Psalmen 36

Pattloch Bibel	GREEK BIBLE
1 [Dem Chorleiter. Vom Knecht des Herrn, von David.]	1 Εις τον πρωτον μουσικον. Ψαλμος του Δαβιδ, δουλου του Κυριου.>> Του ασεβους η παρανομια λεγει εν τη καρδια μου, δεν ειναι φοβος Θεου εμπροσθεν των οφθαλμων αυτου.
2 Der Spruch des Gottlosen lautet: "Unrecht zu tun steckt tief mir im Herzen!" Es gibt keine Gottesfurcht vor seinen Augen.	2 Διοτι απατα εαυτον εις τους οφθαλμους αυτου περι του οτι θελει ευρεθη η ανομια αυτου δια να μισηθη.
3 Denn er schmeichelt sich selbst, nach eigenem Urteil seine Schuld zu entdecken und zu hassen.	3 Τα λογια του στοματος αυτου ειναι ανομια και δολος? δεν ηθελησε να νοηση δια να πραττη το αγαθον.
4 Die Worte seines Mundes sind Lug und Trug; weise und gut zu handeln, hat er verlernt.	4 Ανομιαν διαλογιζεται επι της κλινης αυτου? ισταται εν οδω ουχι καλη? το κακον δεν μισει.
5 Bosheit ersinnt er auf seinem Lager, führt einen schlimmen Lebenswandel, Schlechtes verwirft er nicht.	5 Κυριε, εως του ουρανου φθανει το ελεος σου, η αληθεια σου εως των νεφελων.
6 Herr, bis an den Himmel reicht deine Huld, deine Treue bis zu den Wolken!	6 Η δικαιοσυνη σου ειναι ως τα υψηλα ορη? αι κρισεις σου αβυσσος μεγαλη? ανθρωπους και κτηνη σωζεις, Κυριε.
7 Deine Gerechtigkeit gleicht den Gottesbergen, dein rechtes Urteil dem großen Weltmeer. Menschen und Tiere umfaßt deine Hilfe, o Herr.	7 Ποσον πολυτιμον ειναι το ελεος σου, Θεε. Δια τουτο οι υιοι των ανθρωπων ελπιζουσιν επι την σκιαν των πτερυγων σου.
8 Wie kostbar ist deine Huld, o Gott! Im Schatten deiner Flügel bergen sich die Menschen.	8 Θελουσι χορτασθη απο του παχους του οικου σου, και απο του χειμαρρου της τρυφης σου θελεις ποτισει αυτους.
9 Am Reichtum deines Hauses laben sie sich, mit dem Strom deiner Wonnen tränkst du sie.	9 Διοτι μετα σου ειναι η πηγη της ζωης? εν τω φωτι σου θελομεν ιδει φως.
10 Ja, bei dir ist die Quelle des Lebens, in deinem Lichte schauen wir Licht.	10 Εκτεινον το ελεος σου προς τους γνωριζοντας σε, και την δικαιοσυνην σου προς τους ευθεις την καρδιαν.
11 Erhalte deine Gnade denen, die dich kennen, den Rechtgesinnten dein gerechtes Walten!	11 Ας μη ελθη επ' εμε πους υπερηφανιας? και χειρ ασεβων ας μη με σαλευση.
12 Nicht komme über mich der Fuß des Stolzen; die Faust des Frevlers vertreibe mich nicht!	12 Εκει επεσον οι εργαται της ανομιας? κατεσπρωχθησαν και δεν θελουσι δυνηθη να ανεγερθωσι.
13 Dann müssen die Übeltäter fallen; sie stürzen und können sich nicht mehr erheben.