Job 14

NEW AMERICAN BIBLE	Biblia Tysiąclecia
1 Man born of woman is short-lived and full of trouble,	1 Człowiek zrodzony z niewiasty ma krótkie i bolesne życie,
2 Like a flower that springs up and fades, swift as a shadow that does not abide.	2 wyrasta i więdnie jak kwiat, przemija jak cień chwilowy;
3 Upon such a one will you cast your eyes so as to bring him into judgment before you,	3 a z gniewem na niego spoglądasz i stawiasz przed swoim sądem.
4 Can a man be found who is clean of defilement? There is none,	4 Któż czystym uczyni skalane? Nikt zgoła.
5 however short his days. You know the number of his months; you have fixed the limit which he cannot pass.	5 Człowieka dni ilość zliczona, i liczba miesięcy u Ciebie, kres wyznaczyłeś im nieprzekraczalny.
6 Look away from him and let him be, while, like a hireling, he completes his day.	6 Zaniechaj go, wzrok Twój oderwij, niech cieszy się dniem najemnika!
7 For a tree there is hope, if it be cut down, that it will sprout again and that its tender shoots will not cease.	7 Drzewo ma jeszcze nadzieję, bo ścięte, na nowo wyrasta, świeży pęd nie obumrze.
8 Even though its root grow old in the earth, and its stump die in the dust,	8 Choć bowiem korzeń zestarzeje się w ziemi, a pień jego w piasku zbutwieje,
9 Yet at the first whiff of water it may flourish again and put forth branches like a young plant.	9 gdy wodę poczuje, odrasta, rozwija się jak młoda roślina.
10 But when a man dies, all vigor leaves him; when man expires, where then is he?	10 A mocarz umarły przepada. Gdzież będzie człowiek, gdy zginie?
11 As when the waters of a lake fail, or a stream grows dry and parches,	11 Wody z morza znikną i rzeki wprzód wyschną doszczętnie -
12 So men lie down and rise not again. Till the heavens are no more, they shall not awake, nor be roused out of their sleep.	12 a człowiek umarły nie wstanie, zbudzi się, gdy nieba nie stanie, nie zdoła się ze snu ocucić.
13 Oh, that you would hide me in the nether world and keep me sheltered till your wrath is past; would fix a time for me, and then remember me!	13 O gdybyś w Szeolu mnie schował, ukrył, aż gniew Twój przeminie, czas mi postawił, kiedy mnie wspomnisz...
14 When a man has died, were he to live again, all the days of my drudgery I would wait, until my relief should come.	14 Ale czy zmarły ożyje? Czekałbym przez wszystkie dni mojej walki, aż taka chwila nadejdzie.
15 You would call, and I would answer you; you would esteem the work of your hands.	15 Ty mówiłbyś, ja bym odpowiadał, tęskniłbyś do dzieła rąk swoich.
16 Surely then you would count my steps, and not keep watch for sin in me.	16 Obliczyłbyś wtedy moje kroki, zło byś mi puścił w niepamięć,
17 My misdeeds would be sealed up in a pouch, and you would cover over my guilt.	17 pod pieczęcią trzymał przestępstwa, wybielił wszystkie me grzechy.
18 But as a mountain falls at last and its rock is moved from its place,	18 Góra rozpadnie się w gruzy i skała zmieni swe miejsce,
19 As waters wear away the stones and floods wash away the soil of the land, so you destroy the hope of man.	19 woda zniszczy kamienie, fala podmyje glebę; i Ty nadzieję niweczysz w człowieku.
20 You prevail once for all against him and he passes on; with changed appearance you send him away.	20 Miażdżysz na zawsze i on odchodzi, pozbawiasz kształtu, odsyłasz.
21 If his sons are honored, he is not aware of it; if they are in disgrace, he does not know about them.	21 Czy we czci jego synowie? - On nie wie. Czy też wzgardzeni? Już o tym nie myśli.
22 Only his own flesh pains him, and his soul grieves for him.	22 Zadręcza go własne ciało, odczuwa ból swojej duszy.