| 1 Naquele tempo houve um homem do monte de Efraim, chamado Micas, | 1 και εγενετο ανηρ εξ ορους εφραιμ και ονομα αυτω μιχα |
| 2 o qual disse a sua mãe: Os mil e cem siclos de prata, que te roubaram, e pelos quais lançaste uma maldição que eu tive de ouvir..., estão em meu poder: fui eu que os roubei. Ela respondeu-lhe: Abençoado seja o meu filho pelo Senhor. | 2 και ειπεν τη μητρι αυτου χιλιους και εκατον αργυριου τους λημφθεντας σοι και εξωρκισας και ειπας εν τοις ωσιν μου ιδου το αργυριον παρ' εμοι εγω ελαβον αυτο και ειπεν η μητηρ αυτου ευλογημενος ο υιος μου τω κυριω |
| 3 Entregou-os pois a sua mãe, a qual lhe tinha dito: Quero consagrar este dinheiro ao Senhor, para que meu filho o receba da minha mão, e faça com ele uma imagem de escultura e outra de fundição; e agora to dou. | 3 και απεδωκεν τους χιλιους και εκατον του αργυριου τη μητρι αυτου και ειπεν η μητηρ αυτου αγιασμω ηγιασα το αργυριον τω κυριω εκ της χειρος μου κατα μονας του ποιησαι γλυπτον και χωνευτον και νυν επιστρεψω αυτα σοι και αποδωσω σοι αυτο |
| 4 Quando ele entregou (o dinheiro) a sua mãe, ela tomou duzentos siclos de prata e deu-os a um ourives, para fazer deles uma imagem de escultura e outra de fundição, que ficaram em casa de Micas. | 4 και απεδωκεν το αργυριον τη μητρι αυτου και ελαβεν η μητηρ αυτου διακοσιους του αργυριου και εδωκεν αυτο τω χωνευτη και εποιησεν αυτο γλυπτον και χωνευτον και εγενετο εν τω οικω μιχα |
| 5 Este reservou na casa uma edícula para Deus, fez um éfode e uns terafins, isto é, uma vestidura sacerdotal, e ídolos, e consagrou um de seus filhos, o qual lhe serviu de sacerdote. | 5 και ο ανηρ μιχα αυτω οικος θεου και εποιησεν εφουδ και θεραφιν και ενεπλησεν την χειρα ενος των υιων αυτου και εγενηθη αυτω εις ιερεα |
| 6 Naquele tempo não havia rei em Israel, mas cada um fazia e que lhe parecia melhor. | 6 εν ταις ημεραις εκειναις ουκ ην βασιλευς εν ισραηλ ανηρ το αγαθον εν οφθαλμοις αυτου εποιει |
| 7 Houve também outro jovem de Belém de Judá, da mesma parentela, o qual era Levita, e habitava ali. | 7 και εγενετο παιδαριον εκ βηθλεεμ δημου ιουδα εκ της συγγενειας ιουδα και αυτος λευιτης και αυτος παρωκει εκει |
| 8 Tendo saído da cidade de Belém, quis ir para onde achasse maior comodidade. Chegado ao monte Efraim, seguindo o seu caminho, foi ter à casa de Micas. | 8 και επορευθη ο ανηρ εκ της πολεως ιουδα εκ βηθλεεμ παροικειν ου εαν ευρη και εγενηθη εις ορος εφραιμ εως οικου μιχα του ποιησαι την οδον αυτου |
| 9 Este perguntou-lhe donde vinha. Ele respondeu: Sou um Levita de Belém de Judá, e vou habitar onde puder, onde vir que me faz conta. | 9 και ειπεν αυτω μιχα ποθεν ερχη και ειπεν προς αυτον λευιτης εγω ειμι εκ βηθλεεμ ιουδα και εγω πορευομαι παροικειν ου εαν ευρω |
| 10 Micas disse-lhe: Fica comigo, sê para mim pai e sacerdote, e dar-te-ei cada ano dez siclos de prata, duas vestes e o que te for necessário para sustento. | 10 και ειπεν αυτω μιχα καθου μετ' εμου και γενου μοι εις πατερα και εις ιερεα και εγω δωσω σοι δεκα αργυριου εις ημερας και ζευγος ιματιων και τα προς το ζην σου και επορευθη ο λευιτης |
| 11 Condescendeu e ficou em casa dele, que o tratou como um de seus filhos. | 11 και ηρξατο παροικειν παρα τω ανδρι και εγενηθη αυτω το παιδαριον ως εις των υιων αυτου |
| 12 Micas encheu a mão do levita, e teve consigo este jovem como sacerdote, | 12 και ενεπλησεν μιχα την χειρα του λευιτου και εγενηθη αυτω το παιδαριον εις ιερεα και ην εν τω οικω μιχα |
| 13 dizendo: Agora sei que Deus me fará bem, tendo eu um sacerdote da linhagem de Levi. | 13 και ειπεν μιχα νυν εγνων οτι ηγαθοποιησεν με κυριος οτι εγενηθη μοι ο λευιτης εις ιερεα |