Lettera agli Ebrei - Hebrews 6

Torna indietro

Modern Greek Bible	Sacra Bibbia Garofalo
¹ Δια τουτο αφησαντες την αρχικην διδασκαλιαν του Χριστου, ας φερωμεθα προς την τελειοτητα, χωρις να βαλλωμεν εκ νεου θεμελιον μετανοιας απο νεκρων εργων και πιστεως εις Θεον,	¹ Perciò, lasciato da parte l’insegnamento iniziale del Cristo, eleviamoci a ciò che è perfetto, non tentando di gettare di nuovo il fondamento della penitenza dalle opere morte e della fede in Dio,
² της διδαχης των βαπτισμων και της επιθεσεως των χειρων, και της αναστασεως των νεκρων και της κρισεως της αιωνιου.	² della dottrina sui battesimi e sull’imposizione delle mani, della risurrezione dei morti e del giudizio eterno.
³ Και τουτο θελομεν καμει, εαν επιτρεπη ο Θεος.	³ E questo noi faremo, se però lo permette Iddio.
⁴ Διοτι αδυνατον ειναι οι απαξ φωτισθεντες και γευθεντες της επουρανιου δωρεας και γενομενοι μετοχοι του Αγιου Πνευματος	⁴ Impossibile è, infatti, per coloro che sono stati una volta illuminati e hanno gustato il dono celeste, sono anche divenuti partecipi dello Spirito Santo
⁵ και γευθεντες τον καλον λογον του Θεου και τας δυναμεις του μελλοντος αιωνος,	⁵ e hanno gustato la buona parola di Dio e le meraviglie del secolo futuro,
⁶ και επειτα παραπεσοντες, αδυνατον να ανακαινισθωσι παλιν εις μετανοιαν, ανασταυρουντες εις εαυτους τον Υιον του Θεου και καταισχυνοντες.	⁶ e tuttavia precipitarono, il rinnovamento a penitenza, ricrocifiggendosi essi il Figlio di Dio ed esponendolo a ludibrio.
⁷ Διοτι γη, ητις πινει την πολλακις ερχομενην επ' αυτης βροχην και γεννα βοτανην ωφελιμον εις εκεινους, δια τους οποιους και γεωργειται, μεταλαμβανει ευλογιαν παρα Θεου?	⁷ Perché una terra, che ha bevuto la pioggia caduta spesse volte su di lei e produce erbe utili a coloro dai quali è pure coltivata, riceve benedizione da Dio;
⁸ οταν ομως εκφυη ακανθας και τριβολους, ειναι αδοκιμος και πλησιον καταρας, της οποιας το τελος ειναι να καυθη.	⁸ se, invece, produce spine e triboli, è riprovata e prossima a essere maledetta, e finirà col venire messa al fuoco.
⁹ Περι υμων δε, αν και λαλωμεν ουτως, αγαπητοι, ειμεθα πεπεισμενοι οτι εχετε τα καλητερα και συνεχομενα με την σωτηριαν.	⁹ Quanto a voi, però, o diletti, noi siamo persuasi, anche se parliamo così, di cose migliori e pertinenti a salvezza.
¹⁰ Διοτι δεν ειναι αδικος ο Θεος, ωστε να λησμονηση το εργον σας και τον κοπον της αγαπης, την οποιαν εδειξατε εις το ονομα αυτου, υπηρετησαντες τους αγιους και υπηρετουντες.	¹⁰ Poiché non è ingiusto Iddio da dimenticare il vostro operato e l’amore che avete dimostrato verso il suo nome, nell’avere servito e nel servire tuttora i santi.
¹¹ Επιθυμουμεν δε να δεικνυη εκαστος υμων την αυτην σπουδην προς την πληροφοριαν της ελπιδος μεχρι τελους,	¹¹ Bramiamo, però, che ognuno di voi dimostri la stessa premura per il pieno adempimento della speranza fino alla fine,
¹² δια να μη γεινητε νωθροι, αλλα μιμηται των δια πιστεως και μακροθυμιας κληρονομουντων τας επαγγελιας.	¹² onde non fiacchi diveniate, ma imitatori di coloro che, mediante la fede e l’attesa paziente, ereditano le promesse.
¹³ Διοτι ο Θεος, διδων επαγγελιαν εις τον Αβρααμ, επειδη δεν ειχε να ομοση εις ουδενα μεγαλητερον, ωμοσεν εις εαυτον,	¹³ Dio, infatti, quando fece ad Abramo la promessa, non potendo giurare per uno più grande, giurò per se stesso,
¹⁴ λεγων? Βεβαιως ευλογων θελω σε ευλογησει και πληθυνων θελω σε πληθυνει?	¹⁴ dicendo: Sì, certamente, io ti ricolmerò di benedizioni e largamente ti moltiplicherò.
¹⁵ και ουτω προσμεινας με υπομονην, απηλαυσε την επαγγελιαν.	¹⁵ E così, avendo egli pazientemente atteso, conseguì la promessa.
¹⁶ Διοτι οι μεν ανθρωποι ομνυουσιν εις τον μεγαλητερον, και ο ορκος ειναι εις αυτους τελος πασης αντιλογιας προς βεβαιωσιν.	¹⁶ Gli uomini, infatti, giurano per uno più grande, e per essi il giuramento a conferma è la fine di ogni controversia.
¹⁷ Εις το οποιον ο Θεος, θελων να δειξη περισσοτερον προς τους κληρονομους της επαγγελιας το αμεταθετον της βουλης αυτου, μετεχειρισθη μεσον τον ορκον,	¹⁷ Allo stesso modo Iddio, volendo più chiaramente dimostrare agli eredi della promessa l’immutabilità del suo proposito, si fece mallevadore con giuramento,
¹⁸ ωστε δια δυο πραγματων αμεταθετων, εις τα οποια ειναι αδυνατον να ψευσθη ο Θεος, να εχωμεν ισχυραν παρηγοριαν οι καταφυγοντες εις το να κρατησωμεν την προκειμενην ελπιδα?	¹⁸ affinché, grazie a due atti irrevocabili, per i quali è impossibile che Dio venga meno alla parola, abbiamo un forte incoraggiamento, noi che trovammo scampo nell’attaccarci all’offerta speranza;
¹⁹ την οποιαν εχομεν ως αγκυραν της ψυχης ασφαλη τε και βεβαιαν και εισερχομενην εις το εσωτερικον του καταπετασματος,	¹⁹ la quale teniamo come àncora dell’anima, sicura e salda e che penetra oltre il velo,
²⁰ οπου ο Ιησους εισηλθεν υπερ ημων προδρομος, γενομενος αρχιερευς εις τον αιωνα κατα την ταξιν Μελχισεδεκ.	²⁰ dove precursore per noi entrò Gesù, divenuto sommo sacerdote in eterno secondo l’ordine di Melchisedec.

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati