Isaiæ 41

NOVA VULGATA	Peshitta
1 Taceant ante me insulae, et gentes renovent fortitudinem; accedant et tunc loquantur, simul ad iudicium propinquemus.	1 ܫܬ̈ܘܩܝܢ ܓܙܪ̈ܬܐ ܘܐܡ̈ܘܬܐ ܢܚ̈ܠܦܢ ܚܝܠܐ ܢܩܪ̈ܒܢ ܘܗܝܕܝܢ ܢܡ̈ܠܠܢ ܘܐܟܚܕܐ ܠܕܝܢܐ ܢܩܪ̈ܒܢ
2 Quis suscitavit ab oriente eum, cuius gressum sequitur iustitia? Dabit in conspectu eius gentes et subiciet ei reges, quos reddet quasi pulverem gladius eius, sicut stipulam vento raptam arcus eius.	2 ܡܢܘ ܐܥܝܪ ܙܕܝܩܘܬܐ ܡܢ ܡܕܢܚܐ ܘܩܪܗ̇ ܠܪܓܠܗ ܢܫܬܠܡܘܢ ܩܕܡܘܗܝ ܥܡ̈ܡܐ ܘܡ̈ܠܟܐ ܢܬܘܪܘܢ ܢܬܠ ܐܝܟ ܥܦܪܐ ܚܪܒܗ ܘܐܝܟ ܩܫܬܐ ܕܢ̇ܬܪܐ ܩܫܬܗ
3 Persequetur eos, transibit in pace; semita sub pedibus eius non apparebit.	3 ܢܪܕܘܦ ܐܢܘܢ ܘܢܥܒܕ ܫܠܡܐ ܘܐܘܪܚܐ ܒܪ̈ܓܠܘܗܝ ܠܐ ܢܥܠ
4 Quis operatus est et fecit, vocans generationes ab exordio? Ego Dominus, primus et cum novissimis ego sum.	4 ܡܢܘ ܥܬܕ ܘܥܒܕ ܡ̇ܢ ܕܩܪܐ ܠܕܪ̈ܐ ܡܢ ܪܫܝܬܐ ܐܢܐ ܐܢܐ ܡܪܝܐ ܩܕܡܝܐ ܘܐܚܪܝܐ ܐܢܐ ܐܢܐ
5 Viderunt insulae et timuerunt, extrema terrae obstupuerunt, appropinquaverunt et accesserunt.	5 ܚ̈ܙܝܢܝ ܓܙܪ̈ܬܐ ܘܕܚܠܘ ܣܘ̈ܦܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ ܕܚܠܘ ܘܩܪܒܘ ܘܐܬܘ
6 Unusquisque proximo suo auxiliabitur et fratri suo dicet: “ Confortare ”.	6 ܘܓܒܪ ܠܚܒܪܗ ܡܥܕܪܝܢ ܘܠܐܚܘܗܝ ܐܡ̇ܪ ܐܬܚܝܠ
7 Confortabit faber aurificem, percutiens malleo eum, qui cudit, dicens de glutino: “ Bonum est ”; et roborat eum clavis, ut non moveatur.	7 ܘܠܒܒ ܢܓܪܐ ܠܩܝܢܝܐ ܕܐ̇ܪܫ ܒܩܘܪܢܣܐ ܘܦ̇ܠܚ ܘܐܡ̇ܪ ܥܠ ܕܒܩܐ ܕܫܦܝܪ ܗܘ ܘܩ̇ܒܥܝܢ ܠܗ ܒܨ̈ܨܐ ܕܠܐ ܢܬܬܙܝܥ
8 Tu autem, Israel, serve meus, Iacob, quem elegi, semen Abraham amici mei,	8 ܗܫܐ ܐܝܣܪܝܠ ܥܒܕܝ ܝܥܩܘܒ ܕܓܒܝ̇ܬܟ ܙܪܥܗ ܕܐܒܪܗܡ ܪܚܡܝ
9 quem apprehendi ab extremis terrae, et a longinquis eius vocavi te et dixi tibi: “ Servus meus es tu; elegi te et non abieci te ”.	9 ܕܚܝ̇ܠܬܟ ܡܢ ܣܘ̈ܦܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ ܘܡܢ ܕܘܩ̈ܝܗ̇ ܩܪܝ̇ܬܟ ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܟ ܥܒܕܝ ܐܢܬ ܓܒܝ̇ܬܟ ܘܠܐ ܐܣܠ̇ܝܬܟ
10 Ne timeas, quia ego tecum sum; ne declines, quia ego Deus tuus: confortabo te et auxiliabor tibi et sustentabo te dextera iustitiae meae.	10 ܠܐ ܬܕܚܠ ܡܛܠ ܕܥܡܟ ܐܢܐ ܘܠܐ ܬܬܪܗܒ ܡܛܠ ܕܐܢܐ ܐܢܐ ܐܠܗܟ ܚܝ̇ܠܬܟ ܐܦ ܥ̇ܕܪܬܟ ܐܦ ܣܡ̇ܟܬܟ ܒܝܡܝܢܝ ܙܕܝܩܬܐ
11 Ecce confundentur et erubescent omnes, qui irascuntur adversum te; erunt quasi non sint et peribunt viri, qui contradicunt tibi.	11 ܢܒܗܬܘܢ ܘܢ̇ܚܦܪܘܢ ܐܝܠܝܢ ܕܣܩ̇ܪܝܢ ܠܟ ܢܗܘܘܢ ܐܝܟ ܠܐ ܡܕܡ ܘܢܐܒܕܘܢ ܓܒܪ̈ܐ ܕܢܨ̇ܝܢ ܥܡܟ
12 Quaeres eos et non invenies viros, qui rixantur tecum; erunt quasi non sint et veluti nihilum, viri bellantes adversum te.	12 ܬܒܥܐ ܐܢܘܢ ܘܠܐ ܬܫܟܚ ܐܢܘܢ ܠܓܒܪ̈ܐ ܕܢܨ̇ܝܢ ܥܡܟ ܢܗܘܘܢ ܐܝܟ ܕܠܐ ܐܝܬܝܗܘܢ ܓܒܪ̈ܐ ܕܡܬܟܬܫܝܢ ܥܡܟ
13 Quia ego Dominus Deus tuus apprehendens manum tuam dicensque tibi: “ Ne timeas; ego auxiliabor tibi.	13 ܡܛܠ ܕܐܢܐ ܐܢܐ ܡܪܝܐ ܐܠܗܟ ܡܚܝܠܢܐ ܕܝܡܝܢܟ ܐܡ̇ܪܬ ܠܟ ܠܐ ܬܕܚܠ ܐܢܐ ܐܢܐ ܥܕܘܪܟ
14 Noli timere, vermis Iacob, homines ex Israel. Ego auxiliabor tibi ”, dicit Dominus et redemptor tuus, Sanctus Israel.	14 ܠܐ ܬܕܚܠܝܢ ܬܘܠܥܗ ܕܝܥܩܘܒ ܘܡܢܝܢܗ ܕܐܝܣܪܝܠ ܐܢܐ ܐܢܐ ܥܕܘܪܟܝ ܐܡ̇ܪ ܡܪܝܐ ܘܦܪܘܩܟܝ ܩܕܝܫܐ ܕܐܝܣܪܝܠ
15 Ecce posui te quasi plaustrum triturans novum, habens rostra serrantia. Triturabis montes et comminues et colles quasi pulverem pones.	15 ܗܐ ܥܒ̇ܕܬܟ ܐܝܟ ܓܪܓܪܐ ܚܕܬܐ ܕܫܚ̇ܩ ܘܡܕܩ ܬܕܘܫ ܛܘܪ̈ܐ ܘܬܕܩ ܘܪ̈ܡܬܐ ܬܥܒܕ ܐܝܟ ܥܘܪܐ
16 Ventilabis eos, et ventus tollet eos, et turbo disperget eos; et tu exsultabis in Domino, in Sancto Israel laetaberis.	16 ܬܕܪܐ ܐܢܘܢ ܘܪܘܚܐ ܬܫܩܘܠ ܐܢܘܢ ܘܥܠܥܠܐ ܬܒܕܪ ܐܢܘܢ ܘܐܢܬ ܬܕܘܨ ܒܡܪܝܐ ܘܒܩܕܝܫܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܬܫܬܒܚ
17 Egeni et pauperes quaerunt aquas, et non sunt, lingua eorum siti aruit. Ego, Dominus, exaudiam eos, Deus Israel non derelinquam eos.	17 ܡܣ̈ܟܢܐ ܘܒ̇ܝܫ̈ܐ ܒܥ̇ܝܢ ܡ̈ܝܐ ܘܠܝܬ ܘܠܫܢܗܘܢ ܒܨܗܝܐ ܝܒܫ ܐܢܐ ܡܪܝܐ ܐܥܢܐ ܐܢܘܢ ܐܠܗܗ ܕܐܝܣܪܝܠ ܘܠܐ ܐܫܒܘܩ ܐܢܘܢ
18 Aperiam in decalvatis collibus flumina et in medio vallium fontes; ponam desertum in stagna aquarum et terram aridam in rivos aquarum.	18 ܐܦܬܚ ܢܗܪ̈ܘܬܐ ܒܛܘܪ̈ܐ ܘܒܓܘ ܦܩ̈ܥܬܐ ܡܒ̈ܘܥܐ ܐܥܒܕ ܡܕܒܪܐ ܠܐܓܡ̈ܐ ܕܡ̈ܝܐ ܘܐܪܥܐ ܨܗܝܬܐ ܠܡܒ̈ܘܥܐ ܕܡ̈ܝܐ
19 Plantabo in deserto cedrum, acaciam et myrtum et lignum olivae; ponam in solitudine abietem, ulmum et cupressum simul,	19 ܐܬܠ ܒܡܕܒܪܐ ܐܪ̈ܙܐ ܘܐܫܟܪ̈ܥܐ ܘܐܣܐ ܘܩܝܣܐ ܕܡܫܚܐ ܐܣܝܡ ܒܦܩܥܬܐ ܫܪ̈ܘܝܢܐ ܗܕܝܪ̈ܐ ܐܟܚܕܐ
20 ut videant et sciant et recogitent et intellegant pariter quia manus Domini fecit hoc, et Sanctus Israel creavit illud.	20 ܕܢܚܙܘܢ ܘܢܕܥܘܢ ܘܢܬܒܝܢܘܢ ܘܢܣܬܟܠܘܢ ܐܟܚܕܐ ܕܐܝܕܗ ܕܡܪܝܐ ܥܒܕܬ ܗܕܐ ܘܩܕܝܫܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܒܪܗ̇
21 Proferte causam vestram, dicit Dominus; afferte, si quid firmum habetis, dixit Rex Iacob.	21 ܩܪܒܘ ܕܝܢ̈ܝܟܘܢ ܐܡ̇ܪ ܡܪܝܐ ܩܪܒܘ ܬܪ̈ܥܝܬܟܘܢ ܐܡ̇ܪ ܡܠܟܗ ܕܝܥܩܘܒ
22 Accedant et nuntient nobis, quaecumque ventura sunt. Priora, quae fuerunt, nuntiate, ut ponamus cor nostrum et sciamus novissima eorum; et, quae ventura sunt, indicate nobis.	22 ܢܩܪܒܘܢ ܘܢܚܘܘܢ ܐܝܠܝܢ ܕܥܬ̈ܝܕܢ ܩ̈ܕܡܝܬܐ ܡܢܐ ܐ̈ܢܝܢ ܚܘܐܘܢ ܘܢܣܝܡ ܒܠܒܢ ܘܢܕܥ ܐܚܪܝܬܗܝܢ ܐܘ ܕܐ̈ܬܝܢ ܐܫܡܥܘܢ
23 Annuntiate, quae ventura sunt in futurum, ut sciamus quia dii estis vos; bene quoque aut male facite, ut inspiciamus et videamus simul.	23 ܚܘܐܘܢ ܐܬ̈ܘܬܐ ܕܥܬ̈ܝܕܢ ܘܢܕܥ ܕܐ̈ܠܗܐ ܐܢܬܘܢ ܐܦ ܡܛܐܒܝܢ ܐܢܬܘܢ ܐܦ ܡܒܐܫܝܢ ܐܢܬܘܢ ܘܢܫܬܥܐ ܘܢܚܙܐ ܐܟܚܕܐ
24 Ecce vos estis nihilum, et opus vestrum nihil valet; abominatio est, qui eligit vos.	24 ܗܐ ܐܢܬܘܢ ܠܐ ܡܕܡ ܐܢܬܘܢ ܘܥ̇ܒ̈ܕܝܟܘܢ ܡܢ ܚܪܒܐ ܘܛܢܦܘܬܐ ܗܝ ܓܒܝܬܟܘܢ
25 Suscitavi ab aquilone, et venit ab ortu solis; vocavi eum nomine; et conculcabit potentes quasi lutum et velut plastes calcans humum.	25 ܐܥܝ̇ܪܬ ܡܢ ܓܪܒܝܐ ܕܢܐܬܐ ܡܢ ܡܕܢܚ̈ܝ ܫܡܫܐ ܘܢܩܪܐ ܒܫܡܝ ܘܢܐܬܘܢ ܫ̈ܠܝܛܐ ܘܢܬܕܝܫܘܢ ܐܝܟ ܛܝܢܐ ܕܕܐ̇ܫ ܦܚܪܐ
26 Quis annuntiavit ab exordio, ut sciamus, et a principio, ut dicamus: “ Iustum est ”? Non est neque annuntians neque praedicens neque audiens sermones vestros.	26 ܡܢܘ ܕܢܚܘܐ ܡܢ ܪܫܝܬܐ ܘܢܕܥ ܘܢܐܡܪ ܕܙܕܝܩ ܠܝܬ ܕܡܚܘܐ ܐܦܠܐ ܕܡܫܡܥ ܐܦ ܠܐ ܕܫ̇ܡܥ ܡ̈ܠܝܟܘܢ
27 Primus ad Sion: Ecce adsunt; et Ierusalem laeta nuntiantem do.	27 ܪ̈ܫܝܬܐ ܕܨܗܝܘܢ ܗܠܝܢ ܐ̈ܢܝܢ ܘܠܐܘܪܫܠܡ ܡܣܒܪܢܐ ܐܬܠ
28 Et vidi, et nemo erat, ex istis nullus consiliator, ut, si eos interrogarem, responderent verbum.	28 ܚܪܬ ܘܠܝܬ ܐܢܫ ܕܡܬܪܥܐ ܥܠ ܗܠܝܢ ܕܐܫܐܠ ܐܢܘܢ ܘܢܬܠܘܢ ܠܝ ܦܬܓܡܐ
29 Ecce omnes iniquitas, vana opera eorum; ventus et inane simulacra eorum.	29 ܗܐ ܟܠܗܘܢ ܠܐ ܡܕܡ ܐܢܘܢ ܘܥ̇ܒ̈ܕܝܗܘܢ ܣܪܝܩܝܢ ܘܪܘܚܐ ܪܝܩܢܝܬܐ ܥ̇ܒ̈ܕܝܗܘܢ