SCRUTATIO

Venerdi, 4 settembre 2026 - Santa Rosalia ( Letture di oggi)

Evangelho segundo São Mateus 22


font
Biblia MariaVULGATA
1 Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:1 Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens :
2 “O Reino dos Céus é comparado a um rei que celebrava as bodas de seu filho.2 Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.
3 Enviou seus servos para chamar os convidados, mas eles não quiseram vir.3 Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.
4 Enviou outros ainda, dizendo-lhes: Dizei aos convidados que já está preparado o meu banquete; meus bois e meus animais cevados estão mortos, tudo está preparado. Vinde às bodas!4 Iterum misit alios servos, dicens : Dicite invitatis : Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata : venite ad nuptias.
5 Mas, sem se importarem com aquele convite, foram-se, um a seu campo e outro para seu negócio.5 Illi autem neglexerunt : et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam :
6 Outros lançaram mãos de seus servos, insultaram-nos e os mataram.6 reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt.
7 O rei soube e indignou-se em extremo. Enviou suas tropas, matou aqueles assassinos e incendiou-lhes a cidade.7 Rex autem cum audisset, iratus est : et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit.
8 Disse depois a seus servos: O festim está pronto, mas os convidados não foram dignos.8 Tunc ait servis suis : Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni :
9 Ide às encruzilhadas e convidai para as bodas todos quantos achardes.9 ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias.
10 Espalharam-se eles pelos caminhos e reuniram todos quantos acharam, maus e bons, de modo que a sala do banquete ficou repleta de convidados.10 Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos : et impletæ sunt nuptiæ discumbentium.
11 O rei entrou para vê-los e viu ali um homem que não trazia a veste nupcial.11 Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali.
12 Perguntou-lhe: Meu amigo, como entraste aqui, sem a veste nupcial? O homem não proferiu palavra alguma.12 Et ait illi : Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem ? At ille obmutuit.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-lhe os pés e as mãos e lançai-o nas trevas exteriores. Ali haverá choro e ranger de dentes.13 Tunc dicit rex ministris : Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores : ibi erit fletus et stridor dentium.
14 Porque muitos são os chamados, e poucos os escolhidos”.14 Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.
15 Reuniram-se então os fariseus para deliberar entre si sobre a maneira de surpreender Jesus nas suas próprias palavras.15 Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone.
16 Enviaram seus discípulos com os herodianos, que lhe disseram: “Mestre, sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus em toda a verdade, sem te preocupares com ninguém, porque não olhas para a aparência dos homens.16 Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes : Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo : non enim respicis personam hominum :
17 Dize-nos, pois, o que te parece: É permitido ou não pagar o imposto a César?”.17 dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Cæsari, an non ?
18 Jesus, percebendo a sua malícia, respondeu: “Por que me tentais, hipócritas?18 Cognita autem Jesus nequitia eorum, ait : Quid me tentatis, hypocritæ ?
19 Mostrai-me a moeda com que se paga o imposto!”. Apresentaram-lhe um denário.19 ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium.
20 Perguntou Jesus: “De quem é esta imagem e esta inscrição?”.20 Et ait illis Jesus : Cujus est imago hæc, et superscriptio ?
21 “De César” – responderam-lhe. Disse-lhes então Jesus: “Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus”.21 Dicunt ei : Cæsaris. Tunc ait illis : Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari : et quæ sunt Dei, Deo.
22 Esta resposta encheu-os de admiração e, deixando-o, retiraram-se.22 Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.
23 Naquele mesmo dia, os saduceus, que negavam a ressurreição, interrogaram-no:23 In illo die accesserunt ad eum sadducæi, qui dicunt non esse resurrectionem : et interrogaverunt eum,
24 “Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer sem filhos, seu irmão case-se com a sua viúva e dê-lhe assim uma posteridade ( Dt 25,5 ).24 dicentes : Magister, Moyses dixit : Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater ejus uxorem illius, et suscitet semen fratri suo.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não tinha filhos, deixou sua mulher ao seu irmão.25 Erant autem apud nos septem fratres : et primus, uxore ducta, defunctus est : et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo.
26 O mesmo sucedeu ao segundo, depois ao terceiro, até o sétimo.26 Similiter secundus, et tertius usque ad septimum.
27 Por sua vez, depois deles todos, morreu também a mulher.27 Novissime autem omnium et mulier defuncta est.
28 Na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, uma vez que todos a tiveram?”.28 In resurrectione ergo cujus erit de septem uxor ? omnes enim habuerunt eam.
29 Respondeu-lhes Jesus: “Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.29 Respondens autem Jesus, ait illis : Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei.
30 Na ressurreição, os homens não terão mulheres nem as mulheres, maridos; mas serão como os anjos de Deus no céu.30 In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur : sed erunt sicut angeli Dei in cælo.
31 Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:31 De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis :
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó ( Ex 3,6 )? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos”.32 Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob ? Non est Deus mortuorum, sed viventium.
33 E, ouvindo essa doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.33 Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.
34 Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se34 Pharisæi autem audientes quod silentium imposuisset sadducæis, convenerunt in unum :
35 e um deles, doutor da Lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:35 et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum :
36 “Mestre, qual é o maior mandamento da Lei?”.36 Magister, quod est mandatum magnum in lege ?
37 Respondeu Jesus: “Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu o coração, de toda a tua alma e de todo o teu espírito ( Dt 6,5 ).37 Ait illi Jesus : Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua.
38 Esse é o maior e o primeiro mandamento.38 Hoc est maximum, et primum mandatum.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo ( Lv 19,18 ).39 Secundum autem simile est huic : Diliges proximum tuum, sicut teipsum.
40 Nesses dois mandamentos se resumem toda a Lei e os Profetas”.40 In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetæ.
41 Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:41 Congregatis autem pharisæis, interrogavit eos Jesus,
42 “Que pensais vós de Cristo? De quem é filho?”. Responderam: “De Davi!”.42 dicens : Quid vobis videtur de Christo ? cujus filius est ? Dicunt ei : David.
43 “Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:43 Ait illis : Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens :
44 O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés ( Sl 109,1 )?44 Dixit Dominus Domino meo : Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum ?
45 Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?”45 Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est ?
46 Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.46 Et nemo poterat ei respondere verbum : neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.