| 1 τις οιδεν σοφους και τις οιδεν λυσιν ρηματος σοφια ανθρωπου φωτιει προσωπον αυτου και αναιδης προσωπω αυτου μισηθησεται | 1 ܡܢܘ ܐܝܟ ܚܟܝܡܐ ܘܡ̇ܢ ܝܕܥ ܦܫܪܗ̇ ܕܡܠܬܐ ܚܟܡܬܗ ܕܓܒܪܐ ܬܢܗܪ ܐ̈ܦܘܗܝ ܘܕܚ̈ܨܝܦܢ ܐ̈ܦܘܗܝ ܢܣܬܢܐ |
| 2 στομα βασιλεως φυλαξον και περι λογου ορκου θεου μη σπουδασης | 2 ܦܘܡܗ ܕܡܠܟܐ ܛܪ ܘܥܠ ܡܠܬ ܡܘܡ̈ܬܐ ܕܐܠܗܐ |
| 3 απο προσωπου αυτου πορευση μη στης εν λογω πονηρω οτι παν ο εαν θεληση ποιησει | 3 ܠܐ ܬܣܬܪܗܒ ܡܢ ܩܕܡܘܗܝ ܙܠ ܘܠܐ ܬܩܘܡ ܒܦܬܓܡ ܒܝܫ ܡܛܠ ܕܟܠ ܕܢܨܒܐ ܢܥܒܕ |
| 4 καθως λαλει βασιλευς εξουσιαζων και τις ερει αυτω τι ποιησεις | 4 ܐܝܟܢܐ ܕܡܡܠܠ ܡܠܟܐ ܫܠܝܛ ܘܡܢܘ ܢܐܡܪ ܠܗ ܡܢܐ ܥܒܕ ܐܢܬ |
| 5 ο φυλασσων εντολην ου γνωσεται ρημα πονηρον και καιρον κρισεως γινωσκει καρδια σοφου | 5 ܕܢܛܪ ܦܘܩܕܢܐ ܠܐ ܝܕܥ ܡܠܬܐ ܒܝܫܬܐ ܘܙܒܢܐ ܘܕܝܢܐ ܝܕܥ ܠܒܗ ܕܚܟܝܡܐ |
| 6 οτι παντι πραγματι εστιν καιρος και κρισις οτι γνωσις του ανθρωπου πολλη επ' αυτον | 6 ܡܛܠ ܕܠܟܠ ܨܒܘ ܐܝܬ ܙܒܢܐ ܘܕܝܢܐ ܡܛܠ ܕܒܝܫܬܗ ܕܒܪܢܫܐ ܣܓܝܐܐ ܥܠܘܗܝ |
| 7 οτι ουκ εστιν γινωσκων τι το εσομενον οτι καθως εσται τις αναγγελει αυτω | 7 ܡܛܠ ܕܠܝܬ ܕܝܕܥ ܠܡܐ ܕܗܘܐ ܘܡܢܐ ܢܗܘܐ ܡܢ ܒܬܪܗ ܡܢܘ ܡܚܘܐ ܠܗ |
| 8 ουκ εστιν ανθρωπος εξουσιαζων εν πνευματι του κωλυσαι συν το πνευμα και ουκ εστιν εξουσια εν ημερα του θανατου και ουκ εστιν αποστολη εν τω πολεμω και ου διασωσει ασεβεια τον παρ' αυτης | 8 ܠܝܬ ܐܢܫ ܕܫܠܝܛ ܒܪܘܚܐ ܠܡܟܠܐ ܪܘܚܐ ܘܠܝܬ ܫܘܠܛܢܐ ܒܝܘܡܐ ܕܡܘܬܐ ܘܠܝܬ ܦܘܠܛܐ ܒܝܘܡܐ ܕܩܪܒܐ ܘܠܐ ܡܫܘܙܒ ܪܘܫܥܐ ܠܡܪ̈ܘܗܝ |
| 9 και συν παν τουτο ειδον και εδωκα την καρδιαν μου εις παν ποιημα ο πεποιηται υπο τον ηλιον τα οσα εξουσιασατο ο ανθρωπος εν ανθρωπω του κακωσαι αυτον | 9 ܘܝܬ ܟܠ ܗܢܐ ܚܙܝܬ ܘܝܗܒܬ ܠܒܝ ܠܡܕܥ ܟܠ ܥܒܕ ܕܡܬܥܒܕ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ ܘܙܒܢܐ ܕܐܫܬܠܛ ܒܪ ܐܢܫܐ ܒܒܪܢܫܐ ܠܡܒܐܫܘ ܠܗ |
| 10 και τοτε ειδον ασεβεις εις ταφους εισαχθεντας και εκ τοπου αγιου επορευθησαν και επηνεθησαν εν τη πολει οτι ουτως εποιησαν και γε τουτο ματαιοτης | 10 ܘܗܝܕܝܢ ܚܙܝܬ ܪ̈ܫܝܥܐ ܕܩܒܝܪ̈ܝܢ ܘܐܬܝܢ ܘܡܢ ܐܬܪܐ ܕܩܘܕܫܐ ܐܙܠܘ ܘܐܬܛܥܝܘ ܒܡܕܝܢܬܐ ܕܗܟܢܐ ܥܒܕܘ ܘܐܦ ܗܢܐ ܗܒܠܐ |
| 11 οτι ουκ εστιν γινομενη αντιρρησις απο των ποιουντων το πονηρον ταχυ δια τουτο επληροφορηθη καρδια υιων του ανθρωπου εν αυτοις του ποιησαι το πονηρον | 11 ܡܛܠ ܕܠܐ ܡܬܥܒܕܐ ܬܒܥܬܐ ܡܢ ܥ̇ܒ̈ܕܝ ܒܝܫ̈ܬܐ ܒܥܓܠ ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܬܡܠܝ ܠܒܐ ܕܒܢ̈ܝܢܫܐ ܒܗܘܢ ܠܡܥܒܕ ܕܒܝܫ |
| 12 ος ημαρτεν εποιησεν το πονηρον απο τοτε και απο μακροτητος αυτω οτι και γε γινωσκω εγω οτι εσται αγαθον τοις φοβουμενοις τον θεον οπως φοβωνται απο προσωπου αυτου | 12 ܡ̇ܢ ܕܚܛܐ ܥܒܕ ܒܝܫ̈ܬܐ ܡܐܐ ܘܡܓܪ ܠܗ ܘܝܕܥ ܐܢܐ ܕܢܗܘܐ ܛܒ ܠܕܚ̈ܠܘܗܝ ܕܡܪܝܐ ܕܢܕܚܠܘܢ ܡܢ ܩܕܡܘܗܝ |
| 13 και αγαθον ουκ εσται τω ασεβει και ου μακρυνει ημερας εν σκια ος ουκ εστιν φοβουμενος απο προσωπου του θεου | 13 ܘܛܒܬܐ ܠܐ ܬܗܘܐ ܠܪܫܝܥܐ ܘܠܐ ܢܓܪ ܝܘܡ̈ܬܐ ܐܝܟ ܛܠܠܐ ܡܛܘܠ ܕܠܐ ܐܝܬܘܗܝ ܕܚܠ ܡܢ ܩܕܡ ܐܠܗܐ |
| 14 εστιν ματαιοτης η πεποιηται επι της γης οτι εισι δικαιοι οτι φθανει προς αυτους ως ποιημα των ασεβων και εισιν ασεβεις οτι φθανει προς αυτους ως ποιημα των δικαιων ειπα οτι και γε τουτο ματαιοτης | 14 ܐܝܬ ܗܒܠܐ ܕܐܬܥܒܕ ܥܠ ܐܪܥܐ ܡܛܠ ܕܐܝܬ ܙܕܝܩ̈ܐ ܕܡܛܐ ܠܘܬܗܘܢ ܐܝܟ ܥ̇ܒܕܐ ܕܪ̈ܫܝܥܐ ܘܐܝܬ ܪ̈ܫܝܥܐ ܕܡܛܐ ܠܘܬܗܘܢ ܐܝܟ ܥ̇ܒܕܐ ܕܙܕ̈ܝܩܐ ܘܐܡܪܬ ܕܐܦ ܗܢܐ ܗܒܠܐ |
| 15 και επηνεσα εγω συν την ευφροσυνην οτι ουκ εστιν αγαθον τω ανθρωπω υπο τον ηλιον οτι ει μη του φαγειν και του πιειν και του ευφρανθηναι και αυτο συμπροσεσται αυτω εν μοχθω αυτου ημερας ζωης αυτου οσας εδωκεν αυτω ο θεος υπο τον ηλιον | 15 ܘܫܒܚܬ ܐܢܐ ܝܬ ܚܕܘܬܐ ܕܠܝܬ ܕܛܒ ܠܒܪܢܫܐ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ ܐܠܐ ܠܡܐܟܠ ܘܠܡܫܬܐ ܘܠܡܚܕܐ ܘܗܘ ܠܘܐ ܠܗ ܒܥܡܠܗ ܟܠ ܝܘ̈ܡܝ ܚܝ̈ܘܗܝ ܕܝܗܒ ܠܗ ܐܠܗܐ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ |
| 16 εν οις εδωκα την καρδιαν μου του γνωναι σοφιαν και του ιδειν τον περισπασμον τον πεποιημενον επι της γης οτι και γε εν ημερα και εν νυκτι υπνον εν οφθαλμοις αυτου ουκ εστιν βλεπων | 16 ܡܛܠ ܗܢܐ ܝܗܒܬ ܠܒܝ ܠܡܕܥ ܚܟܡܬܐ ܘܠܡܚܙܐ ܥܢܝܢܐ ܕܐܬܥܒܕ ܥܠ ܐܪܥܐ ܡܛܠ ܕܒܐܝܡܡܐ ܘܒܠܠܝܐ ܫܢܬܐ ܒܥܝ̈ܢܘܗܝ ܠܐ ܚܙܐ |
| 17 και ειδον συν παντα τα ποιηματα του θεου οτι ου δυνησεται ανθρωπος του ευρειν συν το ποιημα το πεποιημενον υπο τον ηλιον οσα αν μοχθηση ο ανθρωπος του ζητησαι και ουχ ευρησει και γε οσα αν ειπη ο σοφος του γνωναι ου δυνησεται του ευρειν | 17 ܘܚܙܝܬ ܐܢܐ ܟܠ ܥ̇ܒܕܐ ܕܐܠܗܐ ܡܛܠ ܕܠܐ ܢܬܡܨܐ ܒܪܢܫܐ ܝܬ ܥ̇ܒܕܐ ܕܐܬܥܒܕ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ ܟܠ ܕܥܡܠ ܒܪܢܫܐ ܕܢܒܥܐ ܠܐ ܢܫܟܚ ܘܟܠ ܕܢܐܡܪ ܚܟܝܡܐ ܠܡܕܥ ܠܐ ܢܬܡܨܐ ܠܡܫܟܚܘ |
