Livre de Judith 6

JERUSALEM	Biblia Tysiąclecia
1 Quand se fut apaisé le tumulte des gens attroupés autour du Conseil, Holopherne, général en chef del'armée d'Assur, invectiva Achior devant toute la foule des étrangers et les Ammonites:	1 A gdy się uspokoiło wzburzenie mężów stojących wokół rady, naczelny wódz asyryjskich sił zbrojnych, Holofernes, przemówił do Achiora w obecności całego tłumu cudzoziemców i wszystkich synów Moabu:
2 "Qui es-tu donc, Achior, toi avec les mercenaires d'Ephraïm, pour vaticiner chez nous comme tu lefais aujourd'hui et pour nous dissuader de partir en guerre contre la race d'Israël? Tu prétends que leur Dieu lesprotégera? Qui donc est dieu hormis Nabuchodonosor? C'est lui qui va envoyer sa puissance et les fairedisparaître de la face de la terre, et ce n'est pas leur Dieu qui les sauvera!	2 Kim ty jesteś, Achiorze, i wy, najemnicy Ammona, że prorokujesz nam, tak jak choćby dziś, i radzisz nie walczyć z narodem Izraela, ponieważ ich Bóg będzie ich osłaniał tarczą? A któż jest bogiem, jak nie Nabuchodonozor? On pośle potęgę swoją i wygładzi ich z powierzchni ziemi, a ich Bóg nie ocali ich.
3 Mais nous, ses serviteurs, nous les broierons comme un seul homme! Ils ne pourront contenir lapuissance de nos chevaux.	3 My, słudzy jego, pokonamy ich jak jednego człowieka i nie potrafią powstrzymać naporu naszych koni.
4 Nous les brûlerons pêle-mêle. Leurs monts s'enivreront de leur sang et leurs plaines seront rempliesde leurs cadavres. Loin de pouvoir tenir pied devant nous, ils périront du premier au dernier, dit le roiNabuchodonosor, le maître de toute la terre. Car il a parlé et ses paroles ne seront pas vaines.	4 Stratujemy ich nimi, i góry przesiąkną ich krwią, a równiny ich napełnią się ich trupami. I nie ostoi się ślad ich stóp przed nami, ale wyginą do ostatniego - to mówi król Nabuchodonozor, pan całej ziemi. Tak on powiedział, a jego słowa nie będą daremne.
5 Toi donc, Achior, mercenaire ammonite, toi qui as proféré ce discours en un moment d'emportement,à partir d'aujourd'hui tu ne verras plus mon visage jusqu'au jour où je me serai vengé de cette engeance évadéed'Egypte.	5 Ty zaś, Achiorze, najemniku Ammona, ty, który wypowiedziałeś te słowa w dniu twojej nieprawości, nie zobaczysz mnie już więcej od tego dnia, aż wywrę zemstę na narodzie tym, przybyłym z Egiptu.
6 Alors l'épée de mes soldats et la lance de mes serviteurs te transperceront le flanc. Tu tomberas parmiles blessés quand je me tournerai contre Israël.	6 Wtedy miecz mojego wojska i dzida sług moich przeszyją twoje boki, i gdy nadejdą, zginiesz między pobitymi.
7 Mes serviteurs vont maintenant te mener dans la montagne et te laisser près d'une des villes situéesdans les défilés.	7 A teraz moi słudzy odprowadzą cię na górę i umieszczą w jednym z miast między przełęczami.
8 Tu ne périras pas sans partager leur ruine.	8 Ty nie zginiesz, aż razem z nimi ulegniesz zagładzie.
9 Ne prends pas cet air abattu si tu nourris le secret espoir qu'elles ne seront pas capturées! J'ai dit;aucune de mes paroles ne restera sans effet."	9 A jeśli spodziewasz się w sercu swoim, że nie zostaną pokonani, to niech twarz twoja się nie smuci. To powiedziałem i ani jedno słowo moje nie zawiedzie.
10 Holopherne ordonna aux gens de service dans sa tente de saisir Achior, de le mener à Béthulie et dele remettre aux mains des Israélites.	10 Potem polecił Holofernes sługom swoim, którzy stali obok niego w namiocie, aby pojmali Achiora i zaprowadzili go do Betulii, i oddali go w ręce Izraelitów.
11 Les serviteurs le prirent donc, le conduisirent hors du camp à travers la plaine et de là, prenant ladirection de la montagne, ils parvinrent aux sources situées en contrebas de Béthulie.	11 I pojmali go słudzy jego, i wyprowadzili poza obóz na równinę, a z równiny wstąpili na górę i doszli do źródeł położonych poniżej Betulii.
12 Quand les hommes de la ville les virent, ils prirent leurs armes, sortirent de la cité et gagnèrent lacrête de la montagne, tandis que, pour les empêcher de monter, les frondeurs les criblaient de pierres.	12 A gdy ich dostrzegli ludzie z miasta na szczycie góry, chwycili za broń i wyszli z miasta na szczyt góry. Wszyscy zaś procarze zagrodzili im dojście do wąwozu i rzucali na nich kamienie.
13 Aussi purent-ils tout juste se glisser au bas des pentes, ligoter Achior et le laisser étendu au pied dela montagne avant de s'en retourner vers leur maître.	13 A oni czołgając się u podnóża góry związali Achiora iporzuciwszy go u stóp góry, odeszli do swego pana.
14 Les Israélites descendirent alors de leur ville, s'arrêtèrent près de lui, le délièrent, le conduisirent àBéthulie et le présentèrent aux chefs de la cité,	14 Izraelici zaś zeszli ze swego miasta, zatrzymali się przy nim i rozwiązawszy go, zaprowadzili do Betulii i postawili przed naczelnikami miasta.
15 qui étaient alors Ozias, fils de Michée, de la tribu de Siméon, Chabris, fils de Gothoniel, et Charmis,fils de Melchiel.	15 A byli nimi w owym czasie: Ozjasz, syn Miki, z pokolenia Symeona, i Chabris, syn Gotoniela, i Charmis, syn Melkiela.
16 Ceux-ci convoquèrent les anciens de la ville. Les jeunes gens et les femmes accoururent aussi àl'assemblée. Ozias interrogea Achior, debout au milieu du peuple, sur ce qui était arrivé.	16 Oni zaś zwołali całą starszyznę miasta. Zbiegła się też cała młodzież i kobiety na zebranie i ustawili Achiora w środku całego ludu ich, a Ozjasz wypytywał go o to, co się stało.
17 Prenant la parole, il leur fit connaître les délibérations du conseil d'Holopherne, tout ce qu'il avaitlui-même dit parmi les chefs assyriens, ainsi que les rodomontades d'Holopherne à l'adresse de la maisond'Israël.	17 A on w odpowiedzi powtórzył im słowa doradców Holofernesa i wszystkie te słowa, którymi on sam przemawiał pośród książąt, synów Aszszura, oraz te, które wypowiedział butnie Holofernes przeciw domowi Izraela.
18 Alors le peuple se prosterna, adora Dieu et cria:	18 A lud rzucił się na ziemię, oddał pokłon Bogu i wołał słowami:
19 "Seigneur, Dieu du ciel, considère leur orgueil démesuré et prends en pitié l'humiliation de notrerace. En ce jour tourne un visage favorable vers ceux qui te sont consacrés."	19 Panie, Boże niebios, zważ na ich pychę i zlituj się nad poniżeniem naszego narodu, spójrz na twarze tych, którzy w tym dniu poświęcają się Tobie.
20 Puis on rassura Achior, vivement félicité.	20 Potem pocieszali Achiora i bardzo go chwalili.
21 Au sortir de la réunion, Ozias le prit chez lui et offrit un banquet aux anciens. Durant toute cettenuit-là on implora le secours du Dieu d'Israël.	21 A Ozjasz zabrał go ze zgromadzenia do swego domu i wydał ucztę dla starszyzny. Przez całą ową noc błagano Boga Izraela o pomoc.