| 1 Εαν επιστρεψης, Ισραηλ, λεγει Κυριος, επιστρεψον προς εμε? και εαν εκβαλης τα βδελυγματα σου απ' εμπροσθεν μου, τοτε δεν θελεις μετατοπισθη. | 1 "If you return, O Israel, says the LORD, to me you should return. If you remove your abominations from my presence, and do not waver, |
| 2 Και θελεις ομοσει, λεγων, Ζη Κυριος, εν αληθεια εν κρισει και εν δικαιοσυνη? και τα εθνη θελουσιν ευλογεισθαι εν αυτω και εν αυτω θελουσι δοξασθη. | 2 and if you swear, 'As the LORD lives,' in truth, in justice, and in uprightness, then nations shall bless themselves in him, and in him shall they glory." |
| 3 Διοτι ουτω λεγει Κυριος προς τους ανδρας Ιουδα και προς την Ιερουσαλημ? Αροτριασατε τους κεχερσωμενους αγρους σας και μη σπειρετε μεταξυ ακανθων. | 3 For thus says the LORD to the men of Judah and to the inhabitants of Jerusalem: "Break up your fallow ground, and sow not among thorns. |
| 4 Περιτμηθητε εις τον Κυριον και αφαιρεσατε τας ακροβυστιας της καρδιας σας, ανδρες Ιουδα και κατοικοι της Ιερουσαλημ, μηποτε εξελθη ο θυμος μου ως πυρ και εξαφθη, και ουδεις θελει εισθαι ο σβεσων, ενεκεν της κακιας των πραξεων σας. | 4 Circumcise yourselves to the LORD, remove the foreskin of your hearts, O men of Judah and inhabitants of Jerusalem; lest my wrath go forth like fire, and burn with none to quench it, because of the evil of your doings." |
| 5 Αναγγειλατε προς τον Ιουδαν και κηρυξατε προς την Ιερουσαλημ? και ειπατε και ηχησατε σαλπιγγα εις την γην? βοησατε, συναθροισθητε και ειπατε, Συναχθητε και ας εισελθωμεν εις τας ωχυρωμενας πολεις. | 5 Declare in Judah, and proclaim in Jerusalem, and say, "Blow the trumpet through the land; cry aloud and say, 'Assemble, and let us go into the fortified cities!' |
| 6 Υψωσατε σημαιαν προς την Σιων? συρθητε, μη σταθητε? διοτι εγω θελω φερει κακον απο βορρα και συντριμμον μεγαν. | 6 Raise a standard toward Zion, flee for safety, stay not, for I bring evil from the north, and great destruction. |
| 7 Ο λεων ανεβη εκ του δασους αυτου και ο εξολοθρευτης των εθνων εσηκωθη? εξηλθεν εκ του τοπου αυτου δια να ερημωση την γην σου? αι πολεις σου θελουσι καταστραφη, ωστε δεν θελει εισθαι ουδεις ο κατοικων. | 7 A lion has gone up from his thicket, a destroyer of nations has set out; he has gone forth from his place to make your land a waste; your cities will be ruins without inhabitant. |
| 8 Δια τουτο περιζωσθητε σακκους, θρηνησατε και ολολυξατε? διοτι ο φλογερος θυμος του Κυριου δεν εστραφη αφ' ημων. | 8 For this gird you with sackcloth, lament and wail; for the fierce anger of the LORD has not turned back from us." |
| 9 Και εν εκεινη τη ημερα, λεγει Κυριος, η καρδια του βασιλεως θελει χαθη και η καρδια των αρχοντων? και οι ιερεις θελουσιν εκθαμβηθη και οι προφηται θελουσιν εκπλαγη. | 9 "In that day, says the LORD, courage shall fail both king and princes; the priests shall be appalled and the prophets astounded." |
| 10 Τοτε ειπα, Ω Κυριε Θεε απατων λοιπον ηπατησας τον λαον τουτον και την Ιερουσαλημ, λεγων, Ειρηνην θελετε εχει? ενω η μαχαιρα εφθασεν εως της ψυχης. | 10 Then I said, "Ah, Lord GOD, surely thou hast utterly deceived this people and Jerusalem, saying, 'It shall be well with you'; whereas the sword has reached their very life." |
| 11 Εν εκεινω τω καιρω θελουσιν ειπει προς τον λαον τουτον και προς την Ιερουσαλημ, Ανεμος καυστικος των υψηλων τοπων της ερημου φυσα προς την θυγατερα του λαου μου, ουχι δια να ανεμιση ουδε δια να καθαριση? | 11 At that time it will be said to this people and to Jerusalem, "A hot wind from the bare heights in the desert toward the daughter of my people, not to winnow or cleanse, |
| 12 ανεμος σφοδροτερος παρα τουτους θελει ελθει δι' εμε? εγω δε τωρα θελω εκφερει κρισεις εις αυτους. | 12 a wind too full for this comes for me. Now it is I who speak in judgment upon them." |
| 13 Ιδου, ως νεφελη θελει αναβη, και αι αμαξαι αυτου θελουσιν εισθαι ως ανεμοστροβιλος? οι ιπποι αυτου ειναι ελαφροτεροι των αετων. Ουαι εις ημας, διοτι εχαθημεν. | 13 Behold, he comes up like clouds, his chariots like the whirlwind; his horses are swifter than eagles-- woe to us, for we are ruined! |
| 14 Ιερουσαλημ, αποπλυνον την καρδιαν σου απο κακιας, δια να σωθης? εως ποτε θελουσι κατοικει εν σοι οι ματαιοι διαλογισμοι σου; | 14 O Jerusalem, wash your heart from wickedness, that you may be saved. How long shall your evil thoughts lodge within you? |
| 15 Διοτι φωνη αναγγελλει εκ του Δαν και κηρυττει θλιψιν απο του ορους Εφραιμ. | 15 For a voice declares from Dan and proclaims evil from Mount Ephraim. |
| 16 Ενθυμισατε τουτο εις τα εθνη? ιδου, διακηρυξατε εναντιον της Ιερουσαλημ, οτι πολιορκηται ερχονται απο γης μακρας και εκπεμπουσι την φωνην αυτων εναντιον των πολεων Ιουδα. | 16 Warn the nations that he is coming; announce to Jerusalem, "Besiegers come from a distant land; they shout against the cities of Judah. |
| 17 Ως φυλακες αγρου παρεταχθησαν εναντιον αυτης κυκλοθεν? διοτι απεστατησεν εναντιον μου, λεγει Κυριος. | 17 Like keepers of a field are they against her round about, because she has rebelled against me, says the LORD. |
| 18 Αι οδοι σου και τα επιτηδευματα σου επροξενησαν εις σε ταυτα? αυτη η κακια σου εσταθη μαλιστα πικρα, ναι, εφθασεν εως της καρδιας σου. | 18 Your ways and your doings have brought this upon you. This is your doom, and it is bitter; it has reached your very heart." |
| 19 Τα εντοσθια μου, τα εντοσθια μου? πονω εις τα βαθη της καρδιας μου? η καρδια μου θορυβειται εν εμοι? δεν δυναμαι να σιωπησω, διοτι ηκουσας, ψυχη μου, ηχον σαλπιγγος, αλαλαγμον πολεμου. | 19 My anguish, my anguish! I writhe in pain! Oh, the walls of my heart! My heart is beating wildly; I cannot keep silent; for I hear the sound of the trumpet, the alarm of war. |
| 20 Συντριμμος επι συντριμμον διακηρυττεται? διοτι πασα η γη ερημουται? εξαιφνης αι σκηναι μου ηρημωθησαν και τα παραπετασματα μου εν μια στιγμη. | 20 Disaster follows hard on disaster, the whole land is laid waste. Suddenly my tents are destroyed, my curtains in a moment. |
| 21 Εως ποτε θελω βλεπει την σημαιαν, θελω ακουει τον ηχον της σαλπιγγος; | 21 How long must I see the standard, and hear the sound of the trumpet? |
| 22 Διοτι ο λαος μου ειναι αφρων? δεν με εγνωρισαν? ειναι υιοι αφρονες και δεν εχουσι συνεσιν? ειναι σοφοι εις το να κακοποιωσι, να αγαθοποιωσιν ομως δεν εξευρουσιν. | 22 "For my people are foolish, they know me not; they are stupid children, they have no understanding. They are skilled in doing evil, but how to do good they know not." |
| 23 Επεβλεψα επι την γην και ιδου, αμορφος και ερημος? και εις τους ουρανους και δεν υπηρχε το φως αυτων. | 23 I looked on the earth, and lo, it was waste and void; and to the heavens, and they had no light. |
| 24 Ειδον τα ορη και ιδου, ετρεμον και παντες οι λοφοι κατεσειοντο. | 24 I looked on the mountains, and lo, they were quaking, and all the hills moved to and fro. |
| 25 Ειδον και ιδου, δεν υπηρχεν ανθρωπος και παντα τα πετεινα του ουρανου ειχον φυγει. | 25 I looked, and lo, there was no man, and all the birds of the air had fled. |
| 26 Ειδον και ιδου, ο Καρμηλος ερημος και πασαι αι πολεις αυτου κατηδαφισμεναι απο προσωπου Κυριου, απο του φλογερου θυμου αυτου. | 26 I looked, and lo, the fruitful land was a desert, and all its cities were laid in ruins before the LORD, before his fierce anger. |
| 27 Διοτι ουτω λεγει Κυριος? πασα η γη θελει εισθαι ερημος? συντελειαν ομως δεν θελω καμει. | 27 For thus says the LORD, "The whole land shall be a desolation; yet I will not make a full end. |
| 28 Δια τουτο η γη θελει πενθησει και οι ουρανοι ανωθεν θελουσι συσκοτασει? διοτι εγω ελαλησα, απεφασισα και δεν θελω μετανοησει ουδε θελω επιστρεψει απο τουτου. | 28 For this the earth shall mourn, and the heavens above be black; for I have spoken, I have purposed; I have not relented nor will I turn back." |
| 29 Πασα η πολις θελει φυγει υπο του θορυβου των ιππεων και των τοξοτων θελουσιν ελθει εις τα δαση και αναβη επι τους βραχους? πασα πολις θελει εγκαταλειφθη και δεν θελει εισθαι ανθρωπος κατοικων εν αυταις. | 29 At the noise of horseman and archer every city takes to flight; they enter thickets; they climb among rocks; all the cities are forsaken, and no man dwells in them. |
| 30 Και συ, ηφανισμενη, τι θελεις καμει; και αν ενδυθης κοκκινον, και αν στολισθης με στολισμους χρυσους, και αν διατεινης με στιμμι τους οφθαλμους σου, εις ματην θελεις καλλωπισθη? οι ερασται σου θελουσι σε καταφρονησει, θελουσι ζητει την ζωην σου. | 30 And you, O desolate one, what do you mean that you dress in scarlet, that you deck yourself with ornaments of gold, that you enlarge your eyes with paint? In vain you beautify yourself. Your lovers despise you; they seek your life. |
| 31 Διοτι ηκουσα φωνην ως κοιλοπονουσης, στεναγμον ως πρωτογεννωσης φωνην της θυγατρος Σιων, ητις θρηνολογει εαυτην, εκτεινει τας χειρας αυτης, λεγουσα, Ουαι εις εμε τωρα, διοτι η ψυχη μου εκλειπει ενεκεν των φονευτων. | 31 For I heard a cry as of a woman in travail, anguish as of one bringing forth her first child, the cry of the daughter of Zion gasping for breath, stretching out her hands, "Woe is me! I am fainting before murderers." |
