Salmi 51

BIBBIA VOLGARE	Biblia Tysiąclecia
1 In fine, salmo di David.	1 Kierownikowi chóru. Psalm. Dawida,
2 .	2 gdy przybył do niego prorok Natan po jego grzechu z Batszebą.
3 Il perchè ti glorii nella malizia, il qual sei potente nella iniquità?	3 Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości, w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość!
4 Tutto il giorno la tua lingua pensò la ingiustizia; come resoglio acuto facesti inganno.	4 Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego!
5 Hai amato la malizia sopra la benignità; parlato la iniquità maggiormente che la equità.	5 Uznaję bowiem moją nieprawość, a grzech mój jest zawsze przede mną.
6 Hai amato tutte le parole del cadimento, colla lingua ingannatrice.	6 Tylko przeciw Tobie zgrzeszyłem i uczyniłem, co złe jest przed Tobą, tak że się okazujesz sprawiedliwym w swym wyroku i prawym w swoim osądzie.
7 Però nella fine Iddio ti distruggerà; e scaverà te, e transporterà te dal tuo tabernacolo, e la tua radice dalla terra de' viventi.	7 Oto zrodzony jestem w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka.
8 Vedranno gli giusti, e temeranno; e sopra lui rideranno, e diranno:	8 Oto Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie, naucz mnie tajników mądrości.
9 ecco l'uomo che non ha posto Iddio in suo aiutorio; ma ha sperato nelle moltitudini delle sue ricchezze; ed è stato forte nella sua vanità.	9 Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty, obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.
10 Ma io, come oliva fruttifera nella casa di Dio, ho sperato nella misericordia di Dio in eterno, e in SECULUM SECULI.	10 Spraw, bym usłyszał radość i wesele: niech się radują kości, któreś skruszył!
11 A te confesserò sempre, per che l' hai fatto; e aspettarò il tuo nome, però ch' egli è buono nel cospetto de' tuoi santi.	11 Odwróć oblicze swe od moich grzechów i wymaż wszystkie moje przewinienia!
	12 Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego!
	13 Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego!
	14 Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ochoczym!
	15 Chcę nieprawych nauczyć dróg Twoich i nawrócą się do Ciebie grzesznicy.
	16 Od krwi uwolnij mnie, Boże, mój Zbawco: niech mój język sławi Twoją sprawiedliwość!
	17 Otwórz moje wargi, Panie, a usta moje będą głosić Twoją chwałę.
	18 Ty się bowiem nie radujesz ofiarą i nie chcesz całopaleń, choćbym je dawał.
	19 Moją ofiarą, Boże, duch skruszony, nie gardzisz, Boże, sercem pokornym i skruszonym.
	20 Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci: odbuduj mury Jeruzalem!
	21 Wtedy będą Ci się podobać prawe ofiary, dary i całopalenia, wtedy będą składać cielce na Twoim ołtarzu.