ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 61

Septuaginta - Nestle-Aland	Bibbia Vulgata Clementina
¹ εις το τελος υπερ ιδιθουν ψαλμος τω δαυιδ	¹ In finem, pro Idithun. Psalmus David.
² ουχι τω θεω υποταγησεται η ψυχη μου παρ' αυτου γαρ το σωτηριον μου	² Nonne Deo subjecta erit anima mea ? ab ipso enim salutare meum.
³ και γαρ αυτος θεος μου και σωτηρ μου αντιλημπτωρ μου ου μη σαλευθω επι πλειον	³ Nam et ipse Deus meus et salutaris meus ; susceptor meus, non movebor amplius.
⁴ εως ποτε επιτιθεσθε επ' ανθρωπον φονευετε παντες ως τοιχω κεκλιμενω και φραγμω ωσμενω	⁴ Quousque irruitis in hominem ? interficitis universi vos, tamquam parieti inclinato et maceriæ depulsæ.
⁵ πλην την τιμην μου εβουλευσαντο απωσασθαι εδραμον εν ψευδει τω στοματι αυτων ευλογουσαν και τη καρδια αυτων κατηρωντο διαψαλμα	⁵ Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere ; cucurri in siti : ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant.
⁶ πλην τω θεω υποταγηθι η ψυχη μου οτι παρ' αυτου η υπομονη μου	⁶ Verumtamen Deo subjecta esto, anima mea, quoniam ab ipso patientia mea :
⁷ οτι αυτος θεος μου και σωτηρ μου αντιλημπτωρ μου ου μη μεταναστευσω	⁷ quia ipse Deus meus et salvator meus, adjutor meus, non emigrabo.
⁸ επι τω θεω το σωτηριον μου και η δοξα μου ο θεος της βοηθειας μου και η ελπις μου επι τω θεω	⁸ In Deo salutare meum et gloria mea ; Deus auxilii mei, et spes mea in Deo est.
⁹ ελπισατε επ' αυτον πασα συναγωγη λαου εκχεετε ενωπιον αυτου τας καρδιας υμων ο θεος βοηθος ημων διαψαλμα	⁹ Sperate in eo, omnis congregatio populi ; effundite coram illo corda vestra : Deus adjutor noster in æternum.
¹⁰ πλην ματαιοι οι υιοι των ανθρωπων ψευδεις οι υιοι των ανθρωπων εν ζυγοις του αδικησαι αυτοι εκ ματαιοτητος επι το αυτο	¹⁰ Verumtamen vani filii hominum, mendaces filii hominum in stateris, ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum.
¹¹ μη ελπιζετε επι αδικιαν και επι αρπαγμα μη επιποθειτε πλουτος εαν ρεη μη προστιθεσθε καρδιαν	¹¹ Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere ; divitiæ si affluant, nolite cor apponere.
¹² απαξ ελαλησεν ο θεος δυο ταυτα ηκουσα	¹² Semel locutus est Deus ; duo hæc audivi : quia potestas Dei est,
¹³ οτι το κρατος του θεου και σοι κυριε το ελεος οτι συ αποδωσεις εκαστω κατα τα εργα αυτου	¹³ et tibi, Domine, misericordia : quia tu reddes unicuique juxta opera sua.