| 1 O dito Simão, delator do tesouro e de sua pátria, caluniava Onias, dizendo que era ele quem se tinha lançado sobre Heliodoro e que era ele o autor de seus males: | 1 ܣܝܡܘܢ ܕܝܢ ܒܝܫܐ ܗܘ ܕܩܕ ܡܢ ܐܡܪ̈ܢ ܥܠܘܗܝ ܕܗܘܐ ܡܚܘܝܢܐ ܘܡܫܠܡܢܐ ܕܡܕܝܢܬܐ ܘܕܒܝܬ ܓܙܐ ܐܟܠ ܗܘܐ ܩܪ̈ܨܘܗܝ ܕܚܘܢܝܐ ܘܪܡܝ ܗܘܐ ܥܠܘܗܝ ܡ̈ܠܐ ܐܝܟ ܕܗܘ ܗܘܐ ܡܥܒܕܢܐ ܕܡܕܡ ܕܓܕܫ ܗܘܐ ܠܗܠܝܕܪܘܣ ܘܗܘܝܘ ܣܥܘܪܐ ܕܟܠܗܝܢ ܒܝܫ̈ܬܐ ܕܐ̈ܬܝ ܥܠܘܗܝ |
| 2 ousava chamar de inimigo do Estado o benfeitor da cidade, o defensor de seus concidadãos, o ardoroso observante das leis. | 2 ܘܥܠ ܗܘ ܕܥܒܕ ܛܒ̈ܬܐ ܗܘܐ ܕܡܕܝܢܬܗ ܘܝܨܘܦܐ ܕܒ̈ܢܝ ܥܡܗ ܘܫܩܠ ܛܥܢܐ ܕܢܡܘܣܐ ܡܡܪܚ ܗܘܐ ܕܢܐܡܪ ܕܗܘܝܘ ܣܥܘܪܐ ܕܟܠܗܝܢ ܒܝܫ̈ܬܐ |
| 3 Este ódio foi tão longe que um dos partidários de Simão cometeu até mesmo assassinatos. | 3 ܗܟܢܐ ܕܝܢ ܪܒܝܐ ܗܘܬ ܒܝܫܬܐ ܕܒܥܠܕܒܒܘܬܗ ܐܝܟܢܐ ܕܩ̈ܛܠܐ ܣ̈ܓܝܐܐ ܗܘܝܢ ܗܘܘ ܒܝܕ ܐܝܠܝܢ ܕܡܢܗ ܡܢ ܣܝܡܘܢ ܡܬܓܪܓܝܢ ܗܘܘ |
| 4 Considerando o lado lamentável dessa questão e vendo o governador da Celesíria, Apolônio, filho de Menesteu, excitar a malícia de Simão, | 4 ܟܕ ܚܙܐ ܗܘܐ ܗܟܝܠ ܚܘܢܝܐ ܚܣܡܐ ܕܒܝܫܬܐ ܘܠܐܦܠܢܝܣ ܪܫܐ ܘܡܕܒܪܢܐ ܕܣܘܪܝܐ ܘܕܦܘܢܝܩܐ ܟܕ ܡܫܬܝܚܢ ܘܡܥܕܪ ܘܡܘܣܦ ܥܠ ܒܝܫܬܗ ܕܣܝܡܘܢ |
| 5 dirigiu-se Onias para junto do rei, não que ele tivesse a intenção de acusar seus concidadãos, mas para advertir acerca dos interesses públicos e privados de todo o seu povo. | 5 ܗܟܢܐ ܕܐܦ ܥܕܡܐ ܠܡܠܟܐ ܐܫܬܡܥܬ ܕܗܘܐ ܐܟܠ ܩܪܨܐ ܘܡܫܠܡܢܐ ܕܒ̈ܢܝ ܡܕܝܢܬܗ ܚܐܪ ܗܘܐ ܗܟܝܠ ܘܡܬܒܝܢ ܚܘܢܝܐ ܕܐܝܟܢܐ ܢܗܘܐ ܥܘܕܪܢܐ ܠܒ̈ܢܝ ܥܡܗ |
| 6 Via muito bem que, sem uma intervenção do rei, seria impossível restabelecer a paz e pôr termo aos desatinos de Simão. | 6 ܘܡܣܬܟܠ ܗܘܐ ܘܚܙܐ ܕܠܝܬ ܠܗ ܬܘܒ ܦܘܪܣܐ ܡܕܡ ܕܢܗܘܐ ܫܠܡܐ ܐܠܐ ܐܢ ܨܒܘ ܪ̈ܚܡܘܗܝ ܕܐܠܗܐ ܘܠܐ ܕܢܬ̈ܩܢܢ ܨܒܘ̈ܬܐ ܒܠܥܕ ܡܢ ܐܠܗܐ ܘܠܐ ܕܢܫܠܐ ܣܝܡܘܢ ܡܢ ܒܝܫܬܗ ܘܡܢ ܫܝܚܢܘܬܗ ܐܠܐ ܐܢ ܗܘܐ ܥܘܕܪܢܐ ܡܢ ܫܡܝܐ |
| 7 Após a morte de Seleuco e tendo subido ao trono Antíoco Epífanes, Jasão, irmão de Onias, usurpou fraudulentamente o cargo de sumo sacerdote. | 7 ܡܢ ܒܬܪ ܕܝܢ ܕܡܝܬ ܣܠܘܩܘܣ ܡܠܟܐ ܘܩܒܠ ܡܠܟܘܬܐ ܡܢ ܒܬܪܗ ܐܢܛܝܟܘܣ ܕܐܬܩܪܝ ܐܦܝܦܢܘܣ ܐܙܠ ܐܝܣܘܢ ܐܚܘܗܝ ܕܚܘܢܝܐ ܪܒܟܗܢܐ ܒܢܟܠܐ ܘܢܣܒ ܫܘܠܛܢܐ ܕܪܒܘܬ ܟܗܢܘܬܐ ܡܢ ܡܠܟܐ |
| 8 Numa entrevista com o rei, ele lhe prometeu trezentos e sessenta talentos de prata e oitenta talentos excedentes. | 8 ܟܕ ܐܫܬܘܕܝ ܠܗ ܕܢܬܠ ܠܗ ܟܟܪ̈ܐ ܕܣܐܡܐ ܬܠܬܡܐܐ ܘܫܬܝܢ ܘܡܢ ܥܒ̈ܝܕܬܐ ܐܚܪ̈ܢܝܬܐ ܬܡܢܐܝܢ ܟܟܪ̈ܝܢ |
| 9 Prometia-lhe, além disso, pagar outros cento e cinqüenta talentos, se lhe fosse dado o poder de fundar um ginásio e uma efebia e de receber as inscrições dos antioquenos de Jerusalém. | 9 ܘܬܘܒ ܕܝܢ ܐܫܬܘܕܝ ܠܗ ܕܢܬܠ ܡܐܐ ܘܚܡܫܝܢ ܐܚܪ̈ܢܝܢ ܐܢ ܗܘ ܕܢܦܣ ܠܗ ܡܠܟܐ ܕܢܒܢܐ ܓܡܢܣܝܢ ܒܐܘܪܫܠܡ ܐܝܟ ܢܡܘܣܐ ܕܝܘ̈ܢܝܐ ܘܢܩܝܡ ܐܓܘܢܐ ܕܬܟܬܘܫܐ ܕܗܘܘ ܡܬܟܬܫܝܢ ܒܐܣܛܕܝܘܢ ܘܠܒ̈ܢܝ ܐܘܪܫܠܡ ܕܢܬܟܬܒܘܢ ܐܢܛܝܘ̈ܟܝܐ |
| 10 O rei consentiu. Logo que subiu ao poder, Jasão arrastou seus concidadãos para o helenismo. | 10 ܘܟܕ ܐܦܣ ܠܗ ܕܝܢ ܡܠܟܐ ܘܐܚܕ ܪܒܘܬ ܟܗܢܘܬܐ ܘܪܫܢܘܬܐ ܒܥܘܠܐ ܒܪܫܥܬܗ ܒܗ ܒܙܒܢܐ ܐܗܦܟ ܐܢܘܢ ܠܟܠܗܘܢ ܒ̈ܢܝ ܥܡܗ ܠܪܥܝܐ ܕܚܢܦܘܬܐ |
| 11 Apesar dos privilégios obtidos do poder real por João, o pai de Eupolemo, que foi enviado aos romanos para concluir um pacto de aliança e de amizade, ele introduziu ímpios costumes, desdenhando as leis nacionais. | 11 ܘܐܝܠܝܢ ܕܣ̈ܝܡܢ ܗ̈ܘܝ ܠܝܗܘ̈ܕܝܐ ܒܡܪܚܡܢܘܬܐ ܕܐܠܗܐ ܕܡܬܩ̈ܢܢ ܗ̈ܘܝ ܒܝܕ ܝܘܚܢܢ ܐܒܘܗܝ ܕܐܘܦܠܝܡܣ ܗܘ ܕܐܙܠ ܒܐܝܙܓܕܘܬܐ ܠܘܬ ܪ̈ܗܘܡܝܐ ܥܠ ܐ̈ܦܝ ܫܠܡܐ ܐܦ ܠܗܝܢ ܐܥܒܪ ܘܒܛܠ ܐ̈ܢܝܢ ܘܫܪܐ ܗܘܐ ܦܘܠܚ̈ܢܐ ܘܢܡܘ̈ܣܐ ܕܫܪܪܐ ܘܣܐܡ ܗܘܐ ܘܡܚܕܬ ܢܡܘ̈ܣܐ ܘܥ̈ܝܕܐ ܒܝܫ̈ܐ |
| 12 Foi com alegria que fundou um ginásio ao pé da própria acrópole, alistou os mais nobres jovens e os educou ao pétaso. | 12 ܒܛܝܠܐܝܬ ܓܝܪ ܘܡܣܪܗܒܐܝܬ ܬܚܝܬ ܫܘܪܗ ܕܡܕܝܢܬܐ ܓܘܡܢܣܝܢ ܐܬܩܢ ܘܠܐܝܠܝܢ ܕܥܫܝܢܝܢ ܒܚܝܠܐ ܫܥܒܕ ܘܬܚܝܬ ܡܫܘܚܬܐ ܐܥܒܪ |
| 13 Por causa da perversidade inaudita do ímpio Jasão, que não era de modo algum pontífice, obteve o helenismo tal êxito e os costumes pagãos uma atualidade tão crescente, | 13 ܗܟܢܐ ܕܝܢ ܐܝܬܝܗ ܗܘܬ ܚܦܝܛܘܬܐ ܕܚܢܦܘܬܐ ܘܫܛܝܘܬܐ ܕܝܘܢܝܘܬܐ ܘܛܥܝܘܬܐ ܕܥܡ̈ܡܐ ܒܐ̈ܝܕܘܗܝ ܕܐܝܣܘܢ ܥܘܠܐ ܘܠܐ ܪܒ ܟܗ̈ܢܐ ܘܗܟܢܐ ܪܒܝܐ ܗܘܬ ܛܢܦܘܬܐ |
| 14 que os sacerdotes descuidavam o serviço do altar, menosprezavam o templo, negligenciavam os sacrifícios, corriam, fascinados pelo disco, a tomar parte na palestra e nos jogos proibidos. | 14 ܐܝܟܢܐ ܕܠܐ ܡܟܝܠ ܐܝܬ ܗܘܐ ܒܛܝܠܘܬܐ ܠܟܗ̈ܢܐ ܥܠ ܬܫܡܫܬܐ ܕܡܕܒܚܐ ܘܕܕܒܚ̈ܐ ܘܕܩܘܪ̈ܒܢܐ ܐܠܐ ܥܠ ܗܝܟܠܐ ܘܥܠ ܬܫܡܫܬܗ ܒܣܝܢ ܗܘܘ ܘܡܣܬܪܗܒܝܢ ܗܘܘ ܕܢܚܙܘܢ ܘܢܬܒܣܡܘܢ ܒܬܟܬܘܫܐ ܕܥܘܠܐ ܘܒܩܠܝ̈ܬܐ ܕܬܟܬܘܫܐ ܕܕܪܐ |
| 15 Não faziam caso das honras da pátria e amavam muito mais os títulos helênicos. | 15 ܘܥܠ ܐܝܩܪܐ ܕܬܫܡܫܬܐ ܕܐܒܗ̈ܬܐ ܒܣܝܢ ܗܘܘ ܘܨܒܝܢ ܗܘܘ ܒܬܫܒܘܚܬܐ ܣܪܝܩܬܐ ܕܥ̈ܒܝܕܬܐ ܕܚܢܦܘܬܐ |
| 16 Foi por essa razão que logo uma atmosfera penosa os cercou, porque naqueles mesmos, cuja forma de vida invejavam e a quem ambicionavam igualar-se em tudo, encontraram inimigos e os instrumentos para seu castigo. | 16 ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܕܪܟܬ ܐܢܘܢ ܒܝܫܬܐ ܘܗܢܘܢ ܕܚܣܡܝܢ ܗܘܘ ܒܥܒ̈ܝܕܬܗܘܢ ܘܒܟܘܠ ܡܕܡ ܨܒܝܢ ܗܘܘ ܕܢܬܕܡܘܢ ܒܗܘܢ ܗܢܘܢ ܐܬܗܦܟܘ ܘܗܘܘ ܠܗܘܢ ܒܥܠܕܒ̈ܒܐ ܘܡܢ ܐܝ̈ܕܝܗܘܢ ܐܬܬܒܥܘ ܐܝܟ ܥܒ̈ܕܝܗܘܢ |
| 17 O seguinte fato mostrará que não foi fácil violar as leis divinas. | 17 ܕܢܥܘܠ ܓܝܪ ܐܢܫ ܒܢܡ̈ܘܣܐ ܩܕܝ̈ܫܐ ܠܐ ܫܦܝܪܐ ܐܦܠܐ ܙܕܩܐ ܐܠܐ ܗܠܝܢ ܒܟܠ ܙܒܢ ܒܝܘܡܗ ܡܘܕܥ ܥܠܝܗܝܢ |
| 18 Como em Tiro se celebrassem os jogos qüinqüenais, em presença do rei, | 18 ܟܕ ܕܝܢ ܗܘܐ ܐܓܘܢܐ ܕܬܟܬܘܫܐ ܒܨܘܪ ܕܥܒܕܝܢ ܗܘܘ ܚܕܐ ܠܚܡܫ ܫ̈ܢܝܢ ܐܦ ܡܠܟܐ ܐܬܐ ܠܬܡܢ ܠܚܙܬܐ |
| 19 o ímpio Jasão mandou um grupo de antioquenos de Jerusalém levar trezentas dracmas de prata para o sacrifício de Hércules, mas os próprios portadores acharam a coisa inconveniente e julgaram melhor empregálas em outras despesas. | 19 ܘܫܕܪ ܐܝܣܘܢ ܢܕܝܕܐ ܘܛܡܐܐ ܚܙܝ̈ܐ ܡܢ ܐܘܪܫܠܡ ܕܐܝܬܝܗܘܢ ܗܘܘ ܐܢܛܝܘ̈ܟܝܐ ܘܫܕܪ ܒܐ̈ܝܕܝܗܘܢ ܬܠܬܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܘܬܠܬ ܡܐܐ ܕܟܣܦܐ ܕܢܘܒܠܘܢ ܠܕܒܚܬܐ ܕܗܘܝܐ ܗܘܬ ܬܡܢ ܠܗܪܩܠܝܣ ܒܥܘ ܕܝܢ ܗܠܝܢ ܕܐܘܒܠܘܗܝ ܠܟܣܦܐ ܘܐܦܝܣܘ ܕܠܐ ܢܗܘܐ ܠܬܫܡܫܬܐ ܕܕܒܚܬܐ ܡܛܠ ܕܠܐ ܙܕܩܐ ܗܘܬ ܗܕܐ ܘܣܡܘܗܝ ܕܝܢ ܠܢܦܩܬܐ ܕܨܒܘ̈ܬܐ ܐܚܪ̈ܢܝܬܐ |
| 20 A vontade de Jasão era de que elas fossem destinadas ao sacrifício de Hércules mas, por causa dos que as levavam, foram destinadas à construção das galeras. | 20 ܓܕܫ ܕܝܢ ܡܛܠ ܗܘ ܕܫܕܪܗ ܠܗܕܐ ܘܡܛܠ ܗܠܝܢ ܕܐܦܝܣܘ ܗܟܢܐ ܕܢܥܒܕܘܢܗ ܫܚܝܡܐܝܬ ܥܒܝܕܬܐ ܠܬܫܡܫܬܐ ܐܚܪܬܐ |
| 21 Tendo sido enviado ao Egito Apolônio, filho de Menesteu, por ocasião da posse do rei Filometor, soube Antíoco que este rei se lhe tornara hostil e procurou pôr-se em segurança. Veio, pois, a Jope e de lá dirigiu-se a Jerusalém. | 21 ܟܕ ܐܫܬܕܪ ܕܝܢ ܠܡܨܪܝܢ ܐܦܘܠܘܢܝܘܣ ܒܪܗ ܕܡܢܣܬܝܣ ܡܛܠ ܐܝܩܪ̈ܐ ܡܝܬܪܐ ܠܘܬ ܦܝܠܡܛܘܪ ܡܠܟܐ ܕܡܨܪܝܢ ܣܒܪ ܒܪܥܝܢܗ ܐܢܛܝܘܟܘܣ ܕܗܘܐ ܠܗ ܢܘܟܪܝܐ ܠܥܒܝ̈ܕܬܐ ܕܡܠܟܘܬܗ ܘܡܙܕܗܪ ܗܘܐ ܒܢܦܫܗ ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܬܐ ܥܕܡܐ ܠܝܘܦܐ ܡܛܠ ܨܒܘ̈ܬܐ ܘܡܢ ܬܡܢ ܣܠܩ ܠܐܘܪܫܠܡ |
| 22 Recebido magnificamente por Jasão e por toda a cidade, fez sua entrada à luz de fachos, entre aclamações. Depois disso transportou o seu acampamento para a Fenícia. | 22 ܘܡܝܬܪܐܝܬ ܐܬܩܒܠ ܒܬܫܒܘܚܬܐ ܡܢ ܐܝܣܘܢ ܘܡܢ ܡܕܝܢܬܐ ܒܬܫܒܘܚܬܐ ܘܒܩܥܬܐ ܘܡܢ ܒܬܪܟܢ ܕܒܪ ܡܢ ܬܡܢ ܠܦܘܢܝܩܐ |
| 23 Três anos mais tarde, Jasão enviou Menelau, irmão de Simão, acima mencionado, para levar o dinheiro ao rei e lembrar-lhe os negócios urgentes; | 23 ܘܡܢ ܒܬܪ ܬܠܬ ܫ̈ܢܝܢ ܫܕܪ ܐܝܣܘܢ ܠܡܢܠܐܘܣ ܐܚܘܗܝ ܕܣܝܡܘܢ ܪܫܝܥܐ ܕܢܘܒܠ ܡܘܗ̈ܒܬܐ ܠܡܠܟܐ ܕܐܫܬܘܕܝ ܗܘܐ ܕܢܬܠ ܠܗ ܘܕܢܐܡܪ ܠܗ ܥܠ ܨܒܘ̈ܬܐ ܡܝܬܪ̈ܬܐ ܕܡ̈ܬܒܥܝܢ ܗ̈ܘܝ ܠܗܘܢ |
| 24 mas, uma vez admitido à presença do rei, cumulou-o de encômios sobre a extensão do seu poder e, oferecendo trezentos talentos a mais que Jasão, obteve para si mesmo o pontificado. | 24 ܗܘ ܕܝܢ ܟܕ ܐܙܠ ܐܬܩܝܡ ܘܐܫܬܒܚ ܩܕܡ ܡܠܟܐ ܘܫܐܠ ܪܒܘܬ ܟܗܢܘܬܐ ܘܐܥܠܝ ܗܘܐ ܥܠ ܐܝܣܘܢ ܘܝܗܒ ܬܠܬܡܐܐ ܟܟܪ̈ܝܢ ܕܣܐܡܐ ܝܬܝܪ̈ܬܐ |
| 25 Recebidas as ordens do rei, voltou, nada tendo em si que fosse digno do pontificado, mas excitado por sentimentos de um desumano tirano e de uma besta feroz. | 25 ܘܟܕ ܢܣܒ ܦܘܩܕܢܐ ܡܢ ܡܠܟܐ ܐܬܐ ܟܕ ܡܕܡ ܕܫܘܐ ܠܪܒܘܬ ܟܗܢܘܬܐ ܠܐ ܥܒܕ ܗܘܐ ܐܠܐ ܡܠܒܫ ܗܘܐ ܒܚܡܬܐ ܘܒܪܘܓܙܐ ܘܡܠܐ ܗܘܐ ܪܥܝܢܐ ܦܩܪܐ ܘܫܝܚܢܐ |
| 26 Desse modo Jasão, que havia suplantado seu próprio irmão, suplantado por sua vez, viu-se forçado a exilar-se no país dos amonitas. | 26 ܘܐܝܣܘܢ ܕܝܢ ܕܐܬܢܟܠ ܗܘܐ ܥܠ ܐܚܘܗܝ ܐܬܢܟܠ ܐܦ ܥܠܘܗܝ ܐܚܪܢܐ ܘܥܪܩ ܘܐܙܠ ܠܐܪܥܐ ܕܥܡܘܢ |
| 27 Quanto a Menelau, achava-se bem na posse da dignidade, mas não entregava de modo algum ao rei o dinheiro prometido, | 27 ܘܡܢܠܐܣ ܕܝܢ ܐܚܕ ܗܘܐ ܪܝܫܢܘܬܐ ܘܡܕܡ ܕܐܫܬܘܕܝ ܗܘܐ ܠܡܠܟܐ ܠܐ ܡܛܝܐ ܗܘܬ ܒܐܝ̈ܕܘܗܝ ܕܢܬܠ |
| 28 se bem que ele lhe fosse reclamado por Sóstrato, governador da Acrópole, encarregado das cobranças dos impostos; por esse motivo ambos foram chamados a comparecer diante do rei. | 28 ܘܟܕ ܐܬܐ ܘܬܒܥ ܗܘܐ ܠܗ ܣܘܣܛܪܛܘܣ ܗܘ ܕܥܒܝܕ ܗܘܐ ܗܘܦܪܟܐ ܥܠ ܡܪܕܐ ܠܗ ܓܝܪ ܝܗܝܒ ܗܘܐ ܫܘܠܛܢܐ ܕܬܒ̈ܥܬܐ ܕܨܒܘ̈ܬܐ ܡܝܬܪ̈ܬܐ ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܬܩܪܝܘ ܬܪ̈ܝܗܘܢ ܠܘܬ ܡܠܟܐ |
| 29 Menelau designou para substituí-lo como sumo sacerdote seu irmão Lisímaco; Sóstrato deixou Cratos, comandante dos cipriotas. | 29 ܘܡܢܠܐܘܣ ܕܝܢ ܫܒܩ ܚܠܦܘܗܝ ܪܒ ܟܗ̈ܢܐ ܠܠܘܣܝܡܟܘܣ ܐܚܘܗܝ ܣܘܣܛܪܛܘܣ ܕܝܢ ܫܒܩ ܠܩܪܐܛܐ̈ܛܐ ܕܥܒܝܕ ܗܘܐ ܥܠ ܩܘܦܪ̈ܝܐ |
| 30 Entrementes, os habitantes de Tarso e de Malos se revoltaram, porque sua cidade havia sido entregue a Antioquides, concubina do rei. | 30 ܘܟܕ ܗܢܘܢ ܗܢܘܢ ܒܗܠܝܢ ܐܝܬܝܗܘܢ ܗܘܘ ܓܕܫ ܕܢܡܪܕܘܢ ܛܪ̈ܣܝܐ ܘܡܠܘ̈ܛܝܐ ܡܛܠ ܕܐܢܛܝܘܟܝܐ ܒܡܘܗܒܬܐ ܝܗܝܒܐ ܗܘܬ ܠܕܪܘܟܬܗ ܕܡܠܟܐ |
| 31 Partiu pois este a toda a pressa, para restabelecer a calma, deixando como seu lugar-tenente Andrônico, um de seus dignitários. | 31 ܒܥܓܠ ܕܝܢ ܟܕ ܫܡܥ ܡܠܟܐ ܐܬܐ ܕܢܫܝܢ ܐܢܘܢ ܘܫܒܩ ܬܡܢ ܠܗܘ ܕܗܘܐ ܚܠܦ ܐܢܕܪܘܢܝܩܘܣ ܗܘ ܕܥܒܝܕ ܗܘܐ ܥܠ ܨܒܘ̈ܬܐ ܡܝܩܪ̈ܬܐ |
| 32 Menelau viu que a circunstância lhe era favorável e se reconciliou com Andrônico por meio de objetos de ouro roubados ao templo; chegou igualmente a vendê-los em Tiro e nas cidades vizinhas. | 32 ܡܢܠܐܘܣ ܕܝܢ ܟܕ ܣܒܪ ܠܗ ܕܐܫܟܚ ܠܗ ܐܬܪܐ ܓܢܒ ܡܢ ܡܐ̈ܢܐ ܕܕܗܒܐ ܕܗܝܟܠܐ ܘܝܗܒ ܠܐܢܕܪܘܢܝܩܘܣ ܘܫܪܟܐ ܐܫܬܟܚ ܕܫܕܪ ܘܙܒܢ ܒܨܘܪ ܘܒܡ̈ܕܝܢܬܐ ܕܚܕܪ̈ܝܗ |
| 33 Quando soube disso com clareza, Onias repreendeu-o, conservando-se retirado no território inviolável de Dafné, perto de Antioquia. | 33 ܘܟܕ ܝܕܥ ܗܘܐ ܒܫܪܪܐ ܚܘܢܝܐ ܐܟܣܗ ܗܘܐ ܘܫܢܝ ܘܐܙܠ ܠܕܦܢܐ ܗܝ ܕܥܠ ܓܢܒ ܐܢܛܝܘܟܝܐ |
| 34 Por causa disso, Menelau tomou à parte Andrônico, e induziu-o a matar Onias. Andrônico dirigiu-se, pois, para junto dele, enganou-o com astúcia, deu-lhe garantias, que confirmou por juramento, levou-o a deixar seu esconderijo e matou-o no mesmo instante, sem nenhuma atenção à justiça. | 34 ܘܡܛܠ ܗܕܐ ܐܙܠ ܗܘܐ ܡܢܠܐܘܣ ܡܛܫܝܐܝܬ ܠܘܬ ܐܢܕܪܘܢܝܩܘܣ ܘܒܥܐ ܗܘܐ ܡܢܗ ܕܢܩܛܠܝܘܗܝ ܠܚܘܢܝܐ ܘܗܘ ܕܝܢ ܐܬܐ ܠܘܬ ܚܘܢܝܐ ܘܡܠܠ ܥܡܗ ܫܠܡܐ ܒܢܟܠܐ ܘܒܡܘܡܬܐ ܘܒܦܝܣܐ ܝܗܒ ܠܗܘܢ ܝܡܝܢܐ ܘܐܦܝܣܗ ܕܢܦܘܩ ܡܢ ܒܝܬ ܡܩܕܫܐ ܘܢܦܩ ܟܕ ܡܦܠܓ ܒܪܥܝܢܗ ܘܟܕ ܢܦܩ ܒܪܫܥܬܗ ܩܛܠܗ ܘܠܐ ܒܗܬ ܡܢ ܙܕܝܩܘܬܗ |
| 35 Não só os judeus, mas também muitos estrangeiros ficaram indignados e consternados com esse assassínio iníquo | 35 ܡܛܠ ܗܢܐ ܠܐ ܗܘܐ ܒܠܚܘܕ ܝܗܘ̈ܕܝܐ ܡܨܚܝܢ ܗܘܘ ܘܡܓܕܦܝܢ ܥܠܘܗܝ ܐܠܐ ܐܦ ܣ̈ܓܝܐܐ ܡܢ ܥܡ̈ܡܐ ܡܨܥܪܝܢ ܗܘܘ ܘܡܓܕܦܝܢ ܥܠ ܩܛܠܗ ܕܓܒܪܐ ܕܗܘܐ ܒܥܘܠܐ |
| 36 e, quando o rei entrou nas cidades de Cilícia, tanto os judeus da cidade, como também os gregos contrários à violência, vieram perquirir o motivo do assassinato inescusável de Onias. | 36 ܘܟܕ ܕܝܢ ܐܬܐ ܡܠܟܐ ܡܢ ܐܬܪ̈ܘܬܐ ܕܩܝܠܝܩܝܐ ܩܒܠܝܢ ܗܘܘ ܠܗ ܝܗܘ̈ܕܝܐ ܕܒܟܠ ܡܕܝ̈ܢܬܐ ܥܠ ܥܘܠܐ ܕܗܘܐ ܒܩܛܠܗ ܕܚܘܢܝܐ ܡܥܕܪܝܢ ܗܘܘ ܠܗܘܢ ܕܝܢ ܐܦ ܥܡ̈ܡܐ ܣܓܝܐ̈ܐ ܡܛܠ ܕܐܬܐܒܫ ܗܘܐ ܠܗܘܢ ܣܓܝ ܥܠ ܩܛܠܗ ܕܚܘܢܝܐ ܕܗܘܐ ܕܠܐ ܒܕܝܢܐ |
| 37 Antíoco ficou profundamente abatido e, tocado de compaixão, chorou ao lembrar-se da sabedoria e da grande moderação do finado. | 37 ܟܕ ܫܡܥ ܕܝܢ ܡܠܟܐ ܐܢܛܝܘܟܘܣ ܟܐܒ ܠܗ ܥܕܡܐ ܠܢܦܫܐ ܘܒܟܐ ܣܓܝ ܘܐܬܪܫܠ ܟܠܗ ܡܢ ܥܩܬܗ ܡܛܠ ܡܘܬܗ ܕܓܒܪܐ ܙܕܝܩܐ ܘܢܟܦܐ ܘܡܟܝܟܐ ܘܢܝܚܐ ܘܒܣܝܡܐ |
| 38 Excitado assim por uma cólera violenta, despojou imediatamente Andrônico de suas púrpuras, rasgou-lhe as vestes, mandou que levassem através de toda a cidade, até o lugar onde havia lançado a mão sacrílega sobre Onias, e ali acabou com a vida do homicida. Assim o Senhor deu-lhe o merecido castigo. | 38 ܘܐܬܚܡܬ ܣܓܝ ܒܪܘܓܙܐ ܘܦܩܕ ܕܢܫܠܚܘܢܝܗܝ ܠܐܢܕܪܘܢܝܩܘܣ ܐܪ̈ܓܘܢܘܗܝ ܘܢܣܕܩܘܢ ܡܐ̈ܢܘܗܝ ܘܢܟܪܟܘܢܝܗܝ ܒܟܠܗ ܡܕܝܢܬܐ ܘܒܗܝ ܕܘܟܬܐ ܕܐܥܘܠ ܒܚܘܢܝܐ ܒܗ ܩܛܠܗ ܠܪܫܝܥܐ ܘܦܪܥܗ ܡܪܝܐ ܬܫܢܝܩܐ ܐܝܟ ܡܐ ܕܫܘܐ ܗܘܐ |
| 39 Ora, em Jerusalém, Lisímaco, de acordo com Menelau, multiplicou os roubos sacrílegos e, divulgado o rumor, o povo acabou por amotinar-se contra ele, porque muitos objetos de ouro haviam sido levados. | 39 ܐܬܟܢܫܘ ܕܝܢ ܒܢ̈ܝ ܐܘܪܫܠܡ ܒܓܘ ܡܕܝܢܬܐ ܥܡ ܬܪܥܝܬܗ ܕܡܢܠܐܣ ܥܠ ܠܘܣܝܡܟܘܣ ܘܬܒܥܝܢ ܗܘܘ ܠܗ ܕܗܒܐ ܣܓܝܐܐ ܕܢܣܒ ܗܘܐ ܘܟܕ ܐܫܬܡܥ ܕܝܢ ܛܒܐ ܠܒܪ ܐܬܘ ܣܓܝܐ̈ܐ ܥܠ ܠܘܣܝܡܟܘܣ |
| 40 Como a multidão se houvesse sublevado em cólera, Lisímaco equipou perto de três mil homens e deu o sinal para uma injusta repressão, sob a chefia de certo Auranos, homem avançado em idade e não menos em loucura. | 40 ܘܟܕ ܚܙܐ ܕܝܢ ܠܘܣܝܡܟܘܣ ܕܪܝܒܝܢ ܟܢܫ̈ܐ ܘܡܬܚܡܬܝܢ ܥܠܘܗܝ ܙܝܢ ܗܘ ܠܘܣܝܡܟܘܣ ܐܝܟ ܬܠܬܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܘܫܪܝ ܠܡܩܛܠܘ ܒܐܝ̈ܕܘܗܝ ܪ̈ܫܝܥܬܐ ܗܘܐ ܠܗ ܕܝܢ ܡܥܕܪܢܐ ܘܪܫܐ ܕܩܛܘ̈ܠܐ ܓܒܪܐ ܚܕ ܛܡܐܐ ܘܢܕܝܕܐ ܕܡܥܠܠ ܗܘܐ ܒܫܢ̈ܝܐ ܘܦܪܝܫ ܗܘܐ ܣܓܝ ܒܪܥܝܢܗ |
| 41 Todavia, o povo tomou conhecimento da trama de Lisímaco: uns se armaram com pedras, outros com paus, alguns ajuntaram o pó da terra e se arremessaram contra os homens de Lisímaco. | 41 ܘܟܕ ܚܙܘ ܕܝܢ ܡܪܡܝܢܘܬܗ ܘܒܝܫܘܬܗ ܕܠܘܣܝܡܟܘܣ ܢܣܒܘ ܟܐ̈ܦܐ ܘܚܘܛܪ̈ܐ ܘܡܢܗܘܢ ܩܛܡܐ ܘܐܪܡܝܘ ܪܗܒܐ ܘܫܓܘܫܝܐ ܥܠ ܐܝܠܝܢ ܕܐܝܬ ܗܘܐ ܥܡ ܠܘܣܝܡܟܘܣ ܘܥܠ ܡܥܕܪ̈ܢܘܗܝ |
| 42 Desse modo, muitos foram os feridos, alguns mortos e os restantes postos em fuga; quanto ao próprio sacrílego, mataram-no junto ao tesouro. | 42 ܘܐܪܡܝܘ ܡܢܗܘܢ ܩ̈ܛܝܠܐ ܣܓܝܐ̈ܐ ܘܡܢܗܘܢ ܣܚܦܘ ܥܠ ܐܪܥܐ ܫܪܟܐ ܕܝܢ ܕܐܚܪ̈ܢܐ ܥܪܩܘ ܠܗ ܕܝܢ ܠܡܚܠܨ ܗܝܟܠܐ ܥܠ ܓܢܒ ܒܝܬ ܓܙܐ ܩܛܠܘܗܝ |
| 43 Por todas essas desordens, foi instaurado um processo contra Menelau. | 43 ܘܥܠ ܗܠܝܢ ܕܝܢ ܩܡ ܡܢܠܐܘܣ ܠܘܩܒܠܗܘܢ ܒܕܝܢܐ |
| 44 Quando o rei veio a Tiro, três enviados da assembléia dos anciãos sustentaram a acusação diante dele. | 44 ܘܟܕ ܐܬܐ ܡܠܟܐ ܠܨܘܪ ܐܡܪܝܢ ܗܘܘ ܕܝܢܐ ܩܕܡܘܗܝ ܬܠܬܝܗܘܢ ܓܒܪ̈ܐ ܕܐܫܬܕܪܘ ܡܢ ܣ̈ܒܝܗ ܕܟܢܘܫܬܐ |
| 45 Mas Menelau, que se julgava já derrotado, prometeu grande soma de dinheiro a Ptolomeu, filho de Diomedes, para que ele lhe granjeasse o favor do rei. | 45 ܟܕ ܚܙܐ ܕܝܢ ܡܢܠܐܘܣ ܕܡܙܕܟܐ ܠܗ ܐܫܬܘܕܝ ܗܘܐ ܡܘܗ̈ܒܬܐ ܣܓܝܐ̈ܬܐ ܠܦܛܠܡܐܘܣ ܕܢܦܝܣܝܘܗܝ ܗܘܐ ܠܡܠܟܐ |
| 46 Ptolomeu conduziu pois o rei para debaixo de um peristilo, como se fosse para tomar ar fresco, e fê-lo mudar de sentimento, | 46 ܘܕܒܪܗ ܦܛܠܡܐܘܣ ܠܡܠܟܐ ܘܐܦܪܩܗ ܡܢܗܘܢ ܩܠܝܠ ܐܝܟ ܕܢܬܬܢܝܚ ܘܗܦܟܗ ܠܪܥܝܢܗ |
| 47 de modo que Menelau, posto que responsável por todo o mal, foi considerado pelo rei inocente de todas as acusações que pesavam sobre ele, e condenou à morte os infelizes que teriam sido julgados inocentes, mesmo se tivessem pleiteado diante dos citas. | 47 ܘܠܡܢܠܐܘܣ ܕܗܘ ܗܘܐ ܥܠܬܐ ܕܟܠܗܝܢ ܒܝܫ̈ܬܐ ܫܪܝܗܝ ܡܢ ܡܩܛܪ̈ܓܢܘܗܝ ܘܠܗܠܝܢ ܕܝܢ ܒܝ̈ܫܐ ܘܡܣ̈ܟܢܐ ܕܩܕܡ ܣܩܘ̈ܬܝܐ ܐܠܘ ܐܡܪܘ ܗܘܘ ܕܝܢܐ ܡܫܬܪܝܢ ܗܘܘ ܒܙܟܘܬܐ ܚܝܒ ܐܢܘܢ ܠܡܘܬܐ |
| 48 Assim, os que só tinham tomado a palavra para defender os interesses da cidade, do povo e dos objetos sagrados sofreram essa pena injusta. | 48 ܘܒܪܫܥܬܗ ܕܝܢ ܐܫܬܘܕܝܘ ܒܢ̈ܝ ܡܕܝܢܬܐ ܕܢܬܠܘܢ ܚܘܣܪ̈ܢܐ ܕܥܘܠܐ ܥܠ ܐ̈ܦܝ ܡܕܝܢܬܐ ܘܥܡܐ ܘܡܐ̈ܢܐ ܕܟܗܢܘܬܐ |
| 49 Por isso, os próprios tírios ficaram de tal maneira encolerizados com esse crime, que subvencionaram magnificamente os gastos de suas sepulturas. | 49 ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܦ ܠܨܘܪ̈ܝܐ ܐܬܐܒܫ ܠܗܘܢ ܣܓܝ ܥܠ ܕܝܢܗ ܕܥܘܠܐ ܕܣܪܝܩܐܝܬ ܩܛܠ ܗܘܐ ܐܢܘܢ ܠܗܠܝܢ ܓܒܪ̈ܐ ܗܢܘܢ ܕܝܢ ܨܘܪ̈ܝܐ ܢܣܒܘ ܘܩܒܪܘ ܐܢܘܢ ܒܬܫܒܘܚܬܐ ܪܒܬܐ |
| 50 Quanto a Menelau, por causa da cobiça dos poderosos, conservou seu cargo, mas cresceu em malícia e tornou-se o verdadeiro inimigo de seus concidadãos. | 50 ܡܢܠܐܘܣ ܕܝܢ ܫܕܪ ܗܘܐ ܕܢܬܒܥ ܚܘܣܪܢܐ ܕܥܠܘܒܘܬܐ ܕܐܫܬܘܕܝ ܗܘܐ ܘܡܬܪܘܪܒ ܗܘܐ ܘܡܬܥܫܢ ܒܒܝܫܬܗ ܘܗܘܐ ܣܩܘܒܠܐ ܪܒܐ ܠܒܢ̈ܝ ܡܕܝܢܬܗ |