Livre des Psaumes 78

JERUSALEM	Biblia Tysiąclecia
1 Poème. D'Asaph. Ecoute, ô mon peuple, ma loi; tends l'oreille aux paroles de ma bouche;	1 Pieśń pouczająca. Asafowy. Słuchaj, mój ludu, nauki mojej; nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich.
2 j'ouvre la bouche en paraboles, j'évoque du passé les mystères.	2 Do przypowieści otworzę me usta, wyjawię tajemnice zamierzchłego wieku.
3 Nous l'avons entendu et connu, nos pères nous l'ont raconté;	3 Cośmy słyszeli i cośmy poznali, i co nam opowiedzieli nasi ojcowie,
4 nous ne le tairons pas à leurs enfants, nous le raconterons à la génération qui vient: les titres deYahvé et sa puissance, ses merveilles telles qu'il les fit;	4 tego nie ukryjemy przed ich synami. Opowiemy przyszłemu potomstwu chwałę Pana i Jego potęgę, i cuda, których dokonał.
5 il établit un témoignage en Jacob, il mit une loi en Israël; il avait commandé à nos pères de le faireconnaître à leurs enfants,	5 Albowiem nadał On w Jakubie przykazania i ustanowił Prawo w Izraelu, aby to, co zlecił naszym ojcom, podawali swym synom,
6 que la génération qui vient le connaisse, les enfants qui viendront à naître. Qu'ils se lèvent, qu'ilsracontent à leurs enfants,	6 aby to poznało przyszłe pokolenie, synowie, co się narodzą,
7 qu'ils mettent en Dieu leur espoir, qu'ils n'oublient pas les hauts faits de Dieu, et sescommandements, qu'ils les observent;	7 że mają pokładać nadzieję w Bogu i nie zapominać dzieł Boga, lecz strzec Jego poleceń.
8 qu'ils ne soient pas, à l'exemple de leurs pères, une génération de révolte et de bravade, générationqui n'a point le coeur sûr et dont l'esprit n'est point fidèle à Dieu.	8 A niech nie będą jak ich ojcowie, pokoleniem opornym, buntowniczym, pokoleniem o chwiejnym usposobieniu, którego duch nie dochowuje Bogu wierności.
9 Les fils d'Ephraïm, tireurs d'arc, se retournèrent, le jour du combat;	9 Synowie Efraima, uzbrojeni w łuki, w dniu bitwy poszli w rozsypkę.
10 ils ne gardaient pas l'alliance de Dieu, ils refusaient de marcher dans sa loi;	10 Nie zachowali przymierza z Bogiem i nie chcieli postępować według Jego Prawa.
11 ils avaient oublié ses hauts faits, ses merveilles qu'il leur donna de voir:	11 Zapomnieli o Jego dziełach i o cudach, które im ukazał.
12 devant leurs pères il fit merveille en terre d'Egypte, aux champs de Tanis.	12 Uczynił cuda przed ich ojcami w ziemi egipskiej na polu Soanu.
13 Il fendit la mer et les transporta, il dressa les eaux comme une digue;	13 Rozdzielił morze, a ich przeprowadził i wody ustawił jak groblę.
14 il les guida de jour par la nuée, par la lueur d'un feu toute la nuit;	14 Przez dzień ich prowadził obłokiem, a przez całą noc blaskiem ognia.
15 il fendit les rochers au désert, il les abreuva à la mesure du grand abîme;	15 Rozłupał skały w pustyni i jak wielką otchłanią obficie ich napoił.
16 du roc il fit sortir des ruisseaux et descendre les eaux en torrents.	16 Wydobył ze skały strumienie, i wylał wodę jak rzekę.
17 Mais de plus belle ils péchaient contre lui et bravaient le Très-Haut dans le lieu sec;	17 Lecz nadal grzeszyli przeciw Niemu, obrażali Najwyższego w kraju suchym.
18 ils tentèrent Dieu dans leur coeur, demandant à manger à leur faim.	18 Wystawiali Boga na próbę w swych sercach, żądając strawy dla swego pożądania.
19 Or ils parlèrent contre Dieu; ils dirent: "Est-il capable, Dieu, de dresser une table au désert?	19 Mówili przeciw Bogu, rzekli: Czyż Bóg potrafi nakryć stół w pustyni?
20 "Voici qu'il frappe le rocher, les eaux coulent, les torrents s'échappent: mais du pain, est-il capabled'en donner, ou de fournir de la viande à son peuple?"	20 Oto w skałę uderzył, popłynęły wody i wytrysnęły strumienie: Czy także potrafi dać chleba albo ludowi swemu przygotować mięso?
21 Alors Yahvé entendit, il s'emporta; un feu flamba contre Jacob, et puis la Colère monta contreIsraël,	21 Toteż gdy Pan usłyszał, zapalił się gniewem, i ogień rozgorzał przeciw Jakubowi, "i gniew jeszcze powstał przeciw Izraelowi",
22 car ils étaient sans foi en Dieu, ils étaient sans confiance en son salut.	22 że nie uwierzyli w Boga i nie zaufali Jego pomocy.
23 Aux nuées d'en haut il commanda, il ouvrit les battants des cieux;	23 Potem z góry wydał rozkaz chmurom i bramy nieba otworzył,
24 pour les nourrir il fit pleuvoir la manne, il leur donna le froment des cieux;	24 i spuścił jak deszcz mannę do jedzenia: dał im zboże z nieba.
25 du pain des Forts l'homme se nourrit, il leur envoya des vivres à satiété.	25 Człowiek chleb mocarzy spożywał - żywności zesłał im do syta.
26 Il fit lever dans les cieux le vent d'est, il fit venir par sa puissance le vent du sud,	26 Wzbudził na niebie wicher od wschodu i mocą swą przywiódł wiatr południowy.
27 il fit pleuvoir sur eux la viande comme poussière, la volaille comme sable des mers,	27 I zesłał na nich mięso, jak kurzawę, i ptaki skrzydlate, jak morski piasek.
28 il en fit tomber au milieu de son camp, tout autour de sa demeure.	28 Sprawił, że pospadały na ich obóz dokoła ich namiotów.
29 Ils mangèrent et furent bien rassasiés, il leur servit ce qu'ils désiraient;	29 Jedli więc i nasycili się w pełni, i zaspokoił ich pożądanie.
30 eux n'étaient pas revenus de leur désir, leur manger encore en la bouche,	30 Jeszcze nie zaspokoili swego pożądania i pokarm był jeszcze w ich ustach,
31 que la colère de Dieu monta contre eux: il massacrait parmi les robustes, abattait les cadetsd'Israël.	31 gdy się rozżarzył przeciw nim gniew Boży: zabił ich dostojników, a młodzieńców Izraela powalił.
32 Malgré tout, ils péchèrent encore, ils n'eurent pas foi en ses merveilles.	32 Jednakże nadal grzeszyli i nie wierzyli Jego cudom.
33 Il consuma en un souffle leurs jours, leurs années en une panique.	33 Szybko ich dni zakończył i lata ich nagłą zatratą.
34 Quand il les massacrait, ils le cherchaient, ils revenaient, s'empressaient près de lui.	34 Gdy ich zabijał, szukali Go, nawracali się i znów szukali Boga.
35 Ils se souvenaient: Dieu leur rocher, Dieu le Très-Haut, leur rédempteur!	35 I przypominali sobie, że Bóg jest dla nich skałą, że Bóg Najwyższy ich zbawicielem.
36 Mais ils le flattaient de leur bouche, mais de leur langue ils lui mentaient,	36 Lecz oszukiwali Go swymi ustami i kłamali Mu swoim językiem.
37 leur coeur n'était pas sûr envers lui, ils étaient sans foi en son alliance.	37 Ich serce nie trwało przy Nim, w przymierzu z Nim nie byli stali.
38 Lui alors, dans sa tendresse, effaçait les torts au lieu de dévaster; sans se lasser, il revenait de sacolère au lieu de réveiller tout son courroux.	38 On jednak litując się odpuszczał winę, a nie wytracał, i często odwracał swój gniew, i nie pobudzał całej swej zapalczywości.
39 Il se souvenait: eux, cette chair, souffle qui s'en va et ne revient pas.	39 Przypominał sobie, że są tylko ciałem i tchnieniem, które odchodzi, a nie wraca.
40 Que de fois ils le bravèrent au désert, l'offensèrent parmi les solitudes!	40 Ileż razy drażnili Go na pustyni i zasmucali Go na pustkowiu!
41 Ils revenaient tenter Dieu, affliger le Saint d'Israël,	41 I ponownie Boga wystawiali na próbę, gniewali Świętego Izraela.
42 sans nul souvenir de sa main, ni du jour qu'il les sauva de l'adversaire.	42 Nie pamiętali Jego ręki - dnia, w którym ich wybawił od ciemiężyciela,
43 Lui qui en Egypte mit ses signes, ses miracles aux champs de Tanis,	43 kiedy czynił w Egipcie swe znaki i swoje cuda na polu Soanu,
44 fit tourner en sang leurs fleuves, leurs ruisseaux pour les priver de boire.	44 i rzeki ich w krew zamienił, i ich strumienie, aby pić nie mogli.
45 Il leur envoya des taons qui dévoraient, des grenouilles qui les infestaient;	45 Nasłał na nich muchy, które ich kąsały, i zgubne dla nich żaby.
46 il livra au criquet leurs récoltes et leur labeur à la sauterelle;	46 Ich zbiory wydał owadom, a owoc ich pracy szarańczy.
47 il massacra par la grêle leur vigne et leurs sycomores par la gelée;	47 Poraził gradem ich winnice, a szronem ich sykomory.
48 il remit à la grêle leur bétail et leurs troupeaux aux éclairs.	48 Ich bydło wydał na pastwę zarazy, a na pastwę choroby ich trzody.
49 Il lâcha sur eux le feu de sa colère, emportement et fureur et détresse, un envoi d'anges demalheur;	49 Zesłał na nich żar swojego gniewu: oburzenie, zapalczywość i udrękę - orszak zwiastunów klęski.
50 il fraya un sentier à sa colère. Il n'exempta pas leur âme de la mort, à la peste il remit leur vie;	50 Otworzył drogę dla swego gniewu: nie zachował ich od śmierci, ich życie wydał zarazie.
51 il frappa tout premier-né en Egypte, la fleur de la race aux tentes de Cham.	51 I poraził w Egipcie wszystko pierworodne, pierwsze ich płody w namiotach Chama.
52 Il poussa comme des brebis son peuple, les mena comme un troupeau dans le désert;	52 A swój lud wyprowadził jak owce i powiódł w pustyni jak trzodę.
53 il les guida sûrement, ils furent sans crainte, leurs ennemis, la mer les recouvrit.	53 Wiódł ich bezpiecznie, tak że się nie bali, a ich wrogów przykryło morze.
54 Il les amena vers son saint territoire, la montagne que sa droite a conquise;	54 Wprowadził ich do swej ziemi świętej, do gór, które nabyła Jego prawica;
55 il chassa devant eux les païens, il leur marqua au cordeau un héritage; il installa sous leurs tentesles tribus d'Israël.	55 i wygnał przed nimi narody, a im losem wyznaczył dziedzictwo i w namiotach tamtych osadził szczepy Izraela.
56 Ils tentaient, ils bravaient Dieu le Très-Haut, se refusaient à garder ses témoignages;	56 Ale wystawiali na próbę i drażnili Boga Najwyższego, i Jego przykazań nie strzegli.
57 ils déviaient, ils trahissaient comme leurs pères, se retournaient comme un arc infidèle;	57 Odstępowali zdradziecko, jak ich ojcowie, byli zmienni, jak łuk zawodny.
58 ils l'indignaient avec leurs hauts lieux, par leurs idoles ils le rendaient jaloux.	58 Pobudzali Go do gniewu przez swoje wyżyny i wzniecali Jego zazdrość swoimi rzeźbami.
59 Dieu entendit et s'emporta, il rejeta tout à fait Israël;	59 Bóg usłyszał i zapłonął gniewem, i zupełnie odrzucił Izraela.
60 il délaissa la demeure de Silo, la tente où il demeurait chez les hommes.	60 I porzucił mieszkanie w Szilo, przybytek, gdzie mieszkał wśród ludzi.
61 Il livra sa force à la captivité, aux mains de l'ennemi sa splendeur;	61 I oddał swoją moc w niewolę, a swą chwałę w ręce nieprzyjaciół.
62 il remit son peuple à l'épée, contre son héritage il s'emporta.	62 I wydał pod miecz swój naród, i rozjątrzył się na swoje dziedzictwo.
63 Ses cadets, le feu les dévora, ses vierges n'eurent pas de chant de noces;	63 Młodzieńców ich pochłonął ogień, a nad ich pannami nie śpiewano pieśni weselnych.
64 ses prêtres tombèrent sous l'épée, ses veuves ne firent pas de lamentations.	64 Ich kapłani poginęli od miecza, a ich wdowy nie mogły lamentować.
65 Il s'éveilla comme un dormeur, le Seigneur, comme un vaillant terrassé par le vin,	65 Lecz Pan się ocknął jak ze snu, jak wojownik winem zmożony.
66 il frappa ses ennemis au dos, les livra pour toujours à la honte.	66 I poraził od tyłu swych nieprzyjaciół: wieczystą sromotą ich okrył.
67 Il rejeta la tente de Joseph, il n'élut pas la tribu d'Ephraïm;	67 Odrzucił namiot Józefa i nie wybrał szczepu Efraima,
68 il élut la tribu de Juda, la montagne de Sion qu'il aime.	68 lecz wybrał pokolenie Judy, górę Syjon, którą umiłował.
69 Il bâtit comme les hauteurs son sanctuaire, comme la terre qu'il fonda pour toujours.	69 I wzniósł swoją świątynię, jak wysokie niebo, jak ziemię, którą ugruntował na wieki.
70 Il élut David son serviteur, il le tira des parcs à moutons,	70 Wybrał swego sługę Dawida i wziął go od owczych zagród:
71 de derrière les brebis mères il l'appela pour paître Jacob son peuple et Israël son héritage;	71 powołał go, gdy chodził za karmiącymi [owcami], by pasł Jakuba, lud Jego, i Izraela, Jego dziedzictwo.
72 il les paissait d'un coeur parfait, et d'une main sage les guidait.	72 On ich pasł w prawości swego serca i roztropnie prowadził swoimi rękoma.