| 1 Après cela, Nahach, roi des Ammonites, mourut, et son fils devint roi à sa place. | 1 Potem umarł Nachasz, król Ammonitów, a syn jego został w jego miejsce królem. |
| 2 David dit: “Je montrerai de la bienveillance à Anoun, fils de Nahach, puisque son père a été bienveillant avec moi.” Et David envoya des messagers pour lui présenter ses condoléances pour la mort de son père. Mais lorsque les serviteurs de David rencontrèrent Anoun au pays des Ammonites pour présenter ses condoléances, | 2 Wtedy Dawid pomyślał sobie: Okażę życzliwość dla Chanuna, syna Nachasza, tak jak jego ojciec okazał życzliwość dla mnie. Wyprawił więc Dawid posłów, aby go pocieszyć po stracie ojca. Gdy słudzy Dawida przybyli do Chanuna w kraju Ammonitów, aby go pocieszyć, |
| 3 les chefs des Ammonites dirent à Anoun: “Penses-tu que David veuille vraiment honorer ton père et t’apporter sa sympathie en t’envoyant ses messagers? Il a sûrement envoyé ces hommes pour espionner, afin d’envahir et de saccager notre territoire.” | 3 książęta ammoniccy odezwali się do Chanuna: Może sądzisz, że Dawid przez cześć dla twego ojca przysłał do ciebie pocieszycieli? Czyż raczej nie dla rozpoznania, wyszpiegowania, a potem zabrania kraju przybyli słudzy jego do ciebie? |
| 4 Anoun fit saisir les serviteurs de David, les rasa, coupa leurs vêtements à mi-hauteur jusqu’aux fesses et les renvoya. | 4 Chanun więc pochwyciwszy sługi Dawida ogolił ich, obciął im szaty do połowy, aż do pośladków i odesłał ich. |
| 5 Lorsqu’on raconta à David ce qui était arrivé à ses hommes, il envoya quelqu’un à leur rencontre, car ces hommes étaient vraiment honteux. Le roi leur fit dire: “Restez à Jéricho jusqu’à ce que votre barbe ait repoussé, ensuite vous rentrerez. ” | 5 Wtedy udali się niektórzy i oznajmili Dawidowi o tych ludziach, a on wyprawił na ich spotkanie posłów, bo ci ludzie zostali bardzo znieważeni. Polecił im król: Zostańcie w Jerychu, aż wam brody odrosną, a potem wrócicie. |
| 6 Les Ammonites savaient qu’ils s’étaient rendus odieux à David. Anoun et les Ammonites envoyèrent donc 1 000 talents d’argent pour louer des chars et des conducteurs de chars aux Araméens de Mésopotamie, de Maaka et aux gens de Soba. | 6 Gdy Ammonici spostrzegli, że Dawid znienawidził ich, posłał Chanun wraz z Ammonitami tysiąc talentów srebra, aby za nie nająć rydwany i jeźdźców z Aram-Naharaim i od Aramejczyków z Maaki i z Soby. |
| 7 Ils louèrent 32 000 chars: le roi de Maaka vint avec son armée. Ceux-ci vinrent camper devant Medba, tandis que les Ammonites sortaient de leurs villes et se préparaient à combattre. | 7 I najęli sobie trzydzieści dwa tysiące rydwanów oraz króla Maaki z jego ludźmi, którzy przyszli i rozłożyli się obozem pod Medebą; zgromadzili się też i Ammonici ze swoich miast i przybyli, aby walczyć. |
| 8 Quand David apprit cela, il envoya Joab avec toute sa garde. | 8 A usłyszawszy o tym Dawid wyprawił Joaba wraz z całym wojskiem - ludźmi walecznymi. |
| 9 Les Ammonites s’avancèrent et se mirent en ordre de bataille à l’entrée de la ville, tandis que les rois qui étaient venus restèrent dans les environs. | 9 Ammonici wystąpili i uszykowali się do bitwy u wejścia do miasta, a sprzymierzeni królowie zajęli stanowiska osobno, w polu. |
| 10 Voyant qu’il allait devoir combattre sur deux fronts, face à lui et derrière lui, Joab choisit les plus solides des Israélites et les mit en ligne face aux Araméens. | 10 Gdy Joab spostrzegł, że walka zagraża mu z przodu i od tyłu, dobrał sobie ludzi spośród wszystkich najdzielniejszych w Izraelu i w szyku bojowym ustawił naprzeciw Aramejczyków. |
| 11 Il plaça le reste des troupes sous le commandement de son frère Abisaï, face aux Ammonites. | 11 Pozostałych zaś ludzi powierzył w ręce swego brata, Abiszaja, aby ich ustawił w szyku naprzeciw Ammonitów. |
| 12 Il lui dit: “Si les Araméens sont trop forts pour moi, tu viendras à mon aide; si les Ammonites se montrent trop forts pour toi, je te viendrai en aide. | 12 I rzekł: Jeśli Aramejczycy będą mieli przewagę nade mną, ty przyjdziesz mi na pomoc; jeśli zaś Ammonici będą mieli przewagę nad tobą, ja ci przyjdę na pomoc. |
| 13 Sois courageux et combattons de toutes nos forces pour notre peuple et pour les villes de notre Dieu! Yahvé fera ce qui lui semble juste.” | 13 Odwagi! Okażmy męstwo w walce za nasz naród i za miasta Boga naszego! A niech Pan uczyni to, co Mu się wyda słuszne! |
| 14 Lorsque Joab et sa troupe attaquèrent, les Araméens s’enfuirent devant eux. | 14 Zbliżył się Joab i lud, który był z nim, do Aramejczyków, aby walczyć, lecz oni uciekli przed nim. |
| 15 Quand les Ammonites virent que les Araméens fuyaient, eux aussi s’enfuirent devant Abisaï, frère de Joab, et se retirèrent dans la ville. Alors Joab rentra à Jérusalem. | 15 Ammonici widząc, że Aramejczycy uciekli, również i sami uciekli przed jego bratem Abiszajem, i wycofali się do miasta. Joab więc wrócił do Jerozolimy. |
| 16 Voyant qu’ils avaient été battus par Israël, les Araméens envoyèrent des messagers pour mobiliser les Araméens qui se trouvaient de l’autre côté du Fleuve; Chofak, chef de l’armée de Hadadézer était à leur tête. | 16 Lecz kiedy Aramejczycy ujrzeli, że zostali pobici przez Izraela, wyprawili posłów, aby sprowadzić Aramejczyków, którzy byli po drugiej stronie Rzeki na czele z dowódcą wojska Hadadezera, Szofakiem. |
| 17 On rapporta la nouvelle à David qui rassembla les troupes israélites, traversa le Jourdain et les affronta. David installa sa ligne de combat face aux Araméens et le combat s’engagea. | 17 Dawid, gdy go o tym powiadomiono, zebrał wszystkich Izraelitów, a przeprawiwszy się przez Jordan, szedł ku nim i zajął stanowiska naprzeciwko. Dawid skierował szyki do walki przeciw Aramejczykom. I walczyli z nim. |
| 18 Les Araméens s’enfuirent devant Israël. David tua 7 000 de leurs attelages et 40 000 fantassins. Il tua également Chofak, leur général. | 18 Lecz Aramejczycy uciekli przed Izraelitami; a Dawid zabił spośród Aramejczyków siedem tysięcy walczących na rydwanach i czterdzieści tysięcy pieszych; zginął też dowódca wojska, Szofak. |
| 19 Quand les princes soumis à Hadadézer virent qu’ils étaient vaincus par Israël, ils firent la paix avec David et devinrent ses sujets. Dès lors les Araméens refusèrent d’aller au secours des Ammonites. | 19 Widząc więc poddani Hadadezera, że zostali pokonani przez Izraelitów, zawarli pokój z Dawidem i stali się jego poddanymi. Aramejczycy nie chcieli odtąd iść na pomoc Ammonitom. |
