| 1 O Senhor falou a Moisés, dizendo: | 1 וַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה לֵּאמֹר |
| 2 A pessoa que pecar, e que, desprezando o Senhor, negar ao seu próximo o depósito confiado à sua fé, ou tirar alguma coisa por violência, ou cometer uma fraude, | 2 צַו אֶת־אַהֲרֹן וְאֶת־בָּנָיו לֵאמֹר זֹאת תֹּורַת הָעֹלָה הִוא הָעֹלָה עַל מֹוקְדָה עַל־הַמִּזְבֵּחַ כָּל־הַלַּיְלָה עַד־הַבֹּקֶר וְאֵשׁ הַמִּזְבֵּחַ תּוּקַד בֹּו |
| 3 ou, tendo encontrado uma coisa perdida, a negar, acrescentando o juramento, ou fizer alguma outra das muitas coisas, em que os homens costumam pecar, | 3 וְלָבַשׁ הַכֹּהֵן מִדֹּו בַד וּמִכְנְסֵי־בַד יִלְבַּשׁ עַל־בְּשָׂרֹו וְהֵרִים אֶת־הַדֶּשֶׁן אֲשֶׁר תֹּאכַל הָאֵשׁ אֶת־הָעֹלָה עַל־הַמִּזְבֵּחַ וְשָׂמֹו אֵצֶל הַמִּזְבֵּחַ |
| 4 sendo convencida do seu delito, restituirá por inteiro | 4 וּפָשַׁט אֶת־בְּגָדָיו וְלָבַשׁ בְּגָדִים אֲחֵרִים וְהֹוצִיא אֶת־הַדֶּשֶׁן אֶל־מִחוּץ לַמַּחֲנֶה אֶל־מָקֹום טָהֹור |
| 5 ao dono, a quem fez o dano, tudo o que usurpou por fraude, e uma quinta parte a mais. | 5 וְהָאֵשׁ עַל־הַמִּזְבֵּחַ תּוּקַד־בֹּו לֹא תִכְבֶּה וּבִעֵר עָלֶיהָ הַכֹּהֵן עֵצִים בַּבֹּקֶר בַּבֹּקֶר וְעָרַךְ עָלֶיהָ הָעֹלָה וְהִקְטִיר עָלֶיהָ חֶלְבֵי הַשְּׁלָמִים |
| 6 Pelo seu pecado oferecerá do rebanho um carneiro sem defeito, e o dará ao sacerdote, conforme a consideração e a medida do delito; | 6 אֵשׁ תָּמִיד תּוּקַד עַל־הַמִּזְבֵּחַ לֹא תִכְבֶה ׃ ס |
| 7 o sacerdote orará por ela diante do Senhor, e será perdoada por qualquer coisa que fez pecando. | 7 וְזֹאת תֹּורַת הַמִּנְחָה הַקְרֵב אֹתָהּ בְּנֵי־אַהֲרֹן לִפְנֵי יְהוָה אֶל־פְּנֵי הַמִּזְבֵּחַ |
| 8 O Senhor falou a Moisés, dizendo: | 8 וְהֵרִים מִמֶּנּוּ בְּקֻמְצֹו מִסֹּלֶת הַמִּנְחָה וּמִשַּׁמְנָהּ וְאֵת כָּל־הַלְּבֹנָה אֲשֶׁר עַל־הַמִּנְחָה וְהִקְטִיר הַמִּזְבֵּחַ רֵיחַ נִיחֹחַ אַזְכָּרָתָהּ לַיהוָה |
| 9 Ordena a Aarão e a seus filhos: Esta é a lei do holocausto: O holocausto arderá sobre o altar toda a noite até de manhã: o fogo será tomado do mesmo altar. | 9 וְהַנֹּותֶרֶת מִמֶּנָּה יֹאכְלוּ אַהֲרֹן וּבָנָיו מַצֹּות תֵּאָכֵל בְּמָקֹום קָדֹשׁ בַּחֲצַר אֹהֶל־מֹועֵד יֹאכְלוּהָ |
| 10 O sacerdote vestir-se-á de túnica e de calções de linho, tomará as cinzas, a que o fogo devorador reduziu o holocausto, e, pondo-as junto do altar, | 10 לֹא תֵאָפֶה חָמֵץ חֶלְקָם נָתַתִּי אֹתָהּ מֵאִשָּׁי קֹדֶשׁ קָדָשִׁים הִוא כַּחַטָּאת וְכָאָשָׁם |
| 11 se despojará das primeiras vestes e, coberto de outras, levará as cinzas para fora dos acampamentos, para um lugar puro. | 11 כָּל־זָכָר בִּבְנֵי אַהֲרֹן יֹאכֲלֶנָּה חָק־עֹולָם לְדֹרֹתֵיכֶם מֵאִשֵּׁי יְהוָה כֹּל אֲשֶׁר־יִגַּע בָּהֶם יִקְדָּשׁ׃ פ |
| 12 O fogo arderá sempre sobre o altar, e o sacerdote o conservará pondo-lhe todos os dias pela manhã lenha, sobre a qual colocará o holocausto e queimará a gordura das hóstias pacíficas. | 12 וַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה לֵּאמֹר |
| 13 Este é o fogo perpétuo, que nunca faltará sobre o altar. | 13 זֶה קָרְבַּן אַהֲרֹן וּבָנָיו אֲשֶׁר־יַקְרִיבוּ לַיהוָה בְּיֹום הִמָּשַׁח אֹתֹו עֲשִׂירִת הָאֵפָה סֹלֶת מִנְחָה תָּמִיד מַחֲצִיתָהּ בַּבֹּקֶר וּמַחֲצִיתָהּ בָּעָרֶב |
| 14 Esta é a lei da oblação: os filhos de Aarão devem oferecer na presença do Senhor, e diante do altar. | 14 עַל־מַחֲבַת בַּשֶּׁמֶן תֵּעָשֶׂה מֻרְבֶּכֶת תְּבִיאֶנָּה תֻּפִינֵי מִנְחַת פִּתִּים תַּקְרִיב רֵיחַ־נִיחֹחַ לַיהוָה |
| 15 O sacerdote tomará um punhado de flor de farinha borrifada com azeite, todo o incenso que se pôs sobre a flor de farinha, e queimará tudo, em odor de suavidade, como memória ao Senhor. | 15 וְהַכֹּהֵן הַמָּשִׁיחַ תַּחְתָּיו מִבָּנָיו יַעֲשֶׂה אֹתָהּ חָק־עֹולָם לַיהוָה כָּלִיל תָּקְטָר |
| 16 O restante, porém, da flor de farinha comê-lo-á Aarão com seus filhos, sem fermento; comê-lo-á no lugar santo, no átrio do tabernáculo. | 16 וְכָל־מִנְחַת כֹּהֵן כָּלִיל תִּהְיֶה לֹא תֵאָכֵל׃ פ |
| 17 Não se fará fermentar esta farinha, porque uma parte dela é oferecida em holocausto ao Senhor. Esta oferta será uma coisa santíssima, como o que se oferece pelo pecado e pelo delito. | 17 וַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל־מֹשֶׁה לֵּאמֹר |
| 18 Só os varões da estirpe de Aarão comerão dela. Será esta uma lei eterna em todas as vossas gerações no tocante aos sacrifícios do Senhor; todo o que tocar estas coisas será santificado. | 18 דַּבֵּר אֶל־אַהֲרֹן וְאֶל־בָּנָיו לֵאמֹר זֹאת תֹּורַת הַחַטָּאת בִּמְקֹום אֲשֶׁר תִּשָּׁחֵט הָעֹלָה תִּשָּׁחֵט הַחַטָּאת לִפְנֵי יְהוָה קֹדֶשׁ קָדָשִׁים הִוא |
| 19 O Senhor falou a Moisés dizendo: | 19 הַכֹּהֵן הַמְחַטֵּא אֹתָהּ יֹאכֲלֶנָּה בְּמָקֹום קָדֹשׁ תֵּאָכֵל בַּחֲצַר אֹהֶל מֹועֵד |
| 20 Esta é a oferta de Aarão e de seus filhos, a qual devem fazer ao Senhor no dia da sua unção. Oferecerão em sacrifício perpétuo a décima parte dum efi de flor de farinha, metade pela manhã e metade à tarde. | 20 כֹּל אֲשֶׁר־יִגַּע בִּבְשָׂרָהּ יִקְדָּשׁ וַאֲשֶׁר יִזֶּה מִדָּמָהּ עַל־הַבֶּגֶד אֲשֶׁר יִזֶּה עָלֶיהָ תְּכַבֵּס בְּמָקֹום קָדֹשׁ |
| 21 Esta farinha borrifada com azeite será frita na sertã; oferecê-la-á quente, em suave odor, ao Senhor, | 21 וּכְלִי־חֶרֶשׂ אֲשֶׁר תְּבֻשַּׁל־בֹּו יִשָּׁבֵר וְאִם־בִּכְלִי נְחֹשֶׁת בֻּשָּׁלָה וּמֹרַק וְשֻׁטַּף בַּמָּיִם |
| 22 o sacerdote que legitimamente suceder a seu pai; será queimada toda sobre o altar, | 22 כָּל־זָכָר בַּכֹּהֲנִים יֹאכַל אֹתָהּ קֹדֶשׁ קָדָשִׁים הִוא |
| 23 porque todo o sacrifício dos sacerdotes será consumido pelo fogo, e ninguém comerá dele. | 23 וְכָל־חַטָּאת אֲשֶׁר יוּבָא מִדָּמָהּ אֶל־אֹהֶל מֹועֵד לְכַפֵּר בַּקֹּדֶשׁ לֹא תֵאָכֵל בָּאֵשׁ תִּשָּׂרֵף׃ פ |
| 24 O Senhor falou a Moisés, dizendo: | |
| 25 Dize a Aarão e a seus filhos: Esta é a lei do sacrifício pelo pecado: Será imolada a vítima diante do Senhor no lugar onde se oferece o holocausto. É esta uma coisa santíssima. | |
| 26 O sacerdote que a oferece, comê-la-á no lugar santo, no átrio do tabernáculo. | |
| 27 Tudo o que tocar as suas carnes será santificado. Se alguma veste for salpicada com o seu sangue, lavar-se-á no lugar santo. | |
| 28 O vaso de barro, em que foi cozida, quebrar-se-á: se o vaso for de bronze, será esfregado e lavado com água. | |
| 29 Todo o varão da linhagem sacerdotal comerá das suas carnes, porque é uma coisa santíssima. | |
| 30 A vítima, porém, imolada pelo pecado, cujo sangue se leva ao tabernáculo da reunião, para se fazer a expiação no santuário, não será comida, mas será queimada no fogo. | |