| 1 Insisto: enquanto o herdeiro é menino, em nada difere de um servo, ainda que seja senhor de tudo, | 1 וַאֲנִי אֹמֵר הַיּוֹרֵשׁ כָּל־עֵת הֱיוֹתוֹ קָטֹן אֵין־הַבְדֵּל בֵּינוֹ וּבֵין הָעָבֶד אַף אִם־הוּא אֲדוֹן הַכֹּל |
| 2 mas está debaixo dos tutores e curadores, até ao tempo determinado pelo pai; | 2 אֶלָּא הוּא תַּחַת יַד אֹמְנִים וּפְקִידֵי הַבָּיִת עַד לַזְּמַן הַמְיֻעָד לוֹ מֵאֵת אָבִיו |
| 3 assim também nós, quando éramos meninos (isto é, sujeitos à lei), éramos servos dos elementos do mundo. | 3 כָּכָה גַּם־אֲנַחְנוּ בְּעוֹד הֱיוֹתֵנוּ קְטַנִּים הָיִינוּ מְשֻׁעְבָּדִים לִיסֹדוֹת הָעוֹלָם |
| 4 Mas, quando chegou a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, feito da mulher, feito sob a lei, | 4 וּבִמְלֹאת הָעֵת שָׁלַח הָאֱלֹהִים אֶת־בְּנוֹ אֲשֶׁר נוֹלַד מֵאִשָּׁה וְנִתַּן תַּחַת יַד־הַתּוֹרָה |
| 5 a fim de que remisse aqueles que estavam sob a lei, para que recebêssemos a adoção de filhos. | 5 לִפְדוֹת אֵת אֲשֶׁר הָיוּ תַּחַת יַד־הַתּוֹרָה לְמַעַן נְקַבֵּל אֶת־מִשְׁפַּט הַבָּנִים |
| 6 E, porque vós sois filhos, Deus mandou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Abba, Pai! | 6 וְיַעַן כִּי־בָנִים אַתֶּם שָׁלַח הָאֱלֹהִים בִּלְבַבְכֶם אֶת־רוּחַ בְּנוֹ הַקּוֹרֵא אַבָּא אָבִינוּ |
| 7 Portanto já não és servo, mas filho; e, se és filho, também és herdeiro de Deus. | 7 לָכֵן אֵינְךָ עוֹד עֶבֶד כִּי אִם־בֵּן וְאִם־בֵּן אַתָּה הִנְּךָ גַּם־יוֹרֵשׁ הָאֱלֹהִים עַל־יְדֵי הַמָּשִׁיחַ |
| 8 Outrora, realmente, não conhecendo a Deus, servíeis aqueles que por natureza não são deuses. | 8 הֵן לְפָנִים בְּאֵין־דַּעַת אֱלֹהִים הֱיִיתֶם עֹבְדִים אֵת אֲשֶׁר בְּעַצְמוּתָם אֵינָם אֱלֹהִים |
| 9 Porém, agora, tendo vós conhecido a Deus, ou antes, sendo conhecidos dele, como voltais novamente aos rudimentos fracos e pobres (da lei), aos quais quereis de novo servir? | 9 וְעַתָּה אַחֲרֵי יְדַעְתֶּם אֶת־הָאֱלֹהִים וְיוֹתֵר אַחֲרֵי שֶׁנּוֹדַעְתֶּם לֵאלֹהִים אֵיךְ תָּשׁוּבוּ אֶל־הַיְסֹדוֹת הָרָפִים וְהַדַּלִּים הָהֵם אֲשֶׁר תִּרְצוּ לְהִכָּנֵעַ לָהֶם מֵחָדָשׁ |
| 10 Observais os dias, os meses, as estações e os anos (segundo os ritos da lei de Moisés). | 10 יָמִים אַתֶּם שֹׁמְרִים וָחֳדָשִׁים וּמוֹעֲדִים וְשָׁנִים |
| 11 Temo ter trabalhado inutilmente entre vós. | 11 מִתְיָרֵא אֲנִי פֶּן־לָרִיק עָמַלְתִּי בָכֶם |
| 12 Sede como eu, porque também eu sou (agora) como vós. Eu vo-lo peço, irmãos. Vós em nada me ofendestes. | 12 הֱיוּ־נָא כָמוֹנִי כִּי גַם־אָנִי כְּמוֹכֶם מִתְחַנֵּן אֲנִי לָכֶם אֶחָי לֹא־הֲרֵעֹתֶם לִי מְאוּמָה |
| 13 Sabeis que da primeira vez vos preguei o Evangelho estando muito doente. E este corpo, que era uma prova para vós, | 13 אַתֶּם יְדַעְתֶּם אֲשֶׁר בְּחֻלְשַׁת בְּשָׂרִי בִּשַּׂרְתִּי לָכֶם אֶת־הַבְּשׂוֹרָה לָרִאשׁוֹנָה |
| 14 não o desprezastes nem rejeitastes, antes me recebestes como um anjo de Deus, como Cristo Jesus. | 14 וְאַתֶּם לֹא בְּזִיתֶם אֶת־נִסְיוֹנִי אֲשֶׁר־נֻסֵּיתִי בִבְשָׂרִי וְלֹא גְעַלְתֶּם אֹתוֹ כִּי אִם־קִבַּלְתֶּם אֹתִי כְּמַלְאַךְ אֱלֹהִים כַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ |
| 15 Onde está, pois, (agora) aquela vossa felicidade? Porque posso testemunhar que (então), se fosse possível, vós arrancaríeis os olhos para nos dar. | 15 וְעַתָּה אַיֵּה אָשְׁרְכֶם כִּי מֵעִיד אֲנִי עֲלֵיכֶם אֲשֶׁר אִם־יְכָלְתֶּם הֱיִיתֶם עֹקְרִים אֶת־עֵינֵיכֶם לְתִתָּן לִי |
| 16 Tornei-me eu logo vosso inimigo, porque vos disse a verdade? | 16 וְעַתָּה הֲנִהְיֵיתִי לָכֶם לְאֹיֵב בְּדַבְּרִי אֱמֶת אֲלֵיכֶם |
| 17 Esses (falsos apóstolos)mostram-se cheios de afeto por vós, mas não retamente ; antes querem-vos separar de nós, para serem objecto do vosso afeto. | 17 הֵם אֵינָם מְקַנְּאִים לָכֶם לְטוֹבָה כִּי חֶפְצָם לְהַפְרִיד אֶתְכֶם מֵעָלֵינוּ לְמַעַן תִּהְיוּ מְקַנְּאִים לָהֶם |
| 18 É bom ser objecto de afeição, mas sempre, e não só quando estou presente entre vós. | 18 אֲבָל טוֹב לְקַנֵּא תָּמִיד לְטוֹבָה וְלֹא לְבַד בִּהְיוֹתִי אֶצְלְכֶם |
| 19 Filhinhos meus — por quem eu sinto de novo as dores do parto, até que Jesus Cristo se forme em vós — | 19 בָּנַי אֲשֶׁר־שׁוּב יֹאחֲזוּנִי חֶבְלֵי לֵדָה עֲלֵיכֶם עַד כִּי־יוּצַר בָּכֶם הַמָּשִׁיחַ |
| 20 bem quisera eu estar agora convosco para adaptar a minha linguagem (segundo as vossas necessidades), porque estou perplexo a vosso respeito. | 20 אָמְנָם חָפַצְתִּי לִהְיוֹת עַתָּה אֶצְלְכֶם לְשַׁנּוֹת אֶת־קוֹל דְּבָרִי כִּי נָבוֹךְ אֲנִי בָּכֶם |
| 21 Dizei-me: vós, que quereis estar debaixo da lei, não entendeis a lei ? | 21 אִמְרוּ לִי אַתֶּם הַחֲפֵצִים לִהְיוֹת מְשֻׁעְבָּדִים לַתּוֹרָה הֲלֹא שְׁמַעְתֶּם אֶת־הַתּוֹרָה |
| 22 Com efeito, está escrito que Abraão teve dois filhos: um da escrava e outro da (mulher) livre. | 22 כִּי כָתוּב שֶׁהָיוּ לְאַבְרָהָם שְׁנֵי בָנִים הָאֶחָד מִן־הָאָמָה וְהַשֵּׁנִי מִן־הַחָפְשִׁיָּה |
| 23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne, e o da livre, (nasceu) em virtude da promessa; | 23 וַאֲשֶׁר לָאָמָה הוּא נוֹלַד לְפִי הַבָּשָׂר וַאֲשֶׁר לַחָפְשִׁיָּה עַל־פִּי הַהַבְטָחָה |
| 24 tais coisas foram ditas por alegoria, porque estas duas mulheres são as duas alianças. Uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão ; esta é (figurada em) Agar, | 24 וְהַדְּבָרִים הֵם לְרָמֶז כִּי שְׁתֵּי הַבְּרִיתוֹת הֵנָּה הָאַחַת מִן־הַר סִינַי הַיּוֹלֶדֶת לְעַבְדוּת וְהִיא הָגָר |
| 25 porque o Sinai é um monte da Arábia, o qual corresponde à Jerusalém atual (isto é, a Sinagoga) a qual é escrava com seus filhos. | 25 כִּי הָגָר הִיא הַר סִינַי בַּעֲרָב וְהוּא כְּנֶגֶד יְרוּשָׁלַיִם שֶׁל־עַתָּה כִּי־הִיא בְעַבְדוּת עִם־בָּנֶיהָ |
| 26 Mas aquela Jerusalém, que é de cima, (isto é, a Igreja de Jesus figurada em Sara) é livre e é nossa mãe. | 26 אֲבָל יְרוּשָׁלַיִם שֶׁל־מַעְלָה הִיא חָפְשִׁיָּה וְהִיא אֵם כֻּלָּנוּ |
| 27 Porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama de alegria, tu que não estás de parto; porque são muitos mais os filhos da abandonada (como estéril), que daquela que tem marido (Is. 54, 1). | 27 כִּי כָתוּב רָנִּי עֲקָרָה לֹא יָלָדָה פִּצְחִי רִנָּה וְצַהֲלִי לֹא־חָלָה כִּי רַבִּים בְּנֵי־שׁוֹמֵמָה מִבְּנֵי בְעוּלָה |
| 28 E vós, irmãos, sois filhos da promessa como Isaac. | 28 וַאֲנַחְנוּ אֶחָי הִנְנוּ כְיִצְחָק בְּנֵי הַהַבְטָחָה |
| 29 Mas, assim como então aquele que tinha nascido segundo a carne perseguia o nascido segundo o espírito, assim (acontece) também agora. | 29 וְכַאֲשֶׁר הַנּוֹלָד לְפִי־הַבָּשָׂר אָז הָיָה רֹדֵף אֶת־הַנּוֹלָד לְפִי הָרוּחַ כֵּן־הוּא גַּם־עָתָּה |
| 30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e o seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre (Gn. 21, 10). | 30 אֲבָל הַכָּתוּב מַה־הוּא אֹמֵר גָּרֵשׁ הָאָמָה וְאֶת־בְּנָהּ כִּי לֹא יִירַשׁ בֶּן־הָאָמָה עִם בֶּן־הַחָפְשִׁיָּה |
| 31 Por isso, irmãos, não somos filhos da escrava, mas da livre. | 31 עַל־כֵּן אֶחָי לֹא־בְנֵי הָאָמָה אֲנַחְנוּ כִּי אִם־בְּנֵי הַחָפְשִׁיָּה |