| 1 Ora aconteceu que estas palavras foram ouvidas por Judit, viúva, a qual era filha de Merari, filho de Idox, filho de José, filho de Ozias, filho de Elai, filho de Jamnor, filho de Gedeão, filho de Rafaim, filho de Aquitob, filho do Melquias, filho de Enan, filho de Natanias, filho de Salatiel, filho de Simeão, filho de Ruben. | 1 Et erat in civitate commorans in diebus illis Iudith filia Merari filiiOx filii Ioseph filii Oziel filii Elchiae filii Ananiae filii Gedeon filiiRafain filii Achitob filii Eliab filii Nathanael filii Salamiel filii Surisaddaifilii Simeon filii Israel. |
| 2 Seu marido foi Manassés, que morreu no tempo da ceifa da cevada (isto é, pela Páscoa); | 2 Et vir eius Manasses erat ex tribu eius et patriaeius; et mortuus est in diebus messis hordiariae. |
| 3 enquanto ele vigiava os que atavam os feixes no campo, deu-lhe o ardor do sol na cabeça, e morreu em Betúlia, sua cidade, onde foi sepultado com seus pais. | 3 Steterat enim superalligantes manipulos in campo, et aestus introivit in caput eius, et incidit inlectum et mortuus est in Betulia civitate sua. Et sepelierunt eum cum patribussuis in agro, qui est inter Dothain et Balamon. |
| 4 Et erat Iudith in domo suavidua per annos tres et menses quattuor. |
| 5 No andar superior de sua casa tinha feito para si um quarto retirado, no qual se conservava recolhida com as suas criadas; | 5 Et fecit sibi tabernaculum supertectum domus suae et imposuit super lumbos suos cilicium, et erant super eamvestimenta viduitatis suae, |
| 6 trazendo um cílicío sobre os seus rins, jejuava todos os dias da sua vida, excepto nos sábados, nas neoménías e nas festas da casa de Israel. | 6 et ieiunabat per omnes dies viduitatis suaepraeter pridie sabbatorum et sabbata et pridie neomeniarum et neomenias et diesfestos et gaudimonia domus Israel. |
| 7 Era de belíssimo aspecto, e seu marido tinha-Ihe deixado muitas riquezas, uma família numerosa e fazendas cheias de manadas de bois e de rebanhos de ovelhas. | 7 Et erat bona in aspectu et formosa facievalde et prudens in corde et bona in sensu et erat honesta valde, quiareliquerat ei Manasses vir eius filius Ioseph filii Achitob filii Melchis filiiEliab filii Nathanael filii Surisaddai filii Simeon filii Israel aurum etargentum et pueros et puellas et pecora et praedia, et manebat in eis; |
| 8 Era estimadíssima de todos, porque tinha muito temor de Deus; não havia ninguém que dissesse dela uma palavra em desfavor. | 8 et nonerat qui inferret ei verbum malum, quia timebat Deum valde.
|
| 9 Tendo, pois, ela sabido que Ozias tinha prometido entregar a cidade, passados cinco dias, mandou chamar os anciãos Cabri e Carmi. | 9 Et audivit verba populi maligna super principem quoniam defecerunt animo superpenuriam aquarum. Et audivit omnia verba Iudith, quae locutus est ad eos Ozias,quemadmodum iuraverat eis, ut post quinque dies traderet civitatem Assyriis. |
| 10 Eles foram ter com ela, que lhes disse: Que palavra é esta, com a qual concordou Ozias, de entregar a cidade aos Assírios, se dentro de cinco dias vos não viesse socorro? | 10 Et mittens abram suam, quae erat super omnia bona eius, vocavit Oziam et Chabrinet Charmin seniores civitatis suae.
|
| 11 Quem sois vós, que assim provocais o Senhor? | 11 Et venerunt ad eam. Et dixit ad eos: “ Audite me, principes inhabitantiumin Betulia, quoniam non est rectum verbum vestrum, quod locuti estis coram plebein hac die et statuistis iuramentum istud, quod locuti estis inter Deum et vos,et dixistis tradituros vos civitatem inimicis nostris, si non in illis diebusconverterit Dominus Deus noster audiutorium nobis. |
| 12 Não é esta uma palavra que excite a sua misericórdia; antes provoca a sua ira, acende o seu furor. | 12 Et nunc qui estis vos, quitentastis Deum in hodierno die et astitistis pro Deo in medio filiorum hominum? |
| 13 Vós fixastes um prazo à misericórdia do Senhor, e ao vosso arbítrio lhe assinaste o dia. | 13 Et nunc Dominum omnipotentem tentatis et nihil intellegetis usque insempiternum. |
| 14 Porém, porque o Senhor é paciente, arrependamo-nos disto mesmo, e, derramando lágrimas, imploremos a sua misericórdia, | 14 Quoniam altitudinem cordis hominis non invenietis et cogitatussensus eius non comprehendetis, quomodo Deum, qui fecit omnia ista, inquiretiset sensum eius cognoscetis et cogitationem eius inspicietis? Minime, fratres,nolite exacerbare Dominum Deum nostrum, |
| 15 pois Deus não ameaça como os homens, nem se inflama em ira como os filhos dos homens. | 15 quoniam, si noluerit in his quinquediebus adiuvare nos, ipse habet potestatem, in quibus diebus velit, protegereaut disperdere nos ante faciem inimicorum nostrorum. |
| 16 Por isso humilhemos diante dele as nossas almas e, postos num espirito de humildade, como seus servos, | 16 Vos autem nolitepraepignorare voluntates Domini Dei nostri, quoniam non sicut homo Deus est, utminis terreatur, aut sicut filius hominis, ut iudicetur. |
| 17 digamos ao Senhor, com lágrimas, que use connosco da sua misericórdia segundo a sua vontade, para que, assim como se perturbou o nosso coração por causa da soberba dos nossos inimigos, assim também nós sejamos glorificados pela nossa humildade. | 17 Propter quodsustinentes salvationem ab eo, invocemus ipsum in adiutorium nostrum, etexaudiet vocem nostram, si fuerit ipsi placitum.
|
| 18 Nós não imitámos os pecados de nossos pais, que deixaram o seu Deus, para adorar deuses estranhos, | 18 Quoniam non exsurrexit in progenie nostra, nec est in hodierna die nequetribus neque patria neque populus neque civitas ex nobis, qui adorent deosmanufactos, sicut factum est in primis diebus, |
| 19 e que, por este pecado, foram entregues à espada, ao roubo e à confusão entre os seus inimigos; nós não conhecemos outro Deus senão o nosso. | 19 pro quibus traditi sunt ingladium et in rapinam patres nostri et ceciderunt casum magnum ante conspectuminimicorum nostrorum. |
| 20 Esperemos com humildade as suas consolações, e ele vingará o nosso sangue das aflições que nos causam os nossos inimigos; humilhará todas as nações que se levantam contra nós e cobri-las-á de ignomínia o Senhor nosso Deus. | 20 Nos autem alium Deum nescimus praeter eum, a quosperamus quia non despiciet nos nec auferet salutare suum a genere nostro.
|
| 21 Agora, irmãos, como vós sois os anciãos do povo de Deus, e de vós depende a sua vida, com as vossas palavras animai os seus corações, para que se lembrem que nossos pais foram tentados a fim de que se visse se verdadeiramente serviam ao seu Deus. | 21 Quoniam in eo quod capti sumus, sic et capietur omnis Iudaea, et praedabuntursancta nostra, et exquiret Deus coinquinationem eorum ex sanguine nostro |
| 22 Devem recordar-se como nosso pai Abraão foi tentado, e como, depois de provado por meio de muitas tribulações, chegou a ser o amigo de Deus. | 22 etmortem fratrum nostrorum et captivitatem terrae et desertionem hereditatisnostrae reducet in caput nostrum in gentibus, ubicumque servierimus. Et erimusin offendiculum et in improperium ante omnes, qui possidebunt nos, |
| 23 Assim Isaac, assim Jacob, assim Moisés e todos os que agradaram a Deus, passaram por muitas tribulações, permanecendo fiéis. | 23 quoniamnon dirigetur servitus nostra in gratiam, sed in inhonorationem ponet eamDominus Deus noster. |
| 24 Aqueles, porém, que não aceitaram as provas com o temor do Senhor, que mostraram a sua impaciência e irromperam em injuriosas murmurações contra o Senhor, | 24 Et nunc, fratres, ostendamus fratribus nostris quoniamex nobis pendet anima eorum, et sancta et domus et altare incumbit in nobis.
|
| 25 foram feridos de morte pelo (Anjo) Exterminador e pereceram mordidos pelas serpentes. | 25 Praeter haec omnia gratias agamus Domino Deo nostro, qui tentat nos sicut etpatres nostros. |
| 26 Nós, pois, não nos impacientemos por causa do que sofremos, | 26 Memores estote quanta fecerit cum Abraham et Isaac, et quantafacta sint Iacob in Mesopotamia Syriae pascenti oves Laban fratris matris suae. |
| 27 mas, considerando que estes mesmos castigos são menores do que os nossos pecados, creiamos que estes flagelos do Senhor, com que, como seus servos, somos castigados, nos vieram para nossa emenda, e não para nossa perdição. | 27 Quia non sicut illos combussit in inquisitionem cordis illorum et in nos nonultus est, sed in monitionem flagellat Dominus appropinquantes sibi ”.
|
| 28 Então Ozias e os anciãos responderam-lhe: Tudo o que nos tens dito é verdade, e nada há repreensível nas tuas palavras. | 28 Et dixit ad eam Ozias: “ Omnia, quaecumque dixisti, in bono corde locutaes, et non est qui resistat verbis tuis, |
| 29 Agora, pois, ora por nós, porque tu és uma mulher santa e temente a Deus. | 29 quoniam non ex hodierna diesapientia tua manifesta est, sed ab initio dierum tuorum scit omnis populussensum tuum, quoniam bona sunt figmenta cordis tui. |
| 30 Judit disse-lhes: Assim como reconheceis que o que eu vos disse é de Deus, | 30 Sed populus sitiit valde,et coegerunt nos sic facere, ut locuti sumus eis, et inducere super nosiuramentum, quod non praeteriemus. |
| 31 assim também sabereis por experiência que vem de Deus o que resolvi fazer; (entretanto) orai para que Deus torne eficaz a minha resolução. | 31 Et nunc ora pro nobis, et forte exaudiette Deus noster, quoniam tu mulier sancta es, et dimittet Dominus pluviam inrepletionem lacuum nostrorum, et non deficiemus iam ”.
|
| 32 Vós esta noite pôr-vos-eis à porta (da cidade), e eu sairei com a minha criada; fazei oração, para que, como vós dissestes, o Senhor, dentro de cinco dias, olhe para o seu povo de Israel. | 32 Et dixit ad eos Iudith: “ Audite me, et faciam opus prudentiae, quodperveniet in generationes generationum filiis generis nostri. |
| 33 Não quero, porém, que pretendais indagar o que tenciono fazer; enquanto eu mesmo não vos avisar, não se faça outra coisa, senão rogar por mim ao Senhor nosso Deus. | 33 Vos enimstabitis ad portam hac nocte, et exeam ego cum abra mea, et in diebus, post quosdixistis civitatem tradituros vos inimicis nostris, visitabit Dominus Israel inmanu mea, sicut ego fido. |
| 34 Ozias, príncipe de Judá, disse-lhe: Vai em paz, e o Senhor seja contigo, para tirar vingança dos nossos inimigos. E, tendo-a deixado, retiraram-se. | 34 Vos autem non scrutabitis actum meum; non enimrenuntiabo vobis, quousque consummentur, quae ego facio ”. |
| 35 Et dixit Oziaset principes ad eam: “ Vade in pacem, et Dominus Deus sit ante te in ultioneminimicorum nostrorum ”. |
| 36 Et revertentes descenderunt de tabernaculo eius etabierunt ad dispositiones suas.
|