| 1 Я человек, испытавший горе от жезла гнева Его. | 1 εγω ανηρ ο βλεπων πτωχειαν εν ραβδω θυμου αυτου επ' εμε |
| 2 Он повел меня и ввел во тьму, а не во свет. | 2 παρελαβεν με και απηγαγεν εις σκοτος και ου φως |
| 3 Так, Он обратился на меня и весь день обращает руку Свою; | 3 πλην εν εμοι επεστρεψεν χειρα αυτου ολην την ημεραν |
| 4 измождил плоть мою и кожу мою, сокрушил кости мои; | 4 επαλαιωσεν σαρκας μου και δερμα μου οστεα μου συνετριψεν |
| 5 огородил меня и обложил горечью и тяготою; | 5 ανωκοδομησεν κατ' εμου και εκυκλωσεν κεφαλην μου και εμοχθησεν |
| 6 посадил меня в темное место, как давно умерших; | 6 εν σκοτεινοις εκαθισεν με ως νεκρους αιωνος |
| 7 окружил меня стеною, чтобы я не вышел, отяготил оковы мои, | 7 ανωκοδομησεν κατ' εμου και ουκ εξελευσομαι εβαρυνεν χαλκον μου |
| 8 и когда я взывал и вопиял, задерживал молитву мою; | 8 και γε κεκραξομαι και βοησω απεφραξεν προσευχην μου |
| 9 каменьями преградил дороги мои, извратил стези мои. | 9 ανωκοδομησεν οδους μου ενεφραξεν τριβους μου εταραξεν |
| 10 Он стал для меня как бы медведь в засаде, [как бы] лев в скрытном месте; | 10 αρκος ενεδρευουσα αυτος μοι λεων εν κρυφαιοις |
| 11 извратил пути мои и растерзал меня, привел меня в ничто; | 11 κατεδιωξεν αφεστηκοτα και κατεπαυσεν με εθετο με ηφανισμενην |
| 12 натянул лук Свой и поставил меня как бы целью для стрел; | 12 ενετεινεν τοξον αυτου και εστηλωσεν με ως σκοπον εις βελος |
| 13 послал в почки мои стрелы из колчана Своего. | 13 εισηγαγεν τοις νεφροις μου ιους φαρετρας αυτου |
| 14 Я стал посмешищем для всего народа моего, вседневною песнью их. | 14 εγενηθην γελως παντι λαω μου ψαλμος αυτων ολην την ημεραν |
| 15 Он пресытил меня горечью, напоил меня полынью. | 15 εχορτασεν με πικριας εμεθυσεν με χολης |
| 16 Сокрушил камнями зубы мои, покрыл меня пеплом. | 16 και εξεβαλεν ψηφω οδοντας μου εψωμισεν με σποδον |
| 17 И удалился мир от души моей; я забыл о благоденствии, | 17 και απωσατο εξ ειρηνης ψυχην μου επελαθομην αγαθα |
| 18 и сказал я: погибла сила моя и надежда моя на Господа. | 18 και ειπα απωλετο νεικος μου και η ελπις μου απο κυριου |
| 19 Помысли о моем страдании и бедствии моем, о полыни и желчи. | 19 εμνησθην απο πτωχειας μου και εκ διωγμου μου πικριας και χολης μου |
| 20 Твердо помнит это душа моя и падает во мне. | 20 μνησθησεται και καταδολεσχησει επ' εμε η ψυχη μου |
| 21 Вот что я отвечаю сердцу моему и потому уповаю: | 21 ταυτην ταξω εις την καρδιαν μου δια τουτο υπομενω |
| 22 по милости Господа мы не исчезли, ибо милосердие Его не истощилось. | 22 - |
| 23 Оно обновляется каждое утро; велика верность Твоя! | 23 - |
| 24 Господь часть моя, говорит душа моя, итак буду надеяться на Него. | 24 - |
| 25 Благ Господь к надеющимся на Него, к душе, ищущей Его. | 25 αγαθος κυριος τοις υπομενουσιν αυτον ψυχη η ζητησει αυτον αγαθον |
| 26 Благо тому, кто терпеливо ожидает спасения от Господа. | 26 και υπομενει και ησυχασει εις το σωτηριον κυριου |
| 27 Благо человеку, когда он несет иго в юности своей; | 27 αγαθον ανδρι οταν αρη ζυγον εν νεοτητι αυτου |
| 28 сидит уединенно и молчит, ибо Он наложил его на него; | 28 καθησεται κατα μονας και σιωπησεται οτι ηρεν εφ' εαυτω |
| 29 полагает уста свои в прах, [помышляя]: 'может быть, еще есть надежда'; | 29 - |
| 30 подставляет ланиту свою биющему его, пресыщается поношением, | 30 δωσει τω παιοντι αυτον σιαγονα χορτασθησεται ονειδισμων |
| 31 ибо не навек оставляет Господь. | 31 οτι ουκ εις τον αιωνα απωσεται κυριος |
| 32 Но послал горе, и помилует по великой благости Своей. | 32 οτι ο ταπεινωσας οικτιρησει κατα το πληθος του ελεους αυτου |
| 33 Ибо Он не по изволению сердца Своего наказывает и огорчает сынов человеческих. | 33 οτι ουκ απεκριθη απο καρδιας αυτου και εταπεινωσεν υιους ανδρος |
| 34 Но, когда попирают ногами своими всех узников земли, | 34 του ταπεινωσαι υπο τους ποδας αυτου παντας δεσμιους γης |
| 35 когда неправедно судят человека пред лицем Всевышнего, | 35 του εκκλιναι κρισιν ανδρος κατεναντι προσωπου υψιστου |
| 36 когда притесняют человека в деле его: разве не видит Господь? | 36 καταδικασαι ανθρωπον εν τω κρινεσθαι αυτον κυριος ουκ ειπεν |
| 37 Кто это говорит: 'и то бывает, чему Господь не повелел быть'? | 37 τις ουτως ειπεν και εγενηθη κυριος ουκ ενετειλατο |
| 38 Не от уст ли Всевышнего происходит бедствие и благополучие? | 38 εκ στοματος υψιστου ουκ εξελευσεται τα κακα και το αγαθον |
| 39 Зачем сетует человек живущий? всякий сетуй на грехи свои. | 39 τι γογγυσει ανθρωπος ζων ανηρ περι της αμαρτιας αυτου |
| 40 Испытаем и исследуем пути свои, и обратимся к Господу. | 40 εξηρευνηθη η οδος ημων και ητασθη και επιστρεψωμεν εως κυριου |
| 41 Вознесем сердце наше и руки к Богу, [сущему] на небесах: | 41 αναλαβωμεν καρδιας ημων επι χειρων προς υψηλον εν ουρανω |
| 42 мы отпали и упорствовали; Ты не пощадил. | 42 ημαρτησαμεν ησεβησαμεν και ουχ ιλασθης |
| 43 Ты покрыл Себя гневом и преследовал нас, умерщвлял, не щадил; | 43 επεσκεπασας εν θυμω και απεδιωξας ημας απεκτεινας ουκ εφεισω |
| 44 Ты закрыл Себя облаком, чтобы не доходила молитва наша; | 44 επεσκεπασας νεφελην σεαυτω εινεκεν προσευχης |
| 45 сором и мерзостью Ты сделал нас среди народов. | 45 καμμυσαι με και απωσθηναι εθηκας ημας εν μεσω των λαων |
| 46 Разинули на нас пасть свою все враги наши. | 46 διηνοιξαν εφ' ημας το στομα αυτων παντες οι εχθροι ημων |
| 47 Ужас и яма, опустошение и разорение--доля наша. | 47 φοβος και θυμος εγενηθη ημιν επαρσις και συντριβη |
| 48 Потоки вод изливает око мое о гибели дщери народа моего. | 48 αφεσεις υδατων καταξει ο οφθαλμος μου επι το συντριμμα της θυγατρος του λαου μου |
| 49 Око мое изливается и не перестает, ибо нет облегчения, | 49 ο οφθαλμος μου κατεποθη και ου σιγησομαι του μη ειναι εκνηψιν |
| 50 доколе не призрит и не увидит Господь с небес. | 50 εως ου διακυψη και ιδη κυριος εξ ουρανου |
| 51 Око мое опечаливает душу мою ради всех дщерей моего города. | 51 ο οφθαλμος μου επιφυλλιει επι την ψυχην μου παρα πασας θυγατερας πολεως |
| 52 Всячески усиливались уловить меня, как птичку, враги мои, без всякой причины; | 52 θηρευοντες εθηρευσαν με ως στρουθιον οι εχθροι μου δωρεαν |
| 53 повергли жизнь мою в яму и закидали меня камнями. | 53 εθανατωσαν εν λακκω ζωην μου και επεθηκαν λιθον επ' εμοι |
| 54 Воды поднялись до головы моей; я сказал: 'погиб я'. | 54 υπερεχυθη υδωρ επι κεφαλην μου ειπα απωσμαι |
| 55 Я призывал имя Твое, Господи, из ямы глубокой. | 55 επεκαλεσαμην το ονομα σου κυριε εκ λακκου κατωτατου |
| 56 Ты слышал голос мой; не закрой уха Твоего от воздыхания моего, от вопля моего. | 56 φωνην μου ηκουσας μη κρυψης τα ωτα σου εις την δεησιν μου |
| 57 Ты приближался, когда я взывал к Тебе, и говорил: 'не бойся'. | 57 εις την βοηθειαν μου ηγγισας εν η σε ημερα επεκαλεσαμην ειπας μοι μη φοβου |
| 58 Ты защищал, Господи, дело души моей; искуплял жизнь мою. | 58 εδικασας κυριε τας δικας της ψυχης μου ελυτρωσω την ζωην μου |
| 59 Ты видишь, Господи, обиду мою; рассуди дело мое. | 59 ειδες κυριε τας ταραχας μου εκρινας την κρισιν μου |
| 60 Ты видишь всю мстительность их, все замыслы их против меня. | 60 ειδες πασαν την εκδικησιν αυτων εις παντας διαλογισμους αυτων εν εμοι |
| 61 Ты слышишь, Господи, ругательство их, все замыслы их против меня, | 61 ηκουσας τον ονειδισμον αυτων παντας τους διαλογισμους αυτων κατ' εμου |
| 62 речи восстающих на меня и их ухищрения против меня всякий день. | 62 χειλη επανιστανομενων μοι και μελετας αυτων κατ' εμου ολην την ημεραν |
| 63 Воззри, сидят ли они, встают ли, я для них--песнь. | 63 καθεδραν αυτων και αναστασιν αυτων επιβλεψον επι τους οφθαλμους αυτων |
| 64 Воздай им, Господи, по делам рук их; | 64 αποδωσεις αυτοις ανταποδομα κυριε κατα τα εργα των χειρων αυτων |
| 65 пошли им помрачение сердца и проклятие Твое на них; | 65 αποδωσεις αυτοις υπερασπισμον καρδιας μοχθον σου αυτοις |
| 66 преследуй их, Господи, гневом, и истреби их из поднебесной. | 66 καταδιωξεις εν οργη και εξαναλωσεις αυτους υποκατω του ουρανου κυριε |