| 1 Levanta-te e resplandece! Chegou a tua luz, e glória do Senhor ergueu-se sobre ti. | 1 Σηκωθητι, φωτιζου? διοτι το φως σου ηλθε, και η δοξα του Κυριου ανετειλεν επι σε. |
| 2 Eis que as trevas cobrem a terra, e a escuridão os povos; mas sobre ti se levanta o Senhor, e a sua glória te ilumina. | 2 Διοτι ιδου, σκοτος θελει σκεπασει την γην και ζοφος τα εθνη? επι σε ομως θελει ανατειλει ο Κυριος και η δοξα αυτου θελει φανερωθη επι σε. |
| 3 As nações caminharão para a tua luz, e os reis para o resplendor da tua aurora. | 3 Και τα εθνη θελουσιν ελθει εις το φως σου και οι βασιλεις εις την λαμψιν της ανατολης σου. |
| 4 Levanta em roda os olhos e vê; todos esses se congregam, vêm a ti; teus filhos chegam de longe, e tuas filhas surgirão de todos os lados, | 4 Υψωσον κυκλω τους οφθαλμους σου και ιδε? παντες ουτοι συναθροιζονται, ερχονται προς σε? οι υιοι σου θελουσιν ελθει μακροθεν και αι θυγατερες σου θελουσι τραφη εις τα πλευρα σου. |
| 5 Verás (tudo isto) e ficarás radiante, teu coração palpitará e se dilatará, quando afluírem a ti as riquezas do mar e te chegarem os tesouros das nações, | 5 Τοτε θελεις ιδει και χαρη, και η καρδια σου θελει εκπλαγη και πλατυνθη? διοτι η αφθονια της θαλασσης θελει στραφη προς σε? αι δυναμεις των εθνων θελουσιν ελθει προς σε. |
| 6 Ver-te-ás inundada duma multidão de camelos, de dromedários de Madian e de Efa; todos virão de Sabá, trazendo-te ouro e incenso e publicando os louvores do Senhor. | 6 Πληθος καμηλων θελει σε σκεπασει, αι δρομαδες του Μαδιαμ και του Γεφα? παντες οι απο Σεβα βελουσιν ελθει? χρυσιον και λιβανον θελουσι φερει? και θελουσιν ευαγγελιζεσθαι τους επαινους του Κυριου. |
| 7 Todo o gado de Cedar se juntará em ti; os carneiros de Nabiot estarão ao teu serviço; serão oferecidos sobre o meu altar, como vítimas agradáveis, e glorificarei a casa da minha glória. | 7 Παντα τα προβατα του Κηδαρ θελουσι συναχθη προς σε? οι κριοι του Νεβαιωθ θελουσιν εισθαι εις χρησιν σου? θελουσι προσφερθη επι το θυσιαστηριον μου ευπροσδεκτοι, και εγω θελω δοξασει τον οικον της δοξης μου. |
| 8 Quem são estes, que voam como nuvens, como pombas para os seus pombais? | 8 Τινες ειναι οι πετωμενοι ως νεφη και ως περιστεραι εις τας θυριδας αυτων; |
| 9 Sim, as ilhas (ou nações) me estão esperando, e as naus de Tarsis serão as primeiras a vir, para trazer de longe os teus filhos, com a sua prata e o seu ouro, para honrar o nome do Senhor, teu Deus, e o Santo de Israel, que te glorificou. | 9 Αι νησοι βεβαιως θελουσι προσμεινει εμε και εν πρωτοις τα πλοια της Θαρσεις, δια να φερωσι μακροθεν τους υιους σου, το αργυριον αυτων και το χρυσιον αυτων μετ' αυτων, δια το ονομα Κυριου του Θεου σου και δια τον Αγιον του Ισραηλ, διοτι σε εδοξασε. |
| 10 Os filhos dos estrangeiros edificarão os teus muros, e os seus reis te servirão; com efeito, eu te feri na minha indignação, porém, na minha benevolência, tive misericórdia de ti. | 10 Και οι υιοι των αλλογενων θελουσιν ανοικοδομησει τα τειχη σου, και οι βασιλεις αυτων θελουσι σε υπηρετησει? διοτι εν τη οργη μου σε επαταξα, πλην δια την ευνοιαν μου σε ηλεησα. |
| 11 Estarão sempre abertas as tuas portas; não se fecharão nem de dia nem de noite, a fim de que seja trazida a riqueza das nações e te sejam conduzidos os seus reis. | 11 Και αι πυλαι σου θελουσιν εισθαι παντοτε ανοικται? δεν θελουσι κλεισθη ημεραν και νυκτα, δια να εισαγωσιν εις σε τας δυναμεις των εθνων και να εισφερωνται οι βασιλεις αυτων. |
| 12 Porque a nação e o reino que te não servirem, perecerão, serão completamente destruídos. | 12 Διοτι το εθνος και η βασιλεια, τα οποια δεν ηθελον σε δουλευσει, θελουσιν αφανισθη? ναι, τα εθνη εκεινα θελουσιν ολοκληρως ερημωθη. |
| 13 A glória do Líbano virá a ti, o cipreste, o olmo e o buxo juntamente servirão pára adornar o lugar do meu santuário, e eu glorificarei o lugar onde repousam os meus pés (ou a arca da aliança). | 13 Η δοξα του Λιβανου θελει η ελθει εις σε, η ελατος, η πευκη και ο πυξος ομου, δια να στολισωσι τον τοπον του αγιαστηριου μου? και θελω δοξασει τον τοπον των ποδων μου. |
| 14 Virão a ti com a fronte curvada os filhos daqueles que te humilharam, prostrar-se-ão a teus pés todos os que te desprezarem. Chamar-te-ão a cidade do Senhor, a Sião do Santo de Israel. | 14 Και τα τεκνα των λυπησαντων σε θελουσιν ελθει υποκλινοντα προς σε? και παντες οι καταφρονησαντες σε θελουσι προσκυνησει τα ιχνη των ποδων σου? και θελουσι σε ονομαζει, Η πολις του Κυριου, Η Σιων του Αγιου του Ισραηλ. |
| 15 De abandonada, aborrecida e solitária, far-te-ei a glória imortal dos séculos, a alegria de todas as gerações. | 15 Αντι του οτι εγκατελειφθης και εμισηθης, ωστε ουδεις διεβαινε δια μεσου σου, θελω σε καταστησει αιωνιον αγαλλιαμα, ευφροσυνην εις γενεας γενεων. |
| 16 Tu te alimentarás com o leite das nações, serás criada ao peito dos reis: saberás que sou eu, o Senhor, que te salvo, que o teu redentor é o Forte de Jacob. | 16 Και θελεις θηλασει το γαλα των εθνων και θελεις θηλασει τους μαστους των βασιλεων? και θελεις γνωρισει οτι εγω ο Κυριος ειμαι ο Σωτηρ σου και ο Λυτρωτης σου, ο Ισχυρος του Ιακωβ. |
| 17 Em lugar de cobre trarei ouro; e em vez de ferro trarei prata; em vez de madeira cobre, e em lugar de pedras ferro; porei por teu governador a paz, por teu magistrado a justiça. | 17 Αντι χαλκου θελω φερει χρυσιον και αντι σιδηρου θελω φερει αργυριον και αντι ξυλου χαλκον και αντι λιθων σιδηρον? και θελω καταστησει τους αρχηγους σου ειρηνην και τους επιστατας σου δικαιοσυνην. |
| 18 Não se ouvirá mais falar de violência na tua terra, não haverá assolação nem ruína dentro das tuas fronteiras; darás o nome de Salvação aos teus muros, e de Glória às tuas portas. | 18 Δεν θελει πλεον ακουεσθαι βια εν τη γη σου, ερημωσις και καταστροφη εν τοις οριοις σου? αλλα θελεις ονομαζει τα τειχη σου Σωτηριαν και τας πυλας σου Αινεσιν. |
| 19 Não terás mais (necessidade do) sol para luzir de dia, nem do resplendor da lua para te alumiar: o Senhor te servirá de luz eterna, o teu Deus será a tua glória. | 19 Δεν θελει εισθαι πλεον εν σοι ο ηλιος φως της ημερας, ουδε η σεληνη δια της λαμψεως αυτης θελει σε φωτιζει? αλλ' ο Κυριος θελει εισθαι εις σε φως αιωνιον και ο Θεος σου η δοξα σου. |
| 20 Não mais se porá o teu sol, e a tua lua não minguará, porque o Senhor te servirá de luz eterna, e terão acabado os dias do teu pranto. | 20 Ο ηλιος σου δεν θελει δυει πλεον ουδε θελει λειψει η σεληνη σου? διοτι ο Κυριος θελει εισθαι το αιωνιον σου φως, και αι ημεραι του πενθους σου θελουσι τελειωθη. |
| 21 Todo o teu povo será um povo de justos; eles possuirão a terra para sempre como vergônteas que plantei, como obras que a minha mão fez para me glorificarem. | 21 Και ο λαος σου θελουσιν εισθαι παντες δικαιοι? θελουσι κληρονομησει την γην διαπαντος, ο κλαδος του φυτευματος μου, το εργον των χειρων μου, δια να δοξαζωμαι. |
| 22 O menor deles valerá por mil, e o mais pequeno por uma nação poderosa. Eu, o Senhor, a seu tempo, o farei apressadamente. | 22 Το ελαχιστον θελει γεινει χιλια? και το ολιγοστον ισχυρον εθνος? εγω ο Κυριος θελω επιταχυνει τουτο κατα τον καιρον αυτου. |
