| 1 Então Tobias chamou seu filho e disse-lhe: Que podemos nós dar a este santo homem que te acompanhou ? | 1 Et, postquam consummatae sunt nuptiae, vocavit Thobi filium suum Thobiamet dixit illi: “ Homini illi, qui tecum ivit, reddamus honorem et adiciamus admercedem suam ”. |
| 2 Ele respondeu: Meu pai, que galardão lhe daremos nós? que coisa poderá haver proporcionada aos seus benefícios? | 2 Et dixit illi: “ Pater, quantam illi dabo mercedem? Nonlaedor, si dedero illi ex his, quae mecum contulit, dimidiam partem. |
| 3 Ele levou-me e trouxe-me são e salvo; recebeu de Gabelo o dinheiro; fez-me ter mulher e afugentou dela o demónio; encheu de alegria os seus pais; livrou-me a mim mesmo de ser tragado pelo peixe; a ti fez-te ver a luz do céu: por ele nós fomos cheios de todos os bens. Que lhe poderemos dar que iguale tais benefícios? | 3 Duxit mesanum et uxorem meam curavit et pecuniam mecum attulit et te curavit! Quantamilli dabo mercedem adhuc? ”. |
| 4 Rogo-te, meu pai, que lhe peças se digne tomar para si metade de tudo o que trouxemos. | 4 Et dixit illi Thobi: “ Iustum est illum,fili, dimidium omnium horum, quae tecum attulit, accipere ”. |
| 5 O pai e o filho chamaram-no, pois, à parte, e começaram a rogar-lhe que se dignasse aceitar metade de tudo o que tinham trazido. | 5 Et vocavitillum et dixit: “ Accipe dimidium omnium horum, quae tecum attulisti, inmercedem tuam et vade sanus ”. |
| 6 Então ele falou-lhes particularmente; Bendizei o Deus do céu, dai-lhe glória diante de todos os viventes, por ter usado convosco da sua misericórdia. | 6 Tunc Raphael vocavit ambos abscondite etdixit illis: “ Deum benedicite et illi confitemini coram omnibus viventibus,quae fecit nobiscum bona, ut benedicatis et decantetis nomini eius; sermones Deihonorifice ostendite et ne cunctemini confiteri illi. |
| 7 E bom conservar escondido o segredo do rei, mas é coisa louvável manifestar e publicar as obras de Deus. | 7 Sacramentum regis bonumest abscondere, opera autem Dei revelare et confiteri honorificum est. Bonumfacite, et malum non inveniet vos. |
| 8 E boa a oração acompanhada do jejum, e dar esmola vale mais do que juntar tesouros de ouro, | 8 Bona est oratio cum ieiunio, et eleemosynacum iustitia. Melius est modicum cum iustitia quam plurimum cum iniquitate.Bonum est facere eleemosynam magis quam thesauros auri condere. |
| 9 porque a esmola livra da morte (eterna): apaga os pecados e faz encontrar a misericórdia e a vida eterna. | 9 Eleemosyna amorte liberat et ipsa purgat omne peccatum. Qui faciunt eleemosynam,saturabuntur vita; |
| 10 Mas os que cometem pecado e iniquidade, são inimigos das suas almas. | 10 qui faciunt peccatum et iniquitatem, hostes sunt animaesuae. |
| 11 Eu vou descobrir-vos a verdade, não quero ocultar-vos nada. | 11 Omnem veritatem vobis manifestabo et non abscondam a vobis ullumsermonem. Iam demonstravi vobis et dixi: Sacramentum regis bonum est abscondere,opera autem Dei revelare honorificum est. |
| 12 Quando tu oravas com lágrimas, enterravas os mortos, quando deixavas o teu jantar, para esconder os mortos em tua casa de dia, e os enterrar de noite, eu apresentei as tuas orações ao Senhor. | 12 Et nunc, quando orabas tu et Sara,ego obtuli memoriam orationis vestrae in conspectu claritatis Domini; et, cumsepeliebas mortuos, similiter. |
| 13 Porque tu eras aceito a Deus, por isso foi necessário que a tentação te provasse. | 13 Et quia non es cunctatus exsurgere etrelinquere prandium tuum et abisti et sepelisti mortuum, tunc missus sum ad tetentare te. |
| 14 Agora o Senhor enviou-me a curar-te e a livrar do demônio a Sara, mulher de teu filho. | 14 Et iterum me misit Deus curare te et Saram nurum tuam. |
| 15 Eu sou o anjo Rafael, um dos sete (espíritos principais) que assistimos diante do Senhor. | 15 Ego sumRaphael, unus ex septem angelis sanctis, qui assistimus et ingredimur anteclaritatem Domini ”. |
| 16 Ao ouvir estas palavras, ficaram fora de si, e, tremendo, caíram com o rosto em terra. | 16 Et conturbati sunt ambo et ceciderunt in faciem suamet timuerunt. |
| 17 O anjo disse-lhe: A paz seja convosco, não temais. | 17 Et dixit illis: “ Nolite timere; pax vobis. Deum benedicitein omne aevum. |
| 18 Quando eu estava convosco, eu o estava por vontade de Deus; bendizei-o, cantai-lhe louvores. | 18 Cum essem vobiscum, non mea gratia eram vobiscum sed voluntateDei. Ipsi benedicite omnibus diebus, decantate ei. |
| 19 Parecia-vos que eu comia e bebia convosco, mas eu sustento-me dum manjar invisível, duma bebida (que consiste na visão de Deus) a qual não pode ser vista pelos homens. | 19 Et videbatis me quia nihilmanducabam, sed visus vobis videbatur. |
| 20 É , pois, tempo que eu volte para aquele que me enviou; vós, porém, bendizei a Deus, e contai todas as suas maravilhas. | 20 Et nunc benedicite Dominum super terraet confitemini Deo. Ecce ego ascendo ad eum, qui me misit. Scribite omnia haec,quae contigerunt vobis ”. Et ascendit. |
| 21 Proferidas estas palavras, desapareceu diante deles, e eles não o puderam ver mais. | 21 Et surrexerunt et iam non poterantillum videre. |
| 22 Então prostrando-se com o rosto por terra durante três horas, bendisseram a Deus; depois, erguendo-se, publicaram todas as suas maravilhas. | 22 Et benedicebant et decantabant Deo et confitebantur illi inomnibus his magnis operibus illius, quia apparuerat illis angelus Dei.
|