| 1 Passado isto, quis Deus tentar a Abraão, e disse-lhe: Abraão, Abraão! Ele respondeu: aqui estou. | 1 και εγενετο μετα τα ρηματα ταυτα ο θεος επειραζεν τον αβρααμ και ειπεν προς αυτον αβρααμ αβρααμ ο δε ειπεν ιδου εγω |
| 2 (E Deus) disse-lhe: toma Isaac, teu filho único, a quem amas, vai ao país de Moriab, e aí o oferecerás em holocausto sobre um dos monteis, que eu te mostrar. | 2 και ειπεν λαβε τον υιον σου τον αγαπητον ον ηγαπησας τον ισαακ και πορευθητι εις την γην την υψηλην και ανενεγκον αυτον εκει εις ολοκαρπωσιν εφ' εν των ορεων ων αν σοι ειπω |
| 3 Abraão, pois, levantando-se de noite, pôs a sela ao seu jumento, levando consigo dois jóvens (severos), e Isaac, seu filho; cortou a lenha para o holocausto e partiu para o lugar que Deus lhe tinha dito. | 3 αναστας δε αβρααμ το πρωι επεσαξεν την ονον αυτου παρελαβεν δε μεθ' εαυτου δυο παιδας και ισαακ τον υιον αυτου και σχισας ξυλα εις ολοκαρπωσιν αναστας επορευθη και ηλθεν επι τον τοπον ον ειπεν αυτω ο θεος |
| 4 Ao terceiro dia, levantando os olhos, viu o lugar de longe, | 4 τη ημερα τη τριτη και αναβλεψας αβρααμ τοις οφθαλμοις ειδεν τον τοπον μακροθεν |
| 5 e disse aos seus servos; esperai aqui com o jumento: eu e o menino vamos até acolá, e, depois de adorarmos, voltaremos a vós. | 5 και ειπεν αβρααμ τοις παισιν αυτου καθισατε αυτου μετα της ονου εγω δε και το παιδαριον διελευσομεθα εως ωδε και προσκυνησαντες αναστρεψωμεν προς υμας |
| 6 Tomou também a lenha do holocausto, e pô-la sobre Isaac, seu filho: ele, porém, levava nas mãos o fogo e o cutelo. Enquanto ambos caminhavam juntos, | 6 ελαβεν δε αβρααμ τα ξυλα της ολοκαρπωσεως και επεθηκεν ισαακ τω υιω αυτου ελαβεν δε και το πυρ μετα χειρα και την μαχαιραν και επορευθησαν οι δυο αμα |
| 7 disse Isaac a seu pai: meu pai. Ele respondeu: que queres, filho? Eis, disse (Isaac), o fogo e a lenha, (mas) onde está a vitima para o holocousto? | 7 ειπεν δε ισαακ προς αβρααμ τον πατερα αυτου ειπας πατερ ο δε ειπεν τι εστιν τεκνον λεγων ιδου το πυρ και τα ξυλα που εστιν το προβατον το εις ολοκαρπωσιν |
| 8 Abraão respondeu: meu filho. Deus deparará a vítima para o seu holocausto. Caminhavam, pois, ambos juntos. | 8 ειπεν δε αβρααμ ο θεος οψεται εαυτω προβατον εις ολοκαρπωσιν τεκνον πορευθεντες δε αμφοτεροι αμα |
| 9 Chegaram (finalmente) ao lugar que Deus lhe tinha designado, no qual levantou um altar, e sobre ele preparou a lenha; tendo ligado Isaac seu filho, pô-lo no altar sobre o feixe da lenha. | 9 ηλθον επι τον τοπον ον ειπεν αυτω ο θεος και ωκοδομησεν εκει αβρααμ θυσιαστηριον και επεθηκεν τα ξυλα και συμποδισας ισαακ τον υιον αυτου επεθηκεν αυτον επι το θυσιαστηριον επανω των ξυλων |
| 10 Estendeu a mão e pegou no cutelo, para imolar seu filho. | 10 και εξετεινεν αβρααμ την χειρα αυτου λαβειν την μαχαιραν σφαξαι τον υιον αυτου |
| 11 Então o anjo do Senhor gritou do céu, dizendo: Abraão, Abraão. Ele respondeu: aqui estou. | 11 και εκαλεσεν αυτον αγγελος κυριου εκ του ουρανου και ειπεν αυτω αβρααμ αβρααμ ο δε ειπεν ιδου εγω |
| 12 E (o anjo) disse-lhe: não estendas a tua mão sobre o menino, nem lhe faças mal algum; agora conheci que temes a Deus e não perdoaste a teu filho único por amor de mim. | 12 και ειπεν μη επιβαλης την χειρα σου επι το παιδαριον μηδε ποιησης αυτω μηδεν νυν γαρ εγνων οτι φοβη τον θεον συ και ουκ εφεισω του υιου σου του αγαπητου δι' εμε |
| 13 Abraão levantou os olhos e viu atrás de si um carneiro preso pelos chifres entre os espinhos, e, pegando nele, o ofereceu em holocausto, em lugar de seu filho. | 13 και αναβλεψας αβρααμ τοις οφθαλμοις αυτου ειδεν και ιδου κριος εις κατεχομενος εν φυτω σαβεκ των κερατων και επορευθη αβρααμ και ελαβεν τον κριον και ανηνεγκεν αυτον εις ολοκαρπωσιν αντι ισαακ του υιου αυτου |
| 14 Chamou àquele lugar o Senhor providência. Donde até ao dia de hoje se diz: o Senhor providenciará sobre o monte. | 14 και εκαλεσεν αβρααμ το ονομα του τοπου εκεινου κυριος ειδεν ινα ειπωσιν σημερον εν τω ορει κυριος ωφθη |
| 15 Segunda vez chamou o anjo do Senhor a Abraão Deus do céu, dizendo: | 15 και εκαλεσεν αγγελος κυριου τον αβρααμ δευτερον εκ του ουρανου |
| 16 por mim mesmo jurei, diz o Senhor, que, porque fizeste tal coisa e não perdoaste a teu filho único por amor de mim, | 16 λεγων κατ' εμαυτου ωμοσα λεγει κυριος ου εινεκεν εποιησας το ρημα τουτο και ουκ εφεισω του υιου σου του αγαπητου δι' εμε |
| 17 eu te abençoarei e multiplicarei a tua estirpe como as estrelas do céu, e como a areia das praias: a tua descendência possuirá as portas de seus inimigos, | 17 η μην ευλογων ευλογησω σε και πληθυνων πληθυνω το σπερμα σου ως τους αστερας του ουρανου και ως την αμμον την παρα το χειλος της θαλασσης και κληρονομησει το σπερμα σου τας πολεις των υπεναντιων |
| 18 e na tua descendência serão benditas todas as nações da terra, porque obedeceste à minha voz. | 18 και ενευλογηθησονται εν τω σπερματι σου παντα τα εθνη της γης ανθ' ων υπηκουσας της εμης φωνης |
| 19 Abraão voltou para (onde estavam) os seus servos, e foram juntos a Bersabeia, e aí habitou. | 19 απεστραφη δε αβρααμ προς τους παιδας αυτου και ανασταντες επορευθησαν αμα επι το φρεαρ του ορκου και κατωκησεν αβρααμ επι τω φρεατι του ορκου |
| 20 Depois destas coisas, foi anunciado a Abraão que Melca também tinha dado à luz filhos a Nacor, irmão dele: | 20 εγενετο δε μετα τα ρηματα ταυτα και ανηγγελη τω αβρααμ λεγοντες ιδου τετοκεν μελχα και αυτη υιους ναχωρ τω αδελφω σου |
| 21 Hus, o primogênito, Bus, seu irmão, Camuel, pai dos Siros, | 21 τον ωξ πρωτοτοκον και τον βαυξ αδελφον αυτου και τον καμουηλ πατερα συρων |
| 22 Cased, Azau, Feldas, Jedlaph, | 22 και τον χασαδ και τον αζαυ και τον φαλδας και τον ιεδλαφ και τον βαθουηλ |
| 23 e Batuel, de quem nasceu Rebeca. Estes são os oito filhos que Melca deu à luz a Nacor, irmão de Abraão. | 23 και βαθουηλ εγεννησεν την ρεβεκκαν οκτω ουτοι υιοι ους ετεκεν μελχα τω ναχωρ τω αδελφω αβρααμ |
| 24 E sua mulher secundária, chamada Roma, deu à luz Tabee, Gaam, Taas e Maaca. | 24 και η παλλακη αυτου η ονομα ρεημα ετεκεν και αυτη τον ταβεκ και τον γααμ και τον τοχος και τον μωχα |