, | la morada de Dios; | qué vastos sus dominios! | 24 ω ισραηλ ως μεγας ο οικος του θεου και επιμηκης ο τοπος της κτησεως αυτου |
| 25 Es grande y sin límites, | sublime y sin medida. | 25 μεγας και ουκ εχει τελευτην υψηλος και αμετρητος |
| 26 Allí nacieron los gigantes, | famosos en la antigüedad, | corpulentos y belicosos. | 26 εκει εγεννηθησαν οι γιγαντες οι ονομαστοι οι απ' αρχης γενομενοι ευμεγεθεις επισταμενοι πολεμον |
| 27 Pero Dios no los eligió | ni les mostró el camino del saber; | 27 ου τουτους εξελεξατο ο θεος ουδε οδον επιστημης εδωκεν αυτοις |
| 28 murieron por falta de prudencia, | perecieron por falta de reflexión. | 28 και απωλοντο παρα το μη εχειν φρονησιν απωλοντο δια την αβουλιαν αυτων |
| 29 ¿Quién subió al cielo para cogerla, | quién la bajó de las nubes? | 29 τις ανεβη εις τον ουρανον και ελαβεν αυτην και κατεβιβασεν αυτην εκ των νεφελων |
| 30 ¿Quién cruzó el mar para encontrarla | y comprarla a precio de oro puro? | 30 τις διεβη περαν της θαλασσης και ευρεν αυτην και οισει αυτην χρυσιου εκλεκτου |
| 31 Nadie conoce su camino | ni puede rastrear sus sendas. | 31 ουκ εστιν ο γινωσκων την οδον αυτης ουδε ο ενθυμουμενος την τριβον αυτης |
| 32 El que todo lo sabe la conoce, | la ha examinado y la penetra; | el que creó la tierra para siempre | y la llenó de animales cuadrúpedos; | 32 αλλα ο ειδως τα παντα γινωσκει αυτην εξευρεν αυτην τη συνεσει αυτου ο κατασκευασας την γην εις τον αιωνα χρονον ενεπλησεν αυτην κτηνων τετραποδων |
| 33 el que envía la luz y le obedece, | la llama y acude temblorosa; | 33 ο αποστελλων το φως και πορευεται εκαλεσεν αυτο και υπηκουσεν αυτω τρομω |
| 34 a los astros que velan gozosos | arriba en sus puestos de guardia, | 34 οι δε αστερες ελαμψαν εν ταις φυλακαις αυτων και ευφρανθησαν |
| 35 los llama, y responden: «Presentes», | y brillan gozosos para su Creador. | 35 εκαλεσεν αυτους και ειπον παρεσμεν ελαμψαν μετ' ευφροσυνης τω ποιησαντι αυτους |
| 36 Este es nuestro Dios, | y no hay quien se le pueda comparar; | 36 ουτος ο θεος ημων ου λογισθησεται ετερος προς αυτον |
| 37 rastreó el camino de la inteligencia | y se lo enseñó a su hijo, Jacob, | se lo mostró a su amado, Israel. | 37 εξευρεν πασαν οδον επιστημης και εδωκεν αυτην ιακωβ τω παιδι αυτου και ισραηλ τω ηγαπημενω υπ' αυτου |
| 38 Después apareció en el mundo | y vivió en medio de los hombres. | 38 μετα τουτο επι της γης ωφθη και εν τοις ανθρωποις συνανεστραφη |