| 1 υιος σοφος ευφραινει πατερα υιος δε αφρων λυπη τη μητρι | 1 O filho sábio é a alegria de seu pai, o filho insensato é a tristeza de sua mãe. |
| 2 ουκ ωφελησουσιν θησαυροι ανομους δικαιοσυνη δε ρυσεται εκ θανατου | 2 Os tesouros mal adquiridos de nada servirão; pelo contrário, a justiça livra da morte. |
| 3 ου λιμοκτονησει κυριος ψυχην δικαιαν ζωην δε ασεβων ανατρεψει | 3 O Senhor não deixará com fome o justo, mas deixará insaciados os apetites dos ímpios. |
| 4 πενια ανδρα ταπεινοι χειρες δε ανδρειων πλουτιζουσιν [4α] υιος πεπαιδευμενος σοφος εσται τω δε αφρονι διακονω χρησεται | 4 A mão preguiçosa produz a indigência. mas a mão diligente adquire riquezas. |
| 5 διεσωθη απο καυματος υιος νοημων ανεμοφθορος δε γινεται εν αμητω υιος παρανομος | 5 Aquele que recolhe no estio é um filho prudente, mas o que dorme na ocasião da messe, cobre-se de vergonha. |
| 6 ευλογια κυριου επι κεφαλην δικαιου στομα δε ασεβων καλυψει πενθος αωρον | 6 A bênção do Senhor repousa sobre a cabeça do justo, mas a iniqüidade dos ímpios cobre-lhes o rosto. |
| 7 μνημη δικαιων μετ' εγκωμιων ονομα δε ασεβους σβεννυται | 7 A memória do justo será abençoada, porém o nome dos ímpios apodrecerá. |
| 8 σοφος καρδια δεξεται εντολας ο δε αστεγος χειλεσιν σκολιαζων υποσκελισθησεται | 8 O que é sábio de coração recebe bem os preceitos, mas o insensato dos lábios vai à perdição. |
| 9 ος πορευεται απλως πορευεται πεποιθως ο δε διαστρεφων τας οδους αυτου γνωσθησεται | 9 Aquele que anda na rectidão, anda afoitamente; aquele porém que segue caminhos tortuosos, será descoberto. |
| 10 ο εννευων οφθαλμοις μετα δολου συναγει ανδρασι λυπας ο δε ελεγχων μετα παρρησιας ειρηνοποιει | 10 O que faz sinais com os olhos, causará dor; e o insensato de lábios será ferido. |
| 11 πηγη ζωης εν χειρι δικαιου στομα δε ασεβους καλυψει απωλεια | 11 A boca do justo é uma fonte de vida, porém a boca dos ímpios esconde a iniqüidade. |
| 12 μισος εγειρει νεικος παντας δε τους μη φιλονεικουντας καλυπτει φιλια | 12 O ódio excita rixas, porém a caridade cobre todas as faltas. |
| 13 ος εκ χειλεων προφερει σοφιαν ραβδω τυπτει ανδρα ακαρδιον | 13 A sabedoria encontra-se nos lábios do sábio, e a vara é para as costas daquele que não tem senso. |
| 14 σοφοι κρυψουσιν αισθησιν στομα δε προπετους εγγιζει συντριβη | 14 Os sábios escondem a sua ciência, mas a boca do insensato é ruína iminente. |
| 15 κτησις πλουσιων πολις οχυρα συντριβη δε ασεβων πενια | 15 A riqueza do rico é a sua cidade forte; a indigência dos pobres enche-os de pavor. |
| 16 εργα δικαιων ζωην ποιει καρποι δε ασεβων αμαρτιας | 16 O salário do justo conduz à vida, o ganho dos ímpios vai para o pecado. |
| 17 οδους δικαιας ζωης φυλασσει παιδεια παιδεια δε ανεξελεγκτος πλαναται | 17 O que atende às advertências, está no caminho da vida: o que porém não faz caso das repreensões, anda errado. |
| 18 καλυπτουσιν εχθραν χειλη δικαια οι δε εκφεροντες λοιδοριας αφρονεστατοι εισιν | 18 Os lábios mentirosos escondem o ódio; aquele que espalha calúnias é um insensato. |
| 19 εκ πολυλογιας ουκ εκφευξη αμαρτιαν φειδομενος δε χειλεων νοημων εση | 19 No muito falar não faltará pecado, mas o que modera os seus lábios é homem prudente. |
| 20 αργυρος πεπυρωμενος γλωσσα δικαιου καρδια δε ασεβους εκλειψει | 20 A língua do justo é prata finíssima; mas o coração dos ímpios pouco vale. |
| 21 χειλη δικαιων επισταται υψηλα οι δε αφρονες εν ενδεια τελευτωσιν | 21 Os lábios do justo alimentam muitos, mas os néscios morrem por falta de entendimento. A bênção do Senhor faz os (homens) ricos; a nossa fadiga não junta nada. |
| 22 ευλογια κυριου επι κεφαλην δικαιου αυτη πλουτιζει και ου μη προστεθη αυτη λυπη εν καρδια | |
| 23 εν γελωτι αφρων πρασσει κακα η δε σοφια ανδρι τικτει φρονησιν | 23 É um divertimento para o louco fazer o mal, e para o homem sensato ser sábio. |
| 24 εν απωλεια ασεβης περιφερεται επιθυμια δε δικαιου δεκτη | 24 O que o impio teme, isso virá sobre ele; aos justos se lhes concederá o que desejam. O impio desaparecerá como um turbilhão que passa; mas o justo fica em fundamento eterno. |
| 25 παραπορευομενης καταιγιδος αφανιζεται ασεβης δικαιος δε εκκλινας σωζεται εις τον αιωνα | |
| 26 ωσπερ ομφαξ οδουσι βλαβερον και καπνος ομμασιν ουτως παρανομια τοις χρωμενοις αυτην | 26 Qual o vinagre para os dentes, e o fumo para os olhos. tal é o preguiçoso para aqueles que o mandaram. O temor do Senhor prolonga os dias, porém os anos dos ímpios serão abreviados. |
| 27 φοβος κυριου προστιθησιν ημερας ετη δε ασεβων ολιγωθησεται | |
| 28 εγχρονιζει δικαιοις ευφροσυνη ελπις δε ασεβων ολλυται | 28 A expectação dos justos será satisfeita, mas a esperança dos ímpios perecerá. |
| 29 οχυρωμα οσιου φοβος κυριου συντριβη δε τοις εργαζομενοις κακα | 29 O caminho do Senhor é a fortaleza do justo, mas o terror dos malfeitores. |
| 30 δικαιος τον αιωνα ουκ ενδωσει ασεβεις δε ουκ οικησουσιν γην | 30 O justo não será nunca abalado, porém os ímpios não habitarão sobre a terra. |
| 31 στομα δικαιου αποσταζει σοφιαν γλωσσα δε αδικου εξολειται | 31 Sobre a boca do justo floresce a sabedoria; porém a língua perversa será cortada. |
| 32 χειλη ανδρων δικαιων αποσταζει χαριτας στομα δε ασεβων αποστρεφεται | 32 Os lábios do justo conhecem a graça, e a boca dos ímpios a perversidade. |