SCRUTATIO

Martedi, 1 settembre 2026 - Sant Egidio ( Letture di oggi)

Livro dos Salmos 17


font
Biblia MariaLXX
1 Ao mestre de canto. De Davi, servo do Senhor, que dirigiu as palavras deste cântico ao Senhor, no dia em que ficou livre de todos os seus inimigos e das mãos de Saul.1 εις το τελος τω παιδι κυριου τω δαυιδ α ελαλησεν τω κυριω τους λογους της ωδης ταυτης εν ημερα η ερρυσατο αυτον κυριος εκ χειρος παντων των εχθρων αυτου και εκ χειρος σαουλ
2 Disse: Eu vos amo, Senhor, minha força!2 και ειπεν αγαπησω σε κυριε η ισχυς μου
3 O Senhor é o meu rochedo, minha fortaleza e meu libertador. Meu Deus é a minha rocha, onde encontro o meu refúgio, meu escudo, força de minha salvação e minha cidadela.3 κυριος στερεωμα μου και καταφυγη μου και ρυστης μου ο θεος μου βοηθος μου και ελπιω επ' αυτον υπερασπιστης μου και κερας σωτηριας μου αντιλημπτωρ μου
4 Invoco o Senhor, digno de todo louvor, e fico livre dos meus inimigos.4 αινων επικαλεσομαι κυριον και εκ των εχθρων μου σωθησομαι
5 Circundavam-me os vagalhões da morte, torrentes devastadoras me atemorizavam,5 περιεσχον με ωδινες θανατου και χειμαρροι ανομιας εξεταραξαν με
6 enlaçavam-se as cadeias da habitação dos mortos, a própria morte me prendia em suas redes.6 ωδινες αδου περιεκυκλωσαν με προεφθασαν με παγιδες θανατου
7 Na minha angústia, invoquei o Senhor, gritei para meu Deus: do seu templo ele ouviu a minha voz, e o meu clamor em sua presença chegou aos seus ouvidos.7 και εν τω θλιβεσθαι με επεκαλεσαμην τον κυριον και προς τον θεον μου εκεκραξα ηκουσεν εκ ναου αγιου αυτου φωνης μου και η κραυγη μου ενωπιον αυτου εισελευσεται εις τα ωτα αυτου
8 A terra vacilou e tremeu, os fundamentos das montanhas fremiram, abalaram-se, porque Deus se abrasou em cólera:8 και εσαλευθη και εντρομος εγενηθη η γη και τα θεμελια των ορεων εταραχθησαν και εσαλευθησαν οτι ωργισθη αυτοις ο θεος
9 suas narinas exalavam fumaça; sua boca, fogo devorador, brasas incandescentes.9 ανεβη καπνος εν οργη αυτου και πυρ απο προσωπου αυτου κατεφλογισεν ανθρακες ανηφθησαν απ' αυτου
10 Ele inclinou os céus e desceu, calcando aos pés escuras nuvens.10 και εκλινεν ουρανον και κατεβη και γνοφος υπο τους ποδας αυτου
11 Cavalgou sobre um querubim e voou, planando nas asas do vento.11 και επεβη επι χερουβιν και επετασθη επετασθη επι πτερυγων ανεμων
12 Envolveu-se nas trevas como se fossem véu, fez para si uma tenda das águas tenebrosas, densas nuvens.12 και εθετο σκοτος αποκρυφην αυτου κυκλω αυτου η σκηνη αυτου σκοτεινον υδωρ εν νεφελαις αερων
13 Do esplendor de sua presença suas nuvens avançaram: saraiva e centelhas de fogo.13 απο της τηλαυγησεως ενωπιον αυτου αι νεφελαι διηλθον χαλαζα και ανθρακες πυρος
14 Do céu trovejou o Senhor, o Altíssimo fez ressoar sua voz.14 και εβροντησεν εξ ουρανου κυριος και ο υψιστος εδωκεν φωνην αυτου
15 Lançou setas e dispersou os inimigos, fulminou relâmpagos e os desbaratou.15 και εξαπεστειλεν βελη και εσκορπισεν αυτους και αστραπας επληθυνεν και συνεταραξεν αυτους
16 E apareceu descoberto o leito do mar, ficaram à vista os fundamentos da terra, ante a vossa ameaçadora voz, ó Senhor, ante o furacão de vossa cólera.16 και ωφθησαν αι πηγαι των υδατων και ανεκαλυφθη τα θεμελια της οικουμενης απο επιτιμησεως σου κυριε απο εμπνευσεως πνευματος οργης σου
17 Do alto estendeu a sua mão e me pegou, e retirou-me das águas profundas,17 εξαπεστειλεν εξ υψους και ελαβεν με προσελαβετο με εξ υδατων πολλων
18 livrou-me de inimigo poderoso, dos meus adversários mais fortes do que eu.18 ρυσεται με εξ εχθρων μου δυνατων και εκ των μισουντων με οτι εστερεωθησαν υπερ εμε
19 Investiram contra mim no dia do meu infortúnio, mas o Senhor foi o meu arrimo;19 προεφθασαν με εν ημερα κακωσεως μου και εγενετο κυριος αντιστηριγμα μου
20 pôs-me a salvo e livrou-me, porque me ama.20 και εξηγαγεν με εις πλατυσμον ρυσεται με οτι ηθελησεν με ρυσεται με εξ εχθρων μου δυνατων και εκ των μισουντων με
21 O Senhor me tratou segundo a minha inocência, retribuiu-me segundo a pureza de minhas mãos,21 και ανταποδωσει μοι κυριος κατα την δικαιοσυνην μου και κατα την καθαριοτητα των χειρων μου ανταποδωσει μοι
22 porque guardei os caminhos do Senhor e não pequei separando-me do meu Deus.22 οτι εφυλαξα τας οδους κυριου και ουκ ησεβησα απο του θεου μου
23 Tenho diante dos olhos todos os seus preceitos e não me desvio de suas leis.23 οτι παντα τα κριματα αυτου ενωπιον μου και τα δικαιωματα αυτου ουκ απεστησα απ' εμου
24 Ando irrepreensivelmente diante dele, guardando-me do meu pecado.24 και εσομαι αμωμος μετ' αυτου και φυλαξομαι απο της ανομιας μου
25 O Senhor retribuiu-me segundo a minha justiça, segundo a pureza de minhas mãos diante dos seus olhos.25 και ανταποδωσει μοι κυριος κατα την δικαιοσυνην μου και κατα την καθαριοτητα των χειρων μου ενωπιον των οφθαλμων αυτου
26 Com quem é bondoso vos mostrais bondoso, com o homem íntegro vos mostrais íntegro;26 μετα οσιου οσιωθηση και μετα ανδρος αθωου αθωος εση
27 puro com quem é puro; prudente com quem é astuto.27 και μετα εκλεκτου εκλεκτος εση και μετα στρεβλου διαστρεψεις
28 Os humildes salvais, os semblantes soberbos humilhais.28 οτι συ λαον ταπεινον σωσεις και οφθαλμους υπερηφανων ταπεινωσεις
29 Senhor, sois vós que fazeis brilhar o meu farol, sois vós que dissipais as minhas trevas.29 οτι συ φωτιεις λυχνον μου κυριε ο θεος μου φωτιεις το σκοτος μου
30 Convosco afrontarei batalhões, com meu Deus escalarei muralhas.30 οτι εν σοι ρυσθησομαι απο πειρατηριου και εν τω θεω μου υπερβησομαι τειχος
31 Os caminhos de Deus são perfeitos, a palavra do Senhor é pura. Ele é o escudo de todos os que nele se refugiam.31 ο θεος μου αμωμος η οδος αυτου τα λογια κυριου πεπυρωμενα υπερασπιστης εστιν παντων των ελπιζοντων επ' αυτον
32 Pois quem é Deus senão o Senhor? Quem é o rochedo, senão o nosso Deus?32 οτι τις θεος πλην του κυριου και τις θεος πλην του θεου ημων
33 É Deus quem me cinge de coragem e aplana o meu caminho.33 ο θεος ο περιζωννυων με δυναμιν και εθετο αμωμον την οδον μου
34 Torna os meus pés velozes como os das gazelas e me instala nas alturas.34 ο καταρτιζομενος τους ποδας μου ως ελαφου και επι τα υψηλα ιστων με
35 Adestra minhas mãos para o combate e meus braços para o tiro de arco.35 διδασκων χειρας μου εις πολεμον και εθου τοξον χαλκουν τους βραχιονας μου
36 Vós me dais o escudo que me salva. Vossa destra me sustém, e vossa bondade me engrandece.36 και εδωκας μοι υπερασπισμον σωτηριας μου και η δεξια σου αντελαβετο μου και η παιδεια σου ανωρθωσεν με εις τελος και η παιδεια σου αυτη με διδαξει
37 Alargais o caminho a meus passos, para meus pés não resvalarem.37 επλατυνας τα διαβηματα μου υποκατω μου και ουκ ησθενησαν τα ιχνη μου
38 Dou caça aos inimigos e os alcanço, e não volto sem que os tenha aniquilado.38 καταδιωξω τους εχθρους μου και καταλημψομαι αυτους και ουκ αποστραφησομαι εως αν εκλιπωσιν
39 De tal sorte os despedaço, que não mais poderão levantar-se: eles ficam caídos a meus pés.39 εκθλιψω αυτους και ου μη δυνωνται στηναι πεσουνται υπο τους ποδας μου
40 Vós me cingis de coragem para a luta e ante mim dobrais os meus adversários.40 και περιεζωσας με δυναμιν εις πολεμον συνεποδισας παντας τους επανιστανομενους επ' εμε υποκατω μου
41 Afugentais da minha presença os meus inimigos e reduzis ao silêncio os que me aborrecem.41 και τους εχθρους μου εδωκας μοι νωτον και τους μισουντας με εξωλεθρευσας
42 Gritam por socorro, mas não há quem os salve; clamam ao Senhor, mas não responde...42 εκεκραξαν και ουκ ην ο σωζων προς κυριον και ουκ εισηκουσεν αυτων
43 Eu os disperso como o pó que o vento leva, e os esmago como o barro das estradas.43 και λεπτυνω αυτους ως χουν κατα προσωπον ανεμου ως πηλον πλατειων λεανω αυτους
44 Vós me livrais das revoltas do povo e me colocais à frente das nações; povos que eu desconhecia se tornaram meus servos.44 ρυση με εξ αντιλογιων λαου καταστησεις με εις κεφαλην εθνων λαος ον ουκ εγνων εδουλευσεν μοι
45 Gente estranha me serve abnegadamente e me obedece à primeira intimação.45 εις ακοην ωτιου υπηκουσεν μοι υιοι αλλοτριοι εψευσαντο μοι
46 Gente estranha desfalece e sai tremendo de seus esconderijos.46 υιοι αλλοτριοι επαλαιωθησαν και εχωλαναν απο των τριβων αυτων
47 Viva o Senhor e bendito seja o meu rochedo! Exaltado seja Deus, que me salva!47 ζη κυριος και ευλογητος ο θεος μου και υψωθητω ο θεος της σωτηριας μου
48 Deus, que me proporciona a vingança e avassala nações a meus pés.48 ο θεος ο διδους εκδικησεις εμοι και υποταξας λαους υπ' εμε
49 Sois vós que me libertais dos meus inimigos, me exaltais acima dos meus adversários e me salvais do homem violento.49 ο ρυστης μου εξ εχθρων μου οργιλων απο των επανιστανομενων επ' εμε υψωσεις με απο ανδρος αδικου ρυση με
50 Por isso vos louvarei, ó Senhor, entre as nações e celebrarei o vosso nome.50 δια τουτο εξομολογησομαι σοι εν εθνεσιν κυριε και τω ονοματι σου ψαλω
51 Ele prepara grandes vitórias a seu rei e faz misericórdia a seu ungido, a Davi e a sua descendência para sempre.51 μεγαλυνων τας σωτηριας του βασιλεως αυτου και ποιων ελεος τω χριστω αυτου τω δαυιδ και τω σπερματι αυτου εως αιωνος