| 1 υπολαβων δε σωφαρ ο μιναιος λεγει | 1 Sofar de Naama, tomando a palavra, disse: |
| 2 ουχ ουτως υπελαμβανον αντερειν σε ταυτα και ουχι συνιετε μαλλον η και εγω | 2 Por isso os meus pensamentos me sugerem uma resposta, e estou impaciente por falar. |
| 3 παιδειαν εντροπης μου ακουσομαι και πνευμα εκ της συνεσεως αποκρινεται μοι | 3 Ouvi recriminações injuriosas, mas tenho no meu espirito com que replicar. |
| 4 μη ταυτα εγνως απο του ετι αφ' ου ετεθη ανθρωπος επι της γης | 4 Não sabes que, desde o principio, desde que o homem foi posto sobre a terra, |
| 5 ευφροσυνη γαρ ασεβων πτωμα εξαισιον χαρμονη δε παρανομων απωλεια | 5 é breve a glória dos ímpios, e a alegria do ímpio dura um momento? |
| 6 εαν αναβη εις ουρανον αυτου τα δωρα η δε θυσια αυτου νεφων αψηται | 6 Se a sua soberba subir até ao céu, e a sua cabeça tocar nas nuvens, |
| 7 οταν γαρ δοκη ηδη κατεστηριχθαι τοτε εις τελος απολειται οι δε ιδοντες αυτον ερουσιν που εστιν | 7 por fim perecerá como o esterco; aqueles que o tinham visto dirão: Onde está ele? |
| 8 ωσπερ ενυπνιον εκπετασθεν ου μη ευρεθη επτη δε ωσπερ φασμα νυκτερινον | 8 Como um sonho, ele voa, e não será achado, desaparecerá como uma visão noturna. |
| 9 οφθαλμος παρεβλεψεν και ου προσθησει και ουκετι προσνοησει αυτον ο τοπος αυτου | 9 Os olhos, que o tinham visto, não o verão mais, nem o verá mais a sua morada. |
| 10 τους υιους αυτου ολεσαισαν ηττονες αι δε χειρες αυτου πυρσευσαισαν οδυνας | 10 Os seus filhos indemnizarão os pobres, e as suas mãos restituirão as suas rapinas. |
| 11 οστα αυτου ενεπλησθησαν νεοτητος αυτου και μετ' αυτου επι χωματος κοιμηθησεται | 11 Os seus ossos estavam cheios das suas iniquidades ocultas, as quais com ele dormirão no pó. |
| 12 εαν γλυκανθη εν στοματι αυτου κακια κρυψει αυτην υπο την γλωσσαν αυτου | 12 Se o mal foi doce na sua boca, se o escondeu debaixo de sua língua, |
| 13 ου φεισεται αυτης και ουκ εγκαταλειψει αυτην και συνεξει αυτην εν μεσω του λαρυγγος αυτου | 13 se o reteve, sem o deixar, e o gostou no seu paladar, |
| 14 και ου μη δυνηθη βοηθησαι εαυτω χολη ασπιδος εν γαστρι αυτου | 14 este alimento se transformará nas suas entranhas, se converterá interiormente em fel de áspides. |
| 15 πλουτος αδικως συναγομενος εξεμεσθησεται εξ οικιας αυτου εξελκυσει αυτον αγγελος | 15 Vomitará as riquezas, que devorou, e Deus lhas fará sair das entranhas. |
| 16 θυμον δε δρακοντων θηλασειεν ανελοι δε αυτον γλωσσα οφεως | 16 Chupou veneno de áspides, a língua da víbora o matará. |
| 17 μη ιδοι αμελξιν νομαδων μηδε νομας μελιτος και βουτυρου | 17 Jamais veja ele as correntes de um rio, as torrentes de mel e de leite. |
| 18 εις κενα και ματαια εκοπιασεν πλουτον εξ ου ου γευσεται ωσπερ στριφνος αμασητος ακαταποτος | 18 Restituirá o seu ganho sem o poder tragar, do fruto do seu comércio não gozará. |
| 19 πολλων γαρ αδυνατων οικους εθλασεν διαιταν δε ηρπασεν και ουκ εστησεν | 19 Porque oprimiu e despojou os pobres, roubou casas, que não edificou. |
| 20 ουκ εστιν αυτου σωτηρια τοις υπαρχουσιν εν επιθυμια αυτου ου σωθησεται | 20 O seu apetite foi insaciável; e quando tiver o que cobiçava, não o poderá gozar. |
| 21 ουκ εστιν υπολειμμα τοις βρωμασιν αυτου δια τουτο ουκ ανθησει αυτου τα αγαθα | 21 Nada escapava á sua voracidade, e por isso não durará a sua felicidade. |
| 22 οταν δε δοκη ηδη πεπληρωσθαι θλιβησεται πασα δε αναγκη επ' αυτον επελευσεται | 22 No cúmulo da abundância, tudo lhe é pouco, e desventuras de toda a sorte desabam sobre ele. |
| 23 ει πως πληρωσαι γαστερα αυτου επαποστειλαι επ' αυτον θυμον οργης νιψαι επ' αυτον οδυνας | 23 Eis com que encherá o seu ventre: (Deus) enviará contra ele a ira do seu furor, e fará chover sobre ele os seus castigos. |
| 24 και ου μη σωθη εκ χειρος σιδηρου τρωσαι αυτον τοξον χαλκειον | 24 Se escapar (por um lado) às armas de ferro, cairá (por outro) no arco de bronze. |
| 25 διεξελθοι δε δια σωματος αυτου βελος αστραπαι δε εν διαιταις αυτου περιπατησαισαν επ' αυτω φοβοι | 25 A espada é tirada e sai da bainha, rutila e trespassa-o cruelmente; irão e virão sobre ele os terrores. |
| 26 παν δε σκοτος αυτω υπομειναι κατεδεται αυτον πυρ ακαυστον κακωσαι δε αυτου επηλυτος τον οικον | 26 Todas as trevas lhe estão reservadas, devorá-lo-á um fogo, que o homem não acendeu, e consumirá o que restar da sua lenda. |
| 27 ανακαλυψαι δε αυτου ο ουρανος τας ανομιας γη δε επανασταιη αυτω | 27 Os céus revelarão a sua iniquidade, e a terra se levantará contra ele. |
| 28 ελκυσαι τον οικον αυτου απωλεια εις τελος ημερα οργης επελθοι αυτω | 28 Desaparecerá de sua casa toda a sua abundância, desaparecerá no dia do furor de Deus. |
| 29 αυτη η μερις ανθρωπου ασεβους παρα κυριου και κτημα υπαρχοντων αυτω παρα του επισκοπου | 29 Esta é a sorte reservada por Deus ao homem ímpio, esta é a herança que Deus lhe destina. |