| 1 Porquanto eis que nesses dias, nesse tempo, em que eu restaurar Judá e Jerusalém, | 1 Διοτι, ιδου, εν ταις ημεραις εκειναις και εν τω καιρω εκεινω, οταν επιστρεψω τους αιχμαλωτους του Ιουδα και της Ιερουσαλημ, |
| 2 juntarei todas as nações, conduzi-las-ei ao vale de Josafat, e ali entrarei com elas em juízo acerca de Israel, meu povo e minha herança, a quem eles espalharam por entre as nações, e acerca da minha terra, que eles dividiram entre si. | 2 θελω συναξει ετι παντα τα εθνη και θελω καταβιβασει αυτα εις την κοιλαδα του Ιωσαφατ, και θελω κριθη μετ' αυτων εκει υπερ του λαου μου και της κληρονομιας μου Ισραηλ, τον οποιον διεσπειραν μεταξυ των εθνων και διεμοιρασθησαν την γην μου? |
| 3 Dividiram por sortes o meu povo; davam uma criança para pagar uma cortesã e vendiam uma donzela por vinho para beberem. | 3 και ερριψαν κληρους δια τον λαον μου? και εδωκαν παιδιον δια πορνην και επωλουν κορασιον δια οινον και επινον. |
| 4 Mas que sois também para mim, vós, ó Tiro e Sidónia, e todo o território dos Filisteus? Porventura quereis tirar vingança de mim? Mas, se vos quereis vingar de mim (destruindo o meu povo), farei cair imediatamente a vossa vingança sobre a vossa cabeça. | 4 Και ετι τι εχετε σεις να καμητε μετ' εμου, Τυρε και Σιδων και παντα τα ορια της Παλαιστινης; θελετε μοι ανταποδωσει ανταποδομα; εαν σεις ανταποδωσητε εις εμε, χωρις αργοποριας ταχεως θελω επιστρεψει το ανταποδομα σας επι την κεφαλην σας. |
| 5 Porque vós levastes a minha prata e o meu ouro, e metestes nos vossos templos o que eu tinha de mais precioso. | 5 Διοτι ελαβετε το αργυριον μου και το χρυσιον μου, και τα εκλεκτα μου αγαθα εφερετε εις τους ναους σας. |
| 6 Vendestes os filhos de Judá e os filhos de Jerusalém aos filhos dos Gregos, para os pordes longe da sua pátria. | 6 Τους δε υιους Ιουδα και τους υιους Ιερουσαλημ επωλησατε εις τους υιους των Ελληνων, δια να απομακρυνητε αυτους απο των οριων αυτων. |
| 7 Eis que eu os tirarei do lugar em que vós os vendestes, e farei recair sobre a vossa cabeça a vossa própria vingança. | 7 Ιδου, εγω θελω εγειρει αυτους απο του τοπου οπου επωλησατε αυτους, και θελω επιστρεψει το ανταποδομα σας επι την κεφαλην σας. |
| 8 Venderei os vossos filhos e as vossas filhas aos filhos de Judá, que os venderão aos Sabeus, povo remoto, é o Senhor que o declara. | 8 Και θελω πωλησει τους υιους σας και τας θυγατερας σας εις την χειρα των υιων Ιουδα, και θελουσι πωλησει αυτους εις τους Σαβαιους, εις εθνος μακραν απεχον? διοτι ο Κυριος ελαλησε. |
| 9 Publicai isto entre as nações, declarai a guerra! Chamai os valorosos! Venham, ponham-se em marcha todos os homens de guerra. | 9 Κηρυξατε τουτο εν τοις εθνεσιν, αγιασατε πολεμον, διεγειρατε τους μαχητας, ας πλησιασωσιν, ας αναβαινωσι παντες οι ανδρες του πολεμου? |
| 10 Forjai espadas das relhas dos vossos arados, e lanças das vossas foucinhas. Diga (mesmo) o fraco: Eu sou um guerreiro! | 10 σφυρηλατησατε τα υνια σας εις ρομφαιας και τα δρεπανα σας εις λογχας? ο αδυνατος ας λεγη, Εγω ειμαι δυνατος? |
| 11 Depressa! Vinde todas as nações dos contornos, e juntai-vos! Senhor, os teus valentes. | 11 Συναθροισθητε και ελθετε κυκλοθεν, παντα τα εθνη, και συναχθητε ομου? εκει θελει καταστρεψει ο Κυριος τους ισχυρους σου. |
| 12 Levantem-se as nações e vão ao vale de Josafat! Ali me sentarei para julgar todas as nações em circuito. | 12 Ας εγερθωσι και ας αναβωσι τα εθνη εις την κοιλαδα του Ιωσαφατ? διοτι εκει θελω καθησει δια να κρινω παντα τα εθνη τα κυκλοθεν. |
| 13 Metei as fouces, porque já está madura a messe; vinde pisar, porque o lagar está cheio; as cubas deitam por fora, porque a sua malícia chegou ao cúmulo. | 13 Βαλετε δρεπανον, διοτι ο θερισμος ειναι ωριμος? ελθετε, καταβητε? διοτι ο ληνος ειναι πληρης, τα υποληνια υπερεκχειλιζουσιν? επειδη η κακια αυτων ειναι μεγαλη. |
| 14 Povos, povos, (comparecei) no vale do julgamento, porque o dia do Senhor está perto, (comparecei) no vale do julgamento. | 14 Πληθη, πληθη εις την κοιλαδα της δικης? διοτι εγγυς ειναι η ημερα του Κυριου εις την κοιλαδα της δικης. |
| 15 O Sol e a lua obscurecer-se-ão, e as estrelas retirarão o seu resplendor. | 15 Ο ηλιος και σεληνη θελουσι συσκοτασει και οι αστερες θελουσι συρει οπισω το φεγγος αυτων. |
| 16 O Senhor rugirá de Sião, de Jerusalém fará ouvir a sua voz; os céus e a terra serão abalados. Todavia o Senhor será um refúgio para o seu povo, uma fortaleza para os filhos de Israel. | 16 Ο δε Κυριος θελει βρυχησει εκ Σιων και εκπεμψει την φωνην αυτου εξ Ιερουσαλημ? και οι ουρανοι και η γη θελουσι σεισθη? αλλ' ο Κυριος θελει εισθαι το καταφυγιον του λαου αυτου και η ισχυς των υιων Ισραηλ. |
| 17 Sabereis então que eu sou o Senhor vosso Deus, que habito no meu santo monte de Sião; Jerusalém será um lugar santo, onde os estrangeiros não tornarão mala a passar. | 17 Ουτω θελετε γνωρισει οτι εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας, ο κατοικων εν Σιων, τω ορει τω αγιω μου? τοτε η Ιερουσαλημ θελει εισθαι αγια και αλλογενεις δεν θελουσι διελθει δι' αυτης πλεον. |
| 18 Acontecerá naquele dia que os montes destilarão vinho doce, os outeiros manarão leite, e as águas Jorrarão em todas as correntes de Judá. Da casa do Senhor sairá uma fonte (maravilhosa) que regará o vale das Acácias. | 18 Και εν τη ημερα εκεινη τα ορη θελουσι σταλαξει γλευκος και οι λοφοι θελουσι ρεει γαλα και παντες οι ρυακες του Ιουδα θελουσι ρεει υδατα και πηγη θελει εξελθει εκ του οικου του Κυριου και θελει ποτιζει την φαραγγα του Σιττειμ. |
| 19 O Egipto será todo assolado, e a Idumeia ficará sendo um deserto de devastação, porque oprimiram injustamente os filhos de Judá, e derramaram na sua terra o sangue inocente. | 19 Η Αιγυπτος θελει εισθαι ηρημωμενη και ο Εδωμ θελει εισθαι ερημος αβατος δια τας εις τους υιους Ιουδα αδικιας, διοτι εχυσαν αιμα αθωον εν τη γη αυτων. |
| 20 Pelo contrário a Judeia será habitada eternamente, e Jerusalém de geração em geração. | 20 Η δε Ιουδαια θελει κατοικεισθαι εις τον αιωνα και η Ιερουσαλημ εις γενεας γενεων. |
| 21 Lavarei o seu sangue, que não tinha ainda lavado; e o Senhor habitará em Sião. | 21 Και θελω καθαρισει το αιμα αυτων, το οποιον δεν εκαθαρισα? διοτι ο Κυριος κατοικει εν Σιων. |
