| 1 Εις τουτο ετι η καρδια μου τρεμει και εκπηδα απο του τοπου αυτης. | 1 C'est pour cela que mon coeur est saisi d'effroi, et qu'il bondit hors de sa place. |
| 2 Ακουσατε προσεκτικως την τρομεραν φωνην αυτου και τον ηχον τον εξερχομενον εκ του στοματος αυτου. | 2 Ecoutez, écoutez Sa voix terrible, et les sons qui sortent de Sa bouche. |
| 3 Αποστελλει αυτην υποκατω παντος του ουρανου και το φως αυτου επι τα εσχατα της γης. | 3 Il contemple toute la voûte des cieux, et sa lumière brille jusqu'aux extrémités de la terre. |
| 4 Κατοπιν αυτου βοα φωνη? βροντα με την φωνην της μεγαλωσυνης αυτου? και δεν θελει στησει αυτα, αφου η φωνη αυτου ακουσθη. | 4 Puis un rugissement retentit; Il tonne de Sa voix majestueuse, et on ne peut suivre Sa trace lorsque Sa voix s'est fait entendre. |
| 5 Ο Θεος βροντα θαυμασιως με την φωνην αυτου? καμνει μεγαλεια, και δεν εννοουμεν. | 5 Dieu tonne avec Sa voix d'une façon merveilleuse. Il fait des choses grandes et impénétrables. |
| 6 Διοτι λεγει προς την χιονα, γινου επι την γην? και προς την ψεκαδα και προς τον υετον της δυναμεως αυτου. | 6 Il commande à la neige de descendre sur la terre, et aux pluies de l'hiver et aux averses impétueuses. |
| 7 Κατασφραγιζει την χειρα παντος ανθρωπου? δια να γνωρισωσι παντες οι ανθρωποι το εργον αυτου. | 7 Il met le sceau sur la main de tous les hommes, afin que chacun reconnaisse Ses oeuvres. |
| 8 Τοτε τα θηρια εισερχονται εις τα σπηλαια και κατασκηνουσιν εν τοις τοποις αυτων. | 8 La bête rentre dans sa tanière, et elle demeure dans sa caverne. |
| 9 Εκ του νοτου ερχεται ο ανεμοστροβιλος, και το ψυχος εκ του βορρα. | 9 La tempête sort de ses retraites, et le froid des régions du nord. |
| 10 Εκ του φυσηματος του Θεου διδεται παγος? και το πλατος των υδατων στερεουται. | 10 Au souffle de Dieu la glace se durcit, et les eaux s'écoulent ensuite abondamment. |
| 11 Παλιν η γαληνη διασκεδαζει την νεφελην? το φως αυτου διασκορπιζει τα νεφη? | 11 Le froment désire les nuées, et les nuées répandent leur lumière. |
| 12 και αυτα περιφερονται κυκλω υπο τας οδηγιας αυτου, δια να καμνωσι παν ο, τι προσταζει εις αυτα επι το προσωπον της οικουμενης? | 12 Elles se dirigent en tous sens, partout où les conduit la volonté de Celui qui les gouverne, pour accomplir tous Ses ordres sur la surface du globe; |
| 13 καμνει αυτα να ερχωνται, η δια παιδειαν, η δια την γην αυτου, η δια ελεος. | 13 soit dans une tribu, soit sur Sa propre terre, soit en tout autre lieu, où Sa miséricorde leur aura ordonné de se trouver. |
| 14 Ακροασθητι τουτο, Ιωβ? σταθητι και συλλογισθητι τα θαυμασια του Θεου. | 14 Job, écoute ces choses; arrête-toi et considère les merveilles de Dieu. |
| 15 Εννοεις πως ο Θεος διαταττει αυτα, και καμνει να λαμπη το φως της νεφελης αυτου; | 15 Sais-tu quand Dieu a commandé aux pluies de faire paraître la lumière de Ses nuées? |
| 16 Εννοεις τα ζυγοσταθμισματα των νεφων, τα θαυμασια του τελειου κατα την γνωσιν; | 16 Connais-tu les grandes routes des nuages et la parfaite science? |
| 17 Δια τι τα ενδυματα σου ειναι θερμα, οταν αναπαυη την γην δια του νοτου; | 17 Tes vêtements ne sont-ils pas chauds, lorsque le vent du midi souffle sur la terre? |
| 18 Εξηπλωσας μετ' αυτου το στερεωμα το δυνατον ως κατοπτρον χυτον; | 18 Tu as peut-être créé avec Lui les cieux, qui sont aussi solides que l'airain fondu. |
| 19 Διδαξον ημας τι να ειπωμεν προς αυτον? ημεις δεν δυναμεθα να διαταξωμεν τους λογους ημων εξ αιτιας του σκοτους. | 19 Aprends-nous ce que nous pourrons Lui dire; car, pour nous, nous sommes enveloppés de ténèbres. |
| 20 Θελει αναγγελθη προς αυτον, εαν εγω λαλω; εαν λαληση ανθρωπος, βεβαιως θελει καταποθη. | 20 Qui Lui rapportera ce que je dis? L'homme qui Lui parlerait serait anéanti. |
| 21 Τωρα δε οι ανθρωποι δεν δυνανται να ατενισωσιν εις το λαμπρον φως, το εν τω στερεωματι, αφου ο ανεμος περαση και καθαριση αυτο, | 21 Mais maintenant ils ne voient pas la lumière; l'air s'épaissit tout à coup en nuées, et un vent qui passe les dissipera. |
| 22 και χρυσαυγης καιρος ελθη απο βορρα. Φοβερα δοξα υπαρχει εν τω Θεω. | 22 L'or vient de l'aquilon, et c'est une chose redoutable que de louer Dieu. |
| 23 Τον Παντοδυναμον, δεν δυναμεθα να εννοησωμεν αυτον? ειναι υπεροχος κατα την δυναμιν και κατα την κρισιν και κατα το πληθος της δικαιοσυνης, δεν καταθλιβει. | 23 Nous ne pouvons Le trouver dignement; Il est grand par la force, par l'équité et par la justice, et on ne saurait Le décrire. |
| 24 Δια τουτο οι ανθρωποι φοβουνται αυτον? ουδεις σοφος την καρδιαν δυναται να εννοηση αυτον. | 24 C'est pourquoi les hommes doivent Le craindre, et nul de ceux qui se croient sages n'osera contempler Sa grandeur. |
