Salmi (مزامير) 142

Smith Van Dyke	Káldi-Neovulgáta
¹ قصيدة لداود لما كان في المغارة. صلاة بصوتي الى الرب اصرخ بصوتي الى الرب اتضرع‎.	¹ Maszkíl Dávidtól, amikor a barlangban volt. Imádság.
² ‎اسكب امامه شكواي. بضيقي قدامه اخبر	² Szavammal az Úrhoz kiáltok, szavammal az Úrhoz könyörgök.
³ عندما اعيت روحي فيّ وانت عرفت مسلكي. في الطريق التي اسلك اخفوا لي فخا‎.	³ Színe elé öntöm imádságomat, nyomorúságomat feltárom előtte.
⁴ ‎انظر الى اليمين وأبصر. فليس لي عارف. باد عني المناص. ليس من يسأل عن نفسي‎.	⁴ Ha lelkem elcsügged bennem, te ismered ösvényeimet. Azon az úton, amelyen járok, titkon tőrt vetettek nekem.
⁵ ‎صرخت اليك يا رب. قلت انت ملجإي نصيبي في ارض الاحياء‎.	⁵ Fürkészve tekintek jobbra, de nincs, aki észrevenne! Nincs számomra menedék, nem akad, aki életemmel törődne.
⁶ ‎اصغ الى صراخي لاني قد تذللت جدا. نجني من مضطهديّ لانهم اشد مني‎.	⁶ Hozzád kiáltok, Uram, Mondom: »Te vagy az én bizodalmam, osztályrészem az élők földjén.
⁷ ‎اخرج من الحبس نفسي لتحميد اسمك. الصديقون يكتنفونني لانك تحسن اليّ	⁷ Méltasd figyelemre könyörgésemet, mert nagyon megaláztak engem. Szabadíts meg üldözőimtől, mert erősebbek nálam.
	⁸ Vezess ki a börtönből, hogy dicsérjem nevedet; Körülvesznek majd az igazak, Amikor jót teszel velem.«