| 1 Pan skierował do Jonasza, syna Amittaja, te słowa: | 1 Now the word of the LORD came to Jonah the son of Amittai, saying, |
| 2 Wstań, idź do Niniwy - wielkiego miasta - i upomnij ją, albowiem nieprawość jej dotarła przed moje oblicze. | 2 "Arise, go to Nineveh, that great city, and cry against it; for their wickedness has come up before me." |
| 3 A Jonasz wstał, aby uciec do Tarszisz przed Panem. Zszedł do Jafy, znalazł okręt płynący do Tarszisz, uiścił należną opłatę i wsiadł na niego, by udać się nim do Tarszisz, daleko od Pana. | 3 But Jonah rose to flee to Tarshish from the presence of the LORD. He went down to Joppa and found a ship going to Tarshish; so he paid the fare, and went on board, to go with them to Tarshish, away from the presence of the LORD. |
| 4 Ale Pan zesłał na morze gwałtowny wiatr, i powstała wielka burza na morzu, tak że okrętowi groziło rozbicie. | 4 But the LORD hurled a great wind upon the sea, and there was a mighty tempest on the sea, so that the ship threatened to break up. |
| 5 Przerazili się więc żeglarze i każdy wołał do swego bóstwa; rzucili w morze ładunek, który był na okręcie, by uczynić go lżejszym. Jonasz zaś zszedł w głąb wnętrza okrętu, położył się i twardo zasnął. | 5 Then the mariners were afraid, and each cried to his god; and they threw the wares that were in the ship into the sea, to lighten it for them. But Jonah had gone down into the inner part of the ship and had lain down, and was fast asleep. |
| 6 Przystąpił więc do niego dowódca żeglarzy i rzekł mu: Dlaczego ty śpisz? Wstań, wołaj do Boga twego, może wspomni Bóg na nas i nie zginiemy. | 6 So the captain came and said to him, "What do you mean, you sleeper? Arise, call upon your god! Perhaps the god will give a thought to us, that we do not perish." |
| 7 Mówili też [żeglarze] jeden do drugiego: Chodźcie, rzućmy losy, a dowiemy się, z powodu kogo to właśnie nieszczęście [spadło] na nas. I rzucili losy, a los padł na Jonasza. | 7 And they said to one another, "Come, let us cast lots, that we may know on whose account this evil has come upon us." So they cast lots, and the lot fell upon Jonah. |
| 8 Rzekli więc do niego: Powiedzże nam, " z jakiego powodu ta klęska przyszła na nas? " Jaki jest twój zawód? Skąd pochodzisz? Jaki jest twój kraj? Z którego jesteś narodu? | 8 Then they said to him, "Tell us, on whose account this evil has come upon us? What is your occupation? And whence do you come? What is your country? And of what people are you?" |
| 9 A on im odpowiedział: Jestem Hebrajczykiem i czczę Pana, Boga nieba, który stworzył morze i ląd. | 9 And he said to them, "I am a Hebrew; and I fear the LORD, the God of heaven, who made the sea and the dry land." |
| 10 Wtedy wielki strach zdjął mężów i rzekli do niego: Dlaczego to uczyniłeś? - albowiem wiedzieli mężowie, że on ucieka przed Panem, bo im to powiedział. | 10 Then the men were exceedingly afraid, and said to him, "What is this that you have done!" For the men knew that he was fleeing from the presence of the LORD, because he had told them. |
| 11 I zapytali go: Co powinniśmy ci uczynić, aby morze przestało się burzyć dokoła nas? Fale bowiem w dalszym ciągu się podnosiły. | 11 Then they said to him, "What shall we do to you, that the sea may quiet down for us?" For the sea grew more and more tempestuous. |
| 12 Odpowiedział im: Weźcie mnie i rzućcie w morze, a przestaną się burzyć wody przeciw wam, ponieważ wiem, że z mojego powodu tak wielka burza powstała przeciw wam. | 12 He said to them, "Take me up and throw me into the sea; then the sea will quiet down for you; for I know it is because of me that this great tempest has come upon you." |
| 13 Ludzie ci starali się, wiosłując, zawrócić ku lądowi, ale nie mogli, bo morze coraz silniej burzyło się przeciw nim. | 13 Nevertheless the men rowed hard to bring the ship back to land, but they could not, for the sea grew more and more tempestuous against them. |
| 14 Wołali więc do Pana i mówili: O Panie, prosimy, nie dozwól nam zginąć ze względu na życie tego człowieka i nie obciążaj nas odpowiedzialnością za krew niewinną, albowiem Ty jesteś Pan, jak Ci się podoba, tak czynisz. | 14 Therefore they cried to the LORD, "We beseech thee, O LORD, let us not perish for this man's life, and lay not on us innocent blood; for thou, O LORD, hast done as it pleased thee." |
| 15 I wzięli Jonasza, i wrzucili go w morze, a ono przestało się srożyć. | 15 So they took up Jonah and threw him into the sea; and the sea ceased from its raging. |
| 16 Ogarnęła wtedy tych ludzi bojaźń przed Panem. Złożyli Panu ofiarę i uczynili śluby. | 16 Then the men feared the LORD exceedingly, and they offered a sacrifice to the LORD and made vows. |
| 17 And the LORD appointed a great fish to swallow up Jonah; and Jonah was in the belly of the fish three days and three nights. |
