Євреїв 11
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Nova Vulgata |
|---|---|
| 1 Віра є запорукою того, чого сподіваємося, — доказ речей невидимих. | 1 Est autem fides sperando rum substantia, rerum argu mentum non apparentium. |
| 2 Через неї предки були добре засвідчені. | 2 In hac enim testimonium consecuti sunt seniores. |
| 3 Вірою ми знаємо, що світ сотворений словом Божим, так що видиме з невидимого постало. | 3 Fide intellegimus aptata esse saecula verbo Dei, ut ex invisibilibus visibilia facta sint. |
| 4 Вірою Авель приніс Богу кращу, ніж Каїн, жертву; вона засвідчила про нього, що він праведний, коли сам Бог дав свідоцтво на користь його дарів; нею він, хоч і мертвий, далі промовляє. | 4 Fide ampliorem hostiam Abel quam Cain obtulit Deo, per quam testimonium consecutus est esse iustus, testimonium perhibente muneribus eius Deo; et per illam defunctus adhuc loquitur. |
| 5 Вірою Енох був перенесений, щоб не бачити смерти; його не знайдено, бо Бог його переніс. Перед його перенесенням засвідчено було про нього, що він угодив Богові. | 5 Fide Henoch translatus est, ne videret mortem, et non inveniebatur, quia transtulit illum Deus; ante translationem enim testimonium accepit placuisse Deo. |
| 6 Без віри не можливо подобатися Богу, бо хто приступає до Бога, мусить вірити, що він існує і дає нагороду тим, які його шукають. | 6 Sine fide autem impossibile placere; credere enim oportet accedentem ad Deum quia est et inquirentibus se remunerator fit. |
| 7 Вірою Ной, повчений об’явленням небесним про те, чого не бачено ще, збудував богобоязно ковчег, щоб спасти дім свій; нею він осудив світ і став спадкоємцем праведности, яка з віри. | 7 Fide Noe, responso accepto de his, quae adhuc non videbantur, reveritus aptavit arcam in salutem domus suae; per quam damnavit mundum, et iustitiae, quae secundum fidem est, heres est institutus. |
| 8 Вірою Авраам, покликаний, послухався і вийшов до краю, що мав, узяти у спадщину, і пішов, не знаючи, куди йде. | 8 Fide vocatus Abraham oboedivit in locum exire, quem accepturus erat in hereditatem; et exivit nesciens quo iret. |
| 9 Вірою він перебував у обіцяній землі, як у чужій, живучи у наметах з Ісааком та Яковом, спадкоємцями, як і він, тієї самої обітниці. | 9 Fide peregrinatus est in terra promissionis tamquam in aliena, in casulis habitando cum Isaac et Iacob, coheredibus promissionis eiusdem; |
| 10 Бо чекав міста з непохитними основами, якого Бог будівничий і засновник. | 10 exspectabat enim fundamenta habentem civitatem, cuius artifex et conditor Deus. |
| 11 Вірою і сама Сара дістала силу прийняти насіння, дарма що вже була похила в літах, бо вважала вірним того, хто дав обітницю. | 11 Fide — et ipsa Sara sterilis — virtutem in conceptionem seminis accepit etiam praeter tempus aetatis, quoniam fidelem credidit esse, qui promiserat; |
| 12 Тож від одного, та ще й омертвілого, народилося так багато, як зір на небі, як піску край моря, без числа. | 12 propter quod et ab uno orti sunt, et hoc emortuo, tamquam sidera caeli in multitudine, et sicut arena, quae est ad oram maris, innumerabilis. |
| 13 У вірі померли всі ці, не отримавши здійснення обітниць; вони лиш бачили й вітали їх здалека, визнаючи, що вони «чужинці на землі й захожі». | 13 Iuxta fidem defuncti sunt omnes isti, non acceptis promissionibus, sed a longe eas aspicientes et salutantes, et confitentes quia peregrini et hospites sunt supra terram; |
| 14 А ті, що так говорять, ясно показують, що шукають батьківщини. | 14 qui enim haec dicunt, significant se patriam inquirere. |
| 15 І якби вони пам’ятали про ту, з якої вийшли, мали б час повернутися. | 15 Et si quidem illius meminissent, de qua exierant, habebant utique tempus revertendi; |
| 16 Та вони тепер кращої бажають, тобто небесної; тому й Бог не соромиться зватися їхнім Богом, бо він їм приготував місто. | 16 nunc autem meliorem appetunt, id est caelestem. Ideo non confunditur Deus vocari Deus eorum, paravit enim illis civitatem. |
| 17 Вірою Авраам, поставлений на пробу, приніс у жертву Ісаака; і то єдинородного приніс у жертву сина, він, що обітниці одержав, | 17 Fide obtulit Abraham Isaac, cum tentaretur; et unigenitum offerebat ille, qui susceperat promissiones, |
| 18 до якого було сказано: «Від Ісаака тобі народиться потомство», | 18 ad quem dictum erat: “ In Isaac vocabitur tibi semen ”, |
| 19 думаючи, що Бог має силу і з мертвих воскресити; тому його й одержав назад, як символ. | 19 arbitratus quia et a mortuis suscitare potens est Deus; unde eum et in parabola reportavit. |
| 20 Вірою Ісаак благословив Якова та Ісава на майбутнє. | 20 Fide et de futuris benedixit Isaac Iacob et Esau. |
| 21 Вірою Яків, перед смертю, благословив кожного з синів Йосифа і поклонився, спираючись на кінець палиці своєї. | 21 Fide Iacob moriens singulis filiorum Ioseph benedixit et adoravit super fastigium virgae suae. |
| 22 Вірою Йосиф, вмираючи, згадав про вихід синів Ізраїля і розпорядився про свої кості. | 22 Fide Ioseph moriens de profectione filiorum Israel memoratus est et de ossibus suis mandavit. |
| 23 Вірою батьки Мойсея, як він народився, три місяці його ховали, бо бачили красу дитини, і не злякалися царського наказу. | 23 Fide Moyses natus occultatus est mensibus tribus a parentibus suis, eo quod vidissent formosum infantem et non timuerunt regis edictum. |
| 24 Вірою Мойсей, коли був виріс, відрікся зватися сином дочки фараона; | 24 Fide Moyses grandis factus negavit se dici filium filiae pharaonis, |
| 25 волів радше страждати разом з людом Божим, ніж дознавати дочасної гріховної втіхи, | 25 magis eligens affligi cum populo Dei quam temporalem peccati habere iucunditatem, |
| 26 бо, дивлячись на нагороду, вважав за більше багатство наругу вибраного народу від скарбів Єгипту. | 26 maiores divitias aestimans thesauris Aegypti improperium Christi; aspiciebat enim in remunerationem. |
| 27 Вірою він покинув Єгипет, не побоявся царського гніву, бо стояв твердо, як той, що Невидимого бачить. | 27 Fide reliquit Aegyptum non veritus animositatem regis, invisibilem enim tamquam videns sustinuit. |
| 28 Вірою відсвяткував Пасху й скроплення кров’ю, щоб губитель не торкнувся їхніх первородних. | 28 Fide celebravit Pascha et sanguinis effusionem, ne, qui vastabat primogenita, tangeret ea. |
| 29 Вірою перейшли Червоне море, як по суходолі, що спробувавши єгиптяни, потопились. | 29 Fide transierunt mare Rubrum tamquam per aridam terram, quod experti Aegyptii devorati sunt. |
| 30 Вірою єрихонські мури по семиденнім обході впали. | 30 Fide muri Iericho ruerunt circuiti diebus septem. |
| 31 Вірою Рахав, блудниця, прийнявши мирно вивідувачів, з невірними не загинула. | 31 Fide Rahab meretrix non periit cum incredulis, quia exceperat exploratores cum pace. |
| 32 І що ще скажу? Часу не вистане мені, коли заходжуся розповідати про Гедеона, про Варака, про Самсона, про Єфту, про Давида й Самуїла та пророків, | 32 Et quid adhuc dicam? Deficiet enim me tempus enarrantem de Gedeon, Barac, Samson, Iephte, David et Samuel atque prophetis, |
| 33 що вірою підбили царства, чинили справедливість, обітниць осягнули, загородили пащі левам, | 33 qui per fidem devicerunt regna, operati sunt iustitiam, adepti sunt repromissiones, obturaverunt ora leonum, |
| 34 силу вогню гасили, вістря меча уникали, ставали сильні, бувши недолугі, на війні проявили мужність, наскоки чужинців відбивали. | 34 exstinxerunt impetum ignis, effugerunt aciem gladii, convaluerunt de infirmitate, fortes facti sunt in bello, castra verterunt exterorum; |
| 35 Жінки діставали назад своїх померлих, які воскресали. Інші загинули в муках, відкинувши визволення, щоб осягнути ліпше воскресіння. | 35 acceperunt mulieres de resurrectione mortuos suos; alii autem distenti sunt, non suscipientes redemptionem, ut meliorem invenirent resurrectionem; |
| 36 Інші наруг і бичів зазнали та ще й кайданів і в’язниці; | 36 alii vero ludibria et verbera experti sunt, insuper et vincula et carcerem; |
| 37 їх каменовано, розрізувано пилою, брано на допити; вони вмирали, мечем забиті; тинялися в овечих та козячих шкурах, збідовані, гноблені, кривджені; | 37 lapidati sunt, secti sunt, in occisione gladii mortui sunt, circumierunt in melotis, in pellibus caprinis, egentes, angustiati, afflicti, |
| 38 вони, яких світ був невартий, блукали пустинями, горами, печерами та земними вертепами. | 38 quibus dignus non erat mundus, in solitudinibus errantes et montibus et speluncis et in cavernis terrae. |
| 39 І всі вони, дарма що мали добре засвідчення вірою, не одержали обіцяного, | 39 Et hi omnes testimonium per fidem consecuti non reportaverunt promissionem, |
| 40 бо Бог зберіг нам щось краще, щоб вони не без нас осягли досконалість. | 40 Deo pro nobis melius aliquid providente, ut ne sine nobis consummarentur. |