ΣΟΦΟΝΙΑΣ - Sofonia - Zephaniah 2
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Modern Greek Bible | La Biblia |
|---|---|
| 1 Συναχθητε και συναθροισθητε, το εθνος το μη επιθυμητον, | 1 Juntaos, reuníos, gente indeseable, | |
| 2 πριν το ψηφισμα γεννηση το αποτελεσμα αυτου και η ημερα παρελθη ως χνους, πριν επελθη εφ' υμας η εξαψις του Κυριου, πριν επελθη εφ' υμας η ημερα του θυμου του Κυριου. | 2 antes de que aparezca el decreto | fugaz como paja al viento, | antes de que caiga sobre vosotros | el ardor de la ira del Señor, | antes de que caiga sobre vosotros | el día de la ira del Señor. |
| 3 Ζητειτε τον Κυριον, παντες οι πραεις της γης, οι εκτελεσαντες τας κρισεις αυτου? ζητειτε δικαιοσυνην, ζητειτε πραοτητα, ισως σκεπασθητε εν τη ημερα της οργης του Κυριου. | 3 Buscad al Señor los humildes de la tierra, | los que practican su derecho, | buscad la justicia, buscad la humildad, | quizá podáis resguardaros | el día de la ira del Señor. |
| 4 Διοτι η Γαζα θελει εγκαταλειφθη και η Ασκαλων θελει ερημωθη? θελουσιν εκδιωξει την Αζωτον εν καιρω μεσημβριας και η Ακκαρων θελει εκριζωθη. | 4 Gaza será abandonada | y Ascalón, arruinada; | Asdod, rechazada al mediodía, | y Ecrón, extirpada. |
| 5 Ουαι εις τους κατοικους των παραλιων της θαλασσης, εις το εθνος των Χερεθαιων? ο λογος του Κυριου ειναι εναντιον σας, Χανααν, γη των Φιλισταιων, και θελω σε αφανισει, ωστε να μη υπαρχη ο κατοικων. | 5 ¡Ay de vosotros, quereteos, | que habitáis el litoral! | La palabra del Señor va por vosotros. | Canaán, tierra de los filisteos, | te dejaré desolada, | te vaciaré de habitantes. |
| 6 Και το παραλιον της θαλασσης θελει εισθαι κατοικιαι και σπηλαια ποιμενων και μανδραι ποιμνιων. | 6 El litoral quedará convertido | en pastizal de pastores, | en redil de ganado. |
| 7 Και το παραλιον τουτο θελει εισθαι δια το υπολοιπον του οικου Ιουδα? εκει θελουσι βοσκει? εν τοις οικοις της Ασκαλωνος θελουσι καταλυει το εσπερας? διοτι Κυριος ο Θεος αυτων θελει επισκεφθη αυτους και αποστρεψει την αιχμαλωσιαν αυτων. | 7 Y el litoral pasará a manos | del resto de la casa de Judá; | allí pastarán, en las casas de Ascalón, | y al anochecer, descansarán, | cuando el Señor intervenga en su favor | y cambie su destino. |
| 8 Ηκουσα τους ονειδισμους του Μωαβ και τας υβρεις των υιων Αμμων, δια των οποιων ωνειδιζον τον λαον μου και εμεγαλυνοντο κατα των οριων αυτου. | 8 He oído los ultrajes de Moab, | los insultos de los amonitas, | con los que han ultrajado a mi pueblo; | además, se engrandecieron a costa de su territorio. |
| 9 Δια τουτο, Ζω εγω, λεγει ο Κυριος των δυναμεων, ο Θεος του Ισραηλ, εξαπαντος ο Μωαβ θελει εισθαι ως τα Σοδομα και οι υιοι Αμμων ως τα Γομορρα, τοπος κνιδων και αλυκαι και παντοτεινη ερημωσις? το υπολοιπον του λαου μου θελει λαφυραγωγησει αυτους και το υπολοιπον του εθνους μου θαλει κατακληρονομησει αυτους. | 9 Por eso, por mi vida | —oráculo del Señor del universo, Dios de Israel—, | Moab acabará como Sodoma, | los amonitas igual que Gomorra: | campo de cardos, mina de sal, | tierra arruinada para siempre. | El resto de mi pueblo los saqueará, | serán la herencia del resto de mi pueblo. |
| 10 Τουτο θελει γεινει εις αυτους δια την υπερηφανιαν αυτων, διοτι ωνειδισαν και εμεγαλυνθησαν κατα του λαου του Κυριου των δυναμεων. | 10 Esto les pasará por orgullosos, | porque ultrajaron y se engrandecieron | a expensas del pueblo del Señor del universo. |
| 11 Ο Κυριος θελει εισθαι τρομερος εναντιον αυτων, διοτι θελει εξολοθρευσει παντας τους θεους της γης? και θελουσι προσκυνησει αυτον, εκαστος εκ του τοπου αυτου, πασαι αι νησοι των εθνων. | 11 Temible será el Señor para ellos, | pues acabará con los dioses de la tierra, | y se postrarán ante él en sus lugares, | todas las islas de los pueblos. |
| 12 Και σεις, Αιθιοπες, θελετε διαπερασθη δια της ρομφαιας μου. | 12 También vosotros, cusitas, | seréis atravesados por mi espada. |
| 13 Και θελει εκτεινει την χειρα αυτου κατα του βορρα και αφανισει την Ασσυριαν, και θελει καταστησει την Νινευη εις αφανισμον, τοπον ανυδρον ως η ερημος. | 13 Extenderá su mano hacia el norte | y suprimirá a Asur; | entregará Nínive a la ruina, | seca como un desierto. |
| 14 Και ποιμνια θελουσι βοσκεσθαι εν μεσω αυτης, παντα τα ζωα των εθνων? και ο πελεκαν και ο ακανθοχοιρος θελουσι κατοικει εν τοις ανωφλιοις αυτης? η φωνη αυτων θελει ηχησει εις τα παραθυρα? ερημωσις θελει εισθαι εν ταις πυλαις, διοτι θελει γυμνωθη απο των κεδρινων εργων. | 14 Se acostarán en ella los rebaños, | todos los animales del campo; | la lechuza, junto con el búho, | pasarán la noche en sus capiteles. | Canturreará una voz en la ventana, | el cuervo graznará en el umbral, | pues las vigas han quedado al aire. |
| 15 Αυτη ειναι η ευφραινομενη πολις, η κατοικουσα αμεριμνως, η λεγουσα εν τη καρδια αυτης, Εγω ειμαι και δεν ειναι αλλη εκτος εμου. Πως κατεσταθη ερημος, καταλυμα θηριων? πας ο διαβαινων δι' αυτης θελει συριξει και κινησει την χειρα αυτου. | 15 Esta es la ciudad alegre | que vivía confiada, | la que decía para sus adentros: | «¡Yo, y solo yo!». | ¡Cómo ha quedado arruinada, | convertida en refugio de animales! | Todo el que pasa junto a ella | silba y agita su mano. |