Scrutatio

Martedi, 14 maggio 2024 - San Mattia ( Letture di oggi)

ΕΞΟΔΟΣ - Esodo - Exodus 10


font
GREEK BIBLENEW AMERICAN BIBLE
1 Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Εισελθε προς τον Φαραω? διοτι εγω εσκληρυνα την καρδιαν αυτου και την καρδιαν των θεραποντων αυτου, δια να δειξω τα σημεια μου ταυτα εν μεσω αυτων?1 Then the LORD said to Moses, "Go to Pharaoh, for I have made him and his servants obdurate in order that I may perform these signs of mine among them
2 και δια να διηγησαι εις τα ωτα του υιου σου και εις τον υιον του υιου σου, τα οσα επραξα εις τους Αιγυπτιους και τα σημεια μου οσα εκαμα εν μεσω αυτων, και να γνωρισητε οτι εγω ειμαι ο Κυριος.2 and that you may recount to your son and grandson how ruthlessly I dealt with the Egyptians and what signs I wrought among them, so that you may know that I am the LORD."
3 Εισηλθον δε ο Μωυσης και ο Ααρων προς τον Φαραω και ειπον προς αυτον, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος των Εβραιων? Εως ποτε αρνεισαι να ταπεινωθης εμπροσθεν μου; εξαποστειλον τον λαον μου δια να με λατρευση?3 So Moses and Aaron went to Pharaoh and told him, "Thus says the LORD, the God of the Hebrews: How long will you refuse to submit to me? Let my people go to worship me.
4 διοτι εαν δεν θελης να εξαποστειλης τον λαον μου, ιδου, αυριον θελω φερει ακριδα επι τα ορια σου?4 If you refuse to let my people go, I warn you, tomorrow I will bring locusts into your country.
5 και θελει σκεπασει το προσωπον της γης, ωστε να μη δυναται τις να ιδη την γην? και θελει καταφαγει το επιλοιπον το διασωθεν, οσον αφηκεν εις εσας η χαλαζα, και θελει καταφαγει παντα τα δενδρα τα φυομενα εις εσας εκ των αγρων?5 They shall cover the ground, so that the ground itself will not be visible. They shall eat up the remnant you saved unhurt from the hail, as well as all the foliage that has since sprouted in your fields.
6 και θελουσι γεμισθη αι οικιαι σου και αι οικιαι παντων των θεραποντων σου και αι οικιαι παντων των Αιγυπτιων? το οποιον δεν ειδον οι πατερες σου ουτε οι πατερες των πατερων σου, αφ' ης ημερας υπηρξαν επι της γης μεχρι της σημερον. Επειτα στραφεις εξηλθεν απο του Φαραω.6 They shall fill your houses and the houses of your servants and of all the Egyptians; such a sight your fathers or grandfathers have not seen from the day they first settled on this soil up to the present day." With that he turned and left Pharaoh.
7 Και ειπον οι θεραποντες του Φαραω προς αυτον, Εως ποτε ουτος θελει εισθαι προσκομμα εις ημας; εξαποστειλον τους ανθρωπους, δια να λατρευσωσι Κυριον τον Θεον αυτων? ακομη δεν εξευρεις οτι ηφανισθη η Αιγυπτος;7 But Pharaoh's servants said to him, "How long must he be a menace to us? Let the men go to worship the LORD, their God. Do you not yet realize that Egypt is being destroyed?"
8 Τοτε εφεραν παλιν τον Μωυσην και τον Ααρων προς τον Φαραω? και ειπε προς αυτους, Υπαγετε, λατρευσατε τον Κυριον τον Θεον σας? αλλα ποιοι και ποιοι θελουσιν υπαγει;8 So Moses and Aaron were brought back to Pharaoh, who said to them, "You may go and worship the LORD, your God. But how many of you will go?"
9 Και ειπεν ο Μωυσης? μετα των νεων ημων και μετα των γεροντων ημων θελομεν υπαγει, μετα των υιων ημων και μετα των θυγατερων ημων, μετα των προβατων ημων και μετα των βοων ημων θελομεν υπαγει διοτι εχομεν εορτην εις τον Κυριον.9 "Young and old must go with us," Moses answered, "our sons and daughters as well as our flocks and herds must accompany us. That is what a feast of the LORD means to us."
10 Ο δε ειπε προς αυτους, Ουτως ας ηναι ο Κυριος μεθ' υμων, καθως εγω θελω σας εξαποστειλει μετα των τεκνων σας? ιδετε? διοτι κακον προκειται εμπροσθεν σας?10 "The LORD help you," Pharaoh replied, "if I ever let your little ones go with you! Clearly, you have some evil in mind.
11 ουχι ουτως, οι ανδρες υπαγετε τωρα, και λατρευσατε τον Κυριον, διοτι τουτο ζητειτε. Και εξεβαλεν αυτους ο Φαραω απ' εμπροσθεν αυτου.11 No, no! Just you men can go and worship the LORD. After all, that is what you want." With that they were driven from Pharaoh's presence.
12 Ειπε δε Κυριος προς τον Μωυσην, Εκτεινον την χειρα σου επι την γην της Αιγυπτου δια την ακριδα, δια να αναβη επι την γην της Αιγυπτου και να καταφαγη παντα τον χορτον της γης, παν ο, τι η χαλαζα αφηκε.12 The LORD then said to Moses, "Stretch out your hand over the land of Egypt, that locusts may swarm over it and eat up all the vegetation and whatever the hail has left."
13 Και εξετεινεν ο Μωυσης την ραβδον αυτου επι την γην της Αιγυπτον, και ο Κυριος επεφερεν επι την γην ολην την ημεραν εκεινην και ολην την νυκτα ανατολικον ανεμον? και το πρωι ο ανεμος ο ανατολικος εφερε την ακριδα.13 So Moses stretched out his staff over the land of Egypt, and the LORD sent an east wind blowing over the land all that day and all that night. At dawn the east wind brought the locusts.
14 Και ανεβη η ακρις εφ' ολην την γην της Αιγυπτου και εκαθισεν επι παντα τα ορια της Αιγυπτου, πολλη σφοδρα? προτερον αυτης δεν υπηρξε τοιαυτη ακρις, ουδε θελει υπαρξει τοιαυτη μετ' αυτην?14 They swarmed over the whole land of Egypt and settled down on every part of it. Never before had there been such a fierce swarm of locusts, nor will there ever be.
15 και εκαλυψε το προσωπον ολης της γης και εσκοτισθη η γη? και κατεφαγε παντα τον χορτον της γης και παντας τους καρπους των δενδρων, οσους η χαλαζα αφηκε, και δεν εμεινεν ουδεν χλωρον ουτε εις τα δενδρα ουτε εις τα χορτα του αγρου καθ' ολην την γην της Αιγυπτου.15 They covered the surface of the whole land, till it was black with them. They ate up all the vegetation in the land and the fruit of whatever trees the hail had spared. Nothing green was left on any tree or plant throughout the land of Egypt.
16 Τοτε εσπευσεν ο Φαραω να καλεση τον Μωυσην και τον Ααρων και ειπεν, Ημαρτησα εις Κυριον τον Θεον σας και εις εσας?16 Hastily Pharaoh summoned Moses and Aaron and said, "I have sinned against the LORD, your God, and against you.
17 πλην τωρα συγχωρησατε μοι, παρακαλω, το αμαρτημα μου, μονον ταυτην την φοραν, και δεηθητε Κυριου του Θεου υμων δια να σηκωση απ' εμου τον θανατον τουτον μονον.17 But now, do forgive me my sin once more, and pray the LORD, your God, to take at least this deadly pest from me."
18 Και εξηλθεν ο Μωυσης απο του Φαραω και εδεηθη του Κυριου.18 When Moses left the presence of Pharaoh, he prayed to the LORD,
19 Και μετεφερεν ο Κυριος σφοδροτατον δυτικον ανεμον, οστις εσηκωσε την ακριδα και ερριψεν αυτην εις την Ερυθραν θαλασσαν? δεν εμεινεν ουδεμια ακρις επι παντα τα ορια της Αιγυπτου.19 and the LORD changed the wind to a very strong west wind, which took up the locusts and hurled them into the Red Sea. But though not a single locust remained within the confines of Egypt,
20 Πλην ο Κυριος εσκληρυνε την καρδιαν του Φαραω, και δεν εξαπεστειλε τους υιους Ισραηλ.20 the LORD made Pharaoh obstinate, and he would not let the Israelites go.
21 Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Εκτεινον την χειρα σου προς τον ουρανον και θελει γεινει σκοτος επι την γην της Αιγυπτου και σκοτος ψηλαφητον.21 Then the LORD said to Moses, "Stretch out your hand toward the sky, that over the land of Egypt there may be such intense darkness that one can feel it."
22 Και εξετεινεν ο Μωυσης την χειρα αυτου προς τον ουρανον, και εγεινε σκοτος πυκνον εφ' ολην την γην της Αιγυπτου τρεις ημερας.22 So Moses stretched out his hand toward the sky, and there was dense darkness throughout the land of Egypt for three days.
23 Δεν εβλεπεν ο εις τον αλλον? ουδε εσηκωθη τις απο του τοπου αυτου τρεις ημερας? εις παντας δε τους υιους Ισραηλ ητο φως εν ταις κατοικιαις αυτων.23 Men could not see one another, nor could they move from where they were, for three days. But all the Israelites had light where they dwelt.
24 Τοτε εκαλεσεν ο Φαραω τον Μωυσην και ειπεν, Υπαγετε, λατρευσατε τον Κυριον? μονον τα προβατα σας και οι βοες σας ας μεινωσι και τα τεκνα σας ας ελθωσι μεθ' υμων.24 Pharaoh then summoned Moses and Aaron and said, "Go and worship the LORD. Your little ones, too, may go with you. But your flocks and herds must remain."
25 Και ειπεν ο Μωυσης, Αλλα και θυσιας και ολοκαυτωματα πρεπει συ να μας δωσης, δια να θυσιασωμεν εις Κυριον τον Θεον ημων?25 Moses replied, "You must also grant us sacrifices and holocausts to offer up to the LORD, our God.
26 τα κτηνη ημων ομοιως θελουσιν υπαγει μεθ' ημων? δεν θελει μεινει οπισω ουδε ονυχιον? διοτι εκ τουτων πρεπει να λαβωμεν, δια να λατρευσωμεν Κυριον τον Θεον ημων? και ημεις δεν εξευρομεν με τι εχομεν να λατρευσωμεν τον Κυριον, εωσου να φθασωμεν εκει.26 Hence, our livestock also must go with us. Not an animal must be left behind. Some of them we must sacrifice to the LORD, our God, but we ourselves shall not know which ones we must sacrifice to him until we arrive at the place itself."
27 Αλλ' ο Κυριος εσκληρυνε την καρδιαν του Φαραω, και δεν ηθελησε να εξαποστειλη αυτους.27 But the LORD made Pharaoh obstinate, and he would not let them go.
28 Και ειπεν ο Φαραω προς αυτον, Φυγε απ' εμου? προσεχε εις σεαυτον, να μη ιδης πλεον το προσωπον μου? διοτι εις οποιαν ημεραν ιδης το προσωπον μου, θελεις αποθανει.28 "Leave my presence," Pharaoh said to him, "and see to it that you do not appear before me again! The day you appear before me you shall die!"
29 Και ειπεν ο Μωυσης, Καθως ειπας, δεν θελω ιδει πλεον το προσωπον σου.29 Moses replied, "Well said! I will never appear before you again."