| 1 Resolveu Salomão edificar uma casa ao nome do Senhor, e um palácio para si. | 1 וַיִּסְפֹּר שְׁלֹמֹה שִׁבְעִים אֶלֶף אִישׁ סַבָּל וּשְׁמוֹנִים אֶלֶף אִישׁ חֹצֵב בָּהָר וּמְנַצְּחִים עֲלֵיהֶם שְׁלֹשֶׁת אֲלָפִים וְשֵׁשׁ מֵאֽוֹת׃ |
| 2 Para este fim, destinou setenta mil homens, que, às costas, acarretassem os materiais, oitenta mil para cortar pedra nos montes, e três mil e seiscentos para seus inspetores. | 2 וַיִּשְׁלַח שְׁלֹמֹה אֶל־חוּרָם מֶֽלֶךְ־צֹר לֵאמֹר כַּאֲשֶׁר עָשִׂיתָ עִם־דָּוִיד אָבִי וַתִּֽשְׁלַֽח־לוֹ אֲרָזִים לִבְנֽוֹת־לוֹ בַיִת לָשֶׁבֶת בּֽוֹ׃ |
| 3 Mandou dizer a Hirão, rei de Tiro: Do mesmo modo que fizeste com Davide, meu pai, a quem enviaste madeira de cedro, a fim de edificar para si o palácio em que ele habitou, | 3 הִנֵּה אֲנִי בֽוֹנֶה־בַּיִת לְשֵׁם ׀ יְהֹוָה אֱלֹהָי לְהַקְדִּישׁ לוֹ לְהַקְטִיר לְפָנָיו קְטֹֽרֶת־סַמִּים וּמַעֲרֶכֶת תָּמִיד וְעֹלוֹת לַבֹּקֶר וְלָעֶרֶב לַשַּׁבָּתוֹת וְלֶחֳדָשִׁים וּֽלְמוֹעֲדֵי יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּ לְעוֹלָם זֹאת עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃ |
| 4 faze o mesmo comigo para que eu edifique uma casa ao nome do Senhor meu Deus, e a consagre para queimar o incenso na sua presença, espalhar o fumo dos aromas, ter sempre expostos os pães da proposição, oferecer os holocaustos da manhã e da tarde, nos sábados, neoménias e solenidades do Senhor nosso Deus, perpètuamente, como foi ordenado a Israel. | 4 וְהַבַּיִת אֲשֶׁר־אֲנִי בוֹנֶה גָּדוֹל כִּֽי־גָדוֹל אֱלֹהֵינוּ מִכׇּל־הָאֱלֹהִֽים׃ |
| 5 A casa que eu pretendo edificar, deve ser grande, visto que o nosso Deus é grande sobre todos os deuses. | 5 וּמִי יַֽעֲצׇר־כֹּחַ לִבְנֽוֹת־לוֹ בַיִת כִּי הַשָּׁמַיִם וּשְׁמֵי הַשָּׁמַיִם לֹא יְכַלְכְּלֻהוּ וּמִי אֲנִי אֲשֶׁר אֶבְנֶה־לּוֹ בַיִת כִּי אִם־לְהַקְטִיר לְפָנָֽיו׃ |
| 6 Quem poderá ser capaz de Ihe edificar uma casa digna dele, se o céu e os céus dos céus o não podem conter? Quem sou eu que possa edificar-lhe uma casa? Mas (faço-o) sòmente para que se queime incenso na sua presença. | 6 וְעַתָּה שְֽׁלַֽח־לִי אִישׁ־חָכָם לַעֲשׂוֹת בַּזָּהָב וּבַכֶּסֶף וּבַנְּחֹשֶׁת וּבַבַּרְזֶל וּבָֽאַרְגְּוָן וְכַרְמִיל וּתְכֵלֶת וְיֹדֵעַ לְפַתֵּחַ פִּתּוּחִים עִם־הַחֲכָמִים אֲשֶׁר עִמִּי בִּיהוּדָה וּבִירוּשָׁלִַם אֲשֶׁר הֵכִין דָּוִיד אָבִֽי׃ |
| 7 Envia-me, pois, um homem hábil, que saiba trabalhar em ouro e em prata, em bronze e em ferro, em obras de púrpura, de escarlate e de jacinto, e que saiba esculpir entalhes (a fim de que trabalhe) com os oficiais que eu tenho junto de mim na Judeia e em Jerusalém, os quais David e meu pai tinha escolhido. | 7 וּֽשְׁלַֽח־לִי עֲצֵי אֲרָזִים בְּרוֹשִׁים וְאַלְגּוּמִּים מֵֽהַלְּבָנוֹן כִּי אֲנִי יָדַעְתִּי אֲשֶׁר עֲבָדֶיךָ יֽוֹדְעִים לִכְרוֹת עֲצֵי לְבָנוֹן וְהִנֵּה עֲבָדַי עִם־עֲבָדֶֽיךָ׃ |
| 8 Manda-me também madeira de cedro, cipreste e sândalo, porque sei que os teus servos são hábeis em cortar madeiras do Líbano, e os meus servos trabalharão com os teus, | 8 וּלְהָכִין לִי עֵצִים לָרֹב כִּי הַבַּיִת אֲשֶׁר־אֲנִי בוֹנֶה גָּדוֹל וְהַפְלֵֽא׃ |
| 9 para que se aparelhem madeiras em grande quantidade. Com efeito, a casa, que eu desejo edificar, deve ser muito grandiosa e magnífica. | 9 וְהִנֵּה לַֽחֹטְבִים לְֽכֹרְתֵי הָעֵצִים נָתַתִּי חִטִּים ׀ מַכּוֹת לַעֲבָדֶיךָ כֹּרִים עֶשְׂרִים אֶלֶף וּשְׂעֹרִים כֹּרִים עֶשְׂרִים אָלֶף וְיַיִן בַּתִּים עֶשְׂרִים אֶלֶף וְשֶׁמֶן בַּתִּים עֶשְׂרִים אָֽלֶף׃ |
| 10 Darei para o sustento dos operários teus servos, que hão-de cortar as madeiras, vinte mil coros de trigo e outros tantos de cevada, e vinte mil batos de vinho, e vinte mil batos de azeite. | 10 וַיֹּאמֶר חוּרָם מֶֽלֶךְ־צֹר בִּכְתָב וַיִּשְׁלַח אֶל־שְׁלֹמֹה בְּאַהֲבַת יְהֹוָה אֶת־עַמּוֹ נְתָנְךָ עֲלֵיהֶם מֶֽלֶךְ׃ |
| 11 Hirão, rei de Tiro, na carta que enviou a Salomão, disse: Porque o Senhor amou o seu povo, por isso te constituiu a ti rei sobre ele. | 11 וַיֹּאמֶר חוּרָם בָּרוּךְ יְהֹוָה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר עָשָׂה אֶת־הַשָּׁמַיִם וְאֶת־הָאָרֶץ אֲשֶׁר נָתַן לְדָוִיד הַמֶּלֶךְ בֵּן חָכָם יוֹדֵעַ שֵׂכֶל וּבִינָה אֲשֶׁר יִבְנֶה־בַּיִת לַיהֹוָה וּבַיִת לְמַלְכוּתֽוֹ׃ |
| 12 E acrescentava: Bem-dito seja o Senhor Deus de Israel, que fez o céu e a terra, que deu ao rei Davide um filho sábio, entendido, judicioso e prudente, para edificar um templo ao Senhor, e um palácio para si. | 12 וְעַתָּה שָׁלַחְתִּי אִישׁ־חָכָם יוֹדֵעַ בִּינָה לְחוּרָם אָבִֽי׃ |
| 13 Eu te envio, pois, um homem sábio e inteligente, que é mestre Hirão, | 13 בֶּן־אִשָּׁה מִן־בְּנוֹת דָּן וְאָבִיו אִישׁ־צֹרִי יוֹדֵעַ לַעֲשׂוֹת בַּזָּֽהָב־וּבַכֶּסֶף בַּנְּחֹשֶׁת בַּבַּרְזֶל בָּאֲבָנִים וּבָעֵצִים בָּאַרְגָּמָן בַּתְּכֵלֶת וּבַבּוּץ וּבַכַּרְמִיל וּלְפַתֵּחַ כׇּל־פִּתּוּחַ וְלַחְשֹׁב כׇּל־מַֽחֲשָׁבֶת אֲשֶׁר יִנָּֽתֶן־לוֹ עִם־חֲכָמֶיךָ וְֽחַכְמֵי אֲדֹנִי דָּוִיד אָבִֽיךָ׃ |
| 14 filho duma mulher das filhas de Dan, cujo pai foi Tírio, que sabe trabalhar em ouro e em prata, em bronze e em ferro, em mármore, em madeira, em púrpura, em jacinto, em linho fino, em escarlate, que sabe lavrar todo o gênero de figuras e inventar engenhosamente tudo o que é necessário para qualquer trabalho; ele trabalhará com os teus artistas e com os artistas do teu pai Davide, meu senhor. | 14 וְעַתָּה הַחִטִּים וְהַשְּׂעֹרִים הַשֶּׁמֶן וְהַיַּיִן אֲשֶׁר אָמַר אֲדֹנִי יִשְׁלַח לַעֲבָדָֽיו׃ |
| 15 Nós mandaremos cortar no Líbano as madeiras de que tiveres necessidade, e faremos pôr jangadas para irem por mar até Jope, donde tu as mandarás transportar a Jerusalém. | 15 וַאֲנַחְנוּ נִכְרֹת עֵצִים מִן־הַלְּבָנוֹן כְּכׇל־צׇרְכֶּךָ וּנְבִיאֵם לְךָ רַפְסֹדוֹת עַל־יָם יָפוֹ וְאַתָּה תַּעֲלֶה אֹתָם יְרוּשָׁלִָֽם׃ |
| 16 Salomão, pois, mandou tomar nota de todos os estrangeiros, que havia na terra, de Israel, depois do recenseamento que tinha mandado fazer Davide, seu pai, e achou-se que eram cento e cinquenta e três mil e seiscentos. | 16 וַיִּסְפֹּר שְׁלֹמֹה כׇּל־הָאֲנָשִׁים הַגֵּירִים אֲשֶׁר בְּאֶרֶץ יִשְׂרָאֵל אַחֲרֵי הַסְּפָר אֲשֶׁר סְפָרָם דָּוִיד אָבִיו וַיִּמָּֽצְאוּ מֵאָה וַחֲמִשִּׁים אֶלֶף וּשְׁלֹשֶׁת אֲלָפִים וְשֵׁשׁ מֵאֽוֹת׃ |
| 17 Destes escolheu setenta mil, que levassem as cargas às costas, oitenta mil que cortassem pedras nos montes, e três mil e seiscentos para inspetores dos trabalhos desta gente. | 17 וַיַּעַשׂ מֵהֶם שִׁבְעִים אֶלֶף סַבָּל וּשְׁמֹנִים אֶלֶף חֹצֵב בָּהָר וּשְׁלֹשֶׁת אֲלָפִים וְשֵׁשׁ מֵאוֹת מְנַצְּחִים לְהַעֲבִיד אֶת־הָעָֽם׃ |