| 1 εν τω ιασασθαι με τον ισραηλ και αποκαλυφθησεται η αδικια εφραιμ και η κακια σαμαρειας οτι ηργασαντο ψευδη και κλεπτης προς αυτον εισελευσεται εκδιδυσκων ληστης εν τη οδω αυτου | 1 Quando eu tratava de curar Israel, tornou-se patente a iniquidade de Efraim e a malícia de Samaria, pois praticam a mentira. O ladrão entra nas casas, e por fora anda o salteador. |
| 2 οπως συναδωσιν ως συναδοντες τη καρδια αυτων πασας τας κακιας αυτων εμνησθην νυν εκυκλωσεν αυτους τα διαβουλια αυτων απεναντι του προσωπου μου εγενοντο | 2 Não dizem nos seus corações que me lembro de toda a sua malícia: actualmente cercam-nos as suas impiedades, que estão a descoberto diante da minha face. |
| 3 εν ταις κακιαις αυτων ευφραναν βασιλεις και εν τοις ψευδεσιν αυτων αρχοντας | 3 Com a sua malícia alegram o rei, e os príncipes com as suas mentiras. |
| 4 παντες μοιχευοντες ως κλιβανος καιομενος εις πεψιν κατακαυματος απο της φλογος απο φυρασεως στεατος εως του ζυμωθηναι αυτο | 4 São todos uns adúlteros, semelhantes a um forno aceso pelo forneiro, que cessa de o aquecer mais, depois de ter trabalhado a massa até se levedar. |
| 5 αι ημεραι των βασιλεων υμων ηρξαντο οι αρχοντες θυμουσθαι εξ οινου εξετεινεν την χειρα αυτου μετα λοιμων | 5 No dia do nosso rei, os príncipes aqueceram-se com o calor do vinho, enquanto ele estendia a sua mão aos bobos. |
| 6 διοτι ανεκαυθησαν ως κλιβανος αι καρδιαι αυτων εν τω καταρασσειν αυτους ολην την νυκτα υπνου εφραιμ ενεπλησθη πρωι εγενηθη ανεκαυθη ως πυρος φεγγος | 6 O seu interior é como um forno, os seus corações, uma emboscada. Toda a noite dormiu o padeiro; pela manhã o forno estava todo esbraseado como um fogo ardente. |
| 7 παντες εθερμανθησαν ως κλιβανος και κατεφαγον τους κριτας αυτων παντες οι βασιλεις αυτων επεσαν ουκ ην ο επικαλουμενος εν αυτοις προς με | 7 Todos eles estão quentes como um forno e devoram os seus juízes. Todos os seus reis caíram; não há entre eles quem levante a voz para mim. |
| 8 εφραιμ εν τοις λαοις αυτου συνανεμειγνυτο εφραιμ εγενετο εγκρυφιας ου μεταστρεφομενος | 8 Efraim mistura-se com os povos (idólatras); Efraim tornou-se como um bolo que não se volta. |
| 9 κατεφαγον αλλοτριοι την ισχυν αυτου αυτος δε ουκ επεγνω και πολιαι εξηνθησαν αυτω και αυτος ουκ εγνω | 9 Os estrangeiros devoraram a sua força, sem ele o sentir; os seus cabelos tornaram-se brancos, sem ele o perceber. |
| 10 και ταπεινωθησεται η υβρις ισραηλ εις προσωπον αυτου και ουκ επεστρεψαν προς κυριον τον θεον αυτων και ουκ εξεζητησαν αυτον εν πασι τουτοις | 10 A soberba de Israel transparece-lhe no rosto; não se voltam para o Senhor seu Deus, não o buscam apesar de tudo isto. |
| 11 και ην εφραιμ ως περιστερα ανους ουκ εχουσα καρδιαν αιγυπτον επεκαλειτο και εις ασσυριους επορευθησαν | 11 Efraim tornou-se como uma pomba imbecil, som inteligência. Chamam o Egipto, vão ter com os Assírios. |
| 12 καθως αν πορευωνται επιβαλω επ' αυτους το δικτυον μου καθως τα πετεινα του ουρανου καταξω αυτους παιδευσω αυτους εν τη ακοη της θλιψεως αυτων | 12 Depois que tiverem ido, estenderei sobre eles a minha rede, e fá-los-ei cair como aves do céu; castigá-los-ei segundo foi dito mas suas assembleias. |
| 13 ουαι αυτοις οτι απεπηδησαν απ' εμου δειλαιοι εισιν οτι ησεβησαν εις εμε εγω δε ελυτρωσαμην αυτους αυτοι δε κατελαλησαν κατ' εμου ψευδη | 13 Ai deles, porque se retiraram de mim! Serão destruídos, porque prevaricaram contra mim! Enquanto os queria salvar, proferiam mentiras contra mim. |
| 14 και ουκ εβοησαν προς με αι καρδιαι αυτων αλλ' η ωλολυζον εν ταις κοιταις αυτων επι σιτω και οινω κατετεμνοντο επαιδευθησαν εν εμοι | 14 Não clamam a mim do fundo do seu coração, mas uivam (desesperados) nos seus leitos! Somente temem pelo trigo e pelo vinho, revoltam-se contra mim. |
| 15 καγω κατισχυσα τους βραχιονας αυτων και εις εμε ελογισαντο πονηρα | 15 Instruí-os e dei vigor aos seus braços, mas eles meditaram o mal contra mim. |
| 16 απεστραφησαν εις ουθεν εγενοντο ως τοξον εντεταμενον πεσουνται εν ρομφαια οι αρχοντες αυτων δι' απαιδευσιαν γλωσσης αυτων ουτος ο φαυλισμος αυτων εν γη αιγυπτω | 16 Voltam-se, mas não para o alto; são como um arco doloso; cairão mortos á espada os seus príncipes, por causa do furor (ou insolência) da sua língua. Isso fará com que riam deles na terra do Egipto. |