| 1 O rei passou aquela noite sem dormir, mandou que lhe trouxessem o livro dos Anais, as Crônicas. Quando se fazia a leitura, diante dele, | 1 ܘܒܠܠܝܐ ܗ̇ܘ ܦܪ̣ܕܬ ܫܢܬܗ ܕܡ̇ܠܟܐ܆ ܘܐܡ̣ܪ ܠܡܥܠܘ ܣ̣ܦܪ ܥܘܗ̈ܕܢܐ ܕܡ̣̈ܠܐ ܕܝܘܡ̈ܬܐ. ܘܗܘܘ ܩ̇ܪܝܢ ܩܕܡ ܡ̇ܠܟܐ. |
| 2 chegou-se àquele lugar onde estava escrito como Mardoqueu tinha descoberto a conjuração dos eunucos Bagatan e Tares, que tinham querido assassinar o rei Assuero. | 2 ܘܐܫܬܟܚ ܕܟܬܝܒ܆ ܕܚ̇ܘܝ ܡܘܪܕܟܝ ܥܠ ܒܓܬܢ ܘܬܪܫ. ܬܪ̈ܝܢ ܡܗ̈ܝܡܢܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܢ̇ܛܪ̈ܝ ܬܪܥܐ܆ ܕܒܥܘ ܕܢܘܫܛܘܢ ܐܝ̈ܕܝܗܘܢ ܥܠ ܡ̇ܠܟܐ ܐܚܫܝܪܝܫ. ܀ |
| 3 Tendo ouvido isto, o rei disse: Que honra e que recompensa recebeu Mardoqueu por tanta fidelidade? Os seus servos e ministros disseram-lhe: Não recebeu nenhuma recompensa. | 3 ܘܐܡ̣ܪ ܡ̇ܠܟܐ. ܡܢܐ ܐܬܥܒܕ ܐܝܩܪܐ ܘܪܒܘܬܐ ܠܡܘܪܕܟܝ ܥܠ ܗܕܐ ܐܡ̇ܪܝܢ ܠܗ ܥܠܝܡ̈ܘܗܝ ܠܡ̇ܠܟܐ ܘܡܫ̈ܡܫܢܘܗܝ. ܠܐ ܐܬܥܒܕ ܠܗ ܡܕܡ ܀ |
| 4 O rei imediatamente disse: "Quem está na antecâmara? Ora Aman tinha entrado no átrio interior da casa real, para sugerir ao rei que mandasse pôr Mardoqueu no patíbulo, que lhe tinha preparado. | 4 ܘܐܡ̣ܪ ܡ̇ܠܟܐ ܡܢܘ ܒܕܪܬܐ. ܘܗܡܢ ܐܬ̣ܐ ܠܒܝܬ ܡ̇ܠܟܐ ܠܕܪܬܐ ܒܪܝܬܐ܇ ܕܢܐܡܪ ܠܡ̇ܠܟܐ ܕܢܬ̣ܠܐ ܠܡܘܪܕܟܝ. ܥܠ ܩܝܣܐ ܕܬܩܢ ܠܗ. |
| 5 Os criados responderam: Aman está na antecâmara. O rei disse: Que entre. | 5 ܐܡ̇ܪܝܢ ܠܗ ܥܠܝܡ̈ܘܗܝ ܠܡ̇ܠܟܐ. ܗܐ ܗܡܢ ܩܐ̇ܡ ܒܕܪܬܐ. ܘܐܡ̣ܪ ܡ̇ܠܟܐ ܢ̇ܥܘܠ. |
| 6 Tendo entrado Aman, o rei disse-lhe: Que deve fazer-se Aquele homem, a quem o rei deseja honrar? Aman, pensando no seu coração que o rei a nenhum outro queria honrar senão a ele, | 6 ܘܥܠ ܗ̇ܡܢ̣ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ ܡ̇ܠܟܐ. ܡܢܐ ܘ̇ܠܐ ܠܡܥܒܕ ܠܓܒܪܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܨ̇ܒܐ ܒܐܝܩܪܗ. ܘܐܡ̣ܪ ܗܡܢ ܒܠܒܗ. ܠܡܢ̣ܘ ܨ̇ܒܐ ܡ̇ܠܟܐ ܠܡܥܒܕ ܐܝܩܪܐ ܝܬܝܪ ܡܢ ܕܠܝ. |
| 7 respondeu: O homem, a quem o rei deseja honrar, | 7 ܘܐܡ̣ܪ ܗܡܢ ܠܡܠܟܐ. ܠܓܒܪܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܨ̇ܒܐ ܒܐܝܩܪܗ܆ |
| 8 deve tomar vestes reais, montar sobre um cavalo dos que o rei monta, levar sobre a sua cabeça um diadema real; | 8 ܢܝܬܘܢ ܠܒܘܫܐ ܕܡܠܟܘܬܐ ܕܠܒ̇ܫ ܡܠܟܐ܆ ܘܣܘܣܝܐ ܕܪܟ̇ܒ ܥܠܘܗܝ ܡ̇ܠܟܐ܆ ܟܕ ܐܢܬ ܬܣܝܡ ܬܓܐ ܕܡܠܟܘܬܐ ܒܪܝܫܗ. |
| 9 o primeiro dos príncipes do rei leve pelas rédeas o seu cavalo e, indo pela praça da cidade, diga em alta voz: Assim é que será honrado todo aquele a quem o rei quiser honrar. | 9 ܘܢܬܝܗܒ ܠܒܘܫܐ ܘܣܘܣܝܐ ܠܚܕ ܡܢ ܚܐܪ̈ܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܦܪ̈ܬܘܝܐ ܘܢܠܒܫܝܘܗܝ ܠܓܒܪܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܨ̇ܒܐ ܒܐܝܩܪܗ. ܘܢܪܟܒܘܢܗ ܥܠ ܣܘܣܝܐ. ܘܢܚܕܪܘܢܗ ܒܫܘ̈ܩܐ ܕܡܕܝܢܬܐ. ܘܢܩܪܘܢ ܩܕܡܘܗ̣ܝ. ܗܟܢܐ ܢܬܥܒܕ ܠܓܒܪܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܨ̇ܒܐ ܒܐܝܩܪܗ. |
| 10 O rei disse-lhe: Vai depressa, toma o manto real e o cavalo, e faz tudo o que disseste ao judeu Mardoqueu, que está sentado diante da porta do palácio. Vê, não omitas coisa alguma das que disseste. | 10 ܘܐܡ̣ܪ ܡ̇ܠܟܐ ܠܗܡܢ. ܒܥܓܠ ܣܒ̣ ܠܒܘܫܐ܆ ܘܕ̣ܒܪ ܣܘܣܝܐ ܐܝܟ ܕܐܡ̣ܪܬ. ܘܥ̣ܒܕ ܗܟܢܐ ܠܡܘܪܕܟܝ ܝܗܘܕܝܐ܇ ܕܝܬܒ ܒܬܪܥܐ ܕܡ̇ܠܟܐ. ܕܠܐ ܬ̇ܒܨܪ ܡܠܬܐ ܡܢ ܟܠܡܕܡ ܕܐܡ̣ܪܬ. |
| 11 Tomou, pois. Aman o manto real e o cavalo, e, tendo revestido Mardoqueu na praça da cidade, depois de o montar a cavalo, ia adiante e clamava: É digno desta honra aquele a quem o rei quiser honrar. | 11 ܘܢܣ̣ܒ ܗܡܢ ܠܒܘܫܐ. ܘܢܣ̣ܒ ܣܘܣܝܐ ܘܐܠܒܫܗ ܠܡܘܪܕܟܝ. ܘܐܟܪܟܗ ܒܫܘܩܐ ܕܡܕܝܢܬܐ. ܘܩ̣ܪܐ ܩܕܡܘܗܝ. ܗܟܢܐ ܢܬܥܒܕ ܠܓܒܪܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܨ̣ܒ̇ܐ ܒܐܝܩܪܗ. |
| 12 Mardoqueu voltou para a porta do palácio, e Aman retirou-se a toda a pressa para sua casa, chorando e com a cabeça coberta (em sinal de dor). | 12 ܘܐܬ̣ܐ ܡܘܪܕܟܝ ܠܬ̇ܪܥܐ ܕܡ̇ܠܟ̇ܐ. ܘܗܡܢ ܐ̣ܙܠ ܠܒܝܬܗ ܟܕ ܐܒܝܠ ܘܡ̇ܚܦܝ ܪ̣ܫܗ. |
| 13 Contou a Zarés, sua mulher, e aos amigos tudo o que lhe tinha acontecido. Os sábios, com quem ele se aconselhava, e sua mulher responderam-lhe: Se este Mardoqueu, diante do qual tu começas a cair, é da linhagem dos Judeus, tu não lhe poderás resistir, mas cairás diante dele. | 13 ܘܐܫܬܥܝ ܗܡܢ ܠܙܪܫ ܐܢܬܬܗ܆ ܟܠܡܕܡ ܕܓ̣ܕܫ ܠܗ. ܘܐܡ̇ܪܝܢ ܠܗ ܪ̈ܚ̇ܡܘܗܝ ܘܙܪܫ ܐܢܬܬܗ. ܐܢ ܡܢ ܙܪܥܐ ܗܘ ܕܝܗ̇ܘܕ̈ܝܐ ܡܘܪܕܟܝ̣. ܘܫܪܝܬ ܠܡܦܠ ܩܕܡܘܗܝ܆ ܠܐ ܡܨ̣ܐ ܐܢܬ ܚܝܠܗ. ܐܠܐ ܬܘܒ̣ ܢ̇ܦܠ ܐܢܬ ܩܕܡܘܗܝ. ܀ |
| 14 Enquanto eles ainda falavam, chegaram os eunucos do rei, e obrigaram-no a ir à pressa ao banquete que a rainha tinha preparado. | 14 ܘܥܕ ܗ̣ܘ ܡܡܠܠ ܥܡܗܘܢ܆ ܡ̇ܛܝܘ ܡܗ̈ܝܡܢܐ ܕܡ̇ܠܟܐ. ܘܣܪܗܒܘܗܝ ܠܗ ܡ̇ܢ ܠܡܫܬܝܐ ܕܥܒ̣ܕܬ ܐܣܬܝܪ. |