Job 30

NEW AMERICAN BIBLE	Biblia Tysiąclecia
1 But now they hold me in derision who are younger in years than I; Whose fathers I should have disdained to rank with the dogs of my flock.	1 A teraz śmieją się ze mnie wiekiem ode mnie młodsi. Ich ojców umieścić nie chciałem z psami przy mojej trzodzie:
2 Such strength as they had, to me meant nought; they were utterly destitute.	2 bo cóż mi po pracy ich rąk, gdy siły ich opuściły,
3 In want and hunger was their lot, they who fled to the parched wastelands:	3 wynędzniali z biedy i głodu? Zrywają rośliny pustyni, ziemi od dawna jałowej.
4 They plucked saltwort and shrubs; the roots of the broom plant were their food.	4 Żywią się malwą i liśćmi krzewów. Chlebem ich - korzeń jałowca.
5 They were banished from among men, with an outcry like that against a thief--	5 Społeczność się ich wyrzeka, krzyczy się na nich jak na złodzieja,
6 To dwell on the slopes of the wadies, in caves of sand and stone;	6 mieszkają na brzegu rzeki, w jamach podziemnych i skałach.
7 Among the bushes they raised their raucous cry; under the nettles they huddled together.	7 Między krzewami zawodzą, stłoczeni, nocują pod cierniem;
8 Irresponsible, nameless men, they were driven out of the land.	8 jak synów przestępcy i głupca wypędza się ich z ojczyzny.
9 Yet now they sing of me in mockery; I am become a byword among them.	9 A teraz jestem przedmiotem ich fraszek i tematem wesołych pieśni,
10 They abhor me, they stand aloof from me, they do not hesitate to spit in my face!	10 brzydzą się, omijają z dala, nie wstydzą się pluć mi w twarz.
11 Indeed, they have loosed their bonds; they lord it over me, and have thrown off restraint in my presence.	11 Cięciwę mą On zluźnił, zwalił mnie, wytrącił mi wodze z ust moich.
12 To subvert my paths they rise up; they build their approaches for my ruin.	12 Motłoch mi stanął po prawej stronie, nogom mym odejść rozkazał, na zgubne skierował mnie drogi.
13 To destroy me, they attack with none to stay them;	13 Zniszczył mą ścieżkę, starał się o moją zagładę, nie było żadnego sprzeciwu.
14 as through a wide breach they advance. Amid the uproar they come on in waves;	14 Wszedł poprzez wyłom szeroki, wpadł jak zawierucha.
15 over me rolls the terror. My dignity is borne off on the wind, and my welfare vanishes like a cloud.	15 Nagły strach mnie ogarnął, jak burza porwał mi szczęście. Uciecha minęła jak chmura.
16 My soul ebbs away from me;	16 We łzach rozpływa się dusza, zgnębiły mnie dni niedoli,
17 My frame takes no rest by night; my inward parts seethe and will not be stilled.	17 nocą kości me jak piec rozpalone, cierpienie moje nie milknie.
18 One with great power lays hold of my clothing; by the collar of my tunic he seizes me:	18 Suknia mocno do mnie przywarła, szczelnie przylega tunika,
19 He has cast me into the mire; I am leveled with the dust and ashes.	19 gwałtownie do błota On mnie wrzucił, podobny jestem do pyłu i piasku.
20 I cry to you, but you do not answer me; you stand off and look at me,	20 Ciebie błagam o pomoc. Bez echa. Stałem, a nie zważałeś na mnie.
21 Then you turn upon me without mercy and with your strong hand you buffet me.	21 Stałeś się dla mnie okrutny. Uderzasz potężną prawicą.
22 You raise me up and drive me before the wind; I am tossed about by the tempest.	22 Porywasz, zezwalasz unosić wichrowi, rozwiewasz moją nadzieję.
23 Indeed I know you will turn me back in death to the destined place of everyone alive.	23 Wiem, że mnie prowadzisz do śmierci, wspólnego miejsca żyjących.
24 Yet should not a hand be held out to help a wretched man in his calamity?	24 Czy zniszczonemu nie podaje się ręki? W nieszczęściu nie woła się o pomoc?
25 Or have I not wept for the hardships of others; was not my soul grieved for the destitute?	25 Czy nie płakałem z innym w dzień smutku? Współczuła z biedakiem ma dusza.
26 Yet when I looked for good, then evil came; when I expected light, then came darkness.	26 Czekałem na szczęście - a przyszło zło, szukałem światła - a nastał mrok.
27 days of affliction have overtaken me.	27 Wnętrze mi kipi, nie milczy, bo spadły na mnie dni klęski.
28 I go about in gloom, without the sun; I rise up in public to voice my grief.	28 Chodzę sczerniały, spalony od słońca, powstaję w gromadzie, by krzyczeć.
29 I have become the brother of jackals, companion to the ostrich.	29 Stałem się bratem szakali i sąsiadem młodych strusiów:
30 My blackened skin falls away from me; the heat scorches my very frame.	30 Ma skóra nad piec rozpalona, a kości me - nad wiatr piekący,
31 My harp is turned to mourning, and my reed pipe to sounds of weeping.	31 stąd gra mi harfa żałobnie, a głos piszczałki posmętniał.