| 1 και ειπεν κυριος προς μωυσην πορευου αναβηθι εντευθεν συ και ο λαος σου ους εξηγαγες εκ γης αιγυπτου εις την γην ην ωμοσα τω αβρααμ και ισαακ και ιακωβ λεγων τω σπερματι υμων δωσω αυτην | 1 Le Seigneur parla ensuite à Moïse, et lui dit: Allez, sortez de ce lieu, vous et votre peuple que vous avez tiré de l'Egypte, et allez en la terre que J'ai promise avec serment à Abraham, â Isaac et à Jacob, en disant: Je donnerai cette terre à votre race; |
| 2 και συναποστελω τον αγγελον μου προ προσωπου σου και εκβαλει τον αμορραιον και χετταιον και φερεζαιον και γεργεσαιον και ευαιον και ιεβουσαιον | 2 Et J'enverrai un Ange pour vous servir de précurseur, afin que J'en chasse les Chananéens, les Amorrhéens, les Héthéens, les Phérézéens, les Hévéens et les Jébuséens, |
| 3 και εισαξω σε εις γην ρεουσαν γαλα και μελι ου γαρ μη συναναβω μετα σου δια το λαον σκληροτραχηλον σε ειναι ινα μη εξαναλωσω σε εν τη οδω | 3 Et que vous entriez dans un pays où coulent le lait et le miel. Car Je n'y monterai pas avec vous, de peur que Je ne vous extermine pendant le chemin, parce que vous êtes un peuple d'une tête dure. |
| 4 και ακουσας ο λαος το ρημα το πονηρον τουτο κατεπενθησαν εν πενθικοις | 4 Le peuple, entendant ces paroles si fâcheuses se mit à pleurer, et nul d'entre eux ne prit ses ornements accoutumés. |
| 5 και ειπεν κυριος τοις υιοις ισραηλ υμεις λαος σκληροτραχηλος ορατε μη πληγην αλλην επαξω εγω εφ' υμας και εξαναλωσω υμας νυν ουν αφελεσθε τας στολας των δοξων υμων και τον κοσμον και δειξω σοι α ποιησω σοι | 5 Le Seigneur dit à Moïse: Dites aux enfants d'Israël: Vous êtes un peuple d'une tête dure. Si Je viens une fois au milieu de vous, Je vous exterminerai. Quittez donc dès à présent tous vos ornements, afin que Je sache de quelle manière J'agirai avec vous. |
| 6 και περιειλαντο οι υιοι ισραηλ τον κοσμον αυτων και την περιστολην απο του ορους του χωρηβ | 6 Les enfants d'Israël quittèrent donc leur ornement au pied de la montagne d'Horeb. |
| 7 και λαβων μωυσης την σκηνην αυτου επηξεν εξω της παρεμβολης μακραν απο της παρεμβολης και εκληθη σκηνη μαρτυριου και εγενετο πας ο ζητων κυριον εξεπορευετο εις την σκηνην εξω της παρεμβολης | 7 Moïse aussi, prenant sa tente, la dressa bien loin hors du camp, et l'appela le tabernacle de l'alliance. Et tous ceux du peuple qui avaient quelque difficulté sortaient hors du camp pour aller au tabernacle de l'alliance. |
| 8 ηνικα δ' αν εισεπορευετο μωυσης εις την σκηνην εξω της παρεμβολης ειστηκει πας ο λαος σκοπευοντες εκαστος παρα τας θυρας της σκηνης αυτου και κατενοουσαν απιοντος μωυση εως του εισελθειν αυτον εις την σκηνην | 8 Lorsque Moïse sortait pour aller au tabernacle, tout le peuple se levait, et chacun se tenait à l'entrée de sa tente et regardait Moïse par derrière, jusqu'à ce qu'il fût entré dans le tabernacle. |
| 9 ως δ' αν εισηλθεν μωυσης εις την σκηνην κατεβαινεν ο στυλος της νεφελης και ιστατο επι την θυραν της σκηνης και ελαλει μωυση | 9 Quand Moïse était entré dans le tabernacle de l'alliance, la colonne de nuée descendait et se tenait à la porte, et le Seigneur parlait avec Moïse. |
| 10 και εωρα πας ο λαος τον στυλον της νεφελης εστωτα επι της θυρας της σκηνης και σταντες πας ο λαος προσεκυνησαν εκαστος απο της θυρας της σκηνης αυτου | 10 Tous les enfants d'Israël, voyant que la colonne de nuée se tenait à l'entrée du tabernacle, se tenaient eux-mêmes debout à l'entrée de leurs tentes et y adoraient le Seigneur. |
| 11 και ελαλησεν κυριος προς μωυσην ενωπιος ενωπιω ως ει τις λαλησει προς τον εαυτου φιλον και απελυετο εις την παρεμβολην ο δε θεραπων ιησους υιος ναυη νεος ουκ εξεπορευετο εκ της σκηνης | 11 Or le Seigneur parlait à Moïse face à face, comme un homme a coutume de parler à son ami. Et lorsqu'il retournait dans le camp, le jeune Josué, fils de Nun, qui le servait, ne sortait point du tabernacle. |
| 12 και ειπεν μωυσης προς κυριον ιδου συ μοι λεγεις αναγαγε τον λαον τουτον συ δε ουκ εδηλωσας μοι ον συναποστελεις μετ' εμου συ δε μοι ειπας οιδα σε παρα παντας και χαριν εχεις παρ' εμοι | 12 Or Moïse dit au Seigneur: Vous me commandez d'emmener ce peuple, et Vous ne me dites pas qui Vous devez envoyer avec moi, quoique Vous m'ayez dit: Je vous connais par votre nom, et vous avez trouvé grâce devant Moi. |
| 13 ει ουν ευρηκα χαριν εναντιον σου εμφανισον μοι σεαυτον γνωστως ιδω σε οπως αν ω ευρηκως χαριν εναντιον σου και ινα γνω οτι λαος σου το εθνος το μεγα τουτο | 13 Si j'ai donc trouvé grâce devant Vous, faites-moi voir Votre visage, afin que je Vous connaisse et que je trouve grâce devant Vos yeux. Regardez favorablement cette multitude, qui est Votre peuple. |
| 14 και λεγει αυτος προπορευσομαι σου και καταπαυσω σε | 14 Le Seigneur lui dit: Je marcherai en personne devant vous, et Je vous procurerai le repos. |
| 15 και λεγει προς αυτον ει μη αυτος συ πορευη μη με αναγαγης εντευθεν | 15 Moïse lui dit: Si vous ne marchez Vous-même devant nous, ne nous faites point sortir de ce lieu. |
| 16 και πως γνωστον εσται αληθως οτι ευρηκα χαριν παρα σοι εγω τε και ο λαος σου αλλ' η συμπορευομενου σου μεθ' ημων και ενδοξασθησομαι εγω τε και ο λαος σου παρα παντα τα εθνη οσα επι της γης εστιν | 16 Car comment pourrons-nous savoir, moi et Votre peuple, que nous avons trouvé grâce devant Vous, si Vous ne marchez avec nous, afin que nous soyons en honneur et en gloire parmi tous les peuples qui habitent sur la terre? |
| 17 και ειπεν κυριος προς μωυσην και τουτον σοι τον λογον ον ειρηκας ποιησω ευρηκας γαρ χαριν ενωπιον μου και οιδα σε παρα παντας | 17 Le Seigneur dit à Moïse: Je ferai tout ce que vous venez de Me demander, car vous avez trouvé grâce devant Moi, et Je vous connais par votre nom. |
| 18 και λεγει δειξον μοι την σεαυτου δοξαν | 18 Moïse lui dit: Faites-moi voir Votre gloire. |
| 19 και ειπεν εγω παρελευσομαι προτερος σου τη δοξη μου και καλεσω επι τω ονοματι μου κυριος εναντιον σου και ελεησω ον αν ελεω και οικτιρησω ον αν οικτιρω | 19 Le Seigneur lui répondit: Je vous ferai voir toute sorte de biens, et Je prononcerai devant vous le nom du Seigneur. Je ferai miséricorde à qui Je voudrai, et J'userai de clémence envers qui il Me plaira. |
| 20 και ειπεν ου δυνηση ιδειν μου το προσωπον ου γαρ μη ιδη ανθρωπος το προσωπον μου και ζησεται | 20 Dieu dit encore: Vous ne pourrez voir Mon visage, car nul homme ne Me verra sans mourir. |
| 21 και ειπεν κυριος ιδου τοπος παρ' εμοι στηση επι της πετρας | 21 Il ajouta: Il y a un endroit auprès de Moi, où vous vous tiendrez sur la pierre; |
| 22 ηνικα δ' αν παρελθη μου η δοξα και θησω σε εις οπην της πετρας και σκεπασω τη χειρι μου επι σε εως αν παρελθω | 22 Et lorsque Ma gloire passera, Je vous mettrai dans l'ouverture de la pierre, et Je vous couvrirai de Ma main jusqu'à ce que je sois passé. |
| 23 και αφελω την χειρα και τοτε οψη τα οπισω μου το δε προσωπον μου ουκ οφθησεται σοι | 23 J'ôterai ensuite Ma main, et vous Me verrez par derrière; mais vous ne pourrez voir Mon visage. |
