| 1 Ora sucedeu que, decorrido um ano, no tempo em que os reis costumam ir para a guerra, Davide enviou Joab com os seus oficiais e todo o (exército de) Israel, que destruíram os Amonitas, e sitiaram Raba. Davide, porém, ficou em Jerusalém. | 1 και εγενετο επιστρεψαντος του ενιαυτου εις τον καιρον της εξοδιας των βασιλεων και απεστειλεν δαυιδ τον ιωαβ και τους παιδας αυτου μετ' αυτου και τον παντα ισραηλ και διεφθειραν τους υιους αμμων και διεκαθισαν επι ραββαθ και δαυιδ εκαθισεν εν ιερουσαλημ |
| 2 Enquanto assim passavam as coisas, levantando-se, uma tarde, Davide de dormir a sesta, pôs-se a passear no terraço do palácio real e viu uma mulher que se banhava, defronte do seu terraço, mulher muito formosa. | 2 και εγενετο προς εσπεραν και ανεστη δαυιδ απο της κοιτης αυτου και περιεπατει επι του δωματος του οικου του βασιλεως και ειδεν γυναικα λουομενην απο του δωματος και η γυνη καλη τω ειδει σφοδρα |
| 3 Mandou o rei saber quem era aquela mulher. Disseram-lhe que era Betsabé, filha de Elião, mulher de Urias Heteu. | 3 και απεστειλεν δαυιδ και εζητησεν την γυναικα και ειπεν ουχι αυτη βηρσαβεε θυγατηρ ελιαβ γυνη ουριου του χετταιου |
| 4 Então Davide mandou mensageiros, que Iha trouxessem. Ela veio e Davide dormiu com ela. Ela purificou-se logo da sua imundicie, | 4 και απεστειλεν δαυιδ αγγελους και ελαβεν αυτην και εισηλθεν προς αυτον και εκοιμηθη μετ' αυτης και αυτη αγιαζομενη απο ακαθαρσιας αυτης και απεστρεψεν εις τον οικον αυτης |
| 5 e voltou para sua casa tendo concebido. E mandou dizer a Davide: Concebi. | 5 και εν γαστρι ελαβεν η γυνη και αποστειλασα απηγγειλεν τω δαυιδ και ειπεν εγω ειμι εν γαστρι εχω |
| 6 Davide mandou dizer a Joab: Envia-me Urias Heteu. Joab enviou Urias a Davide. | 6 και απεστειλεν δαυιδ προς ιωαβ λεγων αποστειλον προς με τον ουριαν τον χετταιον και απεστειλεν ιωαβ τον ουριαν προς δαυιδ |
| 7 Urias apresentou-se a Davide, e Davide perguntou-lhe se passava bem Joab e o povo, e como ia a guerra. | 7 και παραγινεται ουριας και εισηλθεν προς αυτον και επηρωτησεν δαυιδ εις ειρηνην ιωαβ και εις ειρηνην του λαου και εις ειρηνην του πολεμου |
| 8 Davide disse a Urias: Vai para tua casa, e lava os teus pés. Urias saiu do palácio do rei, e após ele foi-lhe mandado alimento da mesa real. | 8 και ειπεν δαυιδ τω ουρια καταβηθι εις τον οικον σου και νιψαι τους ποδας σου και εξηλθεν ουριας εξ οικου του βασιλεως και εξηλθεν οπισω αυτου αρσις του βασιλεως |
| 9 Urias, porém, dormiu junto da porta do palácio real com outros oficiais do seu senhor, e não foi a sua casa. | 9 και εκοιμηθη ουριας παρα τη θυρα του βασιλεως μετα των δουλων του κυριου αυτου και ου κατεβη εις τον οικον αυτου |
| 10 Avisaram disto a Davide, dizendo: Urias não foi a sua casa. Davide disse a Urias: Não vieste tu duma jornada? Por que não foste a tua casa? | 10 και ανηγγειλαν τω δαυιδ λεγοντες οτι ου κατεβη ουριας εις τον οικον αυτου και ειπεν δαυιδ προς ουριαν ουχι εξ οδου συ ερχη τι οτι ου κατεβης εις τον οικον σου |
| 11 Urias respondeu a Davide: Enquanto a arca de Deus, e Israel e Judá, habitam debaixo de tendas, e o meu senhor Joab e os servos do meu senhor dormem sobre a terra dura, eu deveria ir para minha casa comer, beber e dormir com minha mulher? Pela tua vida e pela saúde da tua alma (juro que) não farei tal coisa. | 11 και ειπεν ουριας προς δαυιδ η κιβωτος και ισραηλ και ιουδας κατοικουσιν εν σκηναις και ο κυριος μου ιωαβ και οι δουλοι του κυριου μου επι προσωπον του αγρου παρεμβαλλουσιν και εγω εισελευσομαι εις τον οικον μου φαγειν και πιειν και κοιμηθηναι μετα της γυναικος μου πως ζη η ψυχη σου ει ποιησω το ρημα τουτο |
| 12 Disse Davide a Urias: Fica ainda hoje aqui, e amanhã te enviarei. Urias ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte. | 12 και ειπεν δαυιδ προς ουριαν καθισον ενταυθα και γε σημερον και αυριον εξαποστελω σε και εκαθισεν ουριας εν ιερουσαλημ εν τη ημερα εκεινη και τη επαυριον |
| 13 Davide convidou-o a comer e a beber em sua presença, e embriagou-o, mas Urias, saindo já de noite, dormiu na sua cama com os oficiais do seu senhor, e não foi a sua casa. | 13 και εκαλεσεν αυτον δαυιδ και εφαγεν ενωπιον αυτου και επιεν και εμεθυσεν αυτον και εξηλθεν εσπερας του κοιμηθηναι επι της κοιτης αυτου μετα των δουλων του κυριου αυτου και εις τον οικον αυτου ου κατεβη |
| 14 Chegada a manhã, Davide escreveu um a carta a Joab, enviando-lha por mão de Urias. | 14 και εγενετο πρωι και εγραψεν δαυιδ βιβλιον προς ιωαβ και απεστειλεν εν χειρι ουριου |
| 15 Dizia na carta: Ponde Urias na frente, onde for mais rijo o combate, e desamparai-o, para que seja ferido e morra. | 15 και εγραψεν εν τω βιβλιω λεγων εισαγαγε τον ουριαν εξ εναντιας του πολεμου του κραταιου και αποστραφησεσθε απο οπισθεν αυτου και πληγησεται και αποθανειται |
| 16 Joab, tendo sitiado a cidade, pôs Urias defronte do lugar onde sabia que estavam os homens mais valentes (dos inimigos). | 16 και εγενηθη εν τω φυλασσειν ιωαβ επι την πολιν και εθηκεν τον ουριαν εις τον τοπον ου ηδει οτι ανδρες δυναμεως εκει |
| 17 Tendo os homens da cidade feito uma sortida, combatiam contra Joab, e morreram alguns do exército de Davide, morrendo também Urias Heteu. | 17 και εξηλθον οι ανδρες της πολεως και επολεμουν μετα ιωαβ και επεσαν εκ του λαου εκ των δουλων δαυιδ και απεθανεν και γε ουριας ο χετταιος |
| 18 Joab mandou dizer a Davide tudo o que se tinha passado no combate, | 18 και απεστειλεν ιωαβ και απηγγειλεν τω βασιλει παντας τους λογους του πολεμου |
| 19 e deu ao mensageiro esta ordem; Depois que tiveres acabado de contar ao rei tudo o que se passou no combate, | 19 και ενετειλατο τω αγγελω λεγων εν τω συντελεσαι σε παντας τους λογους του πολεμου λαλησαι προς τον βασιλεα |
| 20 se vires que ele se indigna e diz: Por que fostes vós combater tão perto dos muros? Não sabíeis que são muitos os dardos que se arremessam do alto do muro? | 20 και εσται εαν αναβη ο θυμος του βασιλεως και ειπη σοι τι οτι ηγγισατε προς την πολιν πολεμησαι ουκ ηδειτε οτι τοξευσουσιν απανωθεν του τειχους |
| 21 Quem matou Abimeleque, filho de Jerobaal? Não foi uma mulher que, do alto da muralha, atirou para cima dele um pedaço de mó de moinho, e o matou em Tebes? Porque vos aproximastes tanto dos muros? tu lhe dirás: Também morreu o teu servo Urias Heteu. | 21 τις επαταξεν τον αβιμελεχ υιον ιεροβααλ ουχι γυνη ερριψεν επ' αυτον κλασμα μυλου επανωθεν του τειχους και απεθανεν εν θαμασι ινα τι προσηγαγετε προς το τειχος και ερεις και γε ουριας ο δουλος σου ο χετταιος απεθανεν |
| 22 Partiu o mensageiro que, chegando junto de Davide, lhe referiu tudo o que Joab lhe tinha mandado, | 22 και επορευθη ο αγγελος ιωαβ προς τον βασιλεα εις ιερουσαλημ και παρεγενετο και απηγγειλεν τω δαυιδ παντα οσα απηγγειλεν αυτω ιωαβ παντα τα ρηματα του πολεμου και εθυμωθη δαυιδ προς ιωαβ και ειπεν προς τον αγγελον ινα τι προσηγαγετε προς την πολιν του πολεμησαι ουκ ηδειτε οτι πληγησεσθε απο του τειχους τις επαταξεν τον αβιμελεχ υιον ιεροβααλ ουχι γυνη ερριψεν επ' αυτον κλασμα μυλου απο του τειχους και απεθανεν εν θαμασι ινα τι προσηγαγετε προς το τειχος |
| 23 O mensageiro disse a Davide: Os inimigos prevaleceram contra nós e fizeram uma saída contra o nosso acampamento, mas nós, dando sobre eles, os perseguimos até à porta da cidade. | 23 και ειπεν ο αγγελος προς δαυιδ οτι εκραταιωσαν εφ' ημας οι ανδρες και εξηλθαν εφ' ημας εις τον αγρον και εγενηθημεν επ' αυτους εως της θυρας της πυλης |
| 24 Os frecheiros dirigiram os tiros contra os teus servos, do alto do muro, e morreram alguns dos servos do rei, morrendo também Urias Heteu, teu servo. | 24 και ετοξευσαν οι τοξευοντες προς τους παιδας σου απανωθεν του τειχους και απεθαναν των παιδων του βασιλεως και γε ο δουλος σου ουριας ο χετταιος απεθανεν |
| 25 Davide disse ao mensageiro: Dirás isto a Joab: Não percas por isso o ânimo, porque os sucessos da guerra são vários; ora perece um, ora perece outro, aos golpes da espada; anima os teus soldados e esforça-os contra a cidade, para a destruires. | 25 και ειπεν δαυιδ προς τον αγγελον ταδε ερεις προς ιωαβ μη πονηρον εστω εν οφθαλμοις σου το ρημα τουτο οτι ποτε μεν ουτως και ποτε ουτως φαγεται η μαχαιρα κραταιωσον τον πολεμον σου προς την πολιν και κατασπασον αυτην και κραταιωσον αυτον |
| 26 A mulher de Urias soube que Urias, seu marido, tinha morrido, e chorou por ele. | 26 και ηκουσεν η γυνη ουριου οτι απεθανεν ουριας ο ανηρ αυτης και εκοψατο τον ανδρα αυτης |
| 27 Passado o tempo do luto, Davide mandou-a vir para o seu palácio, tomou-a por sua mulher, e ela deu-lhe á luz um filho. Mas isto que Davide tinha feito foi desagradável aos olhos do Senhor. | 27 και διηλθεν το πενθος και απεστειλεν δαυιδ και συνηγαγεν αυτην εις τον οικον αυτου και εγενηθη αυτω εις γυναικα και ετεκεν αυτω υιον και πονηρον εφανη το ρημα ο εποιησεν δαυιδ εν οφθαλμοις κυριου |
