| 1 Ninguém é bastante ousado para provocá-lo. Quem lhe resistiria face a face? | 1 ουχ εορακας αυτον ουδε επι τοις λεγομενοις τεθαυμακας |
| 2 Quem pôde afrontá-lo e sair com vida? Quem, debaixo de toda a extensão do céu? | 2 ου δεδοικας οτι ητοιμασται μοι τις γαρ εστιν ο εμοι αντιστας |
| 3 Não quero calar a glória de seus membros e falarei de seu vigor incomparável. | 3 η τις αντιστησεται μοι και υπομενει ει πασα η υπ' ουρανον εμη εστιν |
| 4 Quem levantou a dianteira de sua couraça? Quem penetrou na dupla linha de sua dentadura? | 4 ου σιωπησομαι δι' αυτον και λογον δυναμεως ελεησει τον ισον αυτου |
| 5 Quem lhe abriu os dois batentes da goela? Em torno dos seus dentes, só terror! | 5 τις αποκαλυψει προσωπον ενδυσεως αυτου εις δε πτυξιν θωρακος αυτου τις αν εισελθοι |
| 6 Sua costa é um aglomerado de escudos, cujas juntas são estreitamente ligadas: | 6 πυλας προσωπου αυτου τις ανοιξει κυκλω οδοντων αυτου φοβος |
| 7 uma encaixa na outra, nem sequer o ar passa por entre elas; | 7 τα εγκατα αυτου ασπιδες χαλκειαι συνδεσμος δε αυτου ωσπερ σμιριτης λιθος |
| 8 uma adere tão bem à outra, que são encaixadas sem se poderem desunir. | 8 εις του ενος κολλωνται πνευμα δε ου μη διελθη αυτον |
| 9 Seu espirro faz jorrar a luz e seus olhos são como as pálpebras da aurora. | 9 ανηρ τω αδελφω αυτου προσκολληθησεται συνεχονται και ου μη αποσπασθωσιν |
| 10 De sua goela saem chamas e escapam centelhas ardentes. | 10 εν πταρμω αυτου επιφαυσκεται φεγγος οι δε οφθαλμοι αυτου ειδος εωσφορου |
| 11 De suas ventas sai fumaça como de uma panela que ferve entre chamas. | 11 εκ στοματος αυτου εκπορευονται λαμπαδες καιομεναι και διαρριπτουνται εσχαραι πυρος |
| 12 Seu hálito queima como brasa e a chama jorra de sua goela. | 12 εκ μυκτηρων αυτου εκπορευεται καπνος καμινου καιομενης πυρι ανθρακων |
| 13 Em seu pescoço reside sua força, diante dele salta o espanto. | 13 η ψυχη αυτου ανθρακες φλοξ δε εκ στοματος αυτου εκπορευεται |
| 14 As dobras de seus músculos são aderentes, esticadas sobre ele, elas são inabaláveis. | 14 εν δε τραχηλω αυτου αυλιζεται δυναμις εμπροσθεν αυτου τρεχει απωλεια |
| 15 Firme como a pedra é seu coração, firme como a mó fixa de um moinho. | 15 σαρκες δε σωματος αυτου κεκολληνται καταχεει επ' αυτον ου σαλευθησεται |
| 16 Quando se levanta, estremecem as ondas e os vagalhões do mar se afastam. | 16 η καρδια αυτου πεπηγεν ως λιθος εστηκεν δε ωσπερ ακμων ανηλατος |
| 17 Se uma espada o atinge, ela não resiste, nem a lança, nem a flecha, nem o dardo. | 17 στραφεντος δε αυτου φοβος θηριοις τετραποσιν επι γης αλλομενοις |
| 18 O ferro para ele é como palha e o bronze, como madeira podre. | 18 εαν συναντησωσιν αυτω λογχαι ουδεν μη ποιησωσιν δορυ επηρμενον και θωρακα |
| 19 A flecha não o afugenta, as pedras de funda são palhinhas para ele. | 19 ηγηται μεν γαρ σιδηρον αχυρα χαλκον δε ωσπερ ξυλον σαθρον |
| 20 O martelo lhe parece um fiapo de palha e ri-se do assobio da espada. | 20 ου μη τρωση αυτον τοξον χαλκειον ηγηται μεν πετροβολον χορτον |
| 21 Sob seu ventre há cacos pontiagudos, como uma grade de ferro que se arrasta sobre o lodo. | 21 ως καλαμη ελογισθησαν σφυραι καταγελα δε σεισμου πυρφορου |
| 22 Faz ferver o abismo como uma caldeira e transforma o mar num queimador de perfumes. | 22 η στρωμνη αυτου οβελισκοι οξεις πας δε χρυσος θαλασσης υπ' αυτον ωσπερ πηλος αμυθητος |
| 23 Deixa atrás de si um sulco luminoso, como se o abismo tivesse cabeleira branca. | 23 αναζει την αβυσσον ωσπερ χαλκειον ηγηται δε την θαλασσαν ωσπερ εξαλειπτρον |
| 24 Não há nada igual a ele na terra, pois foi feito para não ter medo de nada. | 24 τον δε ταρταρον της αβυσσου ωσπερ αιχμαλωτον ελογισατο αβυσσον εις περιπατον |
| 25 Ele afronta tudo o que é elevado. Ele é o rei dos mais orgulhosos animais”. | 25 ουκ εστιν ουδεν επι της γης ομοιον αυτω πεποιημενον εγκαταπαιζεσθαι υπο των αγγελων μου |
| 26 παν υψηλον ορα αυτος δε βασιλευς παντων των εν τοις υδασιν |