| 1 Ora aconteceu que estas palavras foram ouvidas por Judit, viúva, a qual era filha de Merari, filho de Idox, filho de José, filho de Ozias, filho de Elai, filho de Jamnor, filho de Gedeão, filho de Rafaim, filho de Aquitob, filho do Melquias, filho de Enan, filho de Natanias, filho de Salatiel, filho de Simeão, filho de Ruben. | 1 ܘܒܝܘܡ̈ܬܐ ܗ̇ܢܘܢ̣. ܥ̇ܡܪܐ ܗܘܬ ܒܡܕܝܢܬܐ ܝܗܘܕܝܬ ܒܪܬ ܡܪܪܝ ܒܪܬ ܥܘ̇ܨ ܒܪ ܝܘܣܦ ܒܪ ܥܘܙܝܠ. ܒܪ ܐܠܩܢܐ. ܒܪ ܚ̇ܢܢ. ܒܪ ܓܒܥܘܢ. ܒܪ ܕܦܢܝܢ. ܒܪ ܐܚܝ̇ܛܘܒ̇. ܒܪ ܢܐܝܢ. ܒܪ ܡ̇ܠܟܝܐ̇ ܒܪ ܥܝܪ. ܒܪ ܢܬܢܝܐ̇. ܒܪ ܫ̇ܠܘܡܐܝܠ. ܒܪ ܫܡܥܘܢ ܒܪ ܐܝܣܪܝܠ |
| 2 Seu marido foi Manassés, que morreu no tempo da ceifa da cevada (isto é, pela Páscoa); | 2 ܘܒܥܠܗ̇ ܡܢܫܐ ܡܢ ܫܪܒ̣ܬܗ̇. ܘܡܝܬ. ܒܚܨܕܐ ܕܣܥܪ̈ܐ̇ |
| 3 enquanto ele vigiava os que atavam os feixes no campo, deu-lhe o ardor do sol na cabeça, e morreu em Betúlia, sua cidade, onde foi sepultado com seus pais. | 3 ܕܩܐ݃ܡ ܗܘܐ ܥܠ ܚܨܘ̈ܕܐ ܒܚܩܠܐ. ܘܨܚ ܚܘܡܐ ܒܪܝܫܗ ܘܢ̣ܦܠ ܥܠ ܥܪܣܗ̣. ܘܡ̣ܝܬ ܒܝܬ ܦܠܘ ܡܕܝܢܬܗ. ܘܩܒܪܘܗܝ̣ ܥܡ ܐܒܗܘܗܝ. ܒܚܩܠܐ ܕܒܝܬ ܪܘܬܝܡ̇ ܘܒܝܬ ܒܥܠܡܘܢ̇ |
| 4 ܘܗܘܬ ܝܗܘܕܝܬ ܡܪܡܠܐ. ܒܒܝܬܗ̇ ܬܠܬ ܫ̇ܢܝܢ ܘܐܪܒܥܐ ܝܪ̈ܚܝܢ |
| 5 No andar superior de sua casa tinha feito para si um quarto retirado, no qual se conservava recolhida com as suas criadas; | 5 ܘܥ̣ܒܕܬ ܠܗ̇ ܡܛܠܬܐ ܥܠ ܐܓܪܐ ܕܒܝܬܗ̇. ܘܐܣ̣ܪܬ ܣܩܐ ܒܚܨܝܗ̇. ܘܠܒܝܫܐ. ܗܘܬ ܡܐ̈ܢܝ ܐܪܡܠܘܬܗ̇ |
| 6 trazendo um cílicío sobre os seus rins, jejuava todos os dias da sua vida, excepto nos sábados, nas neoménías e nas festas da casa de Israel. | 6 ܘܨܝ̇ܡܐ ܗܘܬ ܟܠ ܝܘ̈ܡܝ ܐܪܡܠܘܬܗ̣̇. ܣܛܪ ܡܢ ܫ̈ܒܐ ܘܪܝܫ ܝܪ̈ܚܐ. ܘܥܐ̈ܕܐ ܘܚܘܕ̈ܬܐ ܘܥܘܗ̈ܕܢܐ ܕܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ |
| 7 Era de belíssimo aspecto, e seu marido tinha-Ihe deixado muitas riquezas, uma família numerosa e fazendas cheias de manadas de bois e de rebanhos de ovelhas. | 7 ܘܗܘܬ ܫܦܝܪܐ ܒܚܙܘܗ̇. ܘܝܐ̇ܐ ܩܘܒܠܠܗ̇. ܘܚܟܝܡ ܠܒܗ̇ ܘܛ̇ܒܐ ܘܣܟܘܠܬܢܝܐ. ܘܗܘܬ ܥܬܝܪܐ̣ ܛܒ. ܡܛܠ ܕܫ̣ܒܩ ܠܗ̇ ܡ̇ܢܫܐ ܒܥܠܗ̇. ܕܗܒܐ ܘܟܣܦܐ. ܘܥ̣̈ܒܕܐ ܘܐܡܗ̈ܬܐ̇. ܘܒܥܝܪ̈ܐ ܘܩܘܪ̣̈ܝܐ̣. ܘܩܡܬ ܒܗܝܢ |
| 8 Era estimadíssima de todos, porque tinha muito temor de Deus; não havia ninguém que dissesse dela uma palavra em desfavor. | 8 ܘܠܝܬ ܗܘܐ ܕܐܡ̇ܪ ܠܗ̇ ܡܠܐ ܒܝ̣ܫܐ. ܡܛܠ ܕܕܚ̇ܠܐ ܗܘܬ ܡܢ ܐܠܗܐ ܛܒ |
| 9 Tendo, pois, ela sabido que Ozias tinha prometido entregar a cidade, passados cinco dias, mandou chamar os anciãos Cabri e Carmi. | 9 ܘܫ̣ܡܥܬ ܦܬܓ̈ܡܘܗܝ ܕܥܡܐ ܒܝ̣ܫ̈ܐ. ܕܐܡ̣ܪܘ ܠܪܒܐ. ܡܛܠ ܕܥ̣ܩܬ ܢܦܫܗܘܢ ܒܒܨܝܪܘܬ ܡ̈ܝܐ. ܘܫܡ̣ܥܬ ܝܗܘܕܝܬ ܟܠ ܦܬܓܡ̈ܐ ܕܐܡ̣ܪ ܠܗܘܢ̇ ܥܘܙܝܐ ܕܨ̣ܬ ܐܢܘܢ̇. ܘܝܡ̣ܐ ܠܗܘܢ ܕܒܬܪ ܚܡܫܐ ܝܘ̈ܡܝܢ ܢܫܠܡܘܢ ܡܕܝܢܬܐ ܠܒ̈ܢܝ ܐܬܘܪ |
| 10 Eles foram ter com ela, que lhes disse: Que palavra é esta, com a qual concordou Ozias, de entregar a cidade aos Assírios, se dentro de cinco dias vos não viesse socorro? | 10 ܘܫ̣ܕܪܬ ܦܪܣܬܘܝܬܗ̇ ܕܩܝܡܐ ܥܠ ܒܝܬ ܡܕܢ̈ܝܗ̣̇. ܘܩ̣ܪܬ ܠܥܘܙܝܐ ܘܠܚܒܪܝ ܘܠܟܪܡܝ ܩܫ̈ܝܫܐ ܕܡܕܝܢܬܐ |
| 11 Quem sois vós, que assim provocais o Senhor? | 11 ܘܐܬܘ ܠܘܬ ܝܗܘܕ̣ܝܬ̣ ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗܘܢ. ܫܘܡܥܘܢܝ ܥܡܘܪ̈ܐ ܘܥܡܘܪ̈ܐ ܕܒܝܬ ܦ̇ܠܘ̣. ܡܛܠ ܕܠܐ ܗܘܐ ܛܒ ܦܬܓܡܐ ܕܡܠܠܬܘܢ ܩܕܡ ܥܡܐ ܝܘܡܢܐ̇. ܘܐܩܝܡܬܘܢ ܡܘܡ̈ܬܐ ܕܐܝܡܘ ܒܝ̇ܢܝܟܘܢ ܘܠܐܠܗܐ. ܘܐܡ̣ܪܬܘܢ ܠܡܫܠܡܘ ܡܕܝܢܬܐ ܠܒܥ̈ܠܕܒܒܝܢ̇. ܐܠܐ ܡܬܦܢܐ ܒܗܘܢ ܡܪܝܐ ܐܠܗܢ ܠܥܕܪܢ |
| 12 Não é esta uma palavra que excite a sua misericórdia; antes provoca a sua ira, acende o seu furor. | 12 ܘܗܫܐ ܐܢܬܘܢ ܡ̇ܢ ܐܢܬܘܢ ܕܡܢܣܝܢ ܐܢܬܘܢ ܠܐܠܗܐ. ܘܗ̣ܘܝܬܘܢ ܐܢܬܘܢ ܐܠܗ̈ܐ ܒܝܬ ܒ̈ܢܝ ܐܢܫܐ̇ |
| 13 Vós fixastes um prazo à misericórdia do Senhor, e ao vosso arbítrio lhe assinaste o dia. | 13 ܘܡܢܣܝܢ ܐܢܬܘܢ ܬܪܥܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ. ܘܠܐ ܐܢܫ ܝܕ̇ܥ ܠܥܠܡ |
| 14 Porém, porque o Senhor é paciente, arrependamo-nos disto mesmo, e, derramando lágrimas, imploremos a sua misericórdia, | 14 ܥܘܡܩܐ ܕܠܒܗܘܢ ܕܒܢܝ̈ܢܫܐ ܠܐ ܡܫܬܟܚ. ܘܡܚܫܒ̇ܬܐ ܕܒܥ̈ܝܢܝܗܘܢ ܠܐ ܡܬܕܪ̈ܟܝܢ. ܐܢܬܘܢ̇ ܘܐܝܟܢܐ ܠܐܠܗܐ ܕܥ̣ܒܕ ܗܠܝܢ ܟܠܗܝܢ ܡܕܪܟܝܢ ܐܢܬܘܢ̇. ܐܘ ܬܪܥܝܬܗ ܬܕܥܘܢ ܘܡܚܫܒܬܗ ܬܣܬܟܠܘܢ ܠܐ ܐܚ̈ܝ. ܠܐ ܬܪܓܙܘܢ ܠܡܪܝܐ ܐܠܗܢ |
| 15 pois Deus não ameaça como os homens, nem se inflama em ira como os filhos dos homens. | 15 ܡܛܠ ܕܐܠܐ ܨ̇ܒܐ ܠܡܥܕܪܘܬܢ ܒܓܘ ܚܡܫܐ ܝܘܡ̈ܝ̣ܢ. ܗ̣ܘ ܫܠܝܛ ܕܐܡܬܝ ܕܢܨܒܐ̣. ܢܓܢ ܥܠܝܢ. ܘܢܬ̣ܒܪ ܒܥ̈ܠܕܒܒܝܢ ܩܕܡܝܢ |
| 16 Por isso humilhemos diante dele as nossas almas e, postos num espirito de humildade, como seus servos, | 16 ܐܢܬܘܢ ܕܝ̣ܢ ܠܐ ܬܡܣܟܢܘܢ ܬܪܥܝܬܗ ܕܡܪܝܐ ܐܠܗܐ. ܡܛܠ ܕܠܐ ܗܘܐ ܐܝܟ ܐܢܫܐ ܐܠܗܐ ܕܢܬܓܠܐ. ܘܠܐ ܐܝܟ ܒܪ ܐܢܫܐ ܕܢܬܒܨܪ |
| 17 digamos ao Senhor, com lágrimas, que use connosco da sua misericórdia segundo a sua vontade, para que, assim como se perturbou o nosso coração por causa da soberba dos nossos inimigos, assim também nós sejamos glorificados pela nossa humildade. | 17 ܐܠܐ ܢܩ̇ܘܐ ܠܦܘܪܩܢܗ. ܘܢܩܪܝܘܗܝ ܠܡܥܕܪܘܬܢ̇. ܘܐܢ ܢܨܒܐ ܢܫܡܥ ܒܩܠܢ |
| 18 Nós não imitámos os pecados de nossos pais, que deixaram o seu Deus, para adorar deuses estranhos, | 18 ܡܛܠ ܕܠܐ ܩܡ ܒܫܪܒܬܢ. ܘܐܦܠܐ ܗ̣ܘܐ ܒܝܘܡ̈ܝܢ. ܠܐ ܫܒܛܐ ܘܐܦ ܠܐ ܫܪܒܬܐ. ܘܐܦ ܠܐ ܥܡܐ ܘܐܦܠܐ ܡܕܝܢܬܐ ܡܢܟܘܢ. ܕܣܓܕܝܢ ܠܐܠܗܐ ܥܒܕ ܐܝ̈ܕܝܐ ܕܒܢܝ̈ܢܫܐ ܐܝܟ ܕܗܘܐ ܒܝܘܡ̈ܬܐ ܕܩܕܡܝܢ |
| 19 e que, por este pecado, foram entregues à espada, ao roubo e à confusão entre os seus inimigos; nós não conhecemos outro Deus senão o nosso. | 19 ܡܛܘܠ ܗܢܐ ܐܬܝܗܒܘ ܐ̈ܒܗܝܢ ܠܒܙܬܐ ܘܠܚܪܒܐ. ܘܢ̣ܦܠܘ ܩܕܡ ܒܥܠܕܒ̈ܒܝܗܘܢ̇ ܡܦܘܠܬܐ̣ ܪܒܬܐ |
| 20 Esperemos com humildade as suas consolações, e ele vingará o nosso sangue das aflições que nos causam os nossos inimigos; humilhará todas as nações que se levantam contra nós e cobri-las-á de ignomínia o Senhor nosso Deus. | 20 ܚܢܢ ܕܝܢ ܠܐ ܝܕܥ̣ܢ ܠܐܠܗ̇ ܠܒܪ ܡܢܗ ܕܢܗܦܟ ܐܦܘ̈ܗܝ ܡܢ ܥܡܢ |
| 21 Agora, irmãos, como vós sois os anciãos do povo de Deus, e de vós depende a sua vida, com as vossas palavras animai os seus corações, para que se lembrem que nossos pais foram tentados a fim de que se visse se verdadeiramente serviam ao seu Deus. | 21 ܡܛܠ ܕܐܢ ܢܫܬܠܡ ܚܢܢ̣. ܐܦ ܟܠܗ̇ ܝܗܘܕܐ ܬܫܬܠܡ. ܘܢܬܒܙܘܢ ܩܘܕ̈ܫܝܢ. ܘܢܬܒܥ̇ ܡܪܝܐ ܛܡܐܘܬܗܘܢ ܡܢ ܕܡ̇ܢ |
| 22 Devem recordar-se como nosso pai Abraão foi tentado, e como, depois de provado por meio de muitas tribulações, chegou a ser o amigo de Deus. | 22 ܘܩܛܠܐ ܕܐܚ̈ܝܢ ܘܫܒܝܬܐ ܕܐܪܥܐ ܘܛܡܐܘܬܐ ܕܝܪܬܘܬܢ̣ ܢܗܦܟ ܥܠ ܪܝܫܢ. ܒܝܬ ܥ̈ܡܡܐ ܕܢܦܠܘܚ ܬܡܢ. ܘܢܗܘܐ ܠܬܘܩܠܬܐ ܘܠܚܣܕܐ ܒܝܬ ܟܠܗܘܢ ܫܒ̈ܝܢ |
| 23 Assim Isaac, assim Jacob, assim Moisés e todos os que agradaram a Deus, passaram por muitas tribulações, permanecendo fiéis. | 23 ܡܛܠ ܕܠܐ ܢܗܘܐ ܫܘܥܒܕܢ ܠܛܝܒܘ ܐܠܐ ܢܥܒܕܗ ܡܪܝܐ ܐܠܗܢ ܠܨܥܪܐ |
| 24 Aqueles, porém, que não aceitaram as provas com o temor do Senhor, que mostraram a sua impaciência e irromperam em injuriosas murmurações contra o Senhor, | 24 ܗܫܐ ܚܢܢ ܢܩ̇ܒܠ ܠܐܚܝܢ. ܡܛܠ ܕܒܢ ܬܠܝܐ ܢܦܫܗܘܢ ܘܩܘܕܫܐ ܘܗܝܟܠܐ ܘܡܕܒܚܐ̣ ܒܢ ܗܘ ܩ̇ܝܡܝܢ |
| 25 foram feridos de morte pelo (Anjo) Exterminador e pereceram mordidos pelas serpentes. | 25 ܘܝܬܝܪ ܡܢ ܗܠܝܢ ܟܠܗܝܢ ܢܫܦܪ ܠܐܠܗܐ. ܕܡܢܣܐ ܠܢ ܐܝܟ ܕܠܐܒܗ̈ܝܢ |
| 26 Nós, pois, não nos impacientemos por causa do que sofremos, | 26 ܐܬܕܟܪܘ ܠܟܠ ܕܥܒ̣ܕ ܥܡ ܐܒܪܗܡ ܘܐܝܣܚܩ. ܘܠܟܠ ܕܗ̣ܘܐ ܠܝܥܩܘܒ ܒܝܬ ܢܗܪ̈ܝܢ. ܟܕ ܪܥ̇ܐ ܗܘܐ ܥܢܐ ܕܠܒܢ ܐܚܘܗ̇ ܕܐܡܗ |
| 27 mas, considerando que estes mesmos castigos são menores do que os nossos pecados, creiamos que estes flagelos do Senhor, com que, como seus servos, somos castigados, nos vieram para nossa emenda, e não para nossa perdição. | 27 ܟܕ ܒܚܪ ܐܢܘܢ ܠܗܘܢ ܠܢܣܝܘܢܐ ܕܠܒܗܘܢ̇. ܘܐܦ ܠܢ ܠܐ ܗܘܐ ܠܬܒܥܬܐ. ܐܠܐ ܠܡܪܕܘܬܐ ܡ̇ܚܐ ܠܢ ܡܪܝܐ ܡܛܠ ܕܩܪܝܒܝܢܢ ܠܗ |
| 28 Então Ozias e os anciãos responderam-lhe: Tudo o que nos tens dito é verdade, e nada há repreensível nas tuas palavras. | 28 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ ܥܘܙܝܐ ܟܠ ܕܐܡܪܬܝ ܒܠܒܐ ܛܒܐ ܛܒܐ ܐܡ̣ܪܬܝ ܘܠܝܬ ܕܢܩܘܡ ܠܘܩܒܠ ܡ̣ܠܟܟܝ |
| 29 Agora, pois, ora por nós, porque tu és uma mulher santa e temente a Deus. | 29 ܘܠܐ ܗܘܐ ܡܢ ܝܘܡܢܐ ܐܬܝܕܥܬ ܚܟܡܬܟܝ̣ ܐܠܐ ܡܢ ܝܘܡ̈ܬܐ ܩܕܡ̈ܝܐ̣. ܝܕܥ̣ ܟܠܗ ܥܡܐ ܣܟܘܠܬܢܘܬܟܝ. ܡܛܠ ܕܛܒ ܚܘܫܒܐ ܕܠܒܟܝ |
| 30 Judit disse-lhes: Assim como reconheceis que o que eu vos disse é de Deus, | 30 ܐܠܐ ܥܡܐ ܨܗܝ̣ ܛܒ ܘܐܢܣܘܢ ܠܡܥܒܕ ܠܗܘܢ ܐܝܟ ܕܐܡܪܢ ܠܗܘܢ̇. ܘܐܝܬܝܘ ܥܠܝܢ ܡܘܡܬܐ̣. ܘܠܐ ܡܫܟܚܝܢܢ ܠܡܥܒܪܗ |
| 31 assim também sabereis por experiência que vem de Deus o que resolvi fazer; (entretanto) orai para que Deus torne eficaz a minha resolução. | 31 ܘܗܫܐ ܒܥܝ ܥܠܝܢ. ܟܒܪ ܢܥܢܟܝ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܡܛܠ ܕܐܢܬܬܐ ܐܢܬܝ̣ ܕܚܠܬ ܐܠܗܐ. ܘܢܫ̇ܕܪ ܡܪܝܐ ܐܠܗܢ ܡܛܪܐ̣. ܘܢܬܡܠܘܢ ܓܘܒ̈ܝܢ ܘܠܐ ܢܣܘܦ |
| 32 Vós esta noite pôr-vos-eis à porta (da cidade), e eu sairei com a minha criada; fazei oração, para que, como vós dissestes, o Senhor, dentro de cinco dias, olhe para o seu povo de Israel. | 32 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗܘܢ ܝܗܘܕܝܬ ܫܘܡܥܘܢܝ ܘܐ̇ܥܒܕ ܨܒܘܬܐ ܕܚܟܡܬܐ ܘܬܫܬܒܩ ܠܫܪ̈ܒ̣ܢ ܘܠܫܪ̈ܒܢ ܠܒ̈ܢܝ ܥܡܢ |
| 33 Não quero, porém, que pretendais indagar o que tenciono fazer; enquanto eu mesmo não vos avisar, não se faça outra coisa, senão rogar por mim ao Senhor nosso Deus. | 33 ܩܘܡܘ ܐܢܬܘܢ ܒܬܪܥܐ ܒܠܠܝܐ ܗܢܐ̣ ܘܐܢܐ ܘܛܠܝܬܝ ܘܒܝܘ̈ܡܬܐ ܕܐܡ̣ܪܬܘܢ ܕܒܬܪܗܘܢ ܬܫܠܡܘܢ ܡܕܝܢܬܐ ܠܒܥܠܕ̈ܒܒܝܢ. ܢܦܪܘܩ ܡܪܝܐ ܠܐܝܣܪܝܠ ܒܐܝ̈ܕܝ ܒܡ̇ܐ ܕܬܟܝܠܐ ܐܢܐ |
| 34 Ozias, príncipe de Judá, disse-lhe: Vai em paz, e o Senhor seja contigo, para tirar vingança dos nossos inimigos. E, tendo-a deixado, retiraram-se. | 34 ܘܐܢܬܘܢ ܠܐ ܬܒܨܘܢ ܥܒܕܝ. ܡܛܠ ܕܠܐ ܓܠܝܐ ܐܢܐ ܠܟܘܢ ܥܕܡܐ ܕܢܫܠܡ ܡܐ ܕܥ̇ܒܕܐ ܐܢܐ |
| 35 ܘܐܡ̣ܪܘ ܠܗ̇ ܥܘܙܝܐ ܘܪ̈ܘܪܒܢܐ. ܙܠܝ ܒܫܠܡܐ. ܘܡܪܝܐ ܢܐܙܠ ܩܕܡܝܟ ܘܢܬܒܥܢ ܡܢ ܒܥܠܕܒ̈ܒܝܢ |
| 36 ܘܐܬܦܢܝܘ ܘܢܦ̣ܩܘ ܡܢ ܡܛܠܬܐ. ܘܐܙܠܘ ܠܒܬܝ̈ܗܘܢ |