| 1 فاجاب صوفر النعماتي وقال | 1 וַיַּעַן צֹפַר הַֽנַּעֲמָתִי וַיֹּאמַֽר׃ |
| 2 من اجل ذلك هواجسي تجيبني ولهذا هيجاني فيّ. | 2 לָכֵן שְׂעִפַּי יְשִׁיבוּנִיוּבַעֲבוּר חוּשִׁי בִֽי׃ |
| 3 تعيير توبيخي اسمع. وروح من فهمي يجيبني | 3 מוּסַר כְּלִמָּתִי אֶשְׁמָעוְרוּחַ מִֽבִּינָתִי יַעֲנֵֽנִי׃ |
| 4 أما علمت هذا من القديم منذ وضع الانسان على الارض | 4 הֲזֹאת יָדַעְתָּ מִנִּי־עַדמִנִּי שִׂים אָדָם עֲלֵי־אָֽרֶץ׃ |
| 5 ان هتاف الاشرار من قريب وفرح الفاجر الى لحظة. | 5 כִּי רִנְנַת רְשָׁעִים מִקָּרוֹבוְשִׂמְחַת חָנֵף עֲדֵי־רָֽגַע׃ |
| 6 ولو بلغ السموات طوله ومسّ راسه السحاب. | 6 אִם־יַעֲלֶה לַשָּׁמַיִם שִׂיאוֹוְרֹאשׁוֹ לָעָב יַגִּֽיעַ׃ |
| 7 كجلّته الى الابد يبيد. الذين رأوه يقولون اين هو. | 7 כְּֽגֶלְלוֹ לָנֶצַח יֹאבֵדרֹאָיו יֹאמְרוּ אַיּֽוֹ׃ |
| 8 كالحلم يطير فلا يوجد ويطرد كطيف الليل. | 8 כַּחֲלוֹם יָעוּף וְלֹא יִמְצָאֻהוּוְיֻדַּד כְּחֶזְיוֹן לָֽיְלָה׃ |
| 9 عين ابصرته لا تعود تراه ومكانه لن يراه بعد. | 9 עַיִן שְׁזָפַתּוּ וְלֹא תוֹסִיףוְלֹֽא־עוֹד תְּשׁוּרֶנּוּ מְקוֹמֽוֹ׃ |
| 10 بنوه يترضون الفقراء ويداه تردان ثروته. | 10 בָּנָיו יְרַצּוּ דַלִּיםוְיָדָיו תָּשֵׁבְנָה אוֹנֽוֹ׃ |
| 11 عظامه ملآنة شبيبة ومعه في التراب تضطجع. | 11 עַצְמוֹתָיו מָלְאוּ עֲלוּמָווְעִמּוֹ עַל־עָפָר תִּשְׁכָּֽב׃ |
| 12 ان حلا في فمه الشر واخفاه تحت لسانه | 12 אִם־תַּמְתִּיק בְּפִיו רָעָהיַכְחִידֶנָּה תַּחַת לְשֹׁנֽוֹ׃ |
| 13 اشفق عليه ولم يتركه بل حبسه وسط حنكه | 13 יַחְמֹל עָלֶיהָ וְלֹא יַעַזְבֶנָּהוְיִמְנָעֶנָּה בְּתוֹךְ חִכּֽוֹ׃ |
| 14 فخبزه في امعائه يتحول. مرارة اصلال في بطنه. | 14 לַחְמוֹ בְּמֵעָיו נֶהְפָּךְמְרוֹרַת פְּתָנִים בְּקִרְבּֽוֹ׃ |
| 15 قد بلع ثروة فيتقيأها. الله يطردها من بطنه. | 15 חַיִל בָּלַע וַיְקִאֶנּוּמִבִּטְנוֹ יֹרִשֶׁנּוּ אֵֽל׃ |
| 16 سمّ الاصلال يرضع. يقتله لسان الافعى. | 16 רֹאשׁ־פְּתָנִים יִינָקתַּהַרְגֵהוּ לְשׁוֹן אֶפְעֶֽה׃ |
| 17 لا يرى الجداول انهار سواقي عسل ولبن. | 17 אַל־יֵרֶא בִפְלַגּוֹתנַהֲרֵי נַחֲלֵי דְּבַשׁ וְחֶמְאָֽה׃ |
| 18 يرد تعبه ولا يبلعه. كمال تحت رجع. ولا يفرح. | 18 מֵשִׁיב יָגָע וְלֹא יִבְלָעכְּחֵיל תְּמוּרָתוֹ וְלֹא יַעֲלֹֽס׃ |
| 19 لانه رضض المساكين وتركهم واغتصب بيتا ولم يبنه | 19 כִּֽי־רִצַּץ עָזַב דַּלִּיםבַּיִת גָּזַל וְלֹא יִבְנֵֽהוּ׃ |
| 20 لانه لم يعرف في بطنه قناعة لا ينجو بمشتهاه. | 20 כִּי ׀ לֹא־יָדַע שָׁלֵו בְּבִטְנוֹבַּחֲמוּדוֹ לֹא יְמַלֵּֽט׃ |
| 21 ليست من اكله بقية لاجل ذلك لا يدوم خيره. | 21 אֵין־שָׂרִיד לְאׇכְלוֹעַל־כֵּן לֹא־יָחִיל טוּבֽוֹ׃ |
| 22 مع ملء رغده يتضايق. تأتي عليه يد كل شقي. | 22 בִּמְלֹאות שִׂפְקוֹ יֵצֶר לוֹכׇּל־יַד עָמֵל תְּבֹאֶֽנּוּ׃ |
| 23 يكون عندما يملأ بطنه ان الله يرسل عليه حمو غضبه ويمطره عليه عند طعامه. | 23 יְהִי ׀ לְמַלֵּא בִטְנוֹיְֽשַׁלַּח־בּוֹ חֲרוֹן אַפּוֹוְיַמְטֵר עָלֵימוֹ בִּלְחוּמֽוֹ׃ |
| 24 يفر من سلاح حديد. تخرقه قوس نحاس. | 24 יִבְרַח מִנֵּשֶׁק בַּרְזֶלתַּחְלְפֵהוּ קֶשֶׁת נְחוּשָֽׁה׃ |
| 25 جذبه فخرج من بطنه والبارق من مرارته مرق. عليه رعوب. | 25 שָׁלַף וַיֵּצֵא מִגֵּוָהוּבָרָק מִֽמְּרֹרָתוֹ יַהֲלֹךְעָלָיו אֵמִֽים׃ |
| 26 كل ظلمة مختبأة لذخائره. تأكله نار لم تنفخ. ترعى البقية في خيمته. | 26 כׇּל־חֹשֶׁךְ טָמוּן לִצְפּוּנָיותְּאׇכְלֵהוּ אֵשׁ לֹא־נֻפָּחיֵרַע שָׂרִיד בְּאׇהֳלֽוֹ׃ |
| 27 السموات تعلن اثمه والارض تنهض عليه. | 27 יְגַלּוּ שָׁמַיִם עֲוֺנוֹוְאֶרֶץ מִתְקוֹמָמָה לֽוֹ׃ |
| 28 تزول غلة بيته. تهراق في يوم غضبه. | 28 יִגֶל יְבוּל בֵּיתוֹנִגָּרוֹת בְּיוֹם אַפּֽוֹ׃ |
| 29 هذا نصيب الانسان الشرير من عند الله وميراث أمره من القدير | 29 זֶה ׀ חֵלֶק־אָדָם רָשָׁע מֵאֱלֹהִיםוְנַחֲלַת אִמְרוֹ מֵאֵֽל׃ |
