Книга Иова 37
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Библия Синодальный перевод | Nova Vulgata |
|---|---|
| 1 И от сего трепещет сердце мое и подвиглось с места своего. | 1 Super hoc expavit cor meum et emotum est de loco suo. |
| 2 Слушайте, слушайте голос Его и гром, исходящий из уст Его. | 2 Audite fremitum vocis eius et murmur de ore illius procedens. |
| 3 Под всем небом раскат его, и блистание его--до краев земли. | 3 Subter omnes caelos ipsum revolvit, et lumen illius super terminos terrae. |
| 4 За ним гремит глас; гремит Он гласом величества Своего и не останавливает его, когда голос Его услышан. | 4 Post eum rugiet sonitus, tonabit voce magnitudinis suae; et non retardabit, cum audita fuerit vox eius. |
| 5 Дивно гремит Бог гласом Своим, делает дела великие, для нас непостижимые. | 5 Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia. |
| 6 Ибо снегу Он говорит: будь на земле; равно мелкий дождь и большой дождь в Его власти. | 6 Qui praecipit nivi, ut descendat in terram, et hiemis pluviis et imbri, ut roborentur. |
| 7 Он полагает печать на руку каждого человека, чтобы все люди знали дело Его. | 7 Qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua. |
| 8 Тогда зверь уходит в убежище и остается в своих логовищах. | 8 Ingredietur bestia latibulum et in antro suo morabitur. |
| 9 От юга приходит буря, от севера--стужа. | 9 Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus. |
| 10 От дуновения Божия происходит лед, и поверхность воды сжимается. | 10 Flante Deo, datur gelu, et expansio aquarum solidatur. |
| 11 Также влагою Он наполняет тучи, и облака сыплют свет Его, | 11 Fulgur proicitur a nube, et nubes spargunt lumen suum; |
| 12 и они направляются по намерениям Его, чтоб исполнить то, что Он повелит им на лице обитаемой земли. | 12 quae lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne, quod praeceperit illis super faciem orbis terrarum, |
| 13 Он повелевает им идти или для наказания, или в благоволение, или для помилования. | 13 sive in castigatione terrae suae, sive in misericordia eas iusserit inveniri. |
| 14 Внимай сему, Иов; стой и разумевай чудные дела Божии. | 14 Ausculta haec, Iob; sta et considera mirabilia Dei. |
| 15 Знаешь ли, как Бог располагает ими и повелевает свету блистать из облака Своего? | 15 Numquid scis quando praeceperit Deus, ut ostenderent lucem nubes eius? |
| 16 Разумеешь ли равновесие облаков, чудное дело Совершеннейшего в знании? | 16 Numquid nosti semitas nubium magnas et mirabilia perfecti scientia? |
| 17 Как нагревается твоя одежда, когда Он успокаивает землю от юга? | 17 Nonne vestimenta tua calida sunt, cum quieverit terra austro? |
| 18 Ты ли с Ним распростер небеса, твердые, как литое зеркало? | 18 Tu forsitan cum eo expandisti caelos, qui solidissimi, quasi aere, fusi sunt? |
| 19 Научи нас, что сказать Ему? Мы в этой тьме ничего не можем сообразить. | 19 Ostende nobis quid dicamus illi; nos disponere verba nescimus propter tenebras. |
| 20 Будет ли возвещено Ему, что я говорю? Сказал ли кто, что сказанное доносится Ему? | 20 Quis narrabit ei, quae loquor? Et, si locutus fuerit, homo deglutietur. |
| 21 Теперь не видно яркого света в облаках, но пронесется ветер и расчистит их. | 21 At nunc non vident lucem: aer offuscatus est nubibus, sed ventus transiens fugabit eas. |
| 22 Светлая погода приходит от севера, и окрест Бога страшное великолепие. | 22 Ab aquilone splendor auri venit; et circa Deum terribilis maiestas. |
| 23 Вседержитель! мы не постигаем Его. Он велик силою, судом и полнотою правосудия. Он [никого] не угнетает. | 23 Omnipotentem attingere non possumus: magnus fortitudine; et iudicium et multam iustitiam deprimere non potest. |
| 24 Посему да благоговеют пред Ним люди, и да трепещут пред Ним все мудрые сердцем! | 24 Ideo timebunt eum homines, non contemplabitur omnes, qui sibi videntur corde sapientes ”. |