| 1 Ku mojej mądrości zwróć się, mój synu, ku mojej rozwadze nakłoń swe ucho, | 1 Hijo mío, atiende a mi sabiduría, | presta atención a mi experiencia, |
| 2 abyś zachował roztropność, twe usta niech strzegą rozsądku! | 2 de ese modo serás reflexivo | y tus labios sabrán lo que dicen. |
| 3 Bo miód wycieka z warg obcej, podniebienie jej gładkie jak olej, | 3 La seductora tiene miel en los labios, | sus palabras son más suaves que el aceite, |
| 4 lecz w końcu będzie gorzka niby piołun i ostra jak miecz obosieczny. | 4 pero al final son amargas como ajenjo, | letales como espada de dos filos. |
| 5 Jej nogi zstępują ku śmierci, do Szeolu zmierzają jej kroki, | 5 Corren sus pies hacia la muerte, | sus pasos se encaminan al Abismo; |
| 6 byś nie ujrzał drogi życia, jej ścieżki wiją się niedostrzegalnie. | 6 le da igual el camino de la vida, | no le importa que su senda se extravíe. |
| 7 Więc teraz, mój synu, posłuchaj: nie odstępuj od moich pouczeń; | 7 Así pues, hijo mío, escúchame, | no rechaces los consejos que te doy: |
| 8 idź drogą swą od niej daleko, pod drzwi jej domu nie podchodź, | 8 aleja de ella tu camino, | no te acerques a la puerta de su casa, |
| 9 byś obcym swej sławy nie oddał, a lat swych okrutnikowi, | 9 pues cederías a otros tu honor, | tu dignidad a gente implacable. |
| 10 by z pracy twej inni nie tyli, by mienie twe nie szło w dom obcy. | 10 Así no gozarán extraños de tus bienes, | ni tu renta acabará yendo a casa ajena. |
| 11 Na końcu przyjdzie ci wzdychać, gdy ciało i siły wyczerpiesz. | 11 Al final acabarías lamentándolo, | con tu cuerpo y tu carne agotados. |
| 12 Powiesz: Nie cierpiałem upomnień - nauką wzgardziło me serce, | 12 Pensarás: «¿Por qué rechacé la disciplina, | por qué mi corazón despreció la corrección? |
| 13 nie dbałem na głos wychowawców, nie dawałem posłuchu nauczającym mnie; | 13 ¿Por qué no escuché a mis maestros | y no hice caso a mis preceptores? |
| 14 o włos, a popadłbym w wielkie nieszczęście pośród rady i zgromadzenia. | 14 Me he encontrado al borde de la ruina | en medio de la asamblea convocada». |
| 15 Pij wodę z własnej cysterny, tę, która płynie z twej studni. | 15 Bebe agua de tu propia cisterna, | la que mana dentro de tu pozo. |
| 16 Na zewnątrz mają bić twoje źródła? Tworzyć na placach strumienie? | 16 ¿Se derramarán tus fuentes por la calle, | se perderán tus arroyos por las plazas? |
| 17 Niech służy dla ciebie samego, a nie innym wraz z tobą; | 17 Guárdalos solo para ti, | no los compartas con extraños. |
| 18 niech źródło twe świętym zostanie, znajduj radość w żonie młodości. | 18 Sea bendita tu fuente, | goza de la esposa de tu juventud: |
| 19 Przemiła to łania i wdzięczna kozica, jej piersią upajaj się zawsze, w miłości jej stale czuj rozkosz! | 19 cierva encantadora, graciosa gacela, | que siempre te embriaguen sus caricias, | que de continuo te deleite su amor. |
| 20 Po cóż, mój synu, upajać się obcą i obejmować piersi nieznanej? | 20 No busques, hijo, deleite en la seductora, | no cedas al abrazo de una desconocida; |
| 21 Bo drogi ludzkie - przed oczyma Pana, On widzi wszystkie ich ścieżki. | 21 que el Señor vigila la conducta del hombre, | observa atento todos sus pasos. |
| 22 Gdy grzesznym nieprawość owładnie, trzymają go więzy występku. | 22 Su propia maldad atrapa al malvado, | queda preso en los lazos de su pecado; |
| 23 Umrze on z braku nauki, pobłądzi z ogromu głupoty. | 23 morirá por no dejarse corregir, | tanta insensatez lo perderá. |
