ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 65

GREEK BIBLE	Sacra Bibbia Garofalo
1 Εις τον πρωτον μουσικον. Ψαλμος ωδης του Δαβιδ.>> Σε προσμενει υμνος, Θεε, εν Σιων? και εις σε θελει αποδοθη η ευχη.	1 Per il capocoro. Salmo. Di David. Cantico.
2 Ω ακουων προσευχην, εις σε θελει ερχεσθαι πασα σαρξ.	2 A te si addice la lode, o Dio, in Sion. E si scioglie il voto a te,
3 Λογοι ανομιας υπερισχυσαν κατ' εμου? συ θελεις καθαρισει τας παραβασεις ημων.	3 che esaudisci la preghiera. A te ogni mortale viene,
4 Μακαριος εκεινος, τον οποιον εξελεξας και προσελαβες, δια να κατοικη εν ταις αυλαις σου? θελομεν χορτασθη απο των αγαθων του οικου σου, του αγιου ναου σου.	4 a causa delle colpe. Se ci soverchiano i nostri delitti, tu li ricopri.
5 Δια τρομερων πραγματων μετα δικαιοσυνης θελεις αποκρινεσθαι προς ημας, Θεε της σωτηριας ημων, η ελπις παντων των περατων της γης, και των μακραν εν θαλασση?	5 Felice chi scegli e porti vicino, per abitare nei tuoi recinti. Ci saziamo dei beni della tua casa, nella santità del tuo santuario.
6 ο στερεονων δια της δυναμεως σου τα ορη, ο περιεζωσμενος ισχυν?	6 In modi mirabili, con giustizia ci rispondi, o Dio della nostra salvezza, fiducia di tutte le plaghe del mondo e delle isole lontane.
7 ο κατασιγαζων τον ηχον της θαλασσης, τον ηχον των κυματων αυτης και τον θορυβον των λαων.	7 Tu che pianti saldi i monti con la tua forza, cinto di potenza.
8 και αυτοι οι κατοικουντες τα περατα φοβουνται τα σημεια σου? χαροποιεις τας αρχας της αυγης και της εσπερας.	8 Tu che acquieti il ruggito dei mari, il ruggito dei loro marosi. I varchi d’oriente e d’occidente tu soggioghi.
9 Επισκεπτεσαι την γην και ποτιζεις αυτην? υπερπλουτιζεις αυτην? ο ποταμος του Θεου ειναι πληρης υδατων? ετοιμαζεις τον σιτον αυτων, επειδη ουτω διεταξας.	9 E si agitano i popoli e paventano coloro che abitano le estreme contrade, per i tuoi prodigi.
10 Τα αυλακια αυτης ποτιζεις? εξομαλιζεις τους βωλους αυτης? απαλυνεις αυτην δια σταλακτης βροχης? ευλογεις τα βλαστηματα αυτης.	10 Visiti la terra e la fai traboccare; la arricchisci assai. Il canale divino è rigonfio di acque; appresti le loro biade, perché così le prepari.
11 Στεφανονεις το ετος με τα αγαθα σου? και τα ιχνη σου σταλαζουσι παχος.	11 I suoi solchi irrighi, eguagli le glebe; con scrosci le ammolli, ne benedici i germogli.
12 Σταλαζουσιν αι βοσκαι της ερημου και οι λοφοι περιζωνονται χαραν.	12 Coroni l’annata con la tua bontà; le tue carreggiate stillano pinguedine.
13 Αι πεδιαδες ειναι ενδεδυμεναι ποιμνια και αι κοιλαδες εσκεπασμεναι υπο σιτου? αλαλαζουσι και ετι υμνολογουσι.	13 Stillano i pascoli della steppa, di letizia si cingono i colli.
	14 Si vestono i prati di greggi e le valli sì coprono di grano. Giubilano e cantano.