| 1 Sam to sobie postanowiłem, by nie przychodzić do was ponownie w smutku. | 1 Итак я рассудил сам в себе не приходить к вам опять с огорчением. |
| 2 Jeżeli ja was zasmucam, któż mi radość sprawi, jeśli nie ten, którego ja zasmucam? | 2 Ибо если я огорчаю вас, то кто обрадует меня, как не тот, кто огорчен мною? |
| 3 A napisałem to, aby nie doznać podwójnego smutku, gdy przybędę do tych, od których winienem doznawać radości; zresztą jestem przeświadczony co do was wszystkich, że moja radość jest także waszą radością. | 3 Это самое и писал я вам, дабы, придя, не иметь огорчения от тех, о которых мне надлежало радоваться: ибо я во всех вас уверен, что моя радость есть [радость] и для всех вас. |
| 4 Pisałem bowiem do was będąc w wielkiej rozterce i ucisku serca, wśród wielu łez, nie po to, aby was zasmucić, lecz żebyście wiedzieli, jak tym bardziej was miłuję. | 4 От великой скорби и стесненного сердца я писал вам со многими слезами, не для того, чтобы огорчить вас, но чтобы вы познали любовь, какую я в избытке имею к вам. |
| 5 Jeżeli zaś ktoś smutek sprawił, to nie mnie, lecz po części - by nie przesadzać - wam wszystkim. | 5 Если же кто огорчил, то не меня огорчил, но частью, --чтобы не сказать много, --и всех вас. |
| 6 Niech już takiemu wystarczy kara, wymierzona przez większość spośród was. | 6 Для такого довольно сего наказания от многих, |
| 7 Raczej wypada teraz wybaczyć mu i podtrzymać go na duchu, aby nie popadł ów człowiek w rozpaczliwy smutek. | 7 так что вам лучше уже простить его и утешить, дабы он не был поглощен чрезмерною печалью. |
| 8 Dlatego napominam was, abyście jego sprawę rozstrzygnęli z miłością. | 8 И потому прошу вас оказать ему любовь. |
| 9 W tym też celu napisałem, aby was wypróbować i aby się przekonać, czy we wszystkim jesteście posłuszni. | 9 Ибо я для того и писал, чтобы узнать на опыте, во всем ли вы послушны. |
| 10 Komu zaś cokolwiek wybaczyliście, ja też /mu wybaczam/. Co bowiem wybaczyłem, o ile coś wybaczyłem, uczyniłem to dla was wobec Chrystusa, | 10 А кого вы в чем прощаете, того и я; ибо и я, если в чем простил кого, простил для вас от лица Христова, |
| 11 ażeby nie uwiódł nas szatan, którego knowania dobrze są nam znane. | 11 чтобы не сделал нам ущерба сатана, ибо нам не безызвестны его умыслы. |
| 12 Kiedy przybyłem do Troady, by głosić Ewangelię Chrystusa, a bramy były mi otwarte w Panu, | 12 Придя в Троаду для благовествования о Христе, хотя мне и отверста была дверь Господом, |
| 13 duch mój nie zaznał spokoju, bo nie spotkałem Tytusa, brata mojego. Pożegnałem się przeto i wyruszyłem do Macedonii. | 13 я не имел покоя духу моему, потому что не нашел [там] брата моего Тита; но, простившись с ними, я пошел в Македонию. |
| 14 Lecz Bogu niech będą dzięki za to, że pozwala nam zawsze zwyciężać w Chrystusie i roznosić po wszystkich miejscach woń Jego poznania. | 14 Но благодарение Богу, Который всегда дает нам торжествовать во Христе и благоухание познания о Себе распространяет нами во всяком месте. |
| 15 Jesteśmy bowiem miłą Bogu wonnością Chrystusa zarówno dla tych, którzy dostępują zbawienia, jak i dla tych, którzy idą na zatracenie; | 15 Ибо мы Христово благоухание Богу в спасаемых и в погибающих: |
| 16 dla jednych jest to zapach śmiercionośny - na śmierć, dla drugich zapach ożywiający - na życie. A któż temu sprosta? | 16 для одних запах смертоносный на смерть, а для других запах живительный на жизнь. И кто способен к сему? |
| 17 Nie jesteśmy bowiem jak wielu, którzy kupczą słowem Bożym, lecz ze szczerości, jak od Boga mówimy w Chrystusie przed Bogiem. | 17 Ибо мы не повреждаем слова Божия, как многие, но проповедуем искренно, как от Бога, пред Богом, во Христе. |
