| 1 Amai a justiça, vós os que governais a terra. Que os vossos pensamentos sobre o Senhor sejam bons, e buscai-o com simplicidade de coração, | 1 ܪܚܡܘ ܙܕܝܩܘܬܐ ܕܝܢ̈ܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ ܘܪܢܘ ܥܠ ܡܪܝܐ ܒ̈ܛܒܬܐ ܘܒܠܒܐ ܦܫܝܛܐ ܒܥܐܘܗܝ |
| 2 porque ele se deixa encontrar pelos que o não tentam, e manifesta-se aos que têm confiança nele. | 2 ܡܛܠ ܕܡܫܬܟܚ ܠܐܝܠܝܢ ܕܠܐ ܡܢܣܝܢ ܠܗ ܘܡܬܓܠܐ ܠܐܝܠܝܢ ܕܡܗܝܡܢܝܢ ܒܗ |
| 3 Com efeito os pensamentos perversos afastam de Deus, e a Omnipotência, posta à prova, triunfa dos insensatos. | 3 ܡܚܫ̈ܒܬܐ ܓܝܪ ܒܝܫ̈ܬܐ ܡܪ̈ܚܩܢ ܡܢ ܐܠܗܐ ܚܝܠܐ ܕܝܢ ܕܒܩܐ ܡܟܣ ܠܫ̈ܛܝܐ |
| 4 E assim na alma maligna não entrará a sabedoria, nem habitará no corpo sujeito ao pecado, | 4 ܡܛܠ ܕܒܢܦܫܐ ܕܡܬܠܬܟܐ ܒܝܫ̈ܬܐ ܠܐ ܥܐܠܐ ܚܟܡܬܐ ܘܐܦ ܠܐ ܥܡܪܐ ܒܦܓܪܐ ܕܡܚ̇ܝܒ ܠܚܛܝܬܐ |
| 5 porque o Espírito Santo, educador (dos homens), foge do engano; afasta-se dos pensamentos desatinados, e retira-se ao aproximar-se a iniquidade. | 5 ܪܘܚܐ ܓܝܪ ܩܕܝܫܬܐ ܘܡܪܕܘܬܐ ܥܪܩܐ ܡܢ ܢܟܠܐ ܘܡܬܪܚܩܐ ܡܢ ܡܚܫ̈ܒܬܗܘܢ ܕܐܝܠܝܢ ܕܕܠܐ ܝܕܥܬܐ ܐܢܘܢ ܘܡܟܣܐ ܠܟܠ ܛܠܘܡܝܐ ܕܐܬܐ |
| 6 De facto a Sabedoria é um espírito que ama os homens, mas não deixará sem castigo o blasfemador, pelas suas palavras, porque Deus sonda os rins, penetra até ao fundo do seu coração, e ouve (as palavras) da sua língua. | 6 ܪܚܡܐ ܗܝ ܓܝܪ ܠܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܪܘܚܐ ܕܚܟܡܬܐ ܘܠܐ ܡܙܕܩܐ ܠܥܡܐ ܡܓܕܦܢܐ ܡܢ ܣ̈ܦܘܬܗ ܡܛܠ ܕܐܠܗܐ ܣܗܕܐ ܗܘ ܕܟܘ̈ܠܝܬܐ ܘܕܠܒܐ ܣܥܘܪܐ ܗܘ ܕܫܪܪܐ ܘܫܡܘܥܐ ܗܘ ܕܠܫܢܗ ܕܒܪܢܫܐ |
| 7 Com efeito, o Espírito do Senhor enche o universo, e, como abrange tudo, tem conhecimento de tudo o que se diz. | 7 ܡܛܘܠ ܕܪܘܚܗ ܕܡܪܝܐ ܡܠܬ ܬܒܝܠ ܘܗ̇ܘ ܕܐܚܝܕ ܟܠ ܒܝܕܥܬܐ ܐܝܬ ܠܗ ܩܠܗ̇ |
| 8 Por isso aquele que profere palavras ímpias, não se pode ocultar, e a justiça vingadora não passará ao largo dele. | 8 ܡܛܠ ܗܢܐ ܠܝܬ ܐܢܫ ܕܡܡܠܠ ܛܠܘܡܝܐ ܘܡܬܛܫܐ ܘܠܐ ܦܠܛ ܡܢ ܕܝܢܐ ܕܡܟܣܢܘܬܐ |
| 9 O ímpio será interrogado sobre o seus próprios pensamentos, e o som das suas palavras chegará aos ouvidos de Deus, para castigo das suas iniquidades. | 9 ܥܠ ܡܚܫ̈ܒܬܗ ܓܝܪ ܕܪܫܝܥܐ ܫܐܘܠܐ ܗܘܐ ܘܫܡܥܐ ܕܡ̈ܠܘܗܝ ܐܬܐ ܠܘܬ ܡܪܝܐ ܠܡܟܣܢܘܬܐ ܕܪܘܫܥܗ |
| 10 Um ouvido cioso escuta todas as coisas, e o ruído das murmurações não se lhe esconderá. | 10 ܡܛܠ ܕܐܕܢܐ ܕܚܣܡܐ ܫܡܥܐ ܟܠ ܡܕܡ ܘܚܘܫܚܐ ܕܪܛܢܐ ܠܐ ܡܬܛܫܐ |
| 11 Abstende-vos, pois, de murmurações inúteis, e refreai a língua da detracção, porque a palavra (mais) secreta não passará em claro, e a boca que mente mata a alma. | 11 ܐܙܕܗܪܘ ܗܟܝܠ ܡܢ ܪܛܢܐ ܕܠܝܬ ܒܗ ܝܘܬܪܢܐ ܘܡܢ ܡܐܟܠ ܩܪܨܐ ܚܘܣܘ ܥܠ ܠܫܢܝܟ̈ܘܢ ܡܛܠ ܕܡܡܠܠܐ ܟܣܝܐ ܠܐ ܢܦܩ ܣܪܝܩܐܝܬ ܦܘܡܐ ܕܝܢ ܕܓܠܐ ܩܛܠ ܢܦܫܐ |
| 12 Não procureis ansiosos a morte com os descaminhos da vossa vida, nem atraiais a perdição com as obras das vossas mãos. | 12 ܠܐ ܬܚܣܡܘܢ ܒܡܘܬܐ ܒܛܥܝܘܬܐ ܕܥܘܡܪܟܘܢ ܘܠܐ ܬܬܢܬܦܘܢ ܒܚܘܣܪܢܐ ܕܚܒܠܐ ܕܥܒܕ ܐ̈ܝܕܝܟܘܢ |
| 13 Com efeito. Deus não fez a morte, nem se alegra com a perdição dos vivos. | 13 ܡܛܠ ܕܐܠܗܐ ܡܘܬܐ ܠܐ ܥܒܕ ܐܦ ܠܐ ܨܒܐ ܒܐܒܕܢܗܘܢ ܕܚ̈ܝܐ |
| 14 Porquanto ele criou todas as coisas para a existência, e fez saudáveis todas as criaturas do mundo; não há nelas nenhum princípio de destruição, nem o domínio da morte se estende sobre a terra. | 14 ܐܠܐ ܒܪܐ ܕܢܗܘܐ ܟܠ ܡܕܡ ܘܒܡܘܠܕܗ ܕܥܠܡܐ ܚ̈ܝܐ ܘܠܝܬ ܒܗܘܢ ܣܡܐ ܕܡܘܬܐ ܘܠܐ ܠܫܝܘܠ ܡܠܟܘܬܐ ܥܠ ܐܪܥܐ |
| 15 Porque a justiça é imortal. | 15 ܙܕܝܩܘܬܐ ܓܝܪ ܕܠܐ ܡܘܬܐ ܗܝ |
| 16 Os ímpios, porém, chamam a morte com as suas obras e palavras; julgando-a amiga, consomem-se de desejos por ela, fazem com ela aliança, e são, de facto, dignos de lhe pertencer. | 16 ܪ̈ܫܝܥܐ ܕܝܢ ܒܡ̈ܠܝܗܘܢ ܘܒܥܒ̈ܕܝܗܘܢ ܩܪܐܘܗܝ ܪܚܡܐ ܚܫܒܘܗܝ ܠܗܘܢ ܘܐܬܚܒܠܘ ܘܝܡܘ ܘܐܩܝܡܘ ܥܡܗ ܩܝܡܐ ܡܛܠ ܕܫܘܝܢ ܕܡܢܬܗ ܕܗ̇ܘ ܢܗܘܘܢ |